Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

Όλους μας στηρίζει το έλεος του Θεού· και εάν υπερηφανευθούμε, σηκώνει ο Θεός την χάρη του, και γινόμεθα εμείς χειρότεροι των άλλων!

Γέροντας Εφραίμ Αριζόνας

[toula]

Η ειρήνη είναι θείο δώρο, που χορηγείται πλουσιοπάροχα σ’ όσους συμφιλιώνονται με το Θεό και εκτελούν τα θεία Του προστάγματα.#
Η ειρήνη είναι φως και φεύγει από την αμαρτία, που είναι σκοτάδι. Ένας αμαρτωλός ποτέ δεν ειρηνεύει.
Να αγωνίζεστε εναντίον της αμαρτίας και να μη σας ταράζει η εξέγερση των παθών μέσα σας. Γιατί, αν στην πάλη μαζί τους νικήσετε, το ξεσήκωμα των παθών έγινε για σας αφορμή νέας χαράς και ειρήνης.
Η ειρήνη και ο αγιασμός είναι δυο αναγκαίες προϋποθέσεις για όποιον ζητάει με πόθο να δει το πρόσωπο του Θεού. Η ειρήνη είναι το θεμέλιο στο οποίο στηρίζεται ο αγιασμός. "
Εκείνος που ειρηνεύει με τον εαυτό του, ειρηνεύει και με τον πλησίον του, ειρηνεύει και με το Θεό. Ένας τέτοιος άνθρωπος είναι αγιασμένος, γιατί ο ίδιος ο Θεός κατοικεί μέσα του...

Αγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως+++

[toula]

Οταν προσεύχεσαι στις Ασώματες Δυνάμεις,,, να παραβλέπεις κάθε τι το γήινο ως φθαρτό και να αγαπάς με όλη σου την ψυχή την ουράνια και την αιώνιο ζωή, λαχταρώντας την.# Ευχαριστούνται πολύ οι Άγγελοι όταν βλέπουν ότι ποθούμε τα χαρίσματα του Πνεύματος, ότι θέλουμε να γίνουμε συμπολίται των μακαρίων πνευμάτων, που βρίσκονται στην βασιλεία του Θεού. Πράγμα άλλωστε, για το οποίο και έχουμε κληθεί με την χάρι του Ιησού Χριστού και της Παναγίας Τριάδος»* .

Αγιος Ιωάννης της Κροστάνδης

[toula]

«Οι Άγγελοι σε 3 περιπτώσεις θυμιάζουν τους εκλεκτούς του Θεού:

α) όταν διαβάζουν τα ιερά βιβλία, οπότε τους περικυκλώνουν αοράτως, θέλοντας να ακούσουν τα θεότερπνα λόγια του Αγίου Πνεύματος
β) όταν προσεύχονται και συνομιλούν με τον Θεό, οπότε κι εκείνοι παρευρίσκονται αοράτως και συμπροσεύχονται με πολύ πόθο και
γ) όταν υπομένουν για την αγάπη του Θεού κόπο, πόνο και τιμωρίες.
Τότε έχουν οι Άγγελοι την άδεια να τους μυρώνουν, να τους προετοιμάζουν και να τους παρακινούν στον αγώνα της ευσεβείας».

Άγιος Ανδρέας ο δια Χριστόν Σαλός

[toula]

«Ο άγγελος φύλακάς μας, είναι ο πλησιέστερος φίλος μας, είναι ο πιο ισχυρός βοηθός μας στη γη. Έχει το διακόνημα να μας φωτίζει, να μας βομβαρδίζει με αγαθούς λογισμούς, να μας ενισχύει τον νου, να μας βοηθά να διαισθανόμεθα τους πονηρούς λογισμούς και να μεταφέρει τις προσευχές μας στον ουρανό. Όταν προσευχόμαστε, προσεύχεται και αυτός μαζί μας. Όταν κάνουμε κάτι καλό προσεύχεται για εμάς, όχι όμως όταν αμαρτάνουμε. Και όταν πάμε να κοιμηθούμε, πάει και παρουσιάζει στο Θεό τα αγαθά μας έργα, όχι ότι ο Θεός δεν τα γνωρίζει, αλλά αυτή είναι η διακονία του. Και άμα τα έχουμε ''καλά'' μαζί του, επειδή διάγουμε συνειδητή πνευματική ζωή, θα μας πληροφορήσει λίγο πριν πεθάνουμε, ότι έρχεται η ώρα να φύγουμε από τούτο τον κόσμο. Εάν έχουμε καθαρή τη συνείδηση μας, τότε ακούμε καθαρά τη φωνή του αγγέλου φύλακα μέσα μας. Όταν όμως μας ελέγχει η συνείδηση, η φωνή του αγγέλου δεν ακούγεται ευκρινώς. Όταν προσευχόμαστε στον φύλακα άγγελό μας, κάποτε θα τον δούμε κιόλας! Για τις τόσες υπηρεσίες που μας προσφέρει ο άγγελος φύλακάς μας, να τον ευχαριστούμε και να μην τον στενοχωρούμε, με το να αμαρτάνουμε».

Γέροντας Εφραίμ της Σκήτης του Αγίου Ανδρέα

[toula]

Οταν προσεύχεσαι στίς `Ασωματες Δυνάμεις, μή τίς φαντάζεσαι σάν τρομερά, απρόσιτα καί ανελέητα όντα ΄Οχι, ειναι κάτι τό εντελώς αντίθετο. Οι ΄Αγιοι ΄Αγγελοι ειναι τά πιό καλόβολα, τά πιό ταπεινά, τά πιό αγαπητικά,
τά πιό προσηνη καί φιλικά οντα, πάντοτε ετοιμα νά μάς ακούσουν καί βρίσκονται πολύ κοντά σέ οποιον τά επικαλειται στήν προσευχή του μέ πιστι καί αγάπη. Καί τό δικό τους όνομα, οπως του Θεού, ειναι αγάπη.”

Αγίου Ιωάννου της Κρονστάνδης

[toula]

Από τους βίους των αγίων διαπιστώνουμε πως ο Κύριος καθοδηγεί και στηρίζει όσους Τον αγαπούν θερμά και Του αφιερώνουν τη ζωής τους... Όλα προέρχονται ή παραχωρούνται απο τον Θεό! Ωστόσο οι βουλές και οι μεθόδοι Του ειναι ανεξιχνίαστες... Ακόμα κι ένας άνθρωπος που χειραγωγείται από Αυτόν, τις διακρίνει μόνο σαν κοιτάξει πίσω, έπειτα απο κάθε γεγονός! Πόσο σοφή είναι επομένως η συνεχής προσευχή «Κύριε, όπως θέλεις και όπως ξέρεις ελέησε με!» που μας συνιστά ο αββάς Μακάριος ο Αιγύπτιος! Αναθέτοντας τον εαυτο σου στον Θεό μ´αυτή την προσευχή βάζεις το πιο γερό θεμέλιο στον αγώνα σου:
την εμπιστοσύνη στην Θεία πρόνοια και την ελπίδα στην Θεία βοήθεια!

⁃ Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος

[toula]

Από τους βίους των αγίων διαπιστώνουμε πως ο Κύριος καθοδηγεί και στηρίζει όσους Τον αγαπούν θερμά και Του αφιερώνουν τη ζωής τους... Όλα προέρχονται ή παραχωρούνται απο τον Θεό! Ωστόσο οι βουλές και οι μεθόδοι Του ειναι ανεξιχνίαστες... Ακόμα κι ένας άνθρωπος που χειραγωγείται από Αυτόν, τις διακρίνει μόνο σαν κοιτάξει πίσω, έπειτα απο κάθε γεγονός! Πόσο σοφή είναι επομένως η συνεχής προσευχή «Κύριε, όπως θέλεις και όπως ξέρεις ελέησε με!» που μας συνιστά ο αββάς Μακάριος ο Αιγύπτιος! Αναθέτοντας τον εαυτο σου στον Θεό μ´αυτή την προσευχή βάζεις το πιο γερό θεμέλιο στον αγώνα σου:
την εμπιστοσύνη στην Θεία πρόνοια και την ελπίδα στην Θεία βοήθεια!

⁃ Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος

[toula]

"Η αρετή της υπακοής είναι πολύ μεγάλη διότι μας κατευθύνει προς την οδό της τελειότητας.

Μέχρι τώρα βασίζατε τη διόρθωση και τη σωτηρίας σας στην οίηση, στον λογισμό σας και στο θέλημά σας. Γι'αυτό και οι δυνάμεις σας εξαντλούνται στον αγώνα, επειδή εξ αιτίας αυτής της οιήσεως ο εχθρός ισχυροποιείται και σας καταβάλει. Δεν είναι αυτό αλήθεια; Ξέρετε από την προσωπική σας πείρα, ότι κάθε φορά που εκτελείτε μίαν εντολή από υπακοή, χωρίς να σκεφτείτε γιατί, τότε το κάνετε εύκολα, ειρηνικά και με μεγάλη ωφέλεια στην ψυχή σας. Από εδώ μπορείτε να συμπεράνετε πως ο εχθρός δεν ανέχεται όποιον βρίσκεται κάτω από την σκέπη της πνευματικής πατρότητος, της υπακοής, αλλά και τι μηχανεύεται για να τον απομακρύνει από την υπακοή".

Όσιος Μακάριος της Όπτινας

Η υπακοή φέρνει καρπούς όταν γίνεται χωρίς αναλύσεις. Όταν ο λόγος του πνευματικού μας πατρός γίνει δεκτός μέσα μας χωρίς να τον συγκρίνουμε με τις δικές μας σκέψεις και λογισμούς, χωρίς να τον αναλύσουμε σύμφωνα με τις γνώσεις και τις εμπειρίες μας, τότε πλέον τον πράττουμε θεάρεστα, ελεύθεροι από οποιαδήποτε πνευματική ευθύνη. Την ευθύνη πλέον την ανέλαβε ο πνευματικός μας πατέρας.
Όταν όμως θα κάνουμε υπακοή με λογισμούς ενάντιους προς αυτό που μας είπε ο πνευματικός ή όταν τελικά δεν κάνουμε υπακοή καθόλου, διότι ακόμα στηριζόμαστε στην δική μας οίηση, στο εγώ μας, τότε καμία προκοπή πνευματική δεν θα κάνουμε.

Αυτός που θα κάνει υπακοή είναι ο απλός και ταπεινός. Αυτός που θα αρχίσει να αναλύει τα πράγματα, να "ψαχουλεύει" τους λόγους του πνευματικού του, αυτός βρίσκεται ακόμα δέσμιος της αμετανοησίας του. Αυτός που έχει μετάνοια, δηλαδή αυτός που κατάλαβε τα λάθη του, την αμαρτία του, την αναπηρία του, την ανεπάρκειά του αποκτά και ταπείνωση που είναι το θεμέλιο της θεάρεστης υπακοής. Όπως ο ασθενής που κατάλαβε ότι για να λυτρωθεί από τον πόνο του, χρειάζεται να κάνει υπακοή στην θεραπεία που του λέγει ο ιατρός του.
Μην ξεχνούμε ότι μόνοι μας διαλέξαμε τον πνευματικό μας, ότι μόνοι μας επιλέξαμε να τον εμπιστευτούμε. Άρα ας δείξουμε και την ανάλογη σύνεση και συνέπεια στην επιλογή μας, αλλιώς δεν έχει νόημα να έχουμε κάποιον πνευματικό, ενώ δεν κάνουμε υπακοή στις συμβουλές του.
Πολλοί λένε ότι μετανιώνουν αλλά δεν κάνουν υπακοή στο λόγο του πνευματικού τους που προσπαθεί να τους θεραπεύσει. Αυτοί από την μία βγάζουν το μαχαίρι της αμαρτίας από την ψυχή τους αλλά μετά δεν μπαίνουν στην διαδικασία να καθαρίσουν την πληγή που έμεινε. Κι έτσι ενώ όλα δείχνουν ότι τελικά θα σωθούν, στο τέλος η εκτεθειμένη ανοικτή πληγή μολύνεται και ο άνθρωπος χάνεται.

Αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

[toula]

Ο Κύριος μας είπε: «Γίνεσθε οὖν οἰκτίρμονες, καθὼς καὶ ὁ πατὴρ ὑμῶν οἰκτίρμων ἐστι» (Λκ. 6, 36).

Πολλές φορές ξεχνούμε αυτήν την προτροπή του Κυρίου μας. Δείχνουμε σκληρότητα και αυστηρότητα στους άλλους. Κι έτσι εύκολα τους κατακρίνουμε, οργιζόμαστε, θυμώνουμε μαζί τους.
Ξεχνούμε ότι ο Θεός δείχνει έλεος προς εμάς καθημερινά.
Ξεχνούμε το «Καὶ ἅφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καὶ ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλεταις ἡμῶν».
Ξεχνούμε τα λόγια του απ. Παύλου «Γίνεσθε δὲ εἰς ἀλλήλους χρηστοί, εὔσπλαγχνοι, χαριζόμενοι ἑαυτοῖς καθὼς καὶ ὁ Θεὸς ἐν Χριστῷ ἐχαρίσατο ὑμῖν» (Ἐφ. 4, 32).
Ξεχνούμε το «Μη κρίνετε ίνα μη κριθείτε- εν ω γαρ κρίματι κρίνετε κριθήσεσθε, και εν ω μέτρω μετράτε μετρηθήσεται υμίν» (Ματθαίος 7. 1-2).
Πήγε κάποτε ο αββάς Ισαάκ ο Θηβαίος σε κάποιο μοναστήρι. Εκεί είδε έναν αδελφό να σφάλλει και τον κατέκρινε. Μόλις όμως έφυγε και βγήκε στην έρημο, παρουσιάσθηκε ένας Άγγελος Κυρίου, στάθηκε μπροστά στην πόρτα του κελιού του και δεν τον άφηνε να μπει. Εκείνος τότε τον παρακαλούσε να του εξήγηση την αιτία.
Και ο Άγγελος του αποκρίθηκε: «Ο Θεός με έστειλε να σε ρωτήσω: Πού προστάζεις να βάλω τον αδελφό που έκρινες, στην κόλαση ή στον παράδεισο»;
Αμέσως ο αββάς Ισαάκ κατάλαβε το νόημα των λόγων του Αγγέλου και του έβαλε μετάνοια λέγοντας: «Αμάρτησα, συγχώρησε με».
Ο Άγγελος τότε του είπε: «Σήκω, σε συγχώρησε ο Θεός. Και φυλάξου από δω και πέρα, να μην κρίνεις κανένα πριν τον κρίνει ο Θεός».
Ας προσέχουμε αδελφοί μου, τους λογισμούς, την καρδιά μας.
Μην πέφτουμε στην παγίδα να κατακρίνουμε τους άλλους.
Διότι αυτό δείχνει ότι δεν κάνουμε την πρέπουσα αυτοκριτική στον εαυτό μας.
Δεν ασχολούμαστε με τις δικές μας αμαρτίες, γι’ αυτό και ασχολούμαστε με τα παραπτώματα των άλλων.
Ακόμα κι αν αντιληφθούμε κάτι το μεμπτό στην ζωή του άλλου, αντί να τον κατακρίνουμε, ας προσευχηθούμε γι’ αυτόν. Ας γονατίσουμε ο Κύριος να του δώσει μετάνοια.
Πόσοι από εμάς, τους χριστιανούς, όταν μαθαίνουμε για κάποιο κακό, προσευχόμαστε για τους ανθρώπους που εμπλέκονται σ’αυτό;
Ας δείξουμε σύνεση.

Ας ερευνούμε τα δικά μας αμαρτήματα και μην ασχολούμαστε με εμπάθεια με τα ξένα αμαρτήματα. Δεν θα δώσουμε λόγο στον Θεό για τις ζωές των άλλων, αλλά για την δική μας ζωή. Θα δώσουμε λόγο στον Θεό για την συμπεριφορά μας απέναντι των άλλων. Όχι μόνο προς αυτούς που μας αγαπούνε και μας ευεργετούν, αλλά και προς αυτούς που μας εχθρεύονται και μας αδικούν.
Όλοι μας είμαστε αμαρτωλοί. Κάποιος στο ένα, κάποιος στο άλλο. Κάποιος σε κάτι που φανερώθηκε, κάποιος σε κάτι κρυφό. Όλοι μας όμως είμαστε κάτω από το βλέμμα του Δίκαιου Κριτού που δεν ξεγελιέται.
Κάθε πράξη, κάθε λόγος, κάθε σκέψη, όλα θα λογαριαστούν.
Μα και τα κίνητρά μας είναι γνωστά σ’ Αυτόν. Διότι μπορεί κάτι που κάνουμε να φαίνεται εξωτερικά αγαθό και καλό, ενώ τα κίνητρά μας είναι πονηρά και αμαρτωλά.
Ας φανούμε λοιπόν άνθρωποι ελέους και συμπόνοιας, για να λάβουμε κι εμείς έλεος και συμπόνοια. Διότι όλοι μας έχουμε ανάγκη από συγχώρεση και έλεος.

Κανείς μας δεν είναι τέλειος και απαθής.
Αμαρτωλοί και τιποτένιοι είμαστε. Κολλημένοι σε πάθη και κακές συνήθειες.
Τουλάχιστον ας ζούμε με μετάνοια, ασχολούμενοι με την κατάστασή μας κι ας αφήνουμε τους άλλους στην ησυχία τους. Ας ζούμε με πνεύμα ειρήνης, φιλανθρωπίας και ομόνοιας. Αφού δεν τα καταφέρνουμε με την καλλιέργεια των αρετών, τουλάχιστον ας μην ελέγχουμε και τους άλλους για τα τυχόν λάθη τους.
Άνθρωπος επιεικής και απαλός, είναι ο άνθρωπος του Θεού.
Όπου βλέπετε σκληρότητα, φανατισμό, κατακρίσεις, αναθέματα, οργή, θυμό, δεν υπάρχει πνεύμα Θεού.
Διότι ο άνθρωπος του Θεού έχει ταπείνωση και αυτομεμψία, δεν έχει αυτοδικαίωση και αλαζονεία. Ο άνθρωπος του Θεού έχει διάκριση και αγάπη προς τους άλλους· σιωπά και προσεύχεται αντί να μιλά απαξιωτικά και σκληρά για τους άλλους.
Μακάρι να επιλέξουμε να ζούμε με σπλαχνικότητα προς τους άλλους, ακολουθώντας το παράδειγμα του Χριστού μας.
Ας συγχωρούμε τους άλλους, ας προσευχόμαστε γι' αυτούς ειδικά τότε που έχουνε κάνει κάποιο λάθος. Και να είμαστε βέβαιοι ότι ο Κύριος βλέπει την αγαθότητα της στάσης μας και θα μας ελεήσει και θα μας ευλογήσει και θα μας φωτίσει ώστε να προοδεύουμε πνευματικά μέσα στην Εκκλησία Του.

Αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος