Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

"Τι ξεχωρίζει σήμερα ένα Χριστιανό από τον υπόλοιπο λαό;"
Μπορεί να πηγαίνεις τακτικά εκκλησία, να διαβάζεις Θεολογικά βιβλία, να έχεις εικόνες αγίων στο σπίτι σου, κομποσχοίνια στα χέρια σου, να δίνεις ελεημοσύνη, να ακούς ομιλίες θεολογικές, να ταπεινολογείς και να μιλάς πνευματικά.
Όμως να είσαι θυμωμένος με τους άλλους. Στις δυσκολίες να μεμψιμοιρείς.
Να μην ικανοποίησαι με τα λεφτά που έχεις, με τις ανέσεις που έχεις, να νοιώθεις καταπιεσμένος, ανήσυχος, ανικανοποίητος με όλα και όλους, να βρίσκεσαι συνέχεια σε αντιπαράθεση και ανταγωνισμό με ότι και όποιον βρίσκεται δίπλα σου.
Αυτό σημαίνει ότι δεν ζεις Χριστό!
Όσο και αν μιλάς για Χριστό.
Αυτό μυρίζει Θάνατο!
Τι ξεχωρίζει σήμερα ένα Χριστιανό από τον υπόλοιπο λαό;
Αν στις δυσκολίες, στους πειρασμούς, μπροστά σε δύσκολους ανθρώπους, δεν έχεις υπομονή, πραότητα, χαρά, απλότητα και κυρίως ταπείνωση, σημαίνει ότι ακόμη δεν έχεις καταλάβει τι σημαίνει εν Χριστώ ζωή.

Μοναχός Μωυσής Αγιορείτης

[toula]

''Δέν πρέπει νά ἐπιδιώκουμε φιλίες, πού μᾶς διευκολύνουν νά κερδίσουμε χρήματα ἤ νά ἀπολαύσουμε πλούσια τραπέζια ἤ νά ἐπιτύχουμε ἀνθρώπινη προστασία, ἀλλά νά ἀναζητοῦμε φίλους πού νά μποροῦν νά μᾶς ὠφελήσουν πνευματικά, νά μᾶς συμβουλέψουν τά πρέποντα, νά μᾶς ἐπιπλήξουν, ὅταν σφάλλουμε, νά μᾶς ἐλέγξουν, ὅταν πλανόμαστε καί νά μᾶς βοηθήσουν νά πλησιάσουμε τό Θεό.''

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος
(PG 48, 959)

[toula]

"Τους άνοιξε ο γέροντας, τους
κέρασε λουκούμι..!"
Τις ημέρες που πήγε ο Άγιος Παΐσιος να προσκυνήσει στα Ιεροσόλυμα, ήρθε μία παρέα νέων να τον δει. Ενώ απουσίαζε από το κελί του, αυτοί τον βρήκαν! Τους άνοιξε ο γέροντας, τους κέρασε λουκούμι, συζήτησαν και έφυγαν πολύ χαρούμενοι. Διανυκτέρευσαν στη μονή Φιλοθέου και εκεί ανέφεραν ότι είδαν τον Γέροντα.
Οι πατέρες απορούσαν, πως τον βρήκαν ενώ έλειπε! Την επομένη κάποιος φιλοθεΐτης πήγε στην "Παναγούδα," αλλά δεν βρήκε τον Γέροντα. Ρώτησε σε γειτονικό κελλί και επιβεβαίωσαν την απουσία του.
Το γεγονός αυτό είχε πληροφορηθεί και ο τότε πορτάρης της Μονής Κουτλουμουσίου, ο νυν ηγούμενος Βατοπεδίου Γέροντας Εφραίμ και άλλοι πατέρες! Είχε γίνει καί ευρύτερα γνωστό στο Άγιο Όρος!

"Βίος Γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτου"
(Ιερομονάχου Ισαάκ)

[toula]

"Άλλο πράγμα το κόμπλεξ και άλλο η ταπείνωση.."

«Ο χριστιανός πρέπει να αποφεύγει την αρρωστημένη θρησκευτικότητα: τόσο το αίσθημα ανωτερότητας για την αρετή του, όσο και το αίσθημα κατωτερότητας για την αμαρτωλότητά του.
Άλλο πράγμα είναι το κόμπλεξ και άλλο η ταπείνωση, άλλο η μελαγχολία και άλλο η μετάνοια…
Με επισκέφθηκε κάποτε ένας κοσμικός ψυχίατρος και μου κατηγόρησε τον Χριστιανισμό, διότι, όπως είπε, δημιουργεί ενοχές και μελαγχολία.
Του απάντησα: Παραδέχομαι ,ότι μερικοί χριστιανοί, από σφάλματα δικά τους ή άλλων, παγιδεύονται στην αρρώστια των ενοχών, αλλά κι εσύ πρέπει να παραδεχθείς, ότι οι κοσμικοί παγιδεύονται σε μια χειρότερη αρρώστια, την υπερηφάνεια.
Και οι μεν θρησκευτικές ενοχές, κοντά στον Χριστό, φεύγουν με την μετάνοια και την εξομολόγηση, η υπερηφάνεια όμως των κοσμικών, που ζουν μακριά από τον Χριστό, δεν φεύγει.

Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

[toula]

"Οι λόγοι του ταπεινού, είναι γλυκείς
"υπέρ μέλι και κηρίον.."
Τον ταπεινό κανείς δεν τον μισεί, ούτε τον επιπλήττει, ούτε τον καταφρονεί.
Τον αγαπά ο Χριστός και αγαπάται απ’ όλους. Αγαπά όλους και όλοι τον επιθυμούν.
Ο σοφός και ο δάσκαλος σιωπούν μπροστά στον ταπεινό και τον προσέχουν όλοι.
Είναι βραχύλογος. Οι λόγοι του είναι γλυκείς “υπέρ μέλι και κηρίον” και από όλους ως θεός θεωρείται ακόμη και αν είναι αμαθής και στη μορφή ευκαταφρόνητος.
Όποιος καταφρονεί τον ταπεινό βλασφημεί τον ίδιο το Θεό. Τα θηρία ημερεύουν μπροστά του, διότι οσφραίνονται σ’ αυτόν την ευωδία του Αδάμ!

Άγιος Ισαάκ ο Σύρος

[toula]

"Άλλο κατάκριση και άλλο εξουδένωση.."
Κατάκριση εἶναι νὰ πεῖς: "Ὁ τάδε εἶναι ψεύτης", "εἶναι ὀργίλος", "εἶναι πόρνος".
Ἔτσι κατέκρινες ὁλόκληρη τὴ ζωή του.
Αὐτὸ εἶναι βαρύτερο ἁμάρτημα.
Γιατί ἄλλο νὰ πεῖς "ὀργίστηκε" καὶ ἄλλο νὰ πεῖς "εἶναι ὀργίλος" καὶ νὰ βγάλεις ἔτσι συμπέρασμα, καθὼς εἶπα, γιὰ τὴν ζωή του ὁλόκληρη. Καὶ εἶναι τόσο βαρειὰ ἁμαρτία, ὥστε ὁ ἴδιος ὁ Χριστὸς ἔφτασε νὰ πεῖ: "Ὑποκριτή! Βγάλε πρῶτα τὸ δοκάρι ἀπὸ τὸ δικό σου μάτι, καὶ τότε θὰ δεῖς καθαρὰ καὶ θὰ μπορέσεις νὰ βγάλεις τὸ σκουπιδάκι ἀπὸ τὸ μάτι τοῦ ἀδελφοῦ σου (Ματθ. 7,5). Παρομοίασε ἔτσι τὴν ἁμαρτία τοῦ πλησίον μὲ ἀγκίδα, ἐνῶ τὴ δική σου κατάκριση μὲ δοκάρι. Τόσο βαρειὰ εἶναι ἡ κατάκριση.
Ἄλλες φορὲς πάλι συμβαίνει ὄχι μόνο νὰ κατακρίνουμε, ἀλλὰ καὶ νὰ ἐξουδενώνουμε! (Καθὼς εἶπα, ἄλλο κατάκριση καὶ ἄλλο ἐξουδένωση).
Ἐξουδένωση εἶναι ὄχι μόνο νὰ κατακρίνει κανείς, ἀλλὰ καὶ νὰ ἐκμηδενίζει τὸν πλησίον, νὰ τὸν σιχαίνεται σὰν κάτι ἀηδιαστικό.
Αὐτὸ εἶναι βέβαια χειρότερο ἀπὸ τὴ κατάκριση καὶ πολὺ πιὸ καταστρεπτικό.
Ὅσοι ὅμως θέλουν νὰ σωθοῦν, δὲν προσέχουν καθόλου τὰ ἐλαττώματα τοῦ ἄλλου.
Κοιτᾶνε πάντα τίς δικές τους μόνο ἀδυναμίες, κι ἔτσι προκόβουν πνευματικά.
Τέτοιος ἦταν ἐκεῖνος ποὺ εἶδε τὸν ἀδελφὸ του ν΄ ἁμαρτάνει, καὶ εἶπε ἀναστενάζοντας: "Ἀλίμονό μου! Σήμερα αὐτός, αὔριο ὁπωσδήποτε κι ἐγώ!"
Βλέπεις ἀσφάλεια; Βλέπεις ἑτοιμασία ψυχῆς; Πῶς βρῆκε ἀμέσως τρόπο ν΄ ἀποφύγει τὴν κατάκριση τοῦ ἀδελφοῦ του;
Λέγοντας, "αὔριο ὁπωσδήποτε κι ἐγώ", ἔβαλε στὸν ἑαυτό του φόβο καὶ μέριμνα γιὰ τίς ἁμαρτίες ποὺ δῆθεν θὰ ἔκανε.

Ἀββᾶς Δωρόθεος

[toula]

"Ο πνευματικός ζήλος..

1. Αν θέλεις να είσαι αληθινό τέκνο της Ορθοδόξου Εκκλησίας, με γνήσιο ζήλο, φρόντισε να τον δείξεις στην τήρηση της εντολής του Ευαγγελίου περί αγάπης και γενικά συμπεριφοράς προς τον πλησίον.
● Μή τολμάς να επικρίνεις.
● Μή τολμάς να διδάσκεις.
● Μή τολμάς να κατακρίνεις.
● Μή τολμάς να μέμφεσαι.
Αυτά δεν είναι έργα πίστεως, αλλά άκριτου ζήλου, φιλαυτίας και έπαρσης.
2. Ερώτησαν τον Άγιο Ποιμένα τον Μέγα:
Τι είναι η πίστις; τους απάντησε:
Πίστη είναι, να ζείς με ταπείνωση και να δείχνεις παντού και πάντοτε ευσπλαχνία!
Δηλαδή, πίστη είναι να ταπεινώνεις τον εαυτό σου μπροστά στον πλησίον και να του συγχωρείς ότι σου έκαμε, αν σε πίκρανε ή προσέβαλε και γενικά όλα του τα αμαρτήματα.
Και επειδή αυτοί οι "ού κατ' επίγνωσιν" ζηλωτές, σαν πρώτη και κύρια αιτία που τους σπρώχνει σε ένα τέτοιο ζήλο, προβάλλουν την πίστη, να ξέρουν, ότι η αληθινή πίστη και συνεπώς και ο αληθινός ζήλος, πρέπει να εκφράζονται και να εκδηλώνονται με ταπείνωση και με αγάπη προς τον πλησίον και με καλωσύνη!

Αγίου Ιγνατίου Μπριατσιανίνωφ

[toula]

"Τώρα θα σταματήσεις να προσεύχεσαι.."
Κάποια μητέρα πήγε στον πατέρα (Άγιο) Παΐσιο και είπε: "Πάτερ Παΐσιε, το παιδί μου πήρε τον κακό δρόμο, τι πρέπει να κάνω;"
της απάντησε:
"Πρέπει να τον συμβουλεύσεις σύμφωνα με το θέλημα του Θεού, με πολλή αγάπη και Ελευθερία.."
Μετά από λίγο καιρό πήγε πάλι στον πατέρα Παΐσιο και του είπε: "Πάτερ Παΐσιε δεν με ακούει, εγώ το συμβουλεύω αλλά αυτό δεν με ακούει!"
Της απάντησε: "τώρα δεν θα λες στο παιδί για το Θεό, αλλά θα προσεύχεσαι στο θεό για το παιδί. Θα λες, Θεέ μου δικό σου είναι, βοήθησέ το εσύ, εγώ δεν μπορώ να κάνω τίποτα!"
Μετά από λίγο καιρό τον συνάντησε και του είπε: "Πάτερ παΐσιε προσεύχομαι στο Θεό αλλά δεν βλέπω καμία οφέλεια."
Και της απάντησε ο γέροντας:
"Τώρα, ούτε στο θεό να προσευχηθείς!
Τώρα θα σταματήσεις να προσεύχεσαι, μόνο θα πεις στο Θεό: Θεέ μου δικό σου είναι, κάνε ότι θέλεις, πάρε εσύ το κατσαβίδι σου για να το διορθώσεις!!!"

Λόγοι και διάλογοι
(Ναυπάκτου Ιεροθέου)

[toula]

"Πώς οι 12 Απόστολοι επισκέφθηκαν για πρώτη φορά τον Γέροντα Εφραίμ της Αριζόνας στην γιορτή τους, επιβραβεύοντας την αγία υπακοή του νεαρού Εφραίμ στον Γέροντα Ιωσήφ τον Ησυχαστή.."

Μας διηγείται ο ίδιος ο Γέροντας Εφραίμ:
Μία ημέρα, των Αγίων Αποστόλων ήταν, ήρθε ο παπα-Εφραίμ από τα Κατουνάκια να μας λειτουργήση. Και μου έδωσε εντολή ο Γέροντας Ιωσήφ να μαγειρέψω ένα καλό φαγάκι, επειδή ο παπα-Εφραίμ ήταν πολύ φιλάσθενος και στα πρόθυρα σχεδόν της φυματιώσεως.
Έσπευσα στην υπακοή και εκεί που του μαγείρευα, ο Γέροντας στεκόταν πάνω από το κεφάλι μου και μου έλεγε:
– Δεν ξέρεις να μαγειρεύης τρομάρα να σου ’ρθη. Έτσι μαγειρεύει ο κόσμος και θες να το φάη κι ο παπάς;
Μόλις τελείωσα, ήρθε στο τσαρδάκι που είχαμε για μαγειρείο και μου λέει:
– Άντε, ζαβέ, φέρ’ το γρήγορα!
Πήγα το φαγάκι και το έδωσα στον Παπά.
– Φύγε από μπροστά μου! Να χαθής, να μη σε βλέπουν τα μάτια μου! Γκρεμοτσακίσου γρήγορα στο κελί σου!
– Να ’ναι ευλογημένο, είπα.
Πήρα λοιπόν την ευχή του Γέροντα και πήγα στο κελλάκι μου, που ήταν δίπλα. Έ! Μόλις πάτησα το πόδι μου μέσα, ήρθε η ευλογία του Θεού με την ευχή του Γέροντα! Είχα τέτοια επίσκεψι από τον Θεό, που μόνο τα σωματικά μου μάτια δεν έβλεπαν τους Αγίους Αποστόλους! Τόση Χάρις! Τόση ευλογία! Παράδεισος στην καρδιά μου! Ποτάμι τα δάκρυά μου! Όχι γιατί με μάλωσε ο Γέροντας, αλλά επειδή δεν μπορούσα να συγκρατήσω την χαρά και την θεία ευφροσύνη, που ένοιωθα από την παρουσία των Αγίων Αποστόλων.

[toula]

"Εσύ δεν ξέρεις τι έχεις μέσα στο
κτήμα σου.."
Κάποια μέρα παρουσιάστηκε ένας Αμερικάνος στον Όσιο Πορφύριο τον Καυσοκαλυβίτη και του είπε ότι είχε καταλήξει στο συμπέρασμα, ότι δεν υπάρχει Θεός.
Ο Όσιος Πορφύριος δεν αντέδρασε, απλά του είπε:
«Πρόσφατα αγόρασες ένα κτήμα στην Καλιφόρνια. Τώρα που θα επιστρέψεις στην πατρίδα σου, πήγαινε στην ανατολική πλευρά του κτήματος, εκεί που είναι η βρύση, σκάψε σε βάθος 1-1,5 μέτρο και θα βρεις ισπανικά χρυσά νομίσματα και έναν αμφορέα.
Πήγαινε, κάνε αυτό που σου είπα και έλα μετά να συζητήσουμε, για το εάν υπάρχει Θεός».
Ο Αμερικάνος δεν πίστεψε στα λόγια του Γέροντα, ωστόσο όταν επέστρεψε στην πατρίδα του και πήγε στο κτήμα του, σκέφτηκε να σκάψει από περιέργεια. Πράγματι έσκαψε στο μέρος εκείνο και βρήκε ακριβώς και τον αριθμό των νομισμάτων και την χρονολογία των νομισμάτων και τον αμφορέα, όπως του τα είχε πει ο Όσιος γέροντας. Ο Αμερικάνος συγκλονίστηκε.
Το επόμενο καλοκαίρι πήγε ξανά στον Όσιο Πορφύριο και του είπε τα καθέκαστα.
Ο Γέροντας τον άκουσε με προσοχή και στο τέλος του είπε:
«Παιδί μου, εσύ δεν ξέρεις μέσα στο κτήμα σου τί υπάρχει, πώς μπορείς να ξέρεις τί υπάρχει στον ουρανό;»

Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης