Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

Μη φοβάσαι τους πειρασμούς. Κι αν πέσεις πολλάκις, ανάστα.
Μη χάνεις την ψυχραιμία σου. Μην απογοητεύεσαι. Σύννεφα είναι και θα περάσουν.
Ας πολεμά ο διάβολος, ας μας ρίχνει κάτω. Πάλι και πολλάκις ας σηκωθούμε, ας τρέξουμε στην
εικόνα της Παναγίας και του Χριστού και κυρίως στην Παράδοση της του Χριστού Εκκλησίας: στον πνευματικό μας, στην εξομολόγηση, στην Θεία Κοινωνία.
Ανάγκη έχουμε όλοι από λόγια παρηγοριάς.
Κανείς δεν σώζεται μόνος του, αλλά δια μέσω του αδερφού του.
Να τί χρειαζόμαστε όλοι μας: μια λέξη παρηγοριάς και πίστης.
Αυτό έχουμε ανάγκη.
Λίγο ο ένας λίγο ο άλλος, έτσι προχωράμε.
Μην αποκάνουμε, μην απελπιζόμαστε! Έχει ο Θεός!

+ Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής.

[toula]

Ώρες
Ήτοι ή πρώτη, τρίτη, έκτη Και ενάτη.
Αντιστοιχούν δε ως έξης προς τάς δικάς μας ώρας:
Ή πρώτη Ώρα αντιστοιχεί προς την 6ην πρωϊνήν.
Ή τρίτη προς την 9ην.
Ή έκτη προς την 12ην μεσημβρινήν.
Και ή ενάτη προς την 3ην άπογευματινήν.
Ή πρώτη Ώρα μας υπενθυμίζει την παράδοσιν του Κυρίου μας, μετά την σύλληψίν του, την πρώίαν εις τον Πιλάτον. Ή ακολουθία πε­ριέχει και δοξολογίαν επί τη ανατολή του ηλίου δια να μας υπενθυμίζει και τον Ηλιον της Δικαιοσύνης, διό και ή ευχή της πρώτης Ωρας είναι:
«Χριστέ, τὸ φῶς τὸ ἀληθινόν, τὸ φωτίζον καὶ ἁγιάζον πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον εἰς τὸν κόσμον, σημειωθήτω ἐφ' ἡμᾶς τὸ φῶς τοῦ προσώπου σου, ἵνα ἐν αὐτῷ ὀψώμεθα φῶς τὸ ἀπρόσιτον, καὶ κατεύθυνον τὰ διαβήματα ἡμῶν πρὸς ἐργασίαν τῶν ἐντολῶν σου, πρεσβείαις τῆς παναχράντου σου Μητρός, καὶ πάντων σου τῶν ἁγίων. Ἀμήν.».
Ή τρίτη Ώρα μας υπενθυμίζει την κάθοδον του Αγίου Πνεύματος, δι' αυτό Και ή ευχή της τρίτης ώρας είναι: «Κύριε το πανάγίον σου πνεύμα εν τη τρίτη ώρα τοις Άποστόλοις σου καταπέμψας τούτο, αγαθέ, μη άντανέλης αφ' ημών αλλ' εγκαίνισον εν ημίν τοις δεομένοις σου».
Ή έκτη Ώρα μας υπενθυμίζει την ώραν της σταυρώσεως και του σκότους το όποιον κάλυψε την κτίσιν κατ' αυτήν, δια τούτο και η ευχή της έκτης ώρας είναι: «Ό εν έκτη ήμερα τε και ώρα τω Σταυρώ προσηλώσας την εν τω Παραδείσω τολμηθείσαν τω Αδάμ αμαρτίαν, και των πταισμάτων ημών το χειρόγραφον διάρρηξον Χριστέ ο Θεός, Και σώσον ημάς».
Ή ενάτη Ώρα μας υπενθυμίζει την ώρα του επί του Σταυρού θανά­του του Κυρίου μας. Διό Και ή ευχή της ενάτης Ωρας είναι: «Ό εν τη ενάτη ώρα δι' ημάς σαρκί του θανάτου γευσάμενος, νέκρωσαν της σαρκός ημών το φρόνημα, Χριστέ ο Θεός, Και σώσον ημάς».
Ή ακολουθία της περιέχει ακόμη και την υπέροχο εκείνη ευχή του Μ. Βασιλείου ή οποία λέγει:
«Δέσποτα Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ μακροθυμήσας ἐπὶ τοῖς ἡμῶν πλημμελήμασι, καὶ ἄχρι τῆς παρούσης ὥρας ἀγαγὼν ἡμᾶς, ἐν ᾖ ἐπὶ τοῦ ζωοποιοῦ ξύλου κρεμάμενος, τῷ εὐγνώμονι λῃστῇ τὴν εἰς τὸν Παράδεισον ὡδοποίησας εἴσοδον καὶ θανάτῳ τὸν θάνατον ὤλεσας, ἱλάσθητι ἡμῖν τοῖς ταπεινοῖς, καὶ ἁμαρτωλοῖς καὶ ἀναξίοις δούλοις σου. Ἡμάρτομεν γὰρ καὶ ἠνομήσαμεν, καὶ οὐκ ἐσμὲν ἄξιοι ἄραι τὰ ὄμματα ἡμῶν, καὶ βλέψαι εἰς τὸ ὕψος τοῦ οὐρανοῦ, διότι κατελίπομεν τὴν ὁδόν τῆς δικαιοσύνης σου καὶ ἐπορεύθημεν ἐν τοῖς θελήμασι τῶν καρδιῶν ἡμῶν. Ἀλλ' ἱκετεύομεν τὴν σὴν ἀνείκαστον ἀγαθότητα. Φεῖσαι ἡμῶν, Κύριε κατὰ τὸ πλῆθος τοῦ ἐλέους σου, καὶ σῶσον ἡμᾶς διὰ τὸ ὄνομά σου τὸ Ἅγιον, ὅτι ἐξέλιπον ἐν ματαιότητι αἱ ἡμέραι ἡμῶν. Ἐξελοῦ ἡμᾶς τῆς τοῦ ἀντικειμένου χειρός,καὶ ἄφες ἡμῖν τὰ ἁμαρτήματα, καὶ νέκρωσον τὸ σαρκικὸν ἡμῶν φρόνημα, ἵνα τὸν παλαιὸν ἀποθέμενοι ἄνθρωπον, τὸν νέον ἐνδυσώμεθα, καὶ σοὶ ζήσωμεν τῷ ἡμετέρῳ Δεσπότῃ καὶ κηδεμόνι. Καὶ οὕτω τοῖς σοῖς ἀκολουθοῦντες προστάγμασιν, εἰς τὴν αἰώνιον ἀνάπαυσιν καταντήσωμεν, ἔνθα πάντων ἐστὶ τῶν εὐφραινομένων ἡ κατοικία. Σὺ γὰρ εἶ ἡ ὄντως ἀληθινὴ εὐφροσύνη καὶ ἀγαλλίασις τῶν ἀγαπώντων σε, Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, καὶ σοὶ τὴν δόξαν ἀναμπέπομεν, σὺν τῷ ἀνάρχῳ σου Πατρί, καὶ τῷ Παναγίῳ, καὶ ἀγαθῷ, καὶ ζωοποιῷ σου Πνεύματι, νῦν καὶ ἀεί, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν»
Και γενικώς όλα τα τροπάρια της ενάτης Ώρας την Σταύρωσιν και τον θάνατον αναφέρουν και ψάλλουν.
(Κατά τάς νηστευσίμους ημέρας αυτήν την ώραν λύομεν την νηστεία, δηλαδή την τρίτη απογευματινή. Δια τούτο Και αί νηστείαι αύται λέγωνται ενάται).
Ή ενάτη Ώρα επεκράτησε να τελείται στους Ναούς αμέσως προ του Εσπερινού.

[toula]

Όταν βγαίνουμε από το σπίτι ή όταν θα είναι να ξαπλώσουμε είναι ή καλύτερη προσευχή πάντα καθημερινή !!!!!!! Και ύστερα Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με υπεραγία Θεοτόκε βοήθησον !!!
«`Ουτω χωρίς του ρήματος τούτου μηδέποτε εις τήν αγοράν εμβάλης, αλλ` οταν μέλλης υπερβαίνειν τά πρόθυρα του πυλωνος, τουτο φθέγξαι τό ρήμα πρότερον `Αποτάσσομαί σοι, Σατανα, καί τη πομπη σου καί τη λατρεία σου, καί συντάσσομαί σοι, Χριστέ καί μηδέποτε χωρίς της φωνης ταύτης εξέλθης τουτό σοι βακτηρία εσται, τουτο οπλον, τουτο πύργος αμαχος.»

{`Ιερός Χρυσόστομος. PG.49,240}

[toula]

Η Προσευχή, ὡς πρὸς τὴν ποιότητά της, εἶναι συνουσία καὶ ἕνωσις τοῦ ἀνθρώπου μὲ τὸν Θεόν, καὶ ὡς πρὸς τὴν ἐνέργειά της, σύστασις καὶ διατήρησις τοῦ κόσμου, συμφιλίωσις μὲ τὸν Θεόν, μητέρα τῶν δακρύων, καθὼς ἐπίσης καὶ θυγατέρα, συγχώρησις τῶν ἁμαρτημά­των, γέφυρα ποὺ σώζει ἀπὸ τοὺς πειρασμούς, τοῖχος ποὺ μᾶς προστατεύει ἀπὸ τὶς θλίψεις, συντριβὴ τῶν πολέμων, ἔργο τῶν Ἀγγέλων, τροφὴ τῶν ἀσωμάτων, ἡ μελλοντικὴ εὐφροσύνη, ἐργασία ποὺ δὲν τελειώνει, πηγὴ τῶν ἀρετῶν, πρόξενος τῶν χαρισμάτων, ἀφανὴς πρόοδος, τροφὴ τῆς ψυχῆς, φωτισμὸς τοῦ νοῦ, πέλεκυς ποὺ κτυπᾶ τὴν ἀπόγνωσι, ἀπόδειξις τῆς ἐλπίδος, διάλυσις τῆς λύπης, πλοῦτος τῶν μοναχῶν, θησαυρὸς τῶν ἡσυχαστῶν, μείωσις τοῦ θυμοῦ, καθρέπτης τῆς πνευματικῆς προόδου, φανέρωσις τῶν μέτρων, δήλωσις τῆς πνευματικῆς καταστάσεως, ἀποκάλυψις τῶν μελλοντικῶν πραγμάτων, σημάδι τῆς πνευματικῆς δόξης ποὺ ἔχει κανείς. Ἡ προσευχὴ εἶναι γι’ αὐτὸν ποὺ προσεύχεται πραγματικὰ δικαστήριο καὶ κριτήριο καὶ βῆμα τοῦ Κυρίου, πρὶν ἀπὸ τὸ μελλοντικὸ βῆμα.

Αγίου Ιωάννη της Κλίμακας

[toula]

Κάποια ημέρα επισκέφθηκε ένας Αμερικανός τον Όσιο Πορφύριο τον Καυσοκαλυβίτη και του εδήλωσε ότι, είχε καταλήξει στο συμπέρασμα, πως δεν υπάρχει Θεός…
Ο Όσιος Πορφύριος δεν αντέδρασε επιθετικά, απλά θεόπνευστα του είπε:
«Πρόσφατα, αγόρασες ένα κτήμα στην Καλιφόρνια. Τώρα που θα επιστρέψεις στην Πατρίδα σου, πήγαινε στην ανατολική πλευρά του κτήματος,
εκεί που είναι η βρύση, σκάψε σε βάθος 1-1,5 μέτρο και θα βρεις τόσα ισπανικά χρυσά νομίσματα της τάδε εποχής και έναν αμφορέα!
Πήγαινε, κάνε αυτό που σου είπα και έλα μετά να συζητήσουμε, γιά το εάν υπάρχει Θεός…».
Ο Αμερικανός, παρ’ ότι δεν επίστεψε στα λόγια του Γέροντα, ωστόσο όταν επέστρεψε στην Πατρίδα του και επήγε στο κτήμα του, σκέφθηκε να σκάψει από περιέργεια.
Πράγματι, έσκαψε στο μέρος εκείνο και ευρήκε ακριβώς και τον αριθμό των νομισμάτων και την χρονολογία των νομισμάτων και τον αμφορέα, όπως του τα είχε πει ο Όσιος Γέροντας!
Ο Αμερικανός συγκλονίσθηκε!
Το επόμενο Καλοκαίρι επήγε πάλι στον Όσιο Πορφύριο και του είπε τα καθέκαστα.
Ο Γέροντας τον άκουσε με προσοχή και στο τέλος του είπε:
«Παιδί μου, όταν δεν ξέρεις ούτε καν μέσα στο κτήμα σου τί υπάρχει, πώς μπορείς να ισχυρίζεσαι ότι ξέρεις τί υπάρχει στον Ουρανό;»!..

[toula]

Σαρκοποίηση του πνεύματος ή πνευματικοποίηση της σάρκας

Όσο τα χρόνια περνούν και έρχεται το γήρας, ο άνθρωπος μεταβάλλεται· είτε προς το καλλίτερο, είτε προς το χειρότερο. Αν είναι μοναχός η έγγαμος που ζει κατά Θεόν, προχωρεί πνευματικά και αγιάζεται. Αν δεν ζει κατά Θεόν και κατά Πνεύμα, εγκλωβίζεται όλο και περισσότερο στα δεσμά των παθών και του διαβόλου.
Οι Άγιοι Πατέρες λένε ότι με την πάροδο του χρόνου ένα από τα δύο γίνεται στον άνθρωπο: η σαρκοποιείται το πνεύμα η πνευματικοποιείται η σάρκα· στασιμότητα δεν μπορεί να υπάρξει. Αυτό είναι μία μεγάλη αλήθεια. Όταν ο άνθρωπος σταματάει να αγωνίζεται πνευματικά, δεν μένει εκεί που έχει φτάσει με την, μέχρι τότε, πνευματική του προσπάθεια, αλλά χάνει συνεχώς έδαφος. Γίνεται όλο και περισσότερο σαρκικός.
Αντιθέτως, ο σαρκικός άνθρωπος, όταν μετανοήσει, αρχίζει να γίνεται πνευματικός άνθρωπος.

Όσο συνεχίζει να αγωνίζεται, τόσο εξαγιάζεται και γίνεται πιο πνευματικός άνθρωπος. Ο καλός γίνεται καλλίτερος και ο κακός γίνεται χειρότερος, π.χ. ο τσιγκούνης γίνεται ακόμη πιο τσιγκούνης και φιλάργυρος, ο φιλεύσπλαχνος, γίνεται ακόμα πιο φιλεύσπλαχνος κ.ο.κ.
Αυτό σημαίνει ότι δεν πρέπει ποτέ να σταματά ο πνευματικός αγώνας. Καθημερινά, ο Χριστιανός που θέλει να σωθεί, θα πρέπει να τηρεί τον κανόνα που έχει λάβει από τον Πνευματικό του Πατέρα και να ζει την ορθόδοξη εκκλησιαστικοποιημένη ζωή, δηλαδή να ζει ασκητικά-νηπτικά-ησυχαστικά και να μετέχει συχνά (με την ευλογία του Πνευματικού του πατρός) των Αχράντων Μυστηρίων. Έτσι αποφεύγει την περαιτέρω σαρκοποίησή του και προάγει την πνευματικοποίησή του. Σταδιακά ενοικεί η Θεία Χάρη όλο και περισσότερο μέσα του, στο μέτρο που καθαρίζεται και αγωνίζεται πνευματικά. Η ύπαρξή του φωτίζεται, ο ίδιος ζει την χαρά του Αγίου Πνεύματος και ολοκληρώνεται ως πρόσωπο.
Η ουσία της ορθοδόξου πνευματικότητος, που ακραιφνώς διασώζεται στον μοναχισμό, έγκειται ακριβώς στο γεγονός ότι είναι η θεραπευτική του ανθρώπινου προσώπου148.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία θεραπεύει την ασθένεια της ανθρώπινης προσωπικότητας. Ο άνθρωπος, από άτομο εγωκεντρικό που είναι όταν γεννιέται, γίνεται πρόσωπο. Αποκτά την ανιδιοτελή αγάπη προς τον Θεό και προς τον συνάνθρωπο. Ενώ πρώτα είχε ως κέντρο τον εαυτό του, τώρα έχει ως κέντρο τον Χριστό149. Ανάγκη λοιπόν συνεχούς Πνευματικού αγώνος από όλους μοναχούς και λαϊκούς, εγγάμους και αγάμους διότι κάθε στιγμή, ανάλογα με το πως την αξιοποιούμε, συμβάλλει στην σαρκοποίηση του πνεύματος και απώλεια η στην πνευματικοποίηση της σάρκας και την αιώνιο σωτηρία.

Απόσπασμα Από Το Βιβλίο:«Τα Ασκητικά Της Ενορίας» (Ιερομονάχου Σάββα Αγιορείτου) Που Συν Θεώ Θα Εκδοθεί Σύντομα
148 Πρβλ. Πρωτοπρ. Ιωάννου Σ. Ρωμανίδου (†), Καθηγητού Πανεπιστημίου, Δογματική Και Συμβολική Θεολογία Της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας, Τόμος Α , 4η έκδοση, Εκδ. Πουρναρά, Θεσσαλονίκη 2009, σελ.16-19.
149Ο.Π. σελ. 12.

[toula]

Γέροντας Αμφιλοχιος Μακρής :
Όταν καλλιεργήσετε την ευχή, δέν σας πειράζουν οι άνεμοι του πειρασμού. Εξασθενεί η δύναμή του, δε μπορεί να σας κάνει τίποτε.
Η προσευχή ας σου είναι τείχος,ασπίδα και θώρακας.
Εμείς πρέπει να έχουμε υπομονή και προσευχή.
Το τέλος της ζωής μου εγγίζει.
Σας παρακαλώ όλοι να ζήσετε βίον άγιον, να βαδίσετε σε γραμμές άγιες για να βοηθήσετε την Εκκλησία και την Ελλάδα μας.
Οι καρδιές σας να γίνουν θυμιατήρια, που θα ανεβαίνει η προσευχή σας στο θρόνο του Θεού.
Ερώτησις: Όταν, Γέροντα σας πλησιάση πρόσωπο ταραγμένο και σας εκτοξεύσει υβριστικούς λόγους τί κάνετε εκείνη τη στιγμή;
Απάντησις: Όταν κάθομαι σε υψηλό βράχο προσευχής, όσα κύματα και να έλθουν δε μου προξενούν τίποτε. Όταν όμως με βρούν χαμηλά με περιλούουν...
Η Νοερά προσευχή αφομοιώνει, συνδέει, αγιάζει.
Όταν στη ψυχή ανάψη η πυρκαϊά της ευχής όλα τα ξηρά καίγονται και εξαφανίζονται.
Η νοερά προσευχή είναι η βάση της τελειότητος.
Η πρώτη βαθμίδα της πνευματικής ανυψώσεως είναι η νοερά προσευχή.
Στην αρχή της ευχής αισθάνεσαι χαρά, έπειτα γλυκύτητα και στο τέλος σαν καρπός έρχονται τα δάκρυα. Διότι αισθάνεσαι πλέον την παρουσία του Ιησού.
Όταν θα καλλιεργήσετε την ευχή δε θα κουράζεστε, δε θα ταράζεστε, δε θα νυστάζετε στις ακολουθίες, διότι το σώμα σας θα είναι πλέον ένδυμα.
Το φόρεμα ούτε λυπάται, ούτε κρυώνει, ούτε κουράζεται... Όσες ώρες και να στέκομαι δε κουράζομαι
Βρισκόμαστε σ’αυτή τη κατάσταση, διότι ο Μοναχισμός έχασε το χρωματισμό του, τη νοερά Προσευχή. Εμπρός παιδιά, να καλλιεργήσετε την ευχή. Αυτή γέμισε τον Παράδεισο απο τόσους αγίους ανθρώπους.
Δεν υπάρχει άλλος τρόπος καθαρισμού και αγιασμού απο τη νοερά προσευχή. Καλοί είναι και οι ψαλμοί (οι εκκλησιαστικοί ύμνοι), αλλ’αυτούς τους λέμε για να ελκύουμε και να συγκινούμε τον κόσμο. Εμείς πρέπει να μιλάμε στον Βασιλέα μυστικά στο αυτί του. Αυτοί που ψάλλουν μοιάζουν με ανθρώπους, που βρίσκονται έξω απο το παλάτι του Βασιλέως και φωνάζουν διάφορα άσματα για να δείξουν τον ενθουσιασμό τους.
Ευχαριστείται βέβαια ο Βασιλιάς και απο αυτά, αφού γίνονται για το πρόσωπό του, αλλά ευφραίνεται και προσέχει περισσότερο τους μυστικούς της αυλής του, αυτούς που του μιλούν στο αυτί Του
Η υπακοή όταν της αφαιρέσεις την κρυφή εργασία, την ευχή, δεν έχει αξία.
Και ο κομμουνισμός υπακούει στην ιδεολογία του, αλλά τί είναι;
Η ευχή είναι το σωσίβιο της ψυχής και του σώματός μας. Και στον ωκεανό ακόμα να βρεθείς με βάρκα να ταξιδεύεις άφοβα.
Δια της ευχής γίνεται ο άνθρωπος σαν παιδί. Τον επαναφέρει στην απλότητα και την αθωότητα που είχε ο Αδάμ στον Παράδεισο πρίν την πτώση. Παύει τη διαφορά του άλλου φύλου. Αποκτά ακατανόητη για τους κοσμικούς την ευλογημένη αγία απάθεια.
Με την ευχή αγιάζεις τον τόπο που κάθεσαι και το έργο που κάνεις.
Πρόσεξε τώρα ο διάβολος στενοχωριέται που τον πολεμάς με την ευχή. Θα προσπαθεί να σου αποσπά το νού σου με διάφορες σκέψεις.
Όλοι οι πειρασμοί σου πρέπει να ξέρεις, είναι για να σε εμποδίσουν απο την προσευχή του Ιησού.
Μεταλαμβάνετε συχνά, προσεύχεστε θερμά με την καρδιά σας, υπομένετε και θα δείτε χέρι δυνατό να σας κρατάει.
Όταν θα καλλιεργήσετε τη νοερά προσευχή θα γίνετε πλέον παιδιά του παλατιού. Θα ξέρετε τη γλώσσα του Βασιλιά και τους βασιλικούς τρόπους. Τότε μόνο με ένα νεύμα θα έχει άγια σκιρτήματα η καρδιά σας.
Καλλιεργήστε την ευχή. Αυτή θα σας οδηγήσει στον Παράδεισο. Θα βλέπετε τη χάρη του Θεού οφθαλμοφανώς, θα αποκτήσετε τη χαρά του Ουρανού.
Παρεκάλεσα τον Κύριο να σας δώσει το χάρισμα της ευχής. Δεν έχω άλλο δώρο να σας δώσω. Θέλω αυτό που θεωρώ το πιο πολύτιμο να σας το παραδώσω.
Η χάρις του Παναγίου Πνεύματος κάνει τον άνθρωπο να εκπέμπει ακτίνες... θα πρέπει όμως ο άλλος να έχει καλό δέκτη για να το καταλάβει, για να πάρει είδηση τη θερμότητα των ακτίνων.
Ο άνθρωπος δια της προσευχής του Ιησού είναι πάντα χαρούμενος, γεμάτος και φωτισμένος.
Δια της ευχής θα κερδίσεις το πάν.

[toula]

«Η χώρα μας, έλεγε ο Γέροντας Αμφιλόχιος, είναι σκεπασμένη με τους πάγους του υλισμού και της αθεΐας και καλούμαστε όλοι να συμβάλουμε στη διάλυση τους. Μόνο όταν φύγουν οι πάγοι αυτοί, θα μπορέσουμε να βρούμε και να χαρούμε ξανά τη γη εκείνη την πραγμα­τική, την οποία καλλιέργησαν Αποστολικά άροτρα και την πότισαν αίματα Μαρτύρων και ιδρώτες Όσιων.
Τότε μόνο ο νοητός ήλιος θα θερμάνει την ελληνική γη και αμέσως θα βλαστήσει, θα ανθίσει και θα καρποφορήσει, όπως και άλλοτε, προς δόξαν Θεού».
Οσιος Αμφιλόχιος Μακρής

[toula]

"Εγώ τον υποτακτικό μου δεν τον νηστεύω ..."
Έλεγε μεταξύ άλλων τέτοια μέρα ο π. Γεράσιμος Φωκάς
Την Κυριακή της Τυρινής, όσοι το ξέρετε κι όσοι δεν το ξέρετε, έχουμε τον Εσπερινό της Αγάπης, της Συγγνώμης και μετά στο Άγιον Όρος και αλλού δεν τρώνε φαγητό, δεν πίνουν νερό καθόλου μέχρι την Τετάρτη μετά την Προηγιασμένη.
Και μου λέει ο Πατήρ Παϊσιος:
“Γεράσιμε, την Τετάρτη να φέρεις λίγο χουσάφι* για μένα και λίγο γάλα”.
Καθαρή Τετάρτη γάλα; Απόρησα, αν και ήξερα πως ο μοναχός αυτός ήταν στο Σινά και έχασε το πνευμόνι από τις νηστείες τις πολλές και τη διαφορά στις θερμοκρασίες. Εκεί την ημέρα φοβερός ήλιος και τη νύχτα φοβερό ψύχος. Πώς να αντέξουν τα πνευμόνια, όταν τα βράχια γίνονται άμμος. Εκεί έχασε τον ένα πνεύμονα.
Ανέβηκα, λοιπόν, την Τετάρτη μετά την Προηγιασμένη και του πήγα φαγητό και λίγο γάλα. Ο χθεσινός Άγιος, ο χθεσινός Άγιος που είναι για μας έλεγχος, είναι μαστίγωμα, είναι κίνητρο, είναι ξυπνητήρι, είναι φωνή, φωνή του Θεού, γυρίζει και μου λέει:
“ Γεράσιμε, εγώ τον υποτακτικό μου δεν τον νηστεύω”.
Ήταν ασκητής, δεν είχε κανένα. Ποιος ήταν, αδελφοί μου, ο υποτακτικός του;
Λοιπόν, ο υποτακτικός του ήταν ένα φίδι ...
...Και λέει ο Άγιος Ισαάκ ο Σύρος ότι οι Άγιοι, επειδή ακριβώς φοράνε τη στολή της Θεότητος, δηλαδή την ταπείνωση, τα ζώα μυρίζουνε ότι είναι Χριστοφόροι, ότι είναι Θεοφόροι, ότι είναι Τριαδοφόροι και γι αυτό ακριβώς έχουνε παρέα μαζί τους, δεν έχουνε έχθρα, δεν έχουνε αντίσταση, δεν έχουν αντιπάθεια.
Όσο μπορούμε κι εμείς να αγαπήσουμε την ταπείνωση, να αγαπήσουμε την υπομονή, να αγαπήσουμε την προσευχή, να αγαπήσουμε την αγάπη, να αγαπήσουμε τη συγγνώμη, να αγαπήσουμε την πνευματική ζωή.

*δυναμωτικός χυλός με βρασμένα φρούτα

[toula]

Κάποιος αγράμματος μοναχός δεν ήξερε καμία προσευχή να πει. Του λέει ο γέροντας:
- Αφού δεν μπορείς να μάθεις κάποια προσευχή να λες το: "Θεοτόκε Παρθένε Χαίρε"
- Γέροντα, ούτε αυτό μπορώ να το πω...
- Ε, τότε λέγε μόνο το: "Χαίρε Μαρία"...
- Αυτό μπορώ να πω! Αυτό μπορώ να το μάθω, είπε ο μοναχός.
''Χαίρε Μαρία'' έλεγε ο μοναχός καθημερινά, χιλιάδες φορές.
Ο διάβολος του παρουσιάστηκε μια μέρα και του είπε:
- Σταμάτα να λες αυτήν την προσευχή, γιατί δεν μπορώ να σε πλησιάσω..
Κοιμήθηκε ο γέροντας και το θάψανε. Στο τάφο του μετά από καιρό άνθισε μόνο του ένα λουλούδι. Ανοίξανε τον τάφο να δούνε και είδαν παραδόξως, ότι είχε ρίζα την καρδιά του μοναχού, η οποία δεν είχε λιώσει και έγραφε πάνω σε αυτήν: "Χαίρε Μαρία" με χρυσά γράμματα!
Έμεινε στην ιστορία ο μοναχός αυτός ως ο "Χαίρε Μαρίας".
Εκείνος που εγκωμιάζει την Παναγία χαριτώνεται και κάθε φορά που την εγκωμιάζει !!!