Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

Καλύτερα αντέχει το ξερό χορτάρι τη φλόγα της φωτιάς, παρά ο διάβολος, τη φλόγα της αγάπης. (Ιερός Χρυσόστομος)

[toula]

Προσπάθησε όσο μπορείς νά γίνεις σάν κι Αύτήν...!

Όταν προσεύχεσαι στήν Παναγία μας Τήν όνομάζεις "Άβυσσο Έλέους καί Οίκτιρμών"!
Προσπάθησε όσο μπορείς νά γίνεις σάν κι Αύτήν, νά είσαι έλεήμων κι οίκτίρμων σ' έκείνους πού ζητούν τό έλεος καί τούς οίκτιρμούς σου.
Μήν έκνευρίζεσαι μαζί τους, μήν τούς περιφρονείς.
Όσο περισσότερο ζητούν τήν βοήθειά σου, τόσο περισσότερο νά τούς άγαπάς.
Νά καταλαβαίνεις τήν θέση τους μέ είλικρίνεια καί καλή διάθεση, όπως διδάσκει τό Εύαγγέλιο.
Νά προσπαθείς νά βάζεις τόν έαυτό σου στή θέση τους.
Κι ή Παναγία μας θά σοῦ δώσει τό Έλεός Της, πολλαπλάσια!

Άγιος Ίωάννης τής Κρονστάνδης

[toula]

Στις δύσκολες ώρες της αδικίας

Η αδικία γι’ αυτόν που τον αφορά είναι, χωρίς αμφιβολία, ένα μαρτύριο. Θέλει να εξηγήσει, να πείσει, να διαμαρτυρηθεί. Αλλά πώς θα το κάνει χωρίς εσωτερική ή και εξωτερική αναστάτωση, όταν, μάλιστα, δεν υπάρχει κατανόηση στον περίγυρο; Σε τέτοιες καταστάσεις μπορεί ο άνθρωπός να φτάσει σε ακραία συμπεριφορά, είτε προς τους αδικούντας τον είτε προς τον εαυτό του, ενεργώντας ακραία, άτσαλα και σπασμωδικά.

Είναι βοηθητικό να κατανοήσουμε πως τίποτα στη ζωή μας δεν είναι τυχαίο, ούτε θετικό ούτε αρνητικό. Όλα συμβάλλουν, σε κάποια στιγμή, στην πνευματική μας ωριμότητα. Αυτή η αποδοχή θα μας βοηθήσει να δούμε τη δοκιμασία της αδικίας ως μέσο και τρόπο που στο τέλος της ημέρας θα μας σπρώξει να πάμε παραπέρα, όχι απαραίτητα με επιτυχία στο επάγγελμα ή στο κύρος μας έναντι των ανθρώπων, αλλά στην εσωτερική πνευματική μας ανάπτυξη θεωρώντας τον εαυτό μας και τη ζωή μας «εν ετέρα μορφή».

Αναφέρεται στα περιστατικά που βίωσαν οι άνθρωποι μετά την κοίμηση του αγίου Νεκταρίου, ότι μια μοναχή της Μονής της Αγίας Τριάδος, που ίδρυσε ο άγιος, διερωτάτο πώς αγίασε, κάνοντας τόσα θαύματα, αφού δεν ήταν μεγάλος ασκητής, όπως αυτούς που διαβάζουμε στα Συναξάρια. Ο άγιος, τότε, ήλθε στον ύπνο της και της είπε: -Πράγματι, δεν ήμουν μεγάλος ασκητής. Δέχτηκα, όμως, τη συκοφαντία.

Βέβαια, κανένα σταυρό κανενός ανθρώπου δεν μπορούμε να έχουμε απαίτηση απ’ αυτόν να τον σηκώσει, όταν μάλιστα ο Χριστός μας λέει: «Όστις θέλει…». Για να σηκώσει κανείς το σταυρό της αδικίας, χωρίς διαμαρτυρία και αντίδραση, χρειάζεται να δει πίσω από τα φαινόμενα την ουσία. Χρειάζεται, δηλαδή, να διακρίνει την αγάπη του Θεού που θέλει να τον ανεβάσει στην αγιότητα, καθώς έκαμε και κάμνει με τους εκλεκτούς Του. Μιαν αγιότητα που πηγάζει από τον Ένα και απόλυτο Άγιο, τον Ιησού Χριστό, που δεν πέρασε τη ζωή Του χωρίς αδικία, χωρίς συκοφαντία, χωρίς σταυρό.

Τότε, μπορεί ο αδικούμενος να σιωπήσει, αφήνοντας το Θεό να μιλήσει στην ώρα που Εκείνος νομίζει. Αλλά, με την πιο πάνω θεώρηση, και να θέλει να εξηγήσει για την γενόμενη αδικία, θα το κάνει απλά, χωρίς ένταση και αντιπάθεια, που σκοτώνει την ειρήνη της καρδιάς και σβήνει το Φως του Χριστού.

Στις δύσκολες ώρες της αδικίας, η προσευχή, η σιωπή των δακρύων, η εμπιστοσύνη στο Θεό των Δυνάμεων και της Αγάπης που είναι «η βοήθεια των αβοήθητων, η ελπίς των απηλπισμένων» (Λειτουργία Μ. Βασιλείου), θα δώσουν δύναμη, υπομονή, ελπίδα, που θα διώξουν τη δαιμονική απόγνωση και θα φέρουν γαλήνη. Τότε θα νιώσει ο κάθε αδικούμενος από τους ανθρώπους την εγγύτητα του Θεού και την οικειότητα μαζί Του, που οδηγεί στην καλή παρρησία, στο θάρρος των αγίων.

isagiastriados.com
http://www.inagiounikolaoutouneou.gr/

[toula]

"Κόρη μου, σου εύχομαι να ομολογήσεις το Χριστό μπροστά στον αντίχριστο” Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης, για τα Ορθόδοξα Μοναστήρια

...Να προσευχόμεθα, ο Θεός να ευλογήσει, να φωτίσει, και σε αυτόν τον νέο κόσμο να σπαρθούν μικροεστίες του Θεού, που θα φωτίσουν τον κόσμο και θα κάψουν την αμαρτία. Και να φτιάξουν ατσαλένιο μέτωπο για να αντιμετωπίσουμε τον μέλλοντα αντίχριστο, ο οποίος θα κάνει την παρουσία του ίσως και στο εξωτερικό κατά πρώτον, διότι ίσως το έδαφος είναι πιο πρόσφορο κατά αυτόν.

Να συναντήσει ατσαλένιο μέτωπο από ευσεβείς χριστιανούς και με δυνατά νιάτα, όπως ένα κοριτσάκι από μικρό, παρότι κανείς λέει, δεν δίνει πολύ προσοχή, (σ)το ότι, τι μπορεί να πάρει ένα μικρό παιδάκι όταν ακούει πέντε πράγματα. Κι όμως, αθόρυβα τα ενστερνίζεται μέσα του και σιγά σιγά, βλέπουμε καρποφορία. Και θα σας πω ένα από τα πολλά.

Σε μία πολιτεία της Αμερικής, εδώ και χρόνια, σε μία από την περίοδό μου, βρέθηκα εκεί και εξομολόγησα σε μία εκκλησία. Και η δασκάλα που ήταν και πρεσβυτέρα, μου ζήτησε να μου φέρει τα παιδάκια τα μικρά του δημοτικού, μικρούτσικα, πρώτη, δευτέρα, τρίτη, τετάρτη, πέμπτη... Τα έφερε, δίπλα από το ιερό, αυτά τα καημενούλια, με σταυροπόδι όλα κάτω, περιμέναν με ανοιχτά τα ματάκια τους και τα αυτάκια τους, να ακούσουν πέντε πράγματα... με τόσο πόθο! Τα μίλησα σύμφωνα με την ηλικία τους, ορισμένες συμβουλές.

Και ένα μικρό κοριτσάκι μου λέει: "Φάδερ (πάτερ) Εφραίμ", Θα 'ρθεις και του χρόνου;
Λέω: "Γιατί παιδί μου θέλεις να ΄ρθω και του χρόνου;"
- "Σ΄αγαπούμε Φάδερ"
Λέω: "Αφού με αγαπάτε, θα ΄ρθω" και εν συνεχεία πηγαίνω όλα τα χρόνια…

Αυτό το μικρό κοριτσάκι, την άλλη μέρα, Κυριακή, ήρθε πρώτο να εξομολογηθεί, και κάθε χρόνο πρώτο ερχόταν στην εξομολόγηση, έγινε μια κοπελίτσα τώρα. Πριν από ένα δύο χρόνια, αν θυμάμαι, ήρθε πάλι στην εξομολόγηση:
- "πάτερ, να σου πω κάποιο νέο; κάποια ανησυχία μου, κάποια στεναχώρια μου"
- "τι έχουμε; έχουμε τίποτα φτιάξει; τι γίνεται;"
- Λέει: "πάτερ, ήμουν στο σχολείο και εσηκώθη ο κύριος καθηγητής και μας είπε ό,τι πρέπει να καταργήσουμε τις χριστιανικές γιορτές διότι δεν μας ωφελούν σε τίποτε και περιττεύουν. Και άρχισε να λέει διάφορα άλλα αντιχριστιανικά. Συγνώμη Φάδερ (πάτερ), δεν σήκωσε κανένα Ελληνόπουλο το χέρι του"
- "Εσύ τι έκανες;"
- "Εγώ το σήκωσα, ομολόγησα την πίστη μου”
- ”και τι είπες;”
- “Του είπα, εάν εσύ κύριε καθηγητά είσαι αντίθετος από τις χριστιανικές εορτές και δεν πιστεύεις είναι δικαίωμά σου. Αλλά εσύ δεν θα προσπαθήσεις, ούτε θα μας διδάξεις την κατάργησή τους διότι έρχονται Χριστούγεννα (ήταν παραμονές Χριστουγέννων). O Χριστός κατέβηκε στην γη να μας σώσει, και εορτάζουμε τη Θεία Του Γέννηση. Έρχεται το νέο έτος, γιορτάζουμε τον Μέγα Βασίλειο της εκκλησίας, τον Ιεράρχη. Έρχονται τα φώτα, η Αγία Τριάδα μας, δεν μπορεί να τα καταργήσετε εσείς. Αν όμως είστε και τσιγκούνης και αποφεύγετε και τα δώρα, να μην κάνετε. Αλλά τις εορτές δεν θα τις αγγίξετε”

…o καθηγητής έμεινε άφωνος, άναυδος προ της ομολογίας ενός κοριτσιού μικρού.

Και του είπα εγώ: “Άντε κορίτσι μου, θα σου δώσω και μια ευχούλα παραπάνω τώρα. Σου εύχομαι αν ζήσεις και επί των ημερών σου λέω, αν έρθει ο αντίχριστος, σε θέλω λεβέντισσα. Να ομολογήσεις πίστη στον Χριστό μας και να μαρτυρήσεις. Και να γίνεις μια μεγάλη μεγαλομάρτυς του Χριστού. Αλλά και αυτό που έκανες, παρότι για εσένα δεν είναι τίποτα, εγώ θα σου πω τι έκανες! Αυτή την στιγμή, δεν δειλίασες μπροστά στον καθηγητή και δεν ντράπηκες να ομολογήσεις την πίστη σου ενώπιον τόσων μαθητών. Λοιπόν, όταν εσύ θα φύγεις από την ζωή και θα ανέβει στους ουρανούς η ψυχούλα σου, ενώπιον των αγγέλων θα σε παρουσιάσει ο Χριστός και θα πει: "Άγγελοι μου, τούτη η ψυχούλα σε μια στιγμή που όλα σιγούσανε και ένας καθηγητής, και ένας άνθρωπος με ταπείνωνε μπροστά σε όλα τα άλλα παιδιά, ετούτη η ψυχή, αυτό το παιδάκι με ομολόγησε. Λοιπόν, εμπρός να ψάλλουμε έναν ύμνο προς τιμήν του".

Βλέπεις κορίτσι μου τι έκανες; Λοιπόν σε εύχομαι, έτσι να ομολογήσεις την πίστη σου, μην φοβάσαι όπου κι αν είσαι διότι η ομολογία της πίστεως, της ορθοδόξου πίστεώς μας, είναι μεγάλη τιμή, μεγάλη δόξα. Είναι δόξα μάρτυρος και ομολογητού. Γι’ αυτό ακριβώς, πάντα να το κάνεις παιδί μου όπου και αν βρίσκεσαι. Μέσα σε εστιατόριο, στο δρόμο, στο κάρο, κάνε το σταυρό σου λέγε το Κύριε Ιησού Χριστέ Ελέησόν Με, μην ντραπείς πουθενά. Τιμή σου είναι, διότι να ντρεπόμεθα όταν κάνουμε τα έργα τα κακά, όταν λέμε λόγια που δεν πρέπει, τότε να ντρεπόμαστε. Όταν κάνουμε τέτοια κατορθώματα, πρέπει να έχουμε το κεφάλι μας ψηλά διότι με αυτό δείχνεις ότι είσαι άνθρωπος του Θεού και ομολογείς πίστη στον Θεό”.

Απομαγνητοφώνηση: Ορθόδοξα, Πνευματικά & Ωφέλιμα (Ομάδα στο viber)
https://orthodoxesapomagnitofonisis.blogspot.com/

[toula]

Πάρε την απόφαση και πες στον εαυτό σου, οτι για μια ολόκληρη ημέρα δεν θα αναφέρεις τίποτε αρνητικό, δεν θα κρίνεις κανέναν, και δεν θα μιλήσεις για κανένα σου πρόβλημα. Τότε έκπληκτος θα διαπιστώσεις ότι δεν έχεις τίποτα να πεις. Δεν ξέρεις για ποιο θέμα να μιλήσεις. Και τούτο γιατί έχεις εκπαιδευτεί και εθιστεί να μιλάς και να βλέπεις μονάχα προβλήματα, αδιέξοδα και αρνητικές καταστάσεις. Κι ενώ δεν είναι μονάχα αυτή η πραγματικότητα σου, εσύ εκεί επικεντρώνεσαι και ζουμάρεις, σε τέτοιο βαθμό που αισθάνεσαι οτι δίχως την δυστυχία δεν θα υπήρχες.
Πρόταση: άρχισε να σημειώνεις κάθε μέρα τρία πράγματα που σε έκαναν και χάρηκες, που ένιωσες ευλογημένος, που αισθάνθηκες ότι ο Θεός μιλάει στην ζωή σου. Και δώσε την δόξα στον Θεό, ευχαρίστησε και δοξολόγησε τον. Άρχισε αργά και σταθερά να αλλάζεις στην εστίαση του νου, να βλέπεις πως ο Θεός σου μιλάει μέσα από τα γεγονότα της καθημερινότητας. Τότε και η καρδιά σου θα παρασυρθεί σε αυτήν την δοξολογία που ανήκει όλη στον Θεό.

π. Χαρ. λίβυος Παπαδόπουλος

[toula]

Είναι όμορφη η ζωή, αυτό το Θείο δώρο που σου δόθηκε.
Μην την ξοδεύεις σε πράγματα, καταστάσεις και πρόσωπα που σε κρατούνε στάσιμο και θλιμμένο.
Μια ζωή έχεις. Προσπάθησε να την ζήσεις με χαρά και ειρήνη, με ελπίδα και απλότητα.
Το μυστικό για μια ζωή όμορφη βρίσκεται μέσα σου. Από σένα εξαρτάται σε τι θα «κολλήσεις». Από σένα εξαρτάται πως σκέφτεσαι, τι αναλύεις και τι αποθηκεύεις στην καρδιά σου.
Σίγουρα παίζουν ρόλο και εξωτερικοί παράγοντες στην διαμόρφωση της καθημερινότητάς σου, αλλά τον σημαντικότερο ρόλο παίζει η διάθεσή σου και ο τρόπος που προσεγγίζεις κάθετί που παρουσιάζεται στην ζωή σου.
Μην σπαταλάς τις ημέρες σου σε σκέψεις και αναλύσεις. Το λέγω αυτό διότι οι περισσότεροι άνθρωποι κάνουν όνειρα αλλά ποτέ δεν τολμούν να προσπαθήσουν να τα πραγματοποιήσουν κι έτσι γεμίζουν απωθημένα που τους κατατρώγουν και γεννούν κόμπλεξ και μιζέρια.
Ποτέ δεν είναι αργά να αλλάξεις προς το καλύτερο, να κυνηγήσεις τους στόχους σου, να ζήσεις τις ημέρες σου με γαλήνη και χαρά, με δημιουργικότητα και δράσεις.
Μεγάλη επιτυχία είναι να ζεις τις ημέρες σου! Μεγάλη επιτυχία είναι η ζωή σου να προσφέρει σε εσένα αλλά και στους γύρω σου χαμόγελα και ηρεμία.

Αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

[toula]

Ποιος είναι ο ένοχος ;

Σε κάθε δυσκολία και δοκιμασία της ζωής ψάχνουμε έναν ένοχο. Πάντα κάποιος φταίει για ότι δύσκολο συμβαίνει στην ζωή μας. Άραγε γιατί όταν όλα πάνε καλά, δεν ρωτάμε ποιος είναι η αιτία του καλού στην ζωή μας; Ποτέ δεν γίνεται αυτή ερώτηση. Στις δυσκολίες όμως, αναζητούμε τον ένοχο. Συνήθως φταίνε οι άλλοι. Ο Θεός, ο διάβολος, οι γονείς μου, οι φίλοι, ο σύζυγος, τα παιδιά μου, οι γείτονες, οι συνάδελφοι και ο προϊστάμενος. Κάποιες φορές φταίω και εγώ. Αν και βέβαια πίσω από αυτήν την ενοχοποίηση των πάντων, για τα κακά της ζωής μας, στην ουσία φωνάζουμε μια αλήθεια δίχως λέξεις, « με κούρασες εαυτέ μου». Απλά κάνουμε τους άλλους καθρέπτες για να πούμε αυτά που στην ουσία νιώθουμε για εμάς τους ίδιους. Στους άλλους ξεσπάμε το θυμό που έχουμε στο ίδιο μας τον εαυτό.
Ο Χριστός βρίσκεται μπροστά σε έναν εκ γενετής τυφλό. Οι μαθητές και ο κόσμος κοιτάνε με απορία τον ταλαίπωρο αυτόν άνθρωπο, και θέτουν το ερώτημα «τὶς ἥμαρτεν, οὗτος ἤ οἱ γονεῖς αὐτοῦ, ἵνα τυφλὸς γεννηθῆ;» (Ιωάν. θ’ 2). Ποιος Κύριε φταίει; Ποιος είναι ο ένοχος ώστε αυτός ο άνθρωπος να γεννηθεί τυφλός. Για να λάβουν την απάντηση του Χριστού, «Κανείς!!!», έγινε αυτό για να φανερωθεί η δόξα του Θεού.
Σταματήστε τους λέει να ψάχνετε ενόχους, δείτε πέρα από το δίπολο ενοχή-αθωότητα, από το παιγνίδι του νου σας καλό – κακό, αγαθός- αμαρτωλός. Υπάρχουν ερμηνείες και εξηγήσεις που σας ξεπερνάνε. Δεν είναι μέσα στην ηθική και λογική σας. Γιατί δεν το αποδέχεστε; Ο νους σας δεν μπορεί όλα να τα εξηγήσει. Μπορεί να κάνει πολλά, αλλά όχι τα πάντα. Είναι κάποια πράγματα που εντάσσονται σε ένα βαθύτερο σχέδιο του Θεού που εσείς δεν μπορείτε να ερμηνεύσετε. Και εκεί δεν υπάρχουν καλοί και κακοί, ένοχοι και αθώοι, κλέφτες και αστυνόμοι. Δεν υπάρχει το κακό παιδί που πρέπει να τιμωρηθεί.

Εκεί υπάρχει κάτι πολύ βαθύτερο ενώ φαίνεται ακατανόητο είναι απόλυτο αρμονικό και πλήρες νοήματος. Εμπιστεύσου τον Θεό, περίμενε με υπομονή και προσευχή, αφήσου και θα νιώσεις, πίστεψε και θα δεις, με την καρδιά σου αυτά που δεν αντέχει το μυαλό σου.
Γνώρισα κάποτε στην Θεσσαλονίκη δυο κοπέλες τυφλές. Ήρθαν σε μια ομιλία μου. Στο τέλος με περίμεναν για να με χαιρετήσουν. Δεν είχα δει πιο λαμπερά πρόσωπα, γεμάτα φως και χαρά. Τα έχασα, τι να έλεγα; Δεν χρειάστηκε, η μια έσκυψε στο αυτί και μου λέει, «Μη στεναχωριέσαι πάτερ μου… από την μέρα που έχασα το φως μου βλέπω τον Χριστό…Η τύφλωση πάτερα μου ήταν η πιο μεγάλη ευλογία της ζωής μου...ο Θεός δεν κάνει ποτέ λάθη πάτερ μου...». Σιώπησα. Δάκρυσα, Δοξολόγησα, με είχε συντρίψει η ζωντανή παρουσία του Αγίου Πνεύματος. Το βράδυ στην προσευχή μου συγκλονισμένος ψέλλισα.. «ποιος ξέρει ή μπορεί να εξηγήσει τα σχέδια σου Κύριε. Ποιος μπορεί αν απαντήσει στις άγνωστες βουλές σου. Είσαι Θεός παράδοξος, Θεός εκπλήξεων, Θεός γεμάτος ανατροπές. Είσαι όλος ένα θαύμα Κύριε, δόξα σοι»

π. Χαρ. λίβυος Παπαδόπουλος

[toula]

Όπως το σώμα αναπτύσσεται και πλέον τα ρούχα που φορούσαμε μικροί δεν μας κάνουν, έτσι και κατά την διάρκεια της ζωής μας αναπτυσσόμαστε διανοητικά, πνευματικά, συναισθηματικά· με αποτέλεσμα να μην μας ταιριάζουν πλέον διάφορες καταστάσεις, συνήθειες, ακόμα και η παρέα κάποιων ανθρώπων.

Αυτή η διαδικασία της ανάπτυξής μας μπορεί να είναι επίπονη και να μας δημιουργήσει αίσθημα αβεβαιότητας για τις επιλογές μας.
Είναι συνηθισμένο μέσα σ’ αυτήν την διαδικασία να νιώσεις χαμένος και τρομαγμένος, όμως δεν πρέπει να δειλιάσεις· διότι ουσιαστικά μεταμορφώνεται η ζωή σου σε κάτι νέο, αφήνοντας πίσω σου όλα εκείνα που πλέον δεν σου ταιριάζουν, δεν σε αναπαύουν, δεν σε χαροποιούν, δεν σε εμπνέουν, δεν συμβαδίζουν με την πορεία σου προς τα εμπρός.
Πολλές φορές η ίδια η ζωή μας δίνει τέτοιες ευκαιρίες για να αναθεωρήσουμε τις επιλογές μας, τις συνήθειές μας, την καθημερινότητά μας. Η ίδια η ζωή μας ωθεί στην αλλαγή, στην ανάπτυξη του «έσω ανθρώπου». Όσοι αντιστέκονται σ’ αυτήν την ροή των αλλαγών δημιουργούν συγκρούσεις με τον ίδιο τον εαυτό τους και με την ζωή τους· με αποτέλεσμα να εγκλωβίζονται σε μια οδυνηρή στασιμότητα.
Χρειάζεται να είμαστε ανοικτοί στο νέο, στο απροσδόκητο, στην αλλαγή. Μην είμαστε δυσκίνητοι στις ευκαιρίες για μεταμόρφωση και πρόοδο υπαρξιακή, για νέες εμπειρίες που θα μας βοηθήσουν να μεγαλώσει η καρδιά μας, το πνεύμα μας, η ψυχή μας.
Στο χέρι μας είναι να εκμεταλλευτούμε ορθά το κάθετί ώστε να μας ωριμάζει πνευματικά και μας οδηγεί σε νέους δρόμους, όπου εκεί θα διαμορφώσουμε τον καινούργιο μας εαυτό (το νέον άνθρωπο), αφήνοντας πίσω τον άλλον εαυτό μας, τον παλιάνθρωπο.

Aρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

[toula]

Όταν ακούς την καμπάνα, μην θεωρείς ότι για κάποιον άλλον κτυπά.
Για σένα κτυπά η καμπάνα.
Για σένα γίνεται η Θεία Λειτουργία, η Παράκληση, ο Εσπερινός.
Για σένα μιλά ο ιερέας.
Σε σένα απευθύνεται το Ευαγγέλιο.
Εσένα προσκαλούν οι Άγιοι σε μετάνοια και ταπείνωση, σε απόκτηση απλότητας και αγάπης.
Εσένα αγκαλιάζει ο Κύριος με κατανόηση και πραότητα, με συγχώρεση και ανεξικακία.
Εσένα καλεί ο Χριστός να Τον ακολουθήσεις.
Για σένα είναι η Σωτηρία, η Βασιλεία των Ουρανών.

Aρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

[toula]

Στις δύσκολες στιγμές θυμήσου που ήσουν πριν καιρό και που βρίσκεσαι τώρα.
Έχεις διανύσει αρκετό δρόμο για να σταματήσεις.
Έχεις περάσει πολλά για να τα παρατήσεις.
Έχεις περάσει και πιο δύσκολα από τα τωρινά για ν’ απελπιστείς.
Έχεις δρόμο μπροστά σου. Είναι ο δικός σου δρόμος, η δίκη σου ζωή κι ας έχει και δυσκολίες και εμπόδια. Ακόμα κι αυτά είναι εμπειρίες που σε ωριμάζουν.
Το μέλλον ανοίγεται μπροστά σου με λευκές σελίδες. Τίποτα δεν είναι προδιαγεγραμμένο. Οι δικές σου επιλογές, η δίκη σου στάση ζωής θα διαμορφώσει τον δρόμο σου.
Τώρα μπορεί να υποφέρεις από κάποια δυσκολία, όμως δείξε θάρρος, πίστη και νηφαλιότητα και θα την ξεπεράσεις.
Κάθε δυσκολία σε κάνει πιο σοφό και έμπειρο για το μέλλον.
Μην υπεραναλύεις την δυσκολία σου, ούτε να συγκρίνεις αυτό που περνάς με την ζωή κάποιου άλλου. Δεν ωφελείσαι.
Το ζητούμενο είναι ν’ αποδεχτείς το εμπόδιο που υπάρχει μπροστά σου ώστε να πηδήξεις από πάνω του, ώστε να μην πέσεις με φορά πάνω του και πληγωθείς βαριά.
«Κάθε εμπόδιο και σε καλό», λέμε...αυτό ισχύει μόνο όταν προσεγγίζουμε τα εμπόδια με ταπεινό φρόνημα. Τότε ακόμα και το εμπόδιο γίνεται μια ώθηση προς τα εμπρός...

Αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος