Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

Μην αφήνεις λύπη στην καρδιά σου.
Διότι η χαρά του πονηρού είναι η λύπη, η αθυμίααπό την οποία γεννιούνται πολλά και με τα οποία γεμίζει πικρία η ψυχή αυτού που τα έχει.
Ενώ η διάθεση του μετανοούντος λέει: «Ήμαρτον, συγχώρησον, Πάτερ»!
Και διώχνει τη λύπη
-.«Μήπως, λέει, δεν είμαι άνθρωπος ασθενής; Λοιπόν, τί πρέπει να κάνω»;
Πράγματι, παιδί μου, έτσι είναι. Έχε θάρρος.Μόνον όταν έλθει η χάρις του Θεού, τότε στέκει στα πόδια του ο άνθρωπος.
Αλλιώς, χωρίς χάρη, πάντοτε παρασύρεται και πάντοτε πέφτει.
Να έχεις ανδρεία λοιπόν και μη φοβάσαι καθόλου!

Γέροντας Ιωσήφ Ησυχαστής ,(† 1959)
Έκφρασις Μοναχικής εμπειρίας, εκδ, Ι.Μ.Φιλοθέου

[toula]

ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΣ…
«Όταν εσύ αναπνέεις, μην ξεχνάς εκείνους που πνίγονται!».

ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΣΥΜΕΩΝΟΒΑ ΣΑΧΑΡΩΦ
(Κατά σάρκα αδελφή του Αγίου Σωφρονίου Σαχάρωφ 1896–1993)

[toula]

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΠΑΝΤΑ ΦΩΤΊΖΕΤΑΙ ΔΙΑ ΤΩΝ ΑΓΊΩΝ
Οι Άγιοι 7 αόρατοι ασκητές,
έως ότου παραμένει η εικόνα
τής Πορταϊτισσας στό Όρος,
θά υπάρχουν και αυτοί...
Εσείς τί λέτε, οι Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΠΑΝΤΑ ΦΩΤΊΖΕΤΑΙ ΔΙΑ ΤΩΝ ΑΓΊΩΝ, αόρατοι αυτοί ασκητές, δέν φανερώνονται σέ μερικούς Γέροντες;
Δέν τούς πληροφορούν;
Ή μήπως ο Γέροντας Ευθύμιος στήν Καψάλα, ή ο Γέροντας Παρθένιος, ή ο Γέροντας Γαβριήλ, είναι παιδαρέλια καί τήν πατήσανε;
Σάς πληροφορώ, πώς είναι Άγιοι εν ζωή...
Ποτέ οι συγκεκριμένοι Γέροντες δέν θά έπαιρναν επίσημη θέση, χωρίς άνωθεν πληροφορία...
Ποτέ.

Απόσπασμα αρθρου
Μοναχου Αρσενιου
Σκητης Κουτλουμουσιου
Αγιου Ορους

apantaortodoxias

[toula]

“…καί φωτιά βγῆκε σ' ἐκείνους πού θέλησαν βιαστικά, ἐπιπόλαια καί περίεργα νά πραγματοποιήσουν τήν ἐκταφή του”
Εἶχε πεῖ ὁ ὅσιος ὅτι θά φανερώσει σημεῖο γιά τήν πραγματοποίηση τῆς ἀνακομιδῆς τῶν τιμίων λειψάνων του. Τά πρῶτα χρόνια ὅσοι ἐπιχείρησαν ν' ἀνοίξουν τόν τάφο του ἔφυγαν ἄπρακτοι, γιατί ὁ ὅσιος, μέ τόν τρόπο πού ἐκεῖνος γνώριζε, δέν τούς τό ἐπέτρεψε. Ἀναφέρεται ὅτι καί φωτιά βγῆκε σ' ἐκείνους πού θέλησαν βιαστικά, ἐπιπόλαια καί περίεργα νά πραγματοποιήσουν τήν ἐκταφή του.

Όσιος Γεώργιος Καρσλίδης

[toula]

Η αγωγή των παιδιών μας.

Πάρα πολλοί γονείς δεν ασκούν Χριστιανική αγωγή στα παιδιά τους. Οι ίδιοι νηστεύουν, αλλά δεν μαθαίνουν το παιδί τους να νηστεύει. Οι ίδιοι Κοινωνούν, αλλά δεν μαθαίνουν το παιδί τους συχνά να Κοινωνεί.
Οι ίδιοι προσεύχονται, αλλά δεν μαθαίνουν το παιδί τους να προσεύχεται. Οι ίδιοι εκκλησιάζονται, αλλά αφήνουν το παιδί τους στο κρεβάτι να κοιμηθεί, για να ξεκουραστεί.
Να μην νηστέψει το παιδί μας λένε γιατί είναι μαθητής και δεν δυναμώσει, να μην κουραστεί εδώ, να μην κουραστεί εκεί... και στο τέλος καμμία αγωγή δεν προσφέρουν στο παιδί τους. Δεν ξέρεις αδερφέ, ότι ο πυρήνας της διαπαιδαγωγήσεως είναι η κακοπάθεια;
Πάρτε για παράδειγμα την στρατιωτική θητεία των ανδρών. Εκεί ο πυρήνας της εκπαιδέυσεως είναι ή δεν είναι η κακοπάθεια; Μια πορεία, μια άσκηση, μια κούραση είναι ο πυρήνας της εκπαιδεύσεως των στρατιωτών.
Εάν όμως ο στρατιώτης είναι ''σοκολατένιος'' και δεν καταπονεθεί, πώς θα αποδειχτεί σωστός στρατιώτης;
Και πώς το παιδί σου αδελφέ μου θα αποδεχτεί καλό και ψημένο παιδί στην αρετή και στην ζωή, αν δεν του παρέχεις την εν Χριστώ κακοπάθεια, αλλά του παρέχεις όλες του είδους τις ευκολίες και ανέσεις;

✞ Γέροντας Αθανάσιος Μυτιληναίος

[toula]

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς: Για να βοηθήσει ο Κύριος τον άνθρωπο…

Για να βοηθήσει ο Κύριος τον ανθρωπο να μαζέψει το διασκορπισμένο νου του, να θεραπεύσει τη διχασμένη καρδιά του και να συγκροτήσει την ανεξέλεγκτη δύναμή του, αποκάλυψε τον ένα και μοναδικό στόχο που είναι απαραίτητος: τη Βασιλεία του Θεού.
Πόσο άσκοπη είναι αλήθεια η ζωή τού ανθρώπου που αγωνίζεται να επιτύχει διάφορους στόχους! Πόσο αναίσθητη είναι η διχασμένη καρδιά! Πόσο αδύναμη είναι η θέληση, όταν η δύναμή της κατακερματίζεται!

[toula]

Δεν υπάρχει άλλος δρόμος.
Άλλη οδός σωτηρίας δεν υπάρχει παρά μόνο διά του σταυρού,
διά του πάθους, διά της υπομονής και θυσίας.

Γέροντας Κλεόπας Ηλίε

[toula]

Ο πυρετός της αμαρτίας.
Κάθε άνθρωπος σ’ αυτή τη γη είναι άρρωστος.
Έχει τον πυρετό της αμαρτίας, την τύφλωση της αμαρτίας.
Η μανία της αμαρτίας τον καταβάλλει.
Η αμαρτία όμως έχει σαν στοιχείο της την κακία και την υπερηφάνεια.
Γι’ αυτό και τον άνθρωπο που υποφέρει, που είναι άρρωστος από την αμαρτία,
πρέπει να τον αντιμετωπίζουμε με καλοσύνη και αγάπη.

Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης

[toula]

Καρδιά συντετριμμένη και ταπεινωμένη ο Θεός ουκ εξουδενώσει.

Να παρακαλάς το Θεό να συγχωρήσει τις αμαρτίες σου.
Κι ο Θεός, επειδή θα τον παρακαλάς πονεμένος και ταπεινωμένος, θα σου συγχωρήσει τις αμαρτίες σου
και θα σε κάνει καλά και στο σώμα.
Όταν προσεύχεσαι, να ξεχνάς την σωματική σου αρρώστια, να την αποδέχεσαι σαν κανόνα, σαν επιτίμιο, για την άφεση των αμαρτιών σου. Για τα παραπέρα μην ανησυχείς, άφησέ τα στο Θεό κι ο Θεός ξέρει τη δουλειά Του.
Οι ασθένειες μας βγάζουν σε καλό, όταν τις υπομένουμε αγόγγυστα, παρακαλώντας το Θεό να μας συγχωρήσει τις αμαρτίες και δοξάζοντας το όνομά Του.
Η μεγάλη λύπη και η στενοχώρια δεν είναι από το Θεό, είναι παγίδα του διαβόλου. Να γεμίσεις την ψυχή σου με Χριστό, με θείο έρωτα, με χαρά.
Η χαρά του Χριστού θα σε γιατρέψει. Ο Θεός φροντίζει ακόμη και για τις πιο μικρές λεπτομέρειες της ζωής μας.
Δεν αδιαφορεί για μας, δεν είμαστε μόνοι στον κόσμο. Ο Θεός μας αγαπάει πολύ, μας έχει στο νου Του κάθε στιγμή και μας προστατεύει.
Πρέπει να το καταλάβουμε αυτό και να μή φοβούμαστε τίποτε.

Πηγή: Βήμα Ορθοδοξίας

[toula]

Όι δαιμονισμένοι αντιδρούν σέ ότιδηποτε ιερό.

- Γέροντα πώς μπορεί κανείς να καταλάβει αν κάποιος είναι δαιμονισμένος και όχι ψυχοπαθής;
- Αυτο και ένας απλός γιατρός ευλαβής μπορεί να το καταλάβει.. Όσοι πάσχουν από δαιμόνιο, όταν πλησιάζουν σέ κάτι ιερό τινάζονται. Έτσι φαίνεται ξεκάθαρα ότι έχουν δαιμόνιο.
Λίγο αγιασμό άν τούς δώσεις, ή με Άγιο Λείψανο άν τούς σταυρωσεις αντιδρούν,επειδή στριμωχνονται μέσα τους τά δαιμόνια, ενώ αν έχουν ψυχοπάθεια δεν αντιδρούν καθόλου. Ακόμα και επάνω σου αν έχεις ένα Σταυρό και τους πλησιάσεις, ανησυχούν, ταράζονται.
Κάποτε σέ μία αγρυπνία στο Άγιο όρος, μου είπαν οι Πατέρες ότι έχουν το λογισμό πως κάποιος λαϊκός που ήταν εκεί είχε δαιμόνιο. Καθησα στο διπλανό στασιδι και ακούμπησα επάνω του το σταυρό μου που είχε Τίμιο Ξύλο. Τινάχτηκε επάνω, σηκώθηκε και πήγε στην άλλη μεριά. Όταν έφυγε λίγο ο κόσμος, πήγα μέ τρόπο δίπλα του. Πάλι τά ίδια. Κατάλαβα ότι πράγματι είχε δαιμόνιο.
Όταν μου φέρνουν στο καλύβι παιδάκια και μου λένε ότι έχουν δαιμόνιο, για να διαπιστώσω άν είναι δαιμονισμένα, μερικές φορές παίρνω ένα τεμάχιο Αγίου Λειψάνου του Αγίου Αρσένιου και το κρύβω στη χούφτα μου.
Και νά δείτε, ενώ έχω κλειστά και τά δύο χέρια μου το παιδάκι, αν έχει δαιμόνιο κοιτάζει φοβισμένο το χέρι με το οποίο κρατώ το Αγιο Λείψανο. Άν όμως δεν έχει δαιμόνιο, αλλά λχ κάποια αρρώστια εγκεφαλική δεν αντιδρά καθόλου. Άλλοτε πάλι τούς δίνω νερό στο οποίο προηγούμενως έχω βουτήξει τεμάχιο Αγίου Λειψάνου, αλλά αν έχουν δαιμόνιο, δεν το πίνουν απομακρύνονται.
Σέ ενα δαιμονισμένο παιδάκι έδωσα πρώτα να φάει γλυκά να διψάσει και μετά του έφερα από αυτό το νερό. " Στο Γιαννάκη είπα θά δώσω πιό καλό νερό" Μόλις ήπιε λίγο άρχισε να φωνάζει. "" " " Αυτό το νερό με καίει" τι έχει μέσα;
" Τίποτα" του λέω. " Τι μέ κάνεις; μέ καίει " φώναζε.
" Δεν καίει εσένα, κάποιον άλλον καίει " τού λέω. Τό σταυρωνα στο κεφάλι και τινάζονταν τά χέρια του, τά πόδια του... Έπαθε δαιμονική κρίση. Το δαιμόνιο το έκανε ένα κουβάρι.
Θυμάστε και εκείνο το φοιτητη που είχε έρθει εδώ παλιά;
" Έχω μέσα μου δαιμονιο μου έλεγε και μέ τυραννάει πολύ. Περνάω μαρτύριο απο το δαίμονα, γιατί με αναγκάζει να λέω και αισχρά. Έχω φτάσει σέ απελπισία. Αισθάνομαι νά μέ πιέζει μέσα μου, να μέ σφίγγει πότε εδώ πότε εκεί, και ο καημένος έδειχνε την κοιλιά του το στήθος τα πλευρά τά χέρια. Επειδή ήταν πολύ ευαίσθητος για να μην τόν πληγωσω και για να τον παρηγορησω, του είπα. ". Κοίταξε δεν έχεις μέσα σου δαιμόνιο, μια εξωτερική δαιμονική επιρροή είναι επάνω σου.
Οταν πήγαμε στήν εκκλησία είπα στις άδελφες που ήταν εκεί να κάνουν ευχή για το δυστυχισμένο πλάσμα του Θεού και εγώ πήρα από το Ιερό ένα τεμάχιο Αγιου Λειψάνου του Αγίου Αρσένιου, τον πλησίασα και τον ξαναρώτησα. " Σέ πιό σημείο σέ πιέζει και σέ βασανίζει ο δαίμονας; Που νομίζεις ότι βρίσκεται;". Μου έδειξε τά πλευρά του. " Πού εδώ;" τόν ρώτησα και ακούμπησα επάνω τη χούφτα μου μέ το Αγιο Λείψανο. Βγάζει αμέσως ενα ουρλιαχτό! " Μ έκαψες, μ έκαψες! Δέν φεύγω ωωω δεν φεύγω! Φώναζε, έβριζε, έλεγε αισχρά. Τότε άρχισα μέσα μου να λέω : " Κύριε Ιησού Χριστέ, Κύριε Ιησού Χριστέ, διώξε το ακάθαρτο πνεύμα από το πλάσμα Σου ". και να τόν σταυρωνω με το Ιερό Λείψανο.
Αυτό γινόταν επί είκοσι λεπτά. Ύστερα ο δαίμονας τον σπαραξε τόν έριξε κάτω. Έκανε τούμπες. Το κουστούμι του έγινε μες στις σκόνες. Τόν σηκώσαμε όρθιο. Έτρεμε ολόκληρος και έκανε έντονες σπασμωδικές κινήσεις. Πιάστηκε από το τέμπλο για να στηριχτεί. Από τά χέρια του έτρεχε κρύος ιδρώτας, όπως είναι η δροσιά στά χορτάρια. Σέ λίγο έφυγε ο δαίμονας και ήρεμησε. Έγινε καλά και τώρα είναι μια χαρά.

Αγιου Παισιου, Λόγοι Γ, Πνευματικος αγώνας.