Ψυχοφελή μηνύματα...

[aposal]

«Ὅποιος γεύτηκε τὴν γλυκύτητα τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ καὶ τὸν πρόδωσε, μοιάζει μ’ ἐκεῖνον πού ἄλλαξε τὸ πολύτιμο διαμάντι μ’ ἕνα χρωματιστὸ γυαλί».
Μέγας Βασίλειος

[toula]

Ποιός είναι τελικά ο άλλος; Ο Ζαν-Πολ Σάτρ έλεγε ότι : “Κόλαση είναι οι άλλοι”.Για εμάς του Ορθοδόξους ο άλλος μπορεί να γίνει η κόλαση μου αν το επιτρέψω στον εαυτό μου από την μία, και αν το επιτρέψω στον άλλον από την άλλη.Ο άλλος είναι το σκαλοπάτι για τον ουρανό, είναι ο αδερφός μας, η οικογένεια μας, είναι μέλος του σώματος του Χριστού. Γι’αυτό όταν κάνουμε κακό σε κάποιον, είτε με λόγια, είτε με πράξεις στην ουσία αυτοτραυματιζόμαστε. Σαν να παίρνουμε ένα μαχαίρι και να τραυματίζουμε κάποιο μέλος του σώματος μας. Όφείλουμε σε κάθε άνθρωπο να βλέπουμε την εικόνα του Νυμφίου Χριστού. Ο άνθρωπος αγαπητοί μου , δεν “ΕΙΝΑΙ” αλλά “ΓΙΝΕΤΑΙ”. Και αυτό το “γίνεται” έχει πολλές παραμέτρους με κύριο θεμελιωμα την προσωπική ελευθερία του καθενός.

Στον χώρο όμως της Βασιλείας του Θεού -της θεανθρώπινης κοινωνίας, που λέγεται Εκκλησία- στην οποία κυριαρχεί ο «νους Χριστού», και αποβλέπει να καταστεί κοινωνία αγαπωμένων προσώπων, ο άλλος είναι ο αδελφός, η εικόνα του Θεού. «Είδες τον άνθρωπόν σου; Είδες Κύριον τον Θεόν σου», λένε οι άγιοι Πατέρες. Αυτό σημαίνει, να βλέπουμε τον άλλον, ως να είναι ο ίδιος ο Θεός, αφού είναι εικόνα Του. Και αυτό, που θα ρυθμίζει τη σχέση μας με τον άλλο, να είναι η αγάπη, ανάλογη με εκείνη, που χαρακτηρίζει τη σχέση του ίδιου του Θεού με τον κάθε άνθρωπο.(Παύλου Μουκταρούδη, Διήρχετο διὰ τῶν Σπορίμων, Τόμος Α΄)

Ο άλλος λοιπόν δεν είναι η κόλαση μου , μπορεί όμως να γίνει αν αλλάξω εσωτερική στάση απέναντι του και τον αποκλείσω από τον χώρο της καρδιάς μου. Ένα βήμα είναι να δώ την σκληρότητα του άλλου ως ασθένεια και άσκηση για τον προσωπικό μου αγιασμό και η προσευχή μου να γίνει το έδαφος μετανοίας για τον αδερφό μου. Μπορεί να βλέπουμε ο άλλος να είναι γεμάτος αγκάθια αλλά με την αγάπη μπορούν τα αγκάθια να βγάλουν άνθη. (Τα συναξάρια είναι γεμάτα με κολάσεις που γίνανε παράδεισοι).

Να γίνει ο άλλος ο παράδεισος μου! Το λουλούδι στην έρημο! Το διαμάντι στο βούρκο! Το λευκό στο μαύρο! Η ανατολή του Ηλίου στην ρημαγμένη νύχτα.

Δεν είναι κακός ο άλλος, άρρωστος είναι. Δεν γεννιέται κακός γίνεται ...και φταίω εγώ για αυτό…Φταίμε όλοι...

Η κακία είναι αρρώστια και χρειάζεται θεραπεία. Η κακία γεννιέται εκεί που η αγάπη απουσιάζει ή κάποιος την σκότωσε. Η κακία είναι μια κακή χρήση της ελευθερίας που γίνεται και συμβαίνει από μια αρρωστημένη εσωτερική κίνηση, από μία μόλυνση. Είναι λυπηρό….

“Μα μου έκανε κακό ! Με πλήγωσε τι να κάνω!” Συγχώρεσε τον ! Ώστε να ανοίξει ο Παράδεισος για εσένα αλλά και η ελπίδα για εκείνον. Συγχώρεσε τον άρρωστο...και αυτή η συγχώρεση σου θα γίνει γιατρειά για εκείνον.

“Σιγά μην το κάνω ! Είναι δύσκολο ! Ποιος το έκανε!”.. Το έκανε ο Άγιος Διονύσιος όχι γιατί ήταν Άγιος αλλά γιατί έγινε όταν συγχώρεσε τον φονιά του αδερφού του. Και ο φονιάς τι έγινε ; Από υπόγειο της κολάσεως πήγε στον ουρανό του παραδείσου. Γιατί ; Γιατί η συγχώρεση του Αγίου Διονυσίου έγινε για τον φονιά φάρμακο, σκαλοπάτι για τον ουρανό ίαση και μεταμόρφωση της υπάρξεως του. Δεν συγχωρώ για να το παίξω υπεράνω, για να δείξω κάτι ...Συγχωρώ για να γίνει η καρδιά μου το φάρμακο του άλλου, η αγκαλιά μου να γίνει το δικό του λιμάνι σωτηρίας.

Πες ένα σε συγχωρώ ….είναι η φωνή που ανοίγει τον παράδεισο. Είναι ο ήχος της σάλπιγγας που ακούνε οι άγγελοι. Μην κρυβόμαστε, δεν μπορούμε να συγχωρέσουμε με ανθρώπινες δυνάμεις. Μόνο όταν νιώσουμε ότι ο Κύριος μας συγχωρεί δεν έχουμε άλλη επιλογή ώστε να κάνουμε και εμείς το ίδιο. Πως θα ζητήσουμε Παράδεισο από τον Θεό όταν τον αρνούμαστε στον συνάνθρωπο ;

Ποιός είναι τελικά ο άλλος ; Είναι μέλος του Σώματος του Χριστού. Συχνά τραυματισμένο...τι θα κάνεις ; Θα τον αφήσεις να αιμορραγεί ; ….

Μην ξεχνάς αδερφέ δεν φταίει το Φως σε ένα δωμάτιο την ώρα που έχουμε σκοτάδι...Κάποιος έκλεισε το φως και το σκοτάδι γεννήθηκε αλλιώς δεν θα μπορέσει να υπάρξει. Εσύ τι λές τι θα κάνεις με τους άλλους ; Θα ανοίξεις την αγκαλιά σου ; ή θα μείνεις στην κόλαση της αρνήσεως;

Ας κλείσουμε με τα λόγια του Κυρίου μας : “«Εάν αφήτε τοις ανθρώποις τα παραπτώματα αυτών, αφήσει και υμίν ο πατήρ υμών ο ουράνιος. εάν δε μη αφήτε τοις ανθρώποις τα παραπτώματα αυτών, ουδέ ο πατήρ υμών αφήσει τα παραπτώματα υμών» (Ματθ. στ’, 14-15)”.

π.Σπυρίδων Σκουτής - euxh.gr - Ιερά Μητρόπολη Λήμνου

[toula]

Όταν έχετε χρόνο ακούστε όλη την ομιλία με προσοχή και καλή προαίρεση.
Ελπίζω να ακούσουμε αλλά και να καταλάβουμε, διότι το να ακούμε και να καταλαβαίνουμε όχι αυτά που ακούμε αλλά αυτά που θέλουμε να καταλάβουμε...προκοπή δεν γίνεται.

Ομιλία του π. Νικολάου Λουδοβίκου με τις εύστοχες παρεμβάσεις του γέροντα Μαξίμου, ηγουμένου της Ιεράς Μονής Διονυσίου του εν Ολύμπω.

https://www.youtube.com/watch?v=_K6Shjs ... fAuGI3MAkE

Aρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

[toula]

Ή βλογημένη καλοσύνη...!

...Ανοίξτε τις καρδιές σας στο φως, όσοι ποθείτε να χαρείτε αληθινά, αφήσετε την καλοσύνη να μπει μέσα της και να τη φαρδύνει, ώστε από στενή φυλακή, να γίνει περιβόλι απλόχωρο και μοσκοβολημένο! Ποτίστε τη με το δροσερό νερό της αγάπης, θρέψτε τη με αγνότητα και με ειρήνη για να νιώσετε αληθινά πως ζείτε και πως δεν είστε πεθαμένοι:
«Να μέσα σου είναι ο ουρανός κι η γη. Έμπα στο θαλάμι που βρίσκεται μέσα σου και θα δεις το παλάτι τ’ ουρανού, γιατί ένα είναι και τούτο και κείνο κι από την ίδια θύρα τα θωρείς και τα δυο»!

Μη φοβάσαι τη φτώχεια του κορμιού παρά να τρέμεις τη φτώχεια της ψυχής, γιατί όποιος έχει τούτη τη δεύτερη φτώχεια θαρρεί πως ζει μα αληθινά είναι πεθαμένος!

Λυπήσου τον εαυτό σου και μη θυμώνεις και θαρρείς πως έτσι είσαι γενναίος.

Αγάπησε την πραότητα και την υπομονή και θα δεις πως θα βρεις ξεκούραση και θα απογευτείς κάποια θροφή αθάνατη!

Ο υπομονητικός άνθρωπος νιώθει πως βρίσκεται μέσα σ’ ένα κάστρο που δεν μπορεί να το πατήσει κανένας οχτρός κι είναι ατάραχος στις ανεμοζάλες που τον κρούνε.

Διώξε από μέσα σου τα πονηρά νοήματα και σε λίγο θα νιώσεις τη βρώμα που έκλεινες μέσα σου και που την είχες πρωτύτερα για ευωδία.

Έβγα λίγο από τη νύχτα της περηφάνειας που σε σκεπάζει και θα λάμψει μπροστά σου το γλυκό φως της ταπείνωσης και θα νιώσεις χαρά μεγάλη κι ησυχία βλογημένη!

Πόθησε να κλάψεις και να πικραθείς και τότε θα καταλάβεις από πού βγαίνει η αληθινή χαρά!

Μη φυλάγεσαι ολοένα από τα λυπηρά γιατί δε θα νιώσεις αληθινή παρηγοριά!

Έχε παντοτινά στον νου σου πώς σήμερα είσαι κι αύριο δεν είσαι σ΄αυτόν τον κόσμο και θα ταπεινωθείς, θα φτάξεις κοντά στο Θεό και το έλεός Του θα σε κάνει να ανοίξεις τα μάτια σου σε κείνον τον κόσμο που ανατέλλει ο αβασίλευτος ήλιος της ελπίδας!

Μη φοβάσαι ν’ απομείνεις μοναχός στον εαυτό σου και καταγίνεσαι ολοένα με χίλια πράγματα για να τον ξεχάσεις, γιατί όποιος έχασε τον εαυτό του, κάθεται με ίσκιους και με φαντάσματα μέσα στην έρημο του θανάτου...!

κυρ- Φώτης Κόντογλου
https://trelogiannis.blogspot.com/

[toula]

Ρωτήθηκε ένας ενάρετος γέροντας:
- Τι αναπαύει περισσότερο την Παναγία μας;

Και ο σοφός εκείνος γέροντας απάντησε:
α) να αγαπήσουμε και να μνημονεύουμε το όνομα του Υιού Της, με την ευχή του Χριστού!

β) να αγαπήσουμε και να μιμηθούμε τη ζωή του Υιού Της και τη δική Της, μια ζωή γεμάτη αγάπη, ταπείνωση και αγνότητα, κατεξοχήν αυτές τις αρετές και

γ) να αγαπήσουμε και να κάνουμε τους Χαιρετισμούς της Παναγίας. Οι Χαιρετισμοί της Παναγίας, περιέχουν πάρα πολύ Χάρη!

Αγιοπνευματικές Αλήθειες - Γέροντας Έφραίμ τής Σκήτης τού Άγίου Άνδρέα
https://agiosnikanoras.gr/

[toula]

«Ἀναλόγως δέ τήν κάθαρσιν τῆς ψυχῆς καί τόν φωτισμόν, ὅπου ἔλαβεν ὁ καθείς μας ἐδῶ, τόσο θά βλέπη τόν Χριστόν ἐκεῖ πλησιέστερον, καθαρώτερα, καί θά ἀπολαμβάνη τήν Αὐτοῦ εὐωδίαν»!

Ἅγιος Ἰωσήφ ό Ἡσυχαστής

http://anastasiosk.blogspot.com/

[Αναστάσιος]

«Ο άθεος δεν είναι εχθρός. Είναι ένας ιεραποστολικός αγρός. Μην τον λιθοβολείς. Καλλιέργησε τον».
Κ. Κούρκουλας

[toula]

Όπως δυο βλέμματα χρειάζεται να συναντηθούν για να ενωθούν έτσι και οι αγάπες μας χρειάζεται να συγχρονιστούν για να αποδώσουν.

Διότι όλοι μας έχουμε μέσα μας αγάπη, απλά κάποιες φορές δεν υπάρχει συγχρονισμός με την αγάπη του άλλου... κι έτσι προκύπτουν «παραφωνίες».

Αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

[toula]

Είσαι όμορφη όταν μπορώ να αποδεχτώ την ατέλεια σου ως τελειότητα και να μπορώ αυτό να το αποδεχτώ μέχρι θανάτου.Αυτό είναι τελικά που αγαπάμε στον άλλον. Όταν όχι μόνο δεν με ενοχλεί η ατέλεια σου αλλά στα μάτια μου μοιάζει μια υπέροχη τελειότητα. Με μια τέτοια στάση αποδοχής οικοδομεί το ζευγάρι τα σκαλοπάτια για τη Βασιλεία των Ουρανών.

Μην σε ενοχλεί αν νιώθεις ότι είσαι κοντή, χοντρή, με κάποια σημάδια ή αναπηρία. Είσαι πανέμορφη στα μάτια του Θεού και εκεί έξω για κάποιον είσαι ό,τι ομορφότερο υπάρχει. Αν δεν τον έχεις βρει θα τον βρεις και να μην τον βρεις υπάρχει Εκείνος που είσαι τα πάντα γι’ Αυτόν...Ο Νυμφίος Χριστός . Στον καθρέφτη του Παραδείσου η ατέλεια μεταμορφώνεται σε τελειότητα διότι ο Δημιουργός τελειοποιεί τα πάντα.

Μην σε ενοχλεί η εμφάνιση σου , μην προσπαθείς να κάνεις αλλαγές για τα μάτια του κόσμου. Μείνε μέσα στην αυθεντικότητα και στην εσωτερική ομορφιά , η οποία είναι αυτή που θα τελειοποιήσει και το εξωτερικό κάλλος. Την ομορφιά δεν την βλέπουμε αλλά την μυρίζουμε όπως στα λουλούδια. Ποιος είναι ο ορισμός στο τι είναι όμορφο; Δεν υπάρχει απάντηση...Η ομορφιά βιώνεται μέσα στην καρδιά και όχι στα περιοδικά. Μην σε απασχολεί λοιπόν το ερώτημα αν και πως μπορώ να βγω στην παραλία έτσι που είμαι. Μπορείς να αντικρίσεις τον Χριστό με την εσωτερική σου παρουσία ; Μπορείς να αγαπήσεις ; Να συγχωρέσεις; Είσαι τότε ο πιο όμορφος άνθρωπος στον κόσμο…. Μια ομορφιά που δεν έχει τα χρώματα από τα κοσμικά make-up αλλά έχει τα χρώματα από την παλέτα του παραδείσου….

π.Σπυρίδων Σκουτής - euxh.gr - Ιερά Μητρόπολη Λήμνου

[aposal]

«Μιά ἔφοδος τοῦ ἐνθέου δέν μπορεῖ νά φέρει κακό, ἂν ἐμεῖς ἔχουμε ὄπλο τὴν πίστη».
Μέγας Βασίλειος