Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

Η Αλήθεια ειναι πάντοτε μια ,και η Αλήθεια ειναι ο Χριστός!
Ο Επίσκοπος δεν ζεί για τον εαυτό του. Ζεί για τον λαό του να είναι εκεί στις χαρές και στις θλίψεις του.
Η Αλήθεια ειναι πάντοτε μια. Και η Αλήθεια ειναι ο Χριστός!
Να μην μας νοιάζει τι μας λεν οι άλλοι για μας. Έγνοια μας να είναι τι λέει ο Χριστός για μας.
Τίποτε ανθρώπινο δεν μένει.
Δεν έχουμε αντιληφθεί ότι η Αιώνια Ζωή είναι στον Ουρανό και οτι εδώ είμαστε ενοικιαστές.
Η προοπτική μας είναι η Αιώνια Ζωή!
Πάνω σε αυτή την πίστη στηρίχθηκε όλος ο Ελληνορθόδοξος πολιτισμός μας όλες οι επαναστάσεις μας. Ήταν άνθρωποι που κοινωνούσαν Σώμα και Αίμα Χριστού ΕΙΣ άφεσιν αμαρτιών και ΖΩΗ ΑΙΩΝΙΟ!

- Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος την 20ή Φεβρουαρίου 2022 [Κυριακή του Ασώτου 20 Φεβρουαρίου 2022]

[toula]

Η διάθεση της Αγάπης δεν διαπιστώνεται μόνο με την παροχή χρημάτων, αλλά πολύ περισσότερο με την μετάδοση του λόγου και με τη σωματική διακονία!
---
Εκείνος που απαρνήθηκε ειλικρινά τα κοσμικά και υπηρετεί με Αγάπη απροσποίητη τον πλησίον του, ελευθερώνεται γρήγορα από κάθε πάθος και μετέχει στη Θεία Αγάπη και Γνώση!
---
Εκείνος που έκανε κτήμα του την Θεία Αγάπη, δεν κουράζεται να ακολουθή συνέχεια τον Κύριό Του [όπως λέει ο Θείος Ιερεμίας: «Ἐγὼ δὲ οὐκ ἐκοπίασα κατακολουθῶν ὀπίσω σου» (Ιερεμ. ΙΖ΄,16΄)!!!], αλλά υπομένει με γενναιότητα κάθε κόπο, κακολογία και ύβρη, χωρίς να σκέπτεται το κακό που του έκανε οποιοσδήποτε!
---
Μη μολύνεις τη σάρκα σου με αισχρές πράξεις και μην λερώνεις την ψυχή σου με πονηρούς λογισμούς. Τότε, η ειρήνη του Θεού θα έλθη σε εσένα και θα φέρει την Αγάπη!
---
Να καταπονείς το σώμα σου με νηστεία και αγρυπνία και να ασχολείσαι ακούραστα με την ψαλμωδία και την προσευχή. Τότε, θα έλθη σε εσένα ο αγιασμός της σωφροσύνης και θα φέρει την Αγάπη!
---
Η Αγάπη δεν διανοείται να κάνει κακό στον πλησίον [«ἡ ἀγάπη τῷ πλησίον κακὸν οὐκ ἐργάζεται» (Ρωμ. ΙΓ΄10΄)!!!]! Επομένως, εκείνος που φθονεί τον αδελφό του και λυπάται γιά την προκοπή του και με ειρωνείες προσπαθεί να κηλιδώση την υπόληψή του ή με όποια κακοήθεια τον επιβουλεύεται, αυτός αποξενώνεται από την Αγάπη και κάνει τον εαυτό του ένοχο γιά την αιώνια Κρίση…
---
Αν η αγάπη είναι το πλήρωμα του νόμου [«πλήρωμα οὖν νόμου ἡ ἀγάπη» (Ρωμ. ΙΓ΄10΄)!!!], εκείνος που έχει μνησικακία γιά τον αδελφό του και κάνει δόλια σχέδια εναντίον του και τον καταριέται και δοκιμάζει χαρά γιά κάθε πτώση του, καταπατεί το νόμο και είναι άξιος γιά την αιώνια κόλαση…

Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής (580-662)

[toula]

Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ ΟΜΙΛΕΙ ΚΑΙ ΔΙΔΑΣΚΕΙ, ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΕΥΧΗΣ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ!!

Ο Μέγας Όσιος της εποχής μας, ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης, εις το παρόν ψυχωφελέστατον ηχητικόν απόσπασμα, ομιλεί περί της ουσίας της νοεράς προσευχής και του καταλλήλου τρόπου προετοιμασίας δι’ αυτήν!
Ιδιαιτέραν σημασίαν δίδει όχι τόσον εις την στάσιν του σώματος και τας μεθόδους που περιέχονται εις ωρισμένα εποικοδομητικά βιβλία, όσον εις τους ορθούς λογισμούς (κυρίως ταπεινούς και ευχαριστιακούς προς τον Θεόν), οι οποίοι αποτελούν το απαραίτητον προοίμιον, διά να προσευχηθή, με την νοεράν προσευχήν, ο οιοσδήποτε εις τον Θεόν!
Εννοείται ότι, διά να μετεξελιχθή η «νοερά προσευχή», εις όντως νοεράν και καρδιακήν, χρειάζεται πέραν και πρό της ευχαριστιακής προετοιμασίας η εσωτερική κάθαρσις διά των Μυστηρίων της Εκκλησίας μας, το ταπεινόν φρόνημα και η καθοδήγησις από έμπειρον πνευματικόν πατέρα και οδηγόν!
Ευχόμεθα καλήν και εποικοδομητικήν ακρόασιν!

<iframe width="560" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/Kq_AiE5R9v0" title="YouTube video player" frameborder="0" allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen></iframe>
Ο Άγιος Παΐσιος Ομιλεί για τη Νοερά Προσευχή και την Ευχή του Ιησού

[toula]

Δεν φταίω εγώ, άλλοι φταίνε...

Κάποτε νεαρός δόκιμος δοκιμάζεται σφόδρα από πειρασμούς πορνείας.
Τρέχει στον πνευματικό του.
- Τίμιε πάτερ, φλόγες κολάσεως στο κορμί μου! Βασανίζομαι από πορνικούς διαλογισμούς.
Ο γέροντας δίνει πολλά φάρμακα: νηστεία, αγρυπνία, προσευχή, μελέτη, εργασία.
Ο νέος πριν φύγει παρακαλεί τον πνευματικό του:
- Να προσεύχεσαι, πάτερ, για ν’ ανακουφιστώ λίγο από το φοβερό αυτό πόλεμο.
Ο γέροντας νηστεύει, αγρυπνά, προσεύχεται θερμά για το παιδί του, βάζει και άλλους να προσεύχονται παράλληλα.
Κατά την εβδομάδα ρωτά το νεαρό.
- Πώς πάει ο πόλεμος , παιδί μου;
- Τίποτε! Ίδια κατάσταση! Αν ξέρατε τι συλλογίζομαι κάθε βράδυ, θα με πετάγατε με κλωτσιές έξω από το μοναστήρι!
Ο γέροντας παραξενεύεται. Το βράδυ ρωτά τον Θεό:
- Γιατί, Κύριέ μου, δεν ανακουφίζεις λίγο το πλάσμα σου. Γιατί τ’ αφήνεις να το πειράζει ο λύκος;
Τότε παρουσιάζεται μπροστά του μ’ ανθρώπινη μορφή ο ίδιος ο διάβολος:
- Ψέμματα λέγει ο νεαρός! Εγώ δεν φταίω καθόλου. Από την πρώτη μέρα, Αββά, που άρχισες προσευχή, εγώ αναγκαστικά, σταμάτησα να τον πειράζω! Αυτός έχει μέσα του το δαίμονα, μέσα στη «γούλα» του πρόλοβος πουλιών. Έχει το διάολο μέσα του, στην κοιλιά του). Εγώ δεν έχω καμιά σχέση μ’ αυτό τον πόλεμο. Αυτός μονάχος του πολεμά τον εαυτό του, γιατί τρώγει σα λύκος, πίνει κρασί σα νεροφίδα, κοιμάται ατέλειωτες ώρες, λαρθοτρώγει Τετάρτη και Παρασκευή!
Κάποτε ένας καλόγερος κλέβει κρυφά αυγά, τα βράζει στο κελί του και τα τρώγει κρυφά Τετάρτη και Παρασκευή.
Κάποια μέρα τον πιάνουν «επ’ αυτοφόρω» να βράζει δυο αυγά μέσα σ’ ένα μπρίκι . Κρατά πολλά κεριά αναμμένα κάτω από το μπρίκι.
- Καλά, δεν ντρέπεσαι λίγο; Τι ‘ναι αυτά που κάνεις; Ήρθες εδώ να σώσεις την ψυχή σου ή για να πας στην κόλαση; Δεν ξέρεις ότι η λαθροφαγία οδηγεί στον πύρινο ποταμό;
- Το ξέρω! Ήμαρτον! Ήμαρτον. Ο διάβολος μ’ έβαλε! Ο τρισκατάρατος με δίδαξε αυτό το μάθημα.
Τότε ακούγεται μία φωνή , σαν ουρλιαχτό λύκου:
- Ψέμματα λέγει! Εγώ αυτό το κόλπο δεν το γνώριζα. Αυτός τ’ ανακάλυψε! Εγώ απ’ αυτόν το ‘μαθα και το μαθαίνω σε πολλούς δόκιμους μοναχούς!
Το δωμάτιο αμέσως πλημμυρίζει δυσωδία! Όπου περνούν διαβόλοι σκορπούν βρώμα, όπου άγγελοι αρετής αρώματα, ευωδίες!
Το περιβάλλον μας είναι προκλητικό, αμαρτωλό, πρόστυχο, ανήθικο, ελεεινό! Η κοινωνία προβάλλει παντού άσχημα πρότυπα! Ο άνθρωπος τριγύρω του βλέπει άσχημες σκηνές. Η τηλεόραση προβάλλει έργα ντροπής, αίσχους!
Εύκολα παρασύρονται πολλοί μικροί και μεγάλοι, παντρεμένοι και ανύπαντροι, άνδρες και γυναίκες.
Όταν ζούσε ο ιερός Ιωάννης ο Χρυσόστομος στην Αντιόχεια επλανάτο ένα απέραντο μολυσμένο σύννεφο. Τα θέατρα παρουσίαζαν αίσχη, χειρότερα από τα σημερινά!
Ο άγιος αναφέρει ότι σε τεράστιες γυάλινες, διαφανείς δεξαμενές «ενήχοντο» άνδρες και γυναίκες και ασχημονούσαν. Μέσα σ’ αυτό το περιβάλλον, έζησε, μεγάλωσε, αγίασε ο άγιος Ιωάννης!
Μη λες : «Οι άλλοι φταίνε για το δικό μου πέσιμο».
Η πτώση είναι προσωπικό θέμα . Από τη δική σου θέληση εξαρτάται το τελικό «ΝΑΙ» ή το ηρωικό «ΌΧΙ»!
Μην αραδιάζεις στον πνευματικό σου «κούφιες» δικαιολογίες! Αν έπεσες, εσύ φταις!

«ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΩΦΕΛΙΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ
ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, ΘΕΙΑ ΜΕΤΑΛΗΨΗ»
ΤΕΥΧΟΣ 8ον

[toula]

Άγιος Πορφύριος
Δεν αρκεί μόνο η δική μου προσευχή.

Ο Γέροντας Πορφύριος είχε πολλά χαρίσματα.
Είχε το χάρισμα της επιείκειας, το χάρισμα της αγρυπνίας.
Δεν κοιμόταν τις νύχτες, γιατί της διέθετε για προσευχή και για όλους τους ανθρώπους και κατ' εξοχήν για όσους υπέφεραν από σοβαρές ασθένειες.
Ο ίδιος πάντα έλεγε : " Εγώ θα προσευχηθώ.
Αλλά αυτό δεν αρκεί.
Πρέπει η προσευχή μου να βρίσκει κι από εσάς μιάν ανταπόκριση. Γιατί ο Θεός, πού θέλει να στείλει τη Χάρη Του σ' εμάς, πρέπει να βρεί την αγκαλιά μας ανοικτή, ώστε να δεχτεί τη Χάρη Του. Και είτε μας θεραπεύσει από την αρρώστια μας, είτε επιτρέψει να συνεχιστεί η δοκιμασία της ασθένειάς μας, η ενέργειά Του θα είναι για το ψυχικό μας όφελος ".
[Ί 243]
(Ανθολόγιο Συμβουλών, εκδ. Ι. Μονή Μεταμορφώσεως, Μήλεσι, σελ.370)

[toula]

"Θαυμαστό γεγονός του Αγίου Νικηφόρου του Λεπρού"

Ο πατήρ Ευμένιος έλεγε ότι, κάποιο βράδυ, αφού ετοίμασε τον πατέρα Νικηφόρο και τον έβαλε να κοιμηθή, πήγε κι αυτός στο κελλάκι του να αναπαυθή.. Δεν τον έπαιρνε, όμως, ο ύπνος...
Είχε μια έντονη ανησυχία, μήπως κάτι δεν έκανε καλά, μήπως δεν έκλεισε καλά τη σόμπα.. Αυτά και αλλά πολλά περνούσαν απ’ τον λογισμό του.. Σηκώνεται, λοιπόν, και πηγαίνει στο κελλάκι του Παππούλη...
Για να μη τον ενοχλήση, αν τον είχε πάρει ο ύπνος, θεώρησε καλό να μη κτυπήση την πόρτα, ούτε να πη το “Δι’ ευχών των αγίων Πατέρων ημών, Κύριε Ιησού Χριστέ, ο Θεός, ελέησον ημάς” και να περιμένη την απάντηση από μέσα του “Αμήν”, όπως γίνεται μεταξύ μοναχών...
Ανοίγει σιγά-σιγά την πόρτα και, τι να δη; Βλέπει τον πατέρα Νικηφόρο να αιωρήται ως ένα μέτρο από το έδαφος με τα χέρια υψωμένα και να προσεύχεται..
Το πρόσωπό του έλαμπε υπέρ τον ήλιο...
Μόλις αντίκρυσε αυτό το όντως φοβερό θέαμα ο πατήρ Ευμένιος, χωρίς να μιλήση καθόλου έκλεισε πολύ προσεκτικά την πόρτα και έτρεξε στο κελλάκι του.. Εκεί έπεσε με το πρόσωπο στο έδαφος και άρχισε να κλαίη με στεναγμούς, μήπως στενοχώρησε τον Παππούλη του που δεν κτύπησε την πόρτα και τον Είδε σε αυτή την θαυμαστή στάση...
Αλλά έκλαιγε και από χαρά, διότι είδε ιδίοις όμμασι πόσο μεγάλος και ενάρετος ήτο ο πνευματικός του Πατέρας,
ο πατήρ Νικηφόρος... Το πρωί, που πήγε ως συνήθως για να τον διακονήση, του έβαλε εδαφιαία μετάνοια και του ζήτησε να τον συγχωρήση για το παράπτωμά του..
Εκείνος, με ένα ελαφρό μειδίαμα, τον συγχώρησε αμέσως και του είπε να μην φανερώση σε κανένα ό,τι είδε, όσο ο Ίδιος θα ζούσε ακόμη.

{•Σίμωνος Μοναχού, Νικηφόρος ο Λεπρός της καρτερίας αθλητής Λαμπρός•}

[toula]

Η δύναμη της προσευχής

«Μπορεί να τύχη να θέλετε να πάτε στην εκκλησία, αλλά η εκκλησία να μη είναι κοντά ή να έχει τελειώσει η ακολουθία. ΄Η έχετε ενδεχομένως επιθυμία να ελεήσετε κάποιον πτωχό, αλλά πτωχός δεν υπάρχει. Ίσως επιθυμείτε να γίνετε απαθής, αλλά δεν έχετε γι’ αυτό δυνάμεις. Για την προσευχή όμως υπάρχει πάντοτε δυνατότητα, αυτή είναι προσιτή τόσο στον πλούσιο, όσο και στον πτωχό, τόσο στον εγγράμματο, όσο και στον απλοϊκό, στον ισχυρό, όσο και στον αδύναμο, στον υγιή όσο και στον ασθενή, στον δίκαιο όσο και στον αμαρτωλό. Η δύναμη της προσευχής είναι τεράστια και περισσότερο απ’ οτιδήποτε άλλο αυτή ελκύει το Άγιο Πνεύμα.»

Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ

[toula]

H ψυχή αγιάζεται και καθαίρεται με τη μελέτη των λόγων των Πατέρων, με την αποστήθιση ψαλμών,
αγιογραφικών χωρίων, με την ψαλτική, με την ευχή. Όλα τα άγια βιβλία της Εκκλησίας μας περιέχουν λόγια άγια, ερωτικά προς τον Χριστό μας. Να τα διαβάζετε με χαρά, αγάπη και αγαλλίαση. Όταν δοθείτε σ᾿ αυτήν την προσπάθεια με λαχτάρα, ἡ ψυχή σας θα αγιάζεται με τρόπο απαλό, μυστικό, χωρίς να το καταλαβαίνετε.

Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης ο διορατικός και θαυματουργός

[toula]

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος: Με άλυτα δεσμά δένονται οι πονηροί.

Όπως τα αστέρια λάμπουν τη νύχτα, ενώ την ημέρα δεν φαίνονται τόσο πολύ, έτσι και εσύ ακτινοβολείς περισσότερο, καθώς παραμένεις δίκαιος, όταν βρίσκεσαι ανάμεσα στους πονηρούς (παρά ανάμεσα στους δικαίους).
Με άλυτα δεσμά δένονται οι πονηροί. Η υπουλία και η αχαριστία, είναι είδη της πονηριάς.
Τίποτε δεν είναι πιο κουραστικό και πιο δύσκολο από τη συναναστροφή με πονηρούς ανθρώπους.
Γιατί συνήθως δεν ενοχλεί τα μάτια τόσο ο καπνός και η ακαθαρσία, όσο ταράσσει τις ψυχές η συναναστροφή με πονηρούς ανθρώπους.
Η πονηριά δεν είναι συστατικό της φύσεώς μας, αλλά αποτέλεσμα της προαιρέσεώς μας. Κατ’ εξοχήν ο διάβολος καλείται πονηρός, λόγω της υπερβολικής κακίας του και επειδή χωρίς καθόλου να αδικηθεί από εμάς, μάς κρατάει ανειρήνευτο πόλεμο.
Γι’ αυτό δεν είπε ο Κύριος: «Ρύσαι ημάς από των πονηρών», αλλά: «Από του Πονηρού». Διδάσκοντας και παιδαγωγώντας εμάς, να μην αποστρεφόμαστε καθόλου τους συνανθρώπους μας για ό,τι κακό μας κάνουν, αλλά να μεταθέτουμε την έχθρα μας από αυτούς προς εκείνον, επειδή ο διάβολος είναι αίτιος όλων των κακών.

[toula]

“Ο δρόμος του Χριστού είναι να αγαπάμε όλους τους ανθρώπους και αυτούς που μας αγαπούν και αυτούς που μας μισούν.
Να έχετε πραότητα και αν σας προσβάλλει ο άλλος, να μην θέλετε να τον εκδικηθείτε, αλλά να τον συγχωρείτε και να του δείχνετε καλοσύνη.
Και με την αγάπη, που θα του δείξετε, θα τον υποχρεώσετε να σας ζητήσει συγγνώμη, εάν βέβαια είναι άνθρωπος με συνείδηση.
Γιατί, παιδιά μου, από το καλό έρχεται καλό, από το κακό ποτέ δεν έρχεται καλοσύνη.
Γι' αυτό και εσείς, μην μαλώνετε με έναν άνθρωπο, που θα σας πειράξει, γιατί θα πληθύνει το κακό, αλλά δείξετέ του καλοσύνη, για να ηρεμήσει και να έχετε μισθό από τον Θεόν.
«Αλλήλων τα βάρη βαστάζετε» μας λέγει ο Χριστός”.

Άγιος Γεώργιος Καρσλίδης.