Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

Κυκλοφόρησε το νέο μου βιβλίο "Ότι λάμπει δεν είναι Χριστός".

Μπορείτε να το βρείτε σε όλα τα ενημερωμένα βιβλιοπωλεία, καθώς δε και στις εκδόσεις "Αρχονταρίκι", στο τηλ: 210 9310605.
Εύχομαι να το αγαπήσετε και να φανεί ωφέλιμο στην ζωή σας.
Ευχές πολλές και καλή ανάγνωση.

π. Χαρ. λίβυος Παπαδόπουλος

[toula]

«Πάντοτε Χαίρετε!» (Αρχιμ. Σάββα Αγιορειτου)

Σφάλλοντας, ξεσκεπάζεται ο πραγματικός εαυτός μας. Τον γνωρίζουμε, και προσπαθούμε να διορθωθούμε. Γι' αυτό και έχει σημασία να παρακολουθεί κανείς τον εαυτό του, να παραδέχεται, να βλέπει πρώτα τα σφάλματα του, να τα κατανοεί. Και αυτό βέβαια είναι η αρχή της μετανοίας. Αν κανείς δεν παραδεχτεί ότι είναι ένοχος, ότι είναι αμαρτωλός, φυσικά και δεν θα κάνει ποτέ κίνηση μετανοίας. Πρώτα κανείς συνειδητοποιεί ότι είναι αμαρτωλός, -και πως το συνειδητοποιείς-, όταν παρακολουθείς τον εαυτό σου, και τον κρίνεις, με κριτήριο τον νόμο του Θεού, και λες, "εδώ έσφαλες". Όταν ακούς την συνείδηση σου, θα σε πληροφορήσει και η συνείδηση σου, ότι αυτό που έκανες ήταν λάθος. Οπότε, όταν σφάλλει κανείς, δεν πρέπει να στεναχωριέται υπερβολικά. Να χαίρεται που το κατάλαβε, που φάνηκε ο πραγματικός εαυτός του, και μπορεί να προχωρήσει τώρα στην θεραπεία. Όπως ας πούμε, ένας ασθενής που καταλαβαίνει τι αρρώστια έχει. Το να βάζεις διάγνωση δηλαδή είναι η αρχή της θεραπείας. Έτσι -λέει ο άγιος-, προχωρούμε θετικά, και δεν ζούμε με ψευδαισθήσεις ότι πάμε καλά. Εγώ χαίρομαι όταν εκδηλώνεται μια αδυναμία μου, όταν ξεφυτρώνουν τα πάθη μου. Αν δεν ξεφύτρωναν, θα νόμιζα ότι άγιασα! Ενώ οι σπόροι των παθών θα ήταν κρυμμένοι στην καρδιά. Είναι σαν ένα καρκίνο που τον καταλαβαίνεις. Όσο είναι μέσα και δεν τον έχεις καταλάβει και δουλεύει ύπουλα, είναι ότι χειρότερο αυτό. Γι αυτό λέει ο άγιος, χαίρομαι να φανερώνονται τα πάθη μου, γιατί αυτό με οδηγεί σε αληθινή ταπεινοφροσύνη. Καταλαβαίνω ποιος είμαι! Έτσι κι εσύ, όταν θυμώσεις και πέσεις στην κατάκριση, θα στεναχωρηθείς φυσικά γιατί έπεσες, αλλά πρέπει να χαρείς κιόλας! Κι εδώ ισχύει αυτό που λέει ο Απόστολος, "Πάντοτε Χαίρετε"! Θα πει κανείς, κι όταν αμαρτάνω να χαίρομαι Ναι, και τότε! Γι' αυτό τον λόγο! Γιατί βλέπεις ποιος είσαι, και μπορείς να προχωρήσεις στην θεραπεία. Κι ένας ακόμα λόγος που δεν έπεσες χειρότερα. Και αυτό είναι μια αφορμή να χαρείς. Και λες Θεέ μου, σε ευχαριστώ που με κράτησες μέχρι εκεί, και δεν έπεσα χειρότερα, και μου έδειξες το λάθος μου, και με την χάρι Σου θα διορθωθώ. Να χαρείς λοιπόν γιατί εκδηλώθηκε η αδυναμία σου, οπότε θα αγωνιστείς να απαλλαγείς απ' αυτήν. Πόσο ενθαρρυντικά είναι όλα αυτά! Όταν κανείς πέφτει και απογοητεύεται, και καταθλίβεται, σημαίνει ότι έχει πολύ εγωισμό! Γιατί θεωρούσε ότι δεν είναι αυτός σε τέτοια κατάσταση που να πέφτει και να αμαρτάνει και ότι τα έχει ξεπεράσει αυτά. Οπότε όταν πέφτει, πέφτει από τα σύννεφα κατά κάποιο τρόπο και καταθλίβεται. Αυτό σημαίνει μεγάλος εγωισμός. Γι αυτό λέει ο Άγιος Νικόδημος στον Αόρατο Πόλεμο, ότι όσο κανείς έχει μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του, τόσο έχει και μεγάλες πτώσεις, και τόσο έχει και μεγάλη λύπη όταν πέφτει, και μεγάλη απελπισία. Όσο κανείς έχει μικρή ιδέα για τον εαυτό του, τόσο έχει μικρότερες πτώσεις, και τόσο δεν πέφτει στην κατάθλιψη, και στην λύπη την σατανική. Γιατί έπεσε... γιατί έχει μικρή ιδέα, και σου λέει έπεσα ναι... τι πιο φυσικό να πέσω τέτοιος που είμαι, ήταν το πιο φυσικό πράγμα -για μένα-, όχι το φυσιολογικό, αλλά το πιο αναμενόμενο. Και δεν καταθλίβεται. Γίνεται ας πούμε εφαλτήριο κατά κάποιο τρόπο η πτώση του για να προχωρήσει.

[toula]

"Tί θέλει ἀπὸ ἐμᾶς ὁ Θεός..."

Γέροντα, τί θέλει ἀπὸ ἐμᾶς ὁ Θεός;
– Ὁ Θεὸς ἀπὸ ἐμᾶς θέλει τὴν προαίρεσή μας, τὴν ἀγαθή μας διάθεση, ποὺ θὰ τὴν ἐκδηλώνουμε μὲ τὸν ἔστω καὶ λίγο φιλότιμο ἀγώνα μας, καὶ τὴν συναίσθηση τῆς ἁμαρτωλότητός μας. Ὅλα τὰ ἄλλα τὰ δίνει Ἐκεῖνος.
Δὲν χρειάζονται μπράτσα στὴν πνευματικὴ ζωή. Νὰ ἀγωνιζώμαστε ταπεινά, νὰ ζητοῦμε τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ Τὸν εὐγνωμονοῦμε γιὰ ὅλα.
Αὐτὸς ποὺ ἐγκαταλείπεται στὰ χέρια τοῦ Θεοῦ, χωρὶς κανένα δικό του σχέδιο, περνᾶ στὸ σχέδιο τοῦ Θεοῦ. Ὅσο ὁ ἄνθρωπος εἶναι γαντζωμένος στὸν ἑαυτό του, μένει πίσω· δὲν προχωράει πνευματικά, γιατὶ ἐμποδίζει τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ.
Γιὰ νὰ προκόψη, χρειάζεται πολλὴ ἐμπιστοσύνη στὸν Θεό. Ὁ Θεὸς κάθε στιγμὴ χαϊδεύει μὲ τὴν ἀγάπη Του τὶς καρδιὲς ὅλων τῶν ἀνθρώπων, ἀλλὰ ἐμεῖς δὲν τὸ καταλαβαίνουμε, γιατὶ οἱ καρδιές μας ἔχουν πιάσει πουρί.

-Γέροντα, πώς εφαρμόζεται η θεία δικαιοσύνη σε κάποιον που σφάλλει;
- Η ανθρώπινη δικαιοσύνη λέει:
Έσφαλες;
Πρέπει να τιμωρηθείς.

Η θεία δικαιοσύνη λέει: Αναγνωρίζεις το λάθος σου και μετανοείς;
Συγχωρείσαι.
Βλέπεις, ακόμη και από τον ανθρώπινο νόμο δικάζεται με επιείκεια κάποιος που κάνει ένα έγκλημα, όταν μετανοή ειλικρινά και πάη μόνος του και το ομολογή, ενώ δεν υπάρχει καμμία υποψία για το πρόσωπό του. Και αν από τους ανθρώπους δικάζεται με επιείκεια ,πόσο μάλλον από τον δικαιοκρίτη και φιλεύσπλαχνο Θεό! Είμαστε στα χέρια του Θεού. Ο Θεός μας παρακολουθεί με ακρίβεια και γνωρίζει την καρδιά του καθενός. Δεν θα μας αδικήση. Αφού υπάρχει θεία δικαιοσύνη και θεία ανταπόδοση ,και ο Θεός μας αγαπάει –το κυριώτερο από όλα– ό,τι καλό κάνει κανείς δεν χάνεται. Για αυτό είναι χαμένος, τελείως λειψός, όποιος ζητάει να δικαιωθή από τους ανθρώπους.

Aγ. Παϊσίου Ἁγιορείτου

[toula]

Π. Αμβρόσιος Λάζαρης: «Σήμερα, λείπει η μετάνοια, αλλά, για να υπάρχει μετάνοια χρειάζεται πρώτα...»

Γέροντας Αμβρόσιος Λάζαρης: «Αυτό που λείπει σήμερα (στην εποχή μας), είναι η μετάνοια, αλλά, για να υπάρχει μετάνοια χρειάζεται πρώτα απλότητα και ειλικρίνεια, αυτά δεν υπάρχουν. Διότι μόλις ο άνθρωπος δει λίγο μέσα του, θα δει αμαρτίες, κακία, όπως λέει ο Χριστός. Εάν περιφρονήσει αυτήν την όραση, μη αποδεχόμενος την αμαρτολότητά (του), θα φτιάξει μέσα του την βάση για την υποκρισία. Εάν δεν την περιφρονήσει και προσπαθεί να διορθωθεί, μένει στην απλότητα και την ειλικρίνεια. Η απλότητα και η ειλικρίνεια μία μέρα ο Θεός θα βοηθήσει να γίνουν μετάνοια.»

Ακολουθεί απόσπασμα από την Ημερίδα με θέμα: «Τὸ μεγαλεῖο τῆς Μετανοίας στὴ ζωὴ τοῦ ἀνθρώπου», η οποία πραγματοποιήθηκε την Δευτέρα 13 Μαρτίου 2017 στις 6 το απόγευμα, στον Ιερό Ναό του πολιούχου μας Αγίου Δημητρίου στην Θεσσαλονίκη, σε συνεργασία με πτυχιούχους της Θεολογικής Σχολής και άλλων σχολών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Κατά την Ημερίδα και μετά από τον χαιρετισμό και τις ευλογίες του Παναγιωτάτου Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης κ. Ανθίμου, και την ομιλία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Γόρτυνος & Μεγαλοπόλεως κ. Ιερεμία, διακεκριμένοι ομιλητές, κληρικοί και λαϊκοί αναφέρθηκαν με τις εισηγήσεις τους στο εν λόγω σημαντικό θέμα.

[toula]

Μια μπουκιά για το διάβολο

Μάθε να σιωπάς.
Μην αφήνεις να βλέπουν οι άλλοι τι κρατάς στα χέρια σου.
Δουλεύεις για τον Αόρατο.
Ας είναι και το έργο σου αόρατο.
Όταν σκορπίζει κανείς ψίχουλα, μαζεύονται τα πουλιά που στέλνει ο διάβολος, λένε οι άγιοι.
Πρόσεξε την αυτοϊκανοποίηση.
Καρποί που τους πέτυχε κανείς με πολύ κόπο μπορεί να γίνουν μια μπουκιά για το διάβολο.

Γι' αυτό οι πατέρες δίνουν τη συμβουλή:
Να ενεργείς με διάκριση.
Από δύο κακά διάλεγε το μικρότερο.
Βρίσκεσαι κάπου και σου προσφέρουν κάτι.
Διάλεξε το μικρότερο κομμάτι, αν τίθεται θέμα επιλογής.
Αν όμως κάποιος ή κάποιοι βλέπουν τι κάνεις τότε προτίμησε να ακολουθήσεις τη μέση οδό, που θα προκαλούσε την πιο μικρή αίσθηση στους άλλους.
Προσπάθησε δηλαδή, με κάθε τρόπο να μένεις αφανής και να περνάς όσο πιο πολύ απαρατήρητος.
Να το έχεις αυτό σαν ένα κανόνα πάντοτε.

Μη μιλάς για τον εαυτό σου, πώς κοιμήθηκες, τι ονειρεύτηκες, τι σου συνέβη.
Μη λες τη γνώμη σου ευκαίρως - ακαίρως και μάλιστα χωρίς να ερωτηθείς.
Μην κάνεις λόγο για τις ανάγκες σου και τις υποθέσεις σου.
Όταν διαρκώς γι' αυτά μιλάς τρέφεις απλούστατα τον ναρκισσισμό σου με την αυτοαπασχόλησή σου.

Τίτο Κολιάντερ, "Ο δρόμος των ασκητών" - Εκδ. Ακρίτας, 1986
http://amfoterodexios.blogspot.com/

[toula]

Όσιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής: Συνέχισε να προσπαθείς…

Άγιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής: Συνέχισε να προσπαθείς… Σε καιρό πειρασμού μη αφήνεις τη θέση σου· μη λιποτακτήσεις· μη θελήσεις να δείξεις του άλλου το σφάλμα…
Και τώρα που νικήθηκες και έπεσες μία φορά να είσαι άγρυπνος στο εξής σε αυτό το πάθος. Διότι ο πειρασμός πάντοτε στέκει πλάι σου· και σ’ όποιον πόλεμο νικήθηκε μία φορά -και εκατό χρόνια να περάσουν- μόλις έλθει ο άνθρωπος σ’ εκείνο το πράγμα, που νικήθηκε την πρώτη φορά, αμέσως τον ρίχνει και πάλι.

Γι’ αυτό λέω σε σένα και σ’ όλους τους αδελφούς, ότι σε κάθε πόλεμο του εχθρού πρέπει να βγεις νικητής. Ή να πεθάνεις στον αγώνα· ή με το Θεό να νικήσεις. Άλλος δρόμος δεν υπάρχει.

Σε καιρό πειρασμού μη αφήνεις τη θέση σου· μη λιποτακτήσεις· μη θελήσεις να δείξεις του άλλου το σφάλμα· μη ζητήσεις το δίκαιο· αλλά σιωπώντας μέχρι θανάτου να περάσεις τον πειρασμόν και την ταραχή.

Και, αφού περάσει ο πειρασμός και γίνει τέλεια ειρήνη -είτε Γέροντας είσαι, είτε υποτακτικός- τότε δείξε χωρίς πάθος τη ζημία και την ωφέλεια. Και έτσι οικοδομείται η αρετή.

Συνέχισε να προσπαθείς…
Όλοι οι πειρασμοί και οι θλίψεις θέλουν υπομονή, και αυτή είναι η νίκη τους. Σημείωσε τα ονόματα όσων υπέμειναν έως θανάτου σε καιρό πειρασμού, που γίνεται στο στόμα το σάλιο τους αίμα για να μη μιλήσουν. Αυτούς να τους έχεις σε μεγάλη ευλάβεια και να τους τιμάς ως Μάρτυρες, ως Ομολογητές.
Αυτούς, εγώ αγαπώ, και γι’ αυτούς οφείλω να χύνω κάθε ημέρα και την τελευταία ρανίδα μου εν αγάπη Χριστού. Διότι τον βλέπεις ότι υπομένοντας προτιμά μύριους θανάτους, παρά να βγάλει από το στόμα του λόγο ψυχρό. Και, όταν τον πνίγουν οι άνθρωποι, τον πνίγει το δίκαιο, τον πνίγει και ο εσωτερικός λογισμός· και αυτός μαχόμενος ατονεί και πέφτει σαν νεκρός· και συνεχίζει να μάχεται νοερά με τον πειρασμόν και παίρνει όλα τα βάρη επάνω του πονώντας και στενάζοντας ως φταίχτης.

Λοιπόν τίποτε άλλο δεν επιθυμώ και τόσο πολύ αγαπώ, όσο να ακούω ότι κάνετε υπομονή στους πειρασμούς.

Επειδή ο Θεός, ως Ον αυτοδόξαστο, δεν χρειάζεται την εργασία του ανθρώπου. Χαίρεται όμως και αγαπά, όταν για την αγάπη Του μαρτυρούμε και πάσχουμε. Γι’ αυτό και μας στεφανώνει ως αθλητές, μας χαρίζει πλούσια τη χάρη Του.

Ήθελα να κάνω τρεις λόγους, ή και βιβλία, που το ένα να περιέχει μόνον αυτό: Ότι ο άνθρωπος είναι μηδέν· και διαρκώς να φωνάζω ότι είμαι μηδέν. Το άλλο να γράφει: Ότι σε όλα είναι ο Θεός αυτοδόξαστος. Και το τρίτο: Να έχεις σε όλα υπομονή μέχρι θανάτου. Κι αν είσαι νέος, κι αν γέρασες, κι αν αγωνίσθηκες πολλά χρόνια, εάν δεν κάνεις υπομονή μέχρι να βγει η ψυχή σου, σαν κουρέλι θεωρούνται τα έργα σου ενώπιον του Θεού.

Λοιπόν γνώριζε τον εαυτό σου ότι είσαι μηδέν. Αυτή είναι η ύπαρξή σου· μηδέν. Η καταγωγή σου είναι ο πηλός, και η ζωτική δύναμή σου είναι η πνοή του Θεού. Όλα λοιπόν είναι του Θεού. Γνώριζε τον εαυτό σου ότι είσαι μηδέν και έχε υπομονή στους πειρασμούς, για να απαλλαγείς απ’ αυτούς, και να γίνεις θεός κατά χάριν· γιατί είσαι η πνοή, το εμφύσημα του Θεού.

Από το βιβλίο "Ο Όσιος γέροντας Ιωσήφ ο ησυχαστής"

Έκδοση Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου - Μέσα Ποταμού Κύπρου
https://romioitispolis.gr/

[toula]

Ή προσφορά στόν πλησίον μας...!

Κάθε άνθρωπος που γεννιέται στον κόσμο είναι ο πλησίον σου!
Ούτε ένα ποτήρι νερό δεν πάει χαμένο αν το προσφέρεις στον πλησίον σου!

Κάποτε στην έρημο πέθαινε ένας σκύλος από την δίψα. Πέρασε από το δρόμο αυτόν ένας μοναχός και του έδωσε το νερό που είχε για τον εαυτό του και έτσι τον έσωσε!
Εκείνη την στιγμή άνοιξε ο ουρανός και ακούστηκε φωνή:
"Σε αυτόν που έσωσε τον σκύλο θα του συγχωρεθούν πολλές αμαρτίες"!

Αντιλαμβάνεστε λοιπόν πόσο σημαντικότερο είναι αν σώσουμε έναν άνθρωπο!

Άγιος Γαβριήλ ό διά Χριστόν Σαλός καί Όμολογητής

[toula]

Από εμένα θα πεθάνεις παιδί μου;

Γιατί έρχεσαι έτσι παιδί μου σε εμένα;
Για να προσκυνήσω τη χάρη σου Παναγιά μου!
Ναι, αλλά γιατί έτσι; Γιατί με μάσκα;
Γιατί φοβάμαι! Πριν από μένα σε προσκύνησαν κι άλλοι κι αν φιλήσω την εικόνα σου Σου θα κολλήσω!Θα πεθάνω Παναγιά μου!
Από εμένα θα πεθάνεις παιδί μου;
Κοίτα πάνω στην εικόνα Μου και πες μου, βλέπεις όλα αυτά τα τάματα;
Για ποιο λόγο πιστεύεις ότι βρίσκονται εδώ;
Πιστεύεις ότι έτσι απλά είπαν κάποιοι "ας κρεμάσω κι εγώ ένα τάμα" ή το έκαναν επειδή είδαν φανερά τη χάρη Μου να ενεργεί όταν αυτοί μου το ζήτησαν;
Αυτοί πάλι, μου είπαν με αυτό το τρόπο ευχαριστώ.
Εσύ τι έκανες;
Θυμάσαι, που έλεγε η μάνα σου πως σώθηκε τελευταία στιγμή την ώρα της γέννας όταν σ’ έφερνε στο κόσμο κι οτι με είδε φανερά μέσα στην αίθουσα τοκετού;
Το ξέχασες;
Το ξέχασες!
Πώς μπορείς σα γονιός να ξεχνάς ότι το σπλάχνο σου θεραπεύτηκε όταν οι "επιστήμονες" γιατροί είχαν σηκώσει τα χέρια ψηλά και είπαν: εμείς από εδώ και πέρα δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα, μόνο ένα θαύμα θα βοηθήσει;
Και τότε άρχισες να προσεύχεσαι σε Μένα με δάκρυα για γλιτώσει το παιδί σου.
Και το παιδί σου γλίτωσε.
Και ξέρεις γιατί;
Γιατί είδα τα δάκρυα σου να τρέχουν καυτά στο πρόσωπο σου και σε σπλαχνίστηκα.
Εγώ το γλίτωσα!
Δυστυχώς όμως το ξέχασες ΚΑΙ αυτό.
Άφησες η καρδιά σου να κρυώσει και υπάκουσες τους άρχοντες αυτού του κόσμου.
Τους άρχοντες που μπαίνουν σε ναό μόνο υστερόβουλα και που ούτε η κηδεία τους δεν θέλουν να γίνει σε ναό Έβαλες λοιπόν μάσκα για να με προσκυνήσεις;
Από μένα θα πεθάνεις;
Από μένα που γέννησα την ίδια τη ΖΩΗ;
Αν ξανάρθεις σε δύσκολη στιγμή και ζητήσεις τη χάρη Μου, φορώντας τη μάσκα θα το κάνεις;
Κάντο, Αυτή τη φορά όμως δεν θα μπορώ να δω τα δάκρυα σου φοβάμαι, όταν πρεσβεύσω στον Γιο Μου για σένα, μη μου πει ότι με τη μάσκα που φοράς στο πρόσωπο και στην καρδιά, δεν σε γνωρίζει κι ακουστεί εκείνο το φρικτό "ουκ οίδα υμάς" κι οι "θεοί επιστήμονες" σηκώσουν για μια ακόμη φορά τα χέρια τους ψηλά, ανήμποροι να βοηθήσουν!

https://romioitispolis.gr/

[toula]

"O Αδοκίμαστος, απείραστος άνθρωπος είναι σαν ένα καραβάκι που δεν ξέρεις ακόμη αν μπορεί να πλεύσει"

«Το ίδιο συμβαίνει και όταν δεν μπορώ να καταλάβω πως, οτιδήποτε δεν έχω δεν μου χρειάζεται. Μου άρπαξαν τα ρούχα μου, τα πράγματα μου ή τα χρήματα μου, μου άρπαξαν την γυναίκα μου, τον φίλο μου ή τον πατέρα μου σημαίνει ότι δεν μου χρειάζονται. Η στέρησις και η οδύνη αποτελούν κριτήριο της πνευματικότητος μας. Άνθρωπος που αντιδράει στον πόνο, ή που φοβάται τον πόνο, ή που δυσκολεύεται στην έλλειψη και στην απουσία ων πραγμάτων, δεν έχει Θεό, ο Θεός γι’αυτόν είναι νεκρός.»

«Αδοκίμαστος, απείραστος άνθρωπος είναι σαν ένα καραβάκι που δεν ξέρεις ακόμη αν μπορεί να πλεύσει. Ας μην έχουμε ποτέ εμπιστοσύνη στον εαυτό μας, εφ’ οόον δεν είμαστε δοκιμασμένοι. Θα δοκιμασθούμε με πειρασμούς από τους συντρόφους μας, από τους ανθρώπους που μας περιβάλλουν, από την σκληρότητα της ζωής και από την μοχθηρία των ανθρώπων. Εάν δεν ξεπεράσουμε την κακία και την αντίδραση, την συκοφαντία και τον πόνο που μας προκαλούν οι άλλοι, εάν δεν δοκιμάσουμε την θλίψη, τότε δεν είμαστε καν στην αρχή της πνευματικής μας πορείας. Πρέπει να τα δοκιμάσουμε αυτά για να έχουμε κάποια εμπιστοσύνη στον εαυτό μας.»

«Ο Αδοκίμαστος άνθρωπος μπορεί να βρεθεί μπροστά στον πονηρό και να νομίζει πως είναι ο Χριστός.»

Βιβλίο: "Περί Αγάπης, Ερμηνεία στον Άγιο Μάξιμο τον Ομολογητή" –Γέροντος Αιμιλιανού Σιμωνοπετρίτου

https://www.facebook.com/10001281090737 ... 845592003/

[toula]

Γέροντος Εφραίμ Φιλοθεΐτου: Νήψις - Προσευχή - Εξομολόγησις (Α΄ μέρος)

Όπως θα γνωρίζετε, η νήψις είναι πατερική διδασκαλία, είναι βίωμα των μεγάλων νηπτικών πατέρων της Εκκλησίας και δη της ερήμου. Η λέξη "νήψις" προέρχεται εκ του "νήφω" , που σημαίνει αγρυπνώ, φρουρώ, επισκοπώ, παρατηρώ, επιβλέπω, παρακολουθώ. Αυτά όλα οι Πατέρες τα συνοψίζουν σε μια αδιάλειπτη προσοχή του νοός.

Η νήψις εικονίζεται με την αξίνα, η οποία καταρρίπτει τα μεγάλα δένδρα χτυπώντας τη ρίζα τους. Κι όταν χτυπηθεί η ρίζα, δεν ξαναφυτρώνουν. Έτσι και όταν ο νους του ανθρώπου, του χριστιανού, έχει την προσοχή αυτή της νήψεως, φρουρεί την καρδιά και τις πέντε αισθήσεις, τόσον τις σωματικές όσον και τις πνευματικές, της ψυχής. Όταν ο νους νήφει, όταν προσέχει, όταν φρουρεί τα διανοήματα, τις σκέψεις, όταν ελέγχει την φαντασία, τότε όλος ο άνθρωπος ψυχοσωματικά διατηρείται καθαρός. Και όταν ο άνθρωπος δια της νήψεως και της εργασίας της πνευματικής καθίσταται καθαρός, οι προσευχές του έχουν παρρησία προς τον Θεό, διασχίζουν τον αιθέρα, ξεπερνούν τους αστέρας, διέρχονται τους ουρανούς και πλησιάζουν στον θείο θρόνο της χάριτος, όπου δέχονται τις ευλογίες του Θεού. Και ο άνθρωπος προσευχόμενος ούτως, πλουτίζει την κατά Θεόν χάριν.
Μας λέγουν οι νηπτικοί πατέρες ότι ένας λογισμός μάς ανεβάζει εις τον ουρανόν και ένας μας κατεβάζει εις την κόλασιν. "Εν τοις λογισμοίς μας βελτιούμεθα ή αχρειούμεθα". Δηλαδή ένας λογισμός, ο οποίος απρόσεκτα θα μας προσβάλλει, θα μας δηλητηριάσει, θα μας ηδονίσει, μπορεί να μας καταστήσει αξίους για την κόλαση. Ένας λογισμός θεϊκός, ένας λογισμός αυταπαρνήσεως, ένας λογισμός ανδρείας, ένας λογισμός προσευχής και θεωρίας, μας αξιώνει να πλησιάσουμε τον Θείο Θρόνο και να γευθούμε πράγματα ουράνια. Από τους λογισμούς ή θα γίνουμε ακάθαρτοι ή θα γίνουμε καλύτεροι. Η αρχή των αμαρτημάτων ξεκινά από τους λογισμούς.

Οι λογισμοί πηγάζουν από τις πέντε αισθήσεις, τόσον τις πνευματικές, όσον και τις σωματικές. Όταν αφήσουμε την αίσθηση των οφθαλμών ανεξέλεγκτη και βλέπει ο,τιδήποτε απρόσεκτα, αυτή η απροσεξία θα γεννήσει μια σωρεία από εικόνες βρώμικες και αμαρτωλές. Αυτές οι εικόνες αφού εισαχθούν στο φανταστικό, μετά στάζουν δηλητήριο αμαρτωλής ηδονής μέσα στην καρδιά του ανθρώπου. Αυτή η ηδονή είναι το δηλητήριο, με το οποίον δηλητηριάζεται η καρδιά και γίνεται τότε ακάθαρτη και ένοχη εμπρός εις τον ακοίμητον οφθαλμόν του Θεού.

Όπως η αίσθησις των οφθαλμών, έτσι είναι και της αφής, έτσι είναι και της γεύσεως και της ακοής και της οσφρήσεως. Και έτσι οι πέντε αισθήσεις δημιουργούν ανάλογες αμαρτωλές εικόνες, οι οποίες καθιστούν τον άνθρωπο ακάθαρτο ενώπιον του Θεού. Εδώ έγκειται όλη η φιλοσοφία του πνεύματος.

Όλα τα κηρύγματα είναι ωφέλιμα. Γιατί όπως ακριβώς, όταν κλαδεύεται ένα δένδρο που είναι αρρωστημένο, καθαρίζεται, έτσι και ο λόγος του Θεού βοηθεί στη μείωση ενός πάθους. Η διδασκαλία όμως των πατέρων περί της νήψεως ενεργεί ριζικά την κάθαρση από το πάθος. Όταν η αξίνη, όταν ο πέλεκυς κτυπήσει την ρίζα, όλο το δένδρο πίπτει κάτω, ξηραίνεται και απόλλυται. Έτσι και όταν η νήψις πάρει θέση στην ζωή του χριστιανού, ένα - ένα δένδρο εμπαθείας πίπτει, ξηραίνεται και έτσι συν των χρόνω, ο παλαιός άνθρωπος, ο άνθρωπος της αμαρτίας και της εμπαθείας, ο χοϊκός Αδάμ ελευθερώνεται και γίνεται "καινός άνθρωπος". Γι' αυτό η νηπτική εργασία μας ελευθερώνει ριζικά από το κακό. Εδώ λοιπόν πρέπει να δώσουμε προσοχή στην ζωή μας. Αν θέλουμε να καθαρίσουμε τους εαυτούς μας, να φροντίσουμε να πλουτήσουμε τον νου μας με την επιμέλεια της νήψεως.

https://www.facebook.com/10033906468059 ... 247641771/