Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

Γκρεμίστε όλη την Ελλάδα σε βάθος 100 μέτρων.
Αδειάστε όλα τα μουσεία σας, από όλον τον κόσμο.
Γκρεμίστε κάθε τι Ελληνικό από όλο τον πλανήτη.
Έπειτα σβήστε την Ελληνική γλώσσα από παντού.
Από την ιατρική σας, την φαρμακευτική σας.
Από τα μαθηματικά σας (γεωμετρία, άλγεβρα)
Από την φυσική σας, χημεία
Από την αστρονομική σας
Από την πολιτική σας
Από την καθημερινότητα σας.

Διαγράψτε τα μαθηματικά, διαγράψτε κάθε σχήμα, κάντε το τρίγωνο-οκτάγωνο, την ευθεία-καμπύλη, σβήστε την γεωμετρία από τα κτίρια σας, τους δρόμους σας, τα παιχνίδια σας, τα αμάξια σας, σβήστε την ονομασία κάθε ασθένειας και κάθε φαρμάκου, διαγράψτε την δημοκρατία και την πολιτική, διαγράψτε την βαρύτητα και φέρτε το πάνω κάτω, αλλάξτε τους δορυφόρους σας να έχουν τετράγωνη τροχιά, αλλάξτε όλα τα βιβλία σας (γιατί παντού θα υπάρχει και έστω μια ελληνική λέξη), σβήστε από την καθημερινότητα σας κάθε ελληνική λέξη, αλλάξτε τα ευαγγέλια, αλλάξτε το όνομα του Χριστού που και αυτό βγαίνει από τα Ελληνικά και σημαίνει αυτός που έχει το χρίσμα, αλλάξτε και το σχήμα κάθε ναού (να μην έχει την ελληνική γεωμετρία), σβήστε τον Μέγα Αλέξανδρο, σβήστε όλους τους Μυθικούς και Ιστορικούς ήρωες, αλλάξτε την παιδεία σας, αλλάξτε το όνομα της ιστορίας, αλλάξτε τα ονόματα στα πανεπιστήμια σας, αλλάξτε τον τρόπο γραφής σας, χρησιμοποιήστε τον αραβικό, διαγράψτε την φιλοσοφία, διαγράψτε, διαγράψτε, διαγράψτε. Θα πείτε «δεν γίνεται».

Σωστά, δεν γίνεται γιατί μετά δεν θα μπορείτε να στεριώσετε ούτε μία πρόταση! Δεν γίνεται να σβήσει η Ελλάδα, ο Έλληνας, η προσφορά του πάνω σε αυτόν τον πλανήτη. Η πρόκληση πάντως ισχύει.

Jean Richepin
http://www.inagiounikolaoutouneou.gr/

[toula]

Αείμνηστου Γέροντος π. Γεωργίου Καψάνη, Προηγουμένου Ιεράς Μονής Οσίου Γρηγορίου Αγίου Όρους († 2014)

"Ο Αθεϊσμός και Αντιχριστιανισμός γίνεται στον τόπο μας κατεστημένο! Επιδιώκει να κάνει τους Έλληνες Αντιχρίστους. Χρησιμοποιεί την παιδεία, τα σχολικά βιβλία, το ραδιόφωνο, την τηλεόραση, τον τύπο...
Το χειρότερο είναι ότι δεν έχουμε συνειδητοποιήσει τον κίνδυνο! Δεν υπάρχει η δέουσα πνευματική εγρήγορση και αντίσταση...
Δεν υπάρχουν Προφητικές Μορφές - εκτός εξαιρέσεων - που με αυτοθυσία και παρρησία:
Θα καταγγείλουν τα όργανα του Αντίχριστου!
Θα καλέσουν τον ευσεβή λαό σε πνευματική επιστράτευση"...!!!

[toula]

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ!
40 ΜΕΡΕΣ ΕΚΑΝΕ ΝΗΣΤΕΙΑ Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΪΣΙΟΣ ΟΤΑΝ ΕΙΧΕ ΚΑΡΚΙΝΟ, ΓΙΑ «ΤΑ ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΑ ΔΕΙΝΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ»!!!

Μια άλλη μαρτυρία καταγράφει ο γέροντας Χριστόδουλος, ηγούμενος της Ι. Μονής Κουτλουμουσίου στο βιβλιαράκι «Η παρουσία του Μοναχισμού στον σύγχρονο κόσμο»:

Ο γέροντας συνήθιζε να έρχεται στις αγρυπνίες της Μονής μας όπου καθόταν στο στασίδι απέναντι από την εφέστιο εικόνα μας, τη Φοβερά Προστασία. Οι αδελφοί επίσης τον επισκέπτονταν συχνά, καθώς βέβαια και πλήθος προσκυνητών, που φιλοξενούνταν στη Μονή μας. Όμως κάποια περίοδο -ήταν η χρονιά που είχε τα πρώτα συμπτώματα του καρκίνου- πέρασαν σαράντα ημέρες χωρίς να φανεί, χωρίς να ανοίγει την πόρτα της καλύβης, χωρίς να δώσει κανένα σημείο ζωής, γεγονός που μας δημιούργησε ανησυχία. Κάποια μέρα αποφάσισα και κατέβηκα μόνος μου στο καλύβι του. Κτύπησα την πόρτα, αλλά επειδή δεν έλαβα απάντηση, κατάφερα και την παραβίασα. Παρότι ήμουν ανήσυχος, από τη στιγμή της εισόδου μου παραδόξως με κατέλαβε μια απροσδιόριστη και ανεξήγητη ηρεμία.

Μόλις έφθασα στο μικρό του δωμάτιο, τον είδα να κάθεται σε μαξιλάρι κατάχαμα, με τα χέρια ακουμπισμένα πάνω στο σοφρά.

Στο πρόσωπό του είχε εμφανή σημεία εξαντλήσεως. Μπροστά του βρισκόταν ένα τσαμπί σταφύλι κι ένα αρτίδιο. Πρόσεξα ότι ο χώρος ανέδιδε μιαν άρρητη και πρωτόγνωρη ευωδία, και ότι υπήρχε διάχυτη γαλήνη. Πήρα πρώτος τον λόγο, και του ζήτησα συγνώμη και του εξήγησα πόσο είχαμε ανησυχήσει. Εκείνος με ηρεμία και απλότητα, με φωνή που μόλις έβγαινε από τα πνευμόνια του, είπε: Έκανα όλες αυτές τις μέρες νηστεία και προσευχή για τον κόσμο, και για τα επερχόμενα δεινά… Εξαντλήθηκα…
Η Παναγία ήρθε και μου έδωσε αυτό το σταφύλι και τον άρτο… Δοκίμασε!
Πήρα λίγο σταφύλι. Είχε το χρώμα του ροδίτη, με μια ιδιαίτερη γεύση και άρωμα που δεν είχα ξανασυναντήσει. Πώς ήταν γέροντα η Παναγία; τον ρώτησα. Τότε υποβασταζόμενος σηκώθηκε με δυσκολία, και μου έφερε μια μικρή εικόνα σε κορνίζα. Ήταν η Παναγία η Ιεροσολυμίτισσα. Πάντοτε παρουσιάζεται σαν την Ιεροσολυμίτισσα μου είπε. Μιλήσαμε λίγο ακόμη και τον άφησα στην ησυχία του, γιατί έκρινα πως σε τέτοιες στιγμές δεν πρέπει να είναι κανείς αδιάκριτος».
Βλέπει κανείς την αγωνία και την αυτοθυσία του γέροντα να προλάβει να δώσει και τις τελευταίες του δυνάμεις για το καλό του κόσμου ώστε να αμβλυνθεί η ένταση των επερχόμενων δεινών.

Την ευχή του νά ‘χουμε…!

[Αναστάσιος]

«Περί τριών πραγμάτων μην βιάζεσαι να μιλάς: Περί του Θεού- μέχρι να στερεώσεις την πίστη σ’ Αυτόν. Περί της αμαρτίας του άλλου- μέχρι να θυμηθείς τη δική σου- και περί της επόμενης ημέρας- μέχρι την αυγή της».
Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

[aposal]

«Ο Κύριος δεν ζητά από μας θυσίες ζώων ούτε την προσφορά των καρπών της γης, αλλά μόνον την καλή και ελεύθερη διάθεσή μας να πιστέψουμε σ΄ Αυτόν».
Αγ. Ιω. Χρυσόστομος

[toula]

Από τα φοιτητικά μου χρόνια προσπαθώ, μεταξύ άλλων, ένα πράγμα. Να μην συγχέω τα θέματα πίστεως με ζητήματα επιστήμης. Να μην τα αναλύω προσπαθώντας να αποδείξω τα αναπόδεικτα και να τα τεκμηριώσω με επιστημονικές πρακτικές. Είναι και ανώφελο και εσφαλμένο. Διότι το υπέρλογο της πίστεως δεν εμπίπτει στο πλαίσιο της λογικής του πειράματος. Άλλωστε η ομολογία της πίστεως αποκαλύπτεται κυρίως με το παράδειγμα μας και τη ζωή μας και όχι με τα λόγια μας.

Για τον Ορθόδοξο Χριστιανό μέσα στο Άγιο Ποτήριο βρίσκεται η Ζωή, το Σώμα και το Αίμα του Χριστού. Για όλους τους άλλους άρτος και οίνος. Τι σημαίνει αυτό; Αν το πάμε στο εργαστήριο θα επιβεβαιωθεί ότι όντως άρτος και οίνος είναι κι όχι αίμα και σώμα ανθρώπινο. Άρα για την Πολιτεία ένας ενοριακός ναός είναι απλά ο χώρος συνάθροισης ανθρώπων που μερικοί από αυτούς κοινωνούν από κοινό ποτήριο με το ίδιο κουτάλι. Τέλος.

Πάμε τώρα στην ανάλυση. Ένας μη ελεγμένος ασθενής ή φορέας του CoViD-19 που χρησιμοποιεί τα μέσα μεταφοράς σε ώρα αιχμής δεν είναι δημόσιος κίνδυνος; Είναι. Άρα κόβονται οι δημόσιες συγκοινωνίες. Ένας ασθενής φούρναρης που ζυμώνει και πουλά ψωμί δεν είναι δημόσιος κίνδυνος; Είναι. Ένας που φτιάχνει καφέ και τον δίνει σε εκατοντάδες ανθρώπους καθημερινά απλά κλείνοντας το πλαστικό καπάκι ή πιάνοντας το καλαμάκι δεν είναι δημόσιος κίνδυνος; Είναι. Ενας ταμίας σε σούπερ μάρκετ; Είναι. Που θέλω να καταλήξω.

Αν φτάσουμε στο σημείο να θεωρούμε κίνδυνο για τη δημόσια υγεία τον εκκλησιασμό τότε θα πρέπει να κλείσουν όλα. Μέχρι τότε οποιαδήποτε άλλη κουβέντα είναι εκ του πονηρού. Διότι ο Θεός μας έδωσε και κοινό νου και γνώση και η Ιερά Σύνοδος είπε το αυτονόητο. Τηρούμε τους κανόνες προσωπικής υγιεινής αλλά και καθαριότητας των ναών όπως σε κάθε χώρο συνάθροισης πολλών ανθρώπων και δεν προσερχόμαστε για εκκλησιασμό όντας ασθενείς.

Τώρα από τα λίγα που ξέρω η μετάδοση ασθενειών από τη Θεία Κοινωνία αν συνέβαινε τότε θα είχαμε αφανιστεί εμείς οι Ορθόδοξοι. Προς θλίψη των υπολοίπων, ζούμε. Κι αυτό διότι από τα πρώτα χρόνια της Εκκλησίας οι χριστιανοί ήταν αυτοί που περιέθαλπταν και φυσικά κοινωνούσαν όχι απλά τους ασθενείς αλλά και εκείνους που οι τότε κοινωνίες είχαν εγκαταλείψει ή θέσει στο περιθώριο. Οι φυματικοί στα σανατόρια ανάμεσα τους ο άγιος Παΐσιος, οι λεπροί στη Χίο που τους κοινωνούσε ο άγιος Άνθιμος και μετά στην Αθήνα ο γέροντας Ευμένιος Σαριδάκης. Οι τόσοι και τόσοι άγνωστοι ασθενείς και φορείς του AIDS (όποιος πει ότι δεν μεταδίδεται o ιός του AIDS με το σάλιο δε γνωρίζει αν υπάρχει ανοιχτή πληγή στο στόμα του άλλου και επίσης αν αξιολογείται με αντιικες ιδιότητες το σάλιο όπως επιχειρηματολογούν τότε να υποθέσω είμαστε ΟΚ;) και πολλοί άλλοι ασθενείς λοιμωδών νοσημάτων.

Τελευταίο παράδειγμα ο πατέρας Θεμιστοκλής Αδαμόπουλος στη Σιέρα Λεόνε που κοινωνούσε ασθενείς με Έμπολα. Ζει και βασιλεύει. Το θαύμα υπήρχε υπάρχει και θα συνεχίσει να υπάρχει από τη στιγμή που παρέδωσε το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας ο ίδιος ο Χριστός.

Όσοι λιθοβολούν την Εκκλησία θα το κάνουν ακόμα και νεκρό να δουν να ανασταίνεται. Αγνοούν όμως κάτι. Η Εκκλησία δε ζει στους ναούς. Επιβίωσε διωγμών, ρίζωσε στις κατακόμβες κι άνθησε στα παγωμένα Γκουλάγκ. Κάθε περαιτέρω ανάλυση είναι και μάταιη και ανώφελη".

Τα εύσημα στον Theologos Papadopoulos τον κατα σάρκα αδελφό μου, για την θεολογική και επιστημονική του, εύστοχη τοποθέτηση.

Αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

[toula]

Σ'αυτή τη ζωή δύο είναι οι κατηγορίες των ανθρώπων. Υπάρχουν αυτοί που με όλη τους τη ζωή, τα έργα και τους λόγους, χτίζουν και βοηθούν και υπάρχουν και οι άλλοι οι οποίοι αρέσκονται στο να γκρεμίζουν και να αποδομούν.
Μακάρι να ανήκουμε στην πρώτη κατηγορία ή να προσπαθούμε να συγκαταλεγούμε σε αυτήν. Αν όχι, τουλάχιστον μη βλάπτουμε. Στο τέλος όλα θα φανερωθούν και θα αξιολογηθούν.

Αρχιμ. Σεραφείμ Λεβέντης

[toula]

Παράξενη η εποχή στην οποία ζούμε! Είμαστε σε μία κατάσταση που πρέπει συνεχώς να αποδεικνύουμε τα αυτονόητα. Να διεξάγουμε συζητήσεις επί συζητήσεων για πράγματα που δε χωρεί αμφιβολία. Μία διαρκής άμυνα χτυπώντας τον αέρα.
Το πιο τραγικό όμως και ταυτόχρονα λυπηρό; Ότι πρέπει να καταπίνουμε και μάλιστα αμάσητα, πράγματα που ο νους του ανθρώπου δεν τα χωρά. Παράλογα και επικίνδυνα. Πράγματα που σε οδηγούν στον παραλογισμό!
Τι φταίει; Βάλαμε στη θέση της αλήθειας και της ελευθερίας το προσωπικό συμφέρον και τον εγωισμό. Βγάλαμε το Χριστό από τη ζωή μας γιατί δεν μας βολεύει.
Και τι καταφέραμε; Να κάνουμε το κόσμο γύρω μας ένα μεγάλο φρενοκομείο, μέσα στο άγχος, την ανασφάλεια, το ανικανοποίητο και το ανούσιο.
Μνήσθητι ημών Κύριε!

Αρχιμ. Σεραφείμ Λεβέντης

[toula]

Αρχή μετανοίας είναι να ακούσω έστω αυτό που θέλει να μου πει ο Χριστός, να έρθω στην Εκκλησία και να διαλυθώ μπροστά Του. Όταν πάμε καλεσμένοι σε ένα τραπέζι, δεν μας ενδιαφέρουν τι λένε οι καλεσμένοι, μας ενδιαφέρει να τιμήσουμε τον οικοδεσπότη. Για τους καλεσμένους, ευθύνη έχει ο οικοδεσπότης όχι εμείς.

Εδώ η γνωστή ρήση βρίσκει γόνιμο έδαφος: «Η αγάπη βρίσκει τον τρόπο, η αδιαφορία βρίσκει πάντα μια δικαιολογία».
Αν μας ενδιαφέρει πραγματικά ο Χριστός και η σωτηρία, ακόμα και το μαρτύριο μοιάζει με νανούρισμα. Ενώ ας δεν μας ενδιαφέρει ο Χριστός, ένα βλέμμα ή το κουτσομπολιό μοιάζει με σταύρωση.
Είπαμε, δεν φταίει ο ήλιος, φταίει που έχω κλειστό το παράθυρο και δυστυχώς κατηγορώ τον ήλιο γιατί δεν μπαίνει.
Μην κατηγορείς λοιπόν, την έρημο που είναι νεκρή απλά πήγαινε και φύτεψε ένα λουλούδι.

π. Σπυρίδων Σκουτής

[toula]

Όταν δίνεις ευλογία,παίρνεις ευλογία.Η ευλογία γεννάει ευλογία
(Γέροντας Παίσιος ).

Μερικοί, Γέροντα, από την τσιγγουνιά μένουν νηστικοί.
- Μόνον νηστικοί; Ηταν ένας έμπορος πλούσιος που είχε ένα μεγάλο εμπορικό και έκοβε με τόν σουγιά στα τρία εκείνα τα σπίρτα τα πλακέ!

Μιά άλλη πολύ πλούσια είχε ένα θειαφοκέρι.Κρατούσε κάρβουνα και έπαιρνε με το θειαφοκέρι από τα κάρβουνα να ανάψη την φωτιά, για να μην ξοδέψη κανένα σπίρτο. Και είχε σπίτια, κτήματα, μεγάλη περιουσία.

Δεν λέω να είναι κανείς σπάταλος, αλλά τουλάχιστον, όταν κάποιος είναι σπάταλος, αν του ζήτησης κάτι,εύκολα θα σου το δώση. Αν είναι τσιγγούνης, θα λυπάται να σου το δώση.
Ήταν μιά φορά δυο νοικοκυρές και συζητούσαν στην γειτονιά για σαλάτες, για ξίδια και πάνω στην συζήτηση είπε η μία: «Εχω πολύ καλό ξίδι».

Μιά φορά χρειάσθηκε η άλλη η φουκαριάρα λίγο ξίδι και πήγε να της ζητήση. «Ακου εδώ, της λέει εκείνη, εγώ, αν τό έδινα, δεν θα είχα ξίδι επτά χρόνων!».

Καλά είναι να κάνη οικονομία κανείς και να δίνη. Οικονόμος δεν θα πη τσιγγούνης.

Ό πατέρας μου χρήματα δεν κρατούσε. Στα Φάρασα δεν είχαν ξενοδοχείο- το σπίτι μας ήταν σαν ξενοδοχείο. Όποιος ερχόταν στο χωριό, στον πρόεδρο θα πήγαινε να μείνη. Θα έτρωγε, θα του έπλεναν τα πόδια, θα του έδιναν καi κάλτσες καθαρές.
Τώρα, βλέπω ότι και σε μερικά προσκυνήματα έχουν αποθήκες ολόκληρες με κανδήλια και δεν λένε: «Εχουμε, μη μας δίνετε άλλα».

Αυτά ούτε μπορούν να τα χρήσιμοποιήσουν ούτε να τα πουλήσουν, αλλά ούτε και τα δίνουν.

Οταν αρχίση να μαζεύη κανείς, δένεται και δεν μπορεί να δώση. Αν όμως άρχίση να μη μαζεύη πράγματα και τα δίνη, τότε θα μαζευτή η καρδιά στον Χριστό, χωρίς να το καταλάβη.
Μιά χήρα να μην έχη χρήματα να αγοράση έναν πήχυ ύφασμα να ντύσει τα παιδιά της, και εγώ να μαζεύω! Πώς να το ανεχθώ αυτό;

Στο Καλύβι δεν έχω ούτε πιάτα ούτε κατσαρόλια,τενεκεδάκια έχω.

Προτιμώ ένα πεντακοσάρικο να το δώσω σε έναν φοιτητή, να πάη από το ένα μοναστήρι στο άλλο, παρά να πάρω κάτι για μένα.
Αν δεν μαζεύης, έχεις ευλογία από τον Θεό.

Οταν δίνης ευλογία, παίρνεις ευλογία. Η ευλογία γεννάει ευλογία.

Πηγή:ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ Β