Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

Θα έχετε μεγάλο μισθό.

Να μη σκέπτεστε μόνο τι θα φάτε, τι θα φορέσετε, τι μεγάλο σπίτι θα χτίσετε.
Να κτυπάτε τις πόρτες των φτωχών, των αρρώστων, των ορφανών.
Περισσότερο να προτιμάτε τα σπίτια των θλιμμένων παρά των χαρούμενων.
Εάν κάνετε καλά έργα, θα έχετε μεγάλο μισθό από τον Θεό.
Θ’ αξιωθείτε να δείτε θαύματα, και στην άλλη ζωή θα έχετε απέραντη αγαλλίαση.
Η Παναγία δεν θέλει μεγάλες λαμπάδες, ελεημοσύνη στους φτωχούς θέλει.

Άγιος Γεώργιος Καρσλίδης

[toula]

“Μόνο αυτός που έχει ταπείνωση παίρνει δώρα από το Θεό, τα αποδίδει στον Θεό και τα χρησιμοποιεί προς δόξα Του”

Όσιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

[toula]

Από την γεροντική σοφία.

Κάθε βράδυ η μάνα και ο πατέρας του, γονατίζανε και προσευχόντουσαν στην Παναγία.
Το παιδί έτσι μάθαινε από την Ίδια την Παναγία και την συνεργασία των γονιών του, τα Μυστήρια του Θεού και της Σωτηρίας των ανθρώπων.
Δεν χρειάστηκε ποτέ να εξηγήσουν οι γονείς στο παιδί, τι είναι ο Θεός και τι κάνει η προσευχή…
Λες και αν ρωτούσε κάποιος τι είναι Θεός… θα ήξερε να σου πει…
Μία φορά ρώτησε το παιδί, «γιατί μαμά γονατίζετε σε Αυτήν την Κυρία, κάθε βράδυ;»
Και η μητέρα του απάντησε:
«Παιδί μου το σπίτι και ότι έχουμε δικά Της είναι, και μας φιλοξενεί ο Γιος Της εδώ και μας χαρίζει τόσα πράγματα. Και εμείς κάθε βράδυ την ευχαριστούμε και την παρακαλούμε λίγο ακόμη να μας βοηθάει και να μας προσέχει, να είμαστε καλοί μαζί Της.»
Από εκείνο το βράδυ, πάντα το παιδί τους γονάτιζε και προσπαθούσε ποτέ να μην λυπήσει Αυτή, την Υπέροχη Κυρία του σπιτιού τους, γιατί όπως έλεγε και ο πατέρας του, θέλει φρόνιμα παιδιά στο Σπίτι .

Μέγα Γεροντικόν

[toula]

Πατερική σκέψη.
Αγίου Σωφρονίου του Έσσεξ

Η ασκητική έννοια της λέξης "έρημος" δεν αναφέρεται σε γεωγραφικό τόπο, αλλά σε τρόπο ζωής.
Είναι μια τέτοιου είδους "απομάκρυνση" από τους ανθρώπους που καμιά ανθρώπινη εξουσία δεν ασκείται στον άνθρωπο και ο ίδιος ο άνθρωπος κανέναν δεν εξουσιάζει.
Σε αυτή την "απομάκρυνση" ο άνθρωπος ΔΕΝ ΔΙΑΝΟΕΊΤΑΙ ότι υπερέχει από τον αδελφό του!
Δεν επιδιώκει τιμή, δόξα, πολύ περισσότερο υλικό πλούτο....

[toula]

Παρέδωσε την ψυχή του στα χέρια της Παναγίας
Ένα πολύ συγκινητικό περιστατικό διηγήθηκε κάποτε ο στάρετς Ζωσιμάς.

-Πρόλαβα στη μονή Κόνεβιτς ένα γέροντα που μπήκε στο μοναστήρι εντελώς αγράμματος. Από τότε παρακαλούσε νύχτα μέρα την Κυρία Θεοτόκο να τον βοηθήσει για να μάθει γράμματα, δίνοντάς της την υπόσχεση ότι κάθε μέρα, ως το τέλος της ζωής του, θα της έλεγε τους Χαιρετισμούς.
Πραγματικά η φιλεύσπλαχνη Παναγία μας εκπλήρωσε την επιθυμία του. Κι εκείνος κάθε μέρα διάβαζε τον Ακάθιστο Ύμνο της, ζητώντας της συνάμα και μια δεύτερη χάρη: «Δέσποινα του κόσμου, Μητέρα του Θεού, με αξίωσες να μάθω γράμματα και να σε υμνώ. Δώσε μου όμως άλλη μια παρηγοριά: Να πεθάνω την ημέρα της δικής σου Κοιμήσεως».
Κάποια χρονιά λοιπόν, στη νηστεία του Δεκαπενταυγούστου, ετοιμάστηκε και κοινώνησε την παραμονή της Κοιμήσεως. Ήταν απόλυτα υγιής. Την ίδια νύχτα, στην αγρυπνία της εορτής, έψαλλε πολύ ωραία με τους αδελφούς –γιατί ήταν και καλός ψάλτης. Την ενάτη ωδή των κανόνων την έψαλλαν, σύμφωνα με το τυπικό της Μονής τους, και οι δυο χοροί μαζί, στη μέση του ναού. Ήταν και οι γέροντας ανάμεσά τους. Μα μόλις άρχισαν τον ειρμό του δεύτερου κανόνα, «Άπας γηγενής σκιρτάτω τω πνεύματι…», άρχισαν να τρέμουν τα πόδια του. Οι αδελφοί τον συγκράτησαν για να μην πέσει. Την ίδια στιγμή παρέδωσε την ψυχή του στα χέρια της Παναγίας.

(Γεροντικό του Βορρά τόμος Α, Πέτρου Μπότση σελ. 94-95)
sostis

[toula]

Όπου Χριστός, εκεί αληθινή ελευθερία.
Οι άνθρωποι είμαστε ατελείς και αγωνιζόμαστε μέρα με την μέρα με την βοήθεια του Θεού για να γίνουμε καλύτεροι. Τέλειος όμως είναι μόνον ο Θεός.
Ποιος νοιάζεται για την τελειότητα… Ούτε το φεγγάρι δεν είναι τέλειο, είναι γεμάτο κρατήρες.
Η θάλασσα είναι απίστευτα όμορφη αλλά αλμυρή και σκοτεινή στα βάθη. Ο ουρανός είναι πάντα άπειρος, αλλά συχνά συννεφιασμένος.
Επομένως, ό,τι είναι όμορφο δεν είναι τέλειο, είναι ξεχωριστό.
Έτσι κάθε άνθρωπος μπορεί να είναι ξεχωριστός για κάποιον άλλο.
Κυρίως όμως ο κάθε άνθρωπος είναι ξεχωριστός για τον Θεό διότι κάθε άνθρωπος είναι πλασμένος κατ’ εικόνα Θεού. Δεν έχει καμία σημασία να σε απορρίπτουν οι άνθρωποι. Σημασία έχει να είσαι κοντά στον Θεό.
Σταμάτα να θέλεις να είσαι «τέλειος» και προσπάθησε να είσαι ελεύθερος και να ζεις όπως θέλει ο Χριστός. Όπου Χριστός, εκεί αληθινή ελευθερία.
Κάνε πράγματα θεάρεστα που προάγουν την πνευματικότητα εν Χριστώ και να αγαπάς τον Θεό και τον συνάνθρωπο.
Και ποτέ να μην θελεις να «εντυπωσιάζεις» αλλά να επιδιώκεις να είσαι αρεστός στον Δημιουργό Θεό, τον Κύριο Ιησού Χριστό.

Δημήτριος Παπαγιαννόπουλος.

[toula]

Ο ΠΙΣΤΟΣ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΖΕ ΤΟΥΣ ΜΙΣΟΥΣ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΥΣ ΣΤΗ ΠΑΝΑΓΙΑ

ΣΕ ΕΝΑ ἀκριτικό χωριό τῆς Ἠπείρου, στο Σταυροσκιάδι ,στα χρόνια Τουρκοκρατίας, ἕνας Ὀρθόδοξος Χριστιανός εἶχε τήν εὐλαβική καί σωτήρια συνήθεια νά διαβάζει κάθε ἡμέρα τούς Χαιρετισμούς.
Κάποτε, λόγω «μεριμνῶν τῆς Μάρθας» (κοσμικές ἐνασχολήσεις), δέν διάβασε ὅλους τους Χαιρετισμούς παρά μονάχα τούς μισούς. Κατά θεία σύμπτωση συνέβη ἐκείνη τήν ἡμέρα νά τόν κυνηγήσουν οἱ Τοῦρκοι γιά νά τόν συλλάβουν. Ἐκεῖνος μπαϊλτισμένος ἀπό τήν καταδίωξη ἔπεσε σ’ἕνα σοκάκι λιποθυμισμένος ὅπου σέ λίγο πέρασαν ἀπό ἐκεῖ οἱ Τοῦρκοι Τζανταρμάδες οἱ ὁποῖοι τόν ἀκούμπαγαν μέ τά πόδια τούς μέν, ἀλλά δέν τόνε βλέπανε. Ἦταν ἀόρατος. Τρομοκρατημένοι λακήσανε ὅλοι τότε καί φύγανε ἀπό τοῦτο τό ὑπερφυσικό γεγονός πού ἀποδείχνει πώς αὐτός ὁ Χριστιανός ἐκείνη τήν ἡμέρα ἔλαβε μονάχα τήν μισή προστασία τῆς Θεοτόκου ἀφοῦ εἶχε διαβάσει μονάχα τούς μισούς χαιρετισμούς. Γιαυτό ἄς μήν λησμονοῦμε νά διαβάζουμε καθημερινά μία καί περισσότερες φορές τούς εἰκοσιτέσσερις Οἴκους τῆς Παναγίας καί νά μήν τούς ἀφήνουμε οὔτε μέρα, διότι καί τήν ἀντιβίωση μία ἡμέρα νά τήν ξεχάσεις χαλᾶς ἔπειτα τήν σειρά τῆς γιατρειᾶς.

ΘΕΟΝΥΜΦΙΚΟΝ
ΠΑΤΗΡ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΤΑΜΠΑΚΗΣ
apantaortodoxias

[toula]

Θεόπνευστοι χαρακτηρισμοί της Υπεραγίας Θεοτόκου!

«Γνωρίζετε Ποία είναι η Κυρία Θεοτόκος;
Είναι η Βασίλισσα των Χερουβείμ!
Η Βασίλισσα όλης της Δημιουργίας!
Ο Οίκος της Σαρκώσεως του Θεού Λόγου!
Η Θύρα του Φωτός:
Επειδή το άπειρον και νοερόν Φως, δι’ Αυτής ήλθεν εις τον κόσμον!
Η Πύλη της ζωής:
Διότι η Ζωή, ο Χριστός, δι’ Αυτής ήλθεν εις τον κόσμον!
Η Κεκλεισμένη Πύλη, διά της οποίας δεν επέρασε κανείς, εκτός από τον Κύριον:
Διότι έτσι Την χαρακτηρίζει ο Προφήτης Ιεζεκιήλ»!

Γέρων Κλεόπας Ηλιέ ο Ρουμάνος

[toula]

ΕΊΠΕ ΓΈΡΩΝ: "Κάθε μέρα που περνά πλησιάζουμε στην αιωνιότητα..."

[toula]

Αν θες να γλιτώσεις, φύγε… αν θέλεις να αγιάσεις, μείνε!

Το 1933 ο περίφημος γέροντας Εφραίμ ο Κατουνακιώτης σε ηλικία 21 ετών πήρε την μεγάλη απόφαση της ζωής του να εγκαταλείψει τον κόσμο και να γίνει μοναχός στο άγιο Όρος.
Έχοντας σαν οδηγό του την ανεπιφύλακτη πίστη και εμπιστοσύνη του στο Θεό έφτασε σε μια από τις πιο απομακρυσμένες και απαράκλητες περιοχές του Άθωνα, τα Καυσοκαλύβια. Εκεί η πρόνοια του Θεού τον οδήγησε στο ασκητικό Ησυχαστήριο του Οσίου Εφραίμ του Σύρου. Εκεί ζούσανε τρεις γέροντες, πολύ αυστηροί και τραχείς, κατά γενική ομολογία.
Έζησε κοντά τους με πολύ υπακοή, ταπείνωση και… υπομονή. Και τονίζουμε την υπομονή διότι οι γέροντες του (τους οποίους όλους γηροκόμησε και φρόντισε μέχρι την τελευταία τους πνοή), ήταν πάρα πολύ αυστηροί μαζί του. Του συμπεριφέρονταν απάνθρωπα. Το όνομά του δεν το άκουσε ποτέ να το λένε, παρά τον αποκαλούσαν πάντα με τα χειρότερα λόγια και πολλές φορές έφταναν και να τον χτυπούν.
Μια μέρα σαν άνθρωπος λύγισε και αγανακτισμένος πήρε την απόφαση να φύγει. Διστάζοντας όμως να εμπιστευτεί τον λογισμό του, σκέφτηκε να πάει πρώτα να τον εξομολογηθεί σε έναν πνευματικό στην Ιερά Μονή της Σιμωνόπετρας.
Με ειλικρίνεια εξέθεσε στον πνευματικό του όλη την αλήθεια και περιέγραψε τα γεγονότα. Αφού λοιπόν εξέθεσε όλα του δεινά που υφίστατο κοντά σε αυτούς τους ανθρώπους στο τέλος είπε: «Πάτερ δώσ’ μου ευλογία να φύγω να γλιτώσω…». Ο διακριτικός πνευματικός αφού σκέφτηκε για λίγο του απάντησε: «Πάτερ Εφραίμ, αν θες να γλιτώσεις, φύγε, αν θέλεις να αγιάσεις μείνε… σκέψου και αποφάσισε». Ο Γέροντας Εφραίμ σκέφτηκε… και έμεινε….

Πέρασαν έτσι 45 ολόκληρα χρόνια. Ο τελευταίος από τους γέροντές του ο π. Νικηφόρος, ήταν ο χειρότερος απ’ όλους… Μάλιστα τα τελευταία χρόνια αρρώστησε και έγινε ακόμα πιο δύστροπος και επιθετικός. Ο π. Εφραίμ, πιστός στην απόφασή του -γιατί αυτή είναι η λεβεντιά στη ζωή, να έχεις το θάρρος να την αντιμετωπίζεις και να σηκώνεις τον Σταυρό που σου οικονόμησε για τη σωτηρία σου η πρόνοια του Θεού- υπέμενε τα πάντα σαν νέος Ιώβ.
Το 1973 όταν κατάκοιτος πια ο γέροντας Νικηφόρος ψυχορραγούσε, ο π. Εφραίμ νύχτα και ημέρα καθόταν στο προσκέφαλό του και τον υπηρετούσε, ενώ συνέχισε να δέχεται «βροχή» τις ύβρεις και τις ταπεινώσεις.
Λίγο πριν το τέλος ο π.Νικηφόρος του είπε: «Σήκωσέ με. Σκύψε να σου πω…» Ο π.Εφραίμ πέρασε το χέρι του πίσω από την πλάτη του κατάκοιτου γέροντά του και έσκυψε το κεφάλι. Ξαφνικά το πρόσωπο του π. Νικηφόρου αλλοιώθηκε, έχασε την τραχύτητά του και πήρε την πιο ιλαρή έκφραση που μπορούσε να έχει ανθρώπινο πρόσωπο. Με όση δύναμη μπορούσε να επιστρατεύσει ο γέροντας άρπαξε το χέρι του π. Εφραίμ και του είπε: «Παιδί μου, εσύ δεν είσαι άνθρωπος, είσαι άγγελος… ευλόγησον…» του φίλησε το χέρι και ξεψύχησε στην αγκαλιά του…

Ανάμνηση του π. Διονυσίου Ανθόπουλου, από διήγηση του γέροντος Αθανασίου Σιμωνοπετρίτου