Ψυχοφελή μηνύματα...

[aposal]

«Ο έπαινος οδηγεί στο ζήλο, ο ζήλος στην αρετή και η αρετή στη μακαριότητα».
Αγ. Γρηγόριος Θεολόγος

[toula]

Η ομορφιά δεν είναι στο «τέλειο» και «άψογο». Η ζωή είναι ωραία γιατί δεν είναι «τέλεια». Αυτό τον κόσμο τον ομορφαίνουν οι πονεμένοι. Τον ουρανό τον συγκινούν οι δακρυσμένοι, τον Θεό οι σταυρωμένοι. Δίχως όλους αυτούς η ζωή θα ήταν άσχημη, άχρωμη και άγευστη, στην ψευτιά της «τελειότητας» της. Οι πονεμένοι κι οι «αμαρτωλοί» γεμίζουν τον κόσμο ομορφιά και αγιότητα. Δίχως αυτούς η τέχνη είναι ορφανή, τα βιβλία δίχως συγγραφείς, τα ποιήματα χωρίς λέξεις, οι πίνακες μονόχρωμοι κι πάνω απ¨ ολα τα συναξάρια δίχως αγίους.

π. Χαρ. Λίβυος Παπαδόπουλος

[toula]

«Το μυστήριο της ίασης» του Μητροπολίτου Σουρόζ Anthony Bloom.

"Κύριε, τώρα τα καταλαβαίνω όλα! Σώσε με, σώσε με, με οποιοδήποτε τίμημα..."!

Αν σε μία τέτοια στιγμή αυτοσυνειδησίας εμφανιζόταν ξαφνικά μπροστά μας ο Σωτήρας ή αν έστελνε έναν άγγελό Του η οποιονδήποτε άγιό Του, για να μας επιτιμήσει με αυστηρή φωνή και να απαιτήσει να μετανοήσουμε έμπρακτα αλλάζοντας τη ζωή μας, πιθανόν να το αποδεχόμασταν.

Τι θα γινόταν όμως, αν στη θέση του αγγέλου ή του αγίου, ή της δικής Του παρουσίας, ο Χριστός μας έστελνε τον πλησίον μας (και μάλιστα αυτόν ακριβώς που δεν αγαπάμε και που θα μας βασάνιζε) και μας έθετε το ζωτικό ερώτημα "Μετάνιωσες στα λόγια ή στην πράξη;". Τότε θα ξεχνούσαμε τα λόγια μας, θα καταπιέζαμε τα συναισθήματά μας, θα αποκηρύσσαμε τη μετάνοιά μας και θα αναφωνούσαμε: "Εξαφανίσου από δώ! δεν θα ξανατιμωρηθώ εγώ από τον Θεό εξαιτίας σου, δεν θα μου κάνεις εσύ μάθημα ούτε θα μ` οδηγήσεις εσύ στην καινούργια ζωή". Θ` αφήναμε να περάσει χαμένη και η ευκαιρία και το πρόσωπο που στάλθηκε από τον Κύριο για να μας γίνει η συνέπεια των αμαρτιών μας, το φόρτωμα που θα σηκώσουμε με υπομονή.

Θα πήγαινε χαμένο το πρόσωπο που στάλθηκε για να μας θεραπεύσει και να μας οδηγήσει με ταπείνωση στη Βασιλεία του Θεού, το πρόσωπο που θα μας έκανε να αποδεχτούμε τα πάντα με ετοιμότητα από τα χέρια του Θεού.

[aposal]

«Μην προσπαθείς να με πείσεις με τα λόγια, αλλά με τις πράξεις. Μισώ τη διδασκαλία αυτών που ο βίος είναι αντίθετος σ'αυτά που λένε».
Αγ. Γρηγόριος Θεολόγος

[toula]

Κάθε πράξη μας κρύβει από πίσω της κάποια κίνητρα. Γι'αυτό και καμία πράξη από μόνη της δεν μπορεί να χαρακτηριστεί θεάρεστη ή αμαρτωλή. Πρέπει να δούμε τα κίνητρα της πράξης. Π.χ. εάν μία γυναίκα φορά πάντα φούστα, αυτό από μόνο του δεν είναι κάτι το θεάρεστο. Μπορεί να φορά φούστα για να σκανδαλίσει και όχι επειδή θέλει να ντυθεί ευπρεπώς. Μπορεί κάποιος να θέλει να κάνει μαι μικρή δωρεά σε κάποιο ναό, όχι επειδή θέλει να βοηθήσει το έργο της ενορίας αλλά διότι ποθεί να περάσει το δικό του: να γίνει ο γάμος της κόρης του την ημέρα που θέλει, την ώρα που θέλει, με τον στολισμό του θέλει κι ας του έχει εξηγήσει ο εφημέριος του ναού ότι για τον "α" ή "β" λόγο δεν μπορεί να γίνει όπως το ζήτησε· κι έτσι κάνει την δωρεά ώστε να "λαδώσει-καλοπιάσει" μ'αυτόν τον τρόπο -τον ιερέα ή τους επιτρόπους- και να γίνει το δικό του!
--------------------------
Αυτό που θέλω να πω είναι ότι πολλές φορές κάνουμε κάτι που εξωτερικά μπορεί να φαίνεται καλό και θεάρεστο όμως τα κίνητρά μας -επειδή είναι πονηρά- το καθιστούν επιζήμιο για την πνευματική μας κατάσταση. Μπορεί εξωτερικά οι άλλοι να μας συγχαίρουν και να μας επαινούν για την πράξη μας, όμως εμείς οι ίδιοι ξέρουμε τί μας κίνησε και το πράξαμε, εμείς οι ίδιοι -και ο Θεός- γνωρίζουμε την προαίρεσή μας.
--------------------------
Γι'αυτό και οι Θεοφόροι Πατέρες τονίζουν να μην κρίνουμε απ' αυτά που βλέπουμε και να βγάζουμε συμπεράσματα «μη κρίνετε κατ΄ όψιν» (Ιω. ζ΄24), διότι δεν γνωρίζουμε τα κίνητρα αυτών που βλέπουμε. Μπορεί να δούμε κάποιον να πράττει κάτι το φαινομενικά κακό όμως μπορεί τα κίνητρά του να είναι αγαθά. Π.χ. μπορεί να δούμε κάποιον να παίρνει ένα πορτοφόλι που το βρήκε κάτω στο πεζοδρόμιο και αμέσως να τον θεωρήσουμε κλέφτη, όμως τα κίνητρά του δεν τα γνωρίζουμε. Μπορεί να το πήρε ώστε να το παραδώσει στην αστυνομία, μπορεί να το πήρα επειδή γνωρίζει σε ποιον ανήκει, μπορεί να το πήρα επειδή είναι δικό του!
--------------------------
Τα κίνητρά μας, η προαίρεσή μας τελικά καθιστά μια πράξη μας είτε θεάρεστη είτε αμαρτωλή. Το θέμα είναι να προσπαθούμε στην ζωή μας να έχουμε αγαθή προαίρεση για το κάθε τι που θα πράξουμε και εάν δούμε να κάνει κάτι ο άλλος ας μην βάλουμε κακό λογισμό, ας μην μπούμε στην διαδικασία της ανάλυσης διότι δεν γνωρίζουμε τα κίνητρά του, ας ευχόμαστε να το κάνει κι αυτός με αγαθά κίνητρα.
--------------------------
Έτσι προφυλάσουμε τον εαυτό μας από την υποκρισία (άλλο φαίνεται ότι κάνουμε και άλλο θέλουμε να πετύχουμε) αλλά από την κατάκριση των άλλων.

Αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

[toula]

Η επιμέλεια και η αμέλεια είναι δύο δυνατά μέσα.

Το ένα μας ενώνει με τον Θεό και το άλλο μας χωρίζει.

Αγιος Άνθιμος Χίου.

[toula]

Πως να κρίνω το λάθος σου, δίχως να ξέρω το «πριν» και το «μετά» σου; «Πριν» πόσο πάλεψες με τα πάθη σου, πόσο οδύνη μετάλαβες, πόσες φορές ήλπισες και απελπίστηκες μαζί. Και το «μετά» σου; Κανείς δεν θα μάθει πόσο έκλαψες, μετάνιωσες, αισθάνθηκες ή απώθησες, είδες ή έκρυψες το λάθος στο βυθό της ύπαρξης σου. Όχι, δεν μπορώ από μια στιγμή να κρίνω μια ζωή. Γιατί ξέρω καλά πως δεν είσαι το λάθος σου, μήτε η επιτυχία σου, ούτε το φως αλλά ούτε το σκοτάδι σου. Την ίδια στιγμή που περπατάς στο παράδεισο κοιτάς με λοξές ματιές την κόλαση. Αυτός είναι ο άνθρωπος. Αντιφατικός. Γι αυτό και η κρίσης ανήκει σε Εκείνο που ξέρει αυτά που κανείς ποτέ δεν έμαθε στις ειδήσεις ή στα πρωτοσέλιδα της ανθρώπινης εμπάθειας και υποκρισίας. Μονάχα ο Θεός μπορεί να κρίνει την ζωή σου γιατί εκείνος ξέρεις την γυμνή αλήθεια της ψυχής σου.

π.Χαράλαμπος Λίβυος Παπαδόπουλος

[aposal]

«Όταν μας κυριεύει η κακία, τίποτε δεν βλέπουμε από όσα πρέπει να βλέπουμε, τίποτε δεν πράττουμε από όσα πρέπει να εκτελούμε».
Αγ. Ιω. Χρυσόσστομος

[toula]

Το χειρότερο δεν είναι να πέφτεις, αλλά το να μη σηκώνεσαι.
Ηττημένος είναι μόνο όποιος παραιτείται. Οι άλλοι είναι όλοι είναι νικητές. Και θα έρθει η μέρα που οι δύσκολες στιγμές, θα είναι ιστορίες τις οποίες θα αφηγούνται περήφανοι σε όποιον θέλει να τους ακούσει. Και θα ακούν με σεβασμό, και θα μάθουν να έχουν τρία σημαντικά πράγματα:
-Υπομονή.
-Σοφία.
-Περηφάνια για τις ουλές τους.

Διότι οι ουλές είναι μετάλλια χαραγμένα στη σάρκα τους με φωτιά και σίδερο και θα τρομάζουν τους εχθρούς τους, γιατί θα δείχνουν πως ο άνθρωπος που στέκεται απέναντί τους έχει μεγάλη εμπειρία στη μάχη. Οι ουλές μιλούν πιο δυνατά από την κόψη του σπαθιού που τις δημιούργησε.
Πραγματικά ηττημένος δεν είναι όποιος νικηθεί, αλλά όποιος παραιτείται.
Οι νίκες και οι ήττες είναι οι εναλλαγές στη ζωή του ανθρώπου, που θα προκαλέσουν τα κατάλληλα βιώματα και θα εγείρουν την ψυχή να πάρει τα μαθήματά της. Τα καλύτερα μαθήματα είναι τα παθήματα. Ο σοφός λαός μας λέει: "Αν δεν πάθεις, δεν θα μάθεις"!
Έτσι, στην πορεία μας προς τον ουρανό θα γνωρίσουμε πολλές φορές τη θλίψη, που θα την εκλάβουμε σαν ήττα. Όμως, έχουμε τον παρήγορο λόγο του Ιησού: "ἐν τῷ κόσμῳ θλῖψιν ἔχετε ἀλλὰ θαρσεῖτε ἐγὼ νενίκηκα τὸν κόσμον" (Ιωάν. 16, 33). Η δική Του νίκη γίνεται προάγγελος και της δική μας. Γιατί όπως μας λέει ο Ιωάννης, ο αγαπημένος μαθητής Του: "ὅτι πᾶν τὸ γεγεννημένον ἐκ τοῦ θεοῦ νικᾷ τὸν κόσμον" (Α΄ Επιστ. Ιωάν. 5, 4).

Αρχιμ. Σεραφείμ Λεβέντης

[toula]

Κανείς δεν μπορεί να μας βλάψει ουσιαστικά εκτός από τον εαυτό μας.
---------------------
Μην φοβάστε είπε ο Χριστός αυτούς που μπορούν να σας βλάψουν στο σώμα, δηλαδή να σας σκοτώσουν. Να φοβάστε αυτούς που μπορούν να σας βλάψουν στην ψυχή. Όμως για να μας βλάψει κάποιος στην ψυχή θα πρέπει πρώτα εμείς να του το επιτρέψουμε, αλλιώς κανείς δεν μπορεί να μας αλλοιώσει, να μας φθείρει την πίστη, τον Θείο ζήλο. Κανείς δεν μπορεί -εάν δεν το επιτρέψουμε εμείς- να μας ζημιώσει πνευματικά παρα μόνο εάν εμείς δώσουμε την συγκατάθεσή μας.
---------------------
Οι άλλοι μπορούν να μας βλάψουν στο ποσοστό που εμείς είμαστε δεσμευμένοι με τον κόσμο τούτο. Όσο πιο πολύ είμαι δέσμιος κάποιων πραγμάτων τόσο πιο πολύ αισθάνομαι ότι με βλάπτει κάποιος που μου τα στερεί. Βλέπεται τους μάρτυρες του τάζανε "τον ουρανό και τ'άστρα", για να τους δελεάσουν και να αρνηθούν τον Χριστό όμως αυτοί ήταν ελεύθεροι από κάθε τι επίγειο και κοσμικό· γι'αυτό και μένανε σταθερή στην πίστη τους έως θανάτου.
---------------------
Εάν είμαι ελεύθερος από κάθε τι υλικό τότε εάν κάποιος μου αφερέσει κάποιο αντικείμενο που χρησιμοποιώ δεν ταράσσομαι, δεν νιώθω ότι με βλάπτει. Το ίδιο συμβαίνει με την υγεία μας, με πρόσωπα, με θέσεις κτλ.
---------------------
Ο χριστιανός φυσικά και ζει μέσα στον κόσμο και χρησιμοποιεί αντικείμενα, συνδέεται με ανθρώπους και κατέχει κάποια θέση μέσα στην κοινωνία. Όμως δεν πρέπει να είναι δέσμιος κάποιου αντικειμένου, προσώπου ή θέσης.
---------------------
Καλούμαστε να ζούμε όπως λέγει ο Άγιος Απόστολος Παύλος "ως μηδέν έχοντες και πάντα κατέχοντες". Δηλαδή να ζούμε σαν να μην έχουμε τίποτα, σαν να μην μας ανήκει τίποτα και γι'αυτό τα έχουμε τελικά όλα, γι'αυτό και νιώθουμε πλήρης, ελεύθεροι.
---------------------
Δυστυχώς όμως η ευτυχία μας καθορίζεται πολλές φορές από υλικά αντικείμενα, από την άποψη των άλλων για εμάς, από την θέση που κατέχουμε στην κοινωνία. Δηλαδή καθορίζεται η "επιτυχία" της ζωής μας από πράγματα άψυχα και καταστάσεις φθαρτές, παροδικές και πολλές φορές εμπαθείς και αμαρτωλές.
---------------------
Φυσικά και θα χρησιμοποιώ π.χ. το κινητό, εάν όμως χρησιμοποιώ το κινητό για να αργολογώ, να πολυλογώ, να κατακρίνω, να χάνετε η ώρα μου σε ανούσιες εφαρμογές και παιχνίδια...και καταλήγω να έχω εξάρτηση απ'αυτό, τότε το κινητό γίνεται ένα αντικείμενο που με χωρίζει από τον Χριστό και με βλάπτει λόγο της δικής μου κακής και αδιάκριτης χρήσης. Και η εξάρτησή μας φαίνεται εάν χαλάσει ή εάν κάποιος μας το πάρει· τότε νιώθουμε ότι ο άλλος μας βλάπτει διότι μας στερεί κάτι που έχουμε ανάγκη. Όμως τελικά έαν σκεφτούμε λογικά θα δούμε ότι δεν το έχουμε ανάγκη. Μπορούμε να ζήσουμε κι χωρίς αυτό. Μπορούμε να σωθούμε και χωρίς αυτό! Μπορεί να μας εξυπηρετεί και να διευκολύνει την ζωή μας κάποιες φορές, όμως δεν το έχουμε ανάγκη για να νιώθουμε πλήρης, ευτυχισμένοι. Εάν νιώουμε έτσι, σημαίνει ότι το αντικείμενο αυτό έχει γίνει το κέντρο της ζωής μας. Πουθενά ο Χριστός, στην καλύτερη περίπτωση Τον βάζουμε σε κάποια γωνιά της ζωής μας και θα Τον θυμηθούμε μόνο στα δύσκολα.
---------------------
Κανείς λοιπόν δεν μπορεί να μας κάνει κακό εκτός από τον εαυτό μας. Εάν έχω παραδοθεί πλήρως στον Θεό, τί κακό μπορεί να με κάνει ο άλλος; Το μεγαλύτερο θεωρούμενο κακό είναι να με σκοτώσει. Μα αυτό αντί για κακό θα είναι ευεργεσία για τον άνθρωπο που ζει και αναπνέει για τον Χριστό. Εάν όμως είμαστε κολλημένοι σ'αυτήν την ζωή τότε το κάθε τι -ακόμα και μικρό- το αντιμετωπίζουμε ως μεγάλο κακό, απειλή και κατάρα. Θλιβόμαστε με το παραμικρό διότι δεν έχουμε την χαρά που γεννάται στις ψυχές που ζούνε με τον Χριστό. Μπορεί να ζούμε χριστιανικά αλλά επιφανειακά, τηρώντας κάποιους κανόνες, όμως δεν ζούμε παραδομένοι πλήρως στην Πρόνοια του Θεού γι'αυτό και αντί να στηρίζουμε την χαρά μας στην παρουσία του Χριστού στην ζωή μας, στηρίζουμε την χαρά μας, στο κινητό μας, στο αυτοκίνητό μας, στην υγεία μας, στο παιδί μας, στην δουλειά μας, στα λεφτά μας, στην σχέση μας κτλ. Γι'αυτό κι αν κάτι απ' όλα αυτά "στραβώσει" αγωνιούμε, θλιβόμαστε, τα χάνουμε, πολλές φορές οργιζόμαστε που δεν μας ήρθαν τα πράγματα όπως θέλαμε.
---------------------
Κανείς και τίποτα δεν μπορεί να μας βλάψει εάν ζούμε έχοντας στο κέντρο της ζωής μας τον Χριστό, διότι τότε δεν είμαστε δέσμιοι από τίποτα το κοσμικό κι ας ζούμε μέσα στον κόσμο· είμαστε έτοιμοι να πεθάνουμε ώστε να ζήσουμε, είμαστε δούλοι Χριστού γι'αυτό και είμαστε πλήρως ελεύθεροι. Τίποτα δεν νιώθουμε ως απειλή, εκτός από τον εγωισμό μας που παραμονεύει να μας ρίξει στην αμαρτία, στο βόλεμα, στην κενοδοξία, στην ματαιοδοξία, στην τρυφή των επίγειων απολαύσεων. Η μεγαλύτερη απειλή είναι να ξεχάσουμε ότι είμαστε παρόδικοί απ'αυτή τη ζωή.
---------------------
Γι'αυτό και κάποιοι μακάριοι άνθρωποι που αγάπησαν τον Χριστό, όχι με τα λόγια αλλά το απέδειξαν με την ζωή τους, καλωσόριζαν τους κλέφτες ως ανθρώπους που θα τους ξελαφρώσουν από τα περιττά πράγματα, αντιμετώπιζαν τους συκοφάντες τους ως κόλακές τους, βλέπανε τους δημίους τους ως ευεργέτες τους.
---------------------
Τίποτα δεν μπορεί να μας βλάψει. Κανείς δεν μπορεί να μας βλάψει. Αρκεί να ζούμε αυτό που λέγει και πάλι ο Άγιος Απόστολος Παύλος: "ου γαρ έχομεν ώδε μένουσαν πόλιν, αλλά την μέλλουσαν επιζητούμεν". Δηλαδή, αδελφοί μου τελικά δεν έχουμε... δεν είμαστε δέσμιοι καμίας επίγειας πόλης (οικογένειας, πατρίδας, υλικών πραγμάτων, προσώπων) αλλά ζητούμε την μέλλουσαν πόλην, δηλαδή ζητούμε, είμαστε δέσμιοι στην ελπίδα της αιωνίου Βασιλείας των Ουρανών.
Εάν δεν το αποδεχτούμε αυτό, τότε πάντα θα νιώθουμε απειλούμενοι και θα στεναχωριώμαστε με το παραμικρό.
---------------------
Όλα είνα καλά και ευλογημένα στην ζωή μας. Όμως τίποτα δεν πρέπει να μπαίνει πάνω από τον Χριστό, πάνω από τον πόθο μας να ενωθούμε για πάντα μαζί Του. Μόνο τότε από τα χείλη μας, από την καρδιά μας θα βγαίνει ένα γνήσιο "Δόξα τω Θεώ", τότε που θα έρχεται στην ζωή μας κάποια ευλογία αλλά και τότε που θα έρχεται στην ζωή μας μια απρόσμενη δοκιμασία.

Αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος