Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

Η Αγάπη δεν κρύβεται...
Η αγάπη δεν φαίνεται στον θυμό και στην οργή αλλά στην υπομονή και στην συγχώρεση.
Η αγάπη δεν λυγίζει στο πόνο της καρδιά μας αλλά στην αγάπη του άλλου.
Η αγάπη δεν φανερώνεται εύκολα στο λόγο αλλά στη βλέμμα της ευσπλαγχνίας.
Η αγάπη δεν χαρίζεται στο σώμα του άλλου αλλά μέσα στην ταπεινή καρδιά.
Η αγάπη δεν φωνάζει στην αδικία του άλλου αλλά σιωπά στην ταπείνωση του εαυτού μας.
Η αγάπη δεν χάνεται μέσα στην βοή του κόσμου αλλά δείχνει την παρουσία της με την πλούσια αρετή της.
Η αγάπη δεν καταστρέφεται με την αδιαφορία αλλά βοηθεί με τον ενδιαφέρον της.
Η αγάπη δεν αδιαφορεί για την αδυναμία του άλλου αλλά ενδιαφέρεται για την σωτηρία του.
Η αγάπη δεν τρέχει μαζί με το θυμό αλλά τον προσπερνά με γρήγορο βηματισμό για να συναντήσει την αδελφή της την ταπείνωση.
Η αγάπη δεν κοιμάται χωρίς να συγχωρήσει τον άλλον.
Η αγάπη δεν κοιτά το παρελθόν αλλά κοιτά το μέλλον για να αγαπήσει περισσότερο τον άλλον.
Η αγάπη δεν καταδικάζει τον άλλον αλλά σταυρώνεται παρά να σταυρώσει.

imverias

[toula]

Θά μιλᾶς σέ ὅλους μέ ἀγάπη, ἀλλά θά κάνεις παρέα μέ ἀνθρώπους, πού εἶναι στήν ἴδια συχνότητα.

Ἅγιος Γέροντας Ἀμβρόσιος Λάζαρης (♰ 2 Δεκεμβρίου 2006)

[toula]

“Το σώμα και το αίμα του Χριστού είναι η τροφή μας στο δρόμο προς την βασιλεία των ουρανών. Μπορεί ποτέ να ξεκινήσει κάποιος για μεγάλη και κοπιαστική πορεία χωρίς τροφή;”

Άγιος Ιννοκέντιος Μόσχας

[toula]

Αγωνίσου να ζεις με τέτοιο τρόπο, ώστε την ώρα του θανάτου σου
να έχεις περισσότερη χαρά, παρά λύπη.
Αγάπα το θάνατο σαν φίλο σου, ο οποίος
θα σε οδηγήσει πιο κοντά στον Χριστό.

Όσιος Αρσένιος Μπόκα

[toula]

«Καλλιεργήσατε την ευχή!
Αυτή θα σας οδηγήσει στον Παράδεισο!
Θα βλέπετε τη Χάρη του Θεού οφθαλμοφανώς!
Θα αποκτήσετε τη χαρά του Ουρανού!»!!

Άγιος Αμφιλόχιος ο Μακρής

[toula]

ΤΟ "ΜΥΣΤΙΚΟ" ΤΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΣΠΥΡΙΔΩΝΑ

«Ὁ Χριστός ἐνήργει ἐν τῷ ἁγίῳ Σπυρίδωνι», ώστε να καταστεί αυτός μέγας θαυματουργός άγιος. Και μπόρεσε να βρει δίοδο μέσα του, λόγω της καθαρής του καρδιάς της γεμάτης από έλεος και ευσπλαγχνία, που σημαίνει ότι εκείνο που θέτει εμπόδιο στην έλευση του Κυρίου μέσα μας είναι αποκλειστικά και μόνον ο εγωισμός μας, δηλαδή η αμαρτία μας.
Κι είναι ευνόητο: πώς σε μια καρδιά γεμάτη από το εγώ, το οποίο λειτουργεί πάντοτε με κατακτητικό τρόπο που δεν αφήνει τίποτε άλλο δίπλα του, θα μπορέσει να συνυπάρξει ή να ’βρει λίγο χώρο η χάρη του Θεού; «Εγώ» και «χάρη Θεού» είναι αντιθετικές πραγματικότητες, κατά τον αψευδή λόγο του Κυρίου, «οὐδείς δύναται δυσίν κυρίοις δουλεύειν».
Και η Εκκλησία μας έρχεται και μας παίρνει από το χέρι για να μας πάει σε βαθύτερα επίπεδα του εσωτερικού κόσμου του αγίου Σπυρίδωνα. Κυριάρχησε ο Χριστός μέσα στην καρδιά του αγίου εξορίζοντας τον νοσηρό εγωισμό του, έγινε δηλαδή «καταγώγιον θείου Πνεύματος», διότι «ἐγένετο ἔμπλεως ἀποστολικῆς διδασκαλίας» και έζησε «δι’ ἐναρέτου πολιτείας».
Να λοιπόν το «μυστικό» της πνευματικής ζωής του αγαπημένου αυτού αγίου: Στράφηκε με δύναμη ψυχής – ενισχυόμενος προφανώς από τη χάρη του Θεού – στην αληθινή εικόνα του Χριστού που κηρύσσει η αποστολική εκκλησιαστική παράδοση, και αγωνίστηκε, όση αυτώ δύναμις, να τηρήσει τις άγιες εντολές Εκείνου. Αλήθεια πίστεως της Εκκλησίας και ενάρετη ζωή.
Όπου υπάρχει η έφεση στα δύο αυτά, εκεί έχουμε Πνεύμα Θεού, εκεί έχουμε αγιότητα, εκεί λοιπόν κηρύσσεται ορθά ο Θεός και προσφέρονται ιάματα ψυχής και σώματος σε όλους τους ανθρώπους.

Πηγή: Ακολουθείν.

[toula]

"Η προσευχή είναι τόσο σημαντική για την ψυχή του ανθρώπου όπως η αναπνοή.."
Δεν υπάρχει τίποτα πιο πολύτιμο στη ζωή του ανθρώπου από την προσευχή. Κάνει το αδύνατο, δυνατό! καθιστά το δύσκολο, εύκολο!
Η προσευχή είναι τόσο σημαντική για την ψυχή του ανθρώπου όπως η αναπνοή.
Όποιος δεν προσεύχεται στερείται της συνομιλία με το Θεό και μοιάζει με το δέντρο που δεν αποδίδει καρπούς και κόβεται και ρίχνεται στη φωτιά (Ματθ. 7:19).
Η νύχτα είναι πολύ κατάλληλη στιγμή για μοναχική προσευχή. Είναι μια ώρα που όλα είναι ήσυχα και ήρεμα.
Όλα είναι σιωπηλά και η προσευχή που αναβλύζει από τα βάθη της καρδιάς στη σιωπή της νύχτας ακούγεται, και η χάρη του Θεού εγκαθίσταται στην ψυχή σε ακόμη μεγαλύτερη αφθονία.
Κατά τη στιγμή της προσευχής, οι πειρασμοί αυξάνονται κατά του πρόσωπου που προσεύχεται με μεγάλη σφοδρότητα, με φόβους και περισπασμούς. Ταυτόχρονα η χάρη του Θεού πολλαπλασιάζεται ώστε να μας προστατεύσει και να μας δώσει πνευματική βοήθεια.
Η γενική άποψη των αγίων Πατέρων είναι ότι η προσευχή είναι η κόρη των εντολών του Ευαγγελίου, όπως επίσης η μητέρα όλων των αρετών.

Μακαριστός Πατριάρχης Σερβίας Παύλος

[toula]

"Όποιος θέλει να προσεύχεται με
καθαρό νου.."

Όποιος θέλει να προσεύχεται με καθαρό νου, πρέπει να μή μαθαίνει τα νέα των εφημερίδων, να μή διαβάζει βιβλία άσχετα προς την πνευματική μας ζωή, και κυρίως όσα διεγείρουν τα πάθη, και να μή μαθαίνει από περιέργεια όσα σχετίζονται με τη ζωή των άλλων.
Όλα αυτά φέρνουν στο νου αλλότριες σκέψεις, και όταν ο άνθρωπος προσπαθεί να τις διευκρινίσει, αυτές ακόμη περισσότερο συγχύζουν και επιβαρύνουν την ψυχή.

Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης

[toula]

Ο Άγιος Σπυρίδων απαλλάσσει την Κέρκυρα από τη λοιμώδη νόσο της πανώλης ΔΥΟ φορές, το 1629 και το 1673…!!!

Γύρω στα 1629-30 μ.Χ. μεγάλη δοκιμασία έπληξε το ευλογημένο νησί της Κέρκυρας. Αρρώστια μεταδοτική και θανατηφόρα, η πανώλη (πανούκλα) κτύπησε τους κατοίκους χωρίς διάκριση και έλεος! Άνδρες και γυναίκες, νέοι και γέροι, πλούσιοι και πτωχοί προσβάλλονταν καθημερινά από την επάρατη νόσο και πέθαιναν τόσο στην πόλη, όσο και στην ύπαιθρο, τα χωριά.

Η διοίκηση του νησιού με τα πρώτα κρούσματα σπεύδει να ψηφίσει και να διαθέσει ένα τεράστιο ποσό, για να περιορίσει την εξάπλωση της αρρώστιας. Άδικα όμως αγωνίζεται. Σε λίγο καιρό η ωραία Κέρκυρα πάει να ερημώσει. Τα καταστήματα τόσο στην πόλη, όσο και στα μεγάλα κέντρα, έχουν κλείσει. Η αγορά νεκρώθηκε! Οι δρόμοι έχουν αδειάσει! Μονάχα μερικά αλογοσυρόμενα κάρα κινούνται κάπου-κάπου φορτωμένα με πτώματα για να μεταφέρουν το μακάβριο φορτίο τους έξω από την πόλη για ταφή σε ομαδικούς τάφους. Εικόνα τραγική παρουσιάζει ολόκληρο το νησί.
Κάποια μέρα στη συμφορά αυτή την κοσμογονική, ο πιστός και πονεμένος λαός - παρά τις συστάσεις των ιατρών να αποφεύγει τον συνωστισμό - τολμά και σπεύδει να κατακλύσει τον Ιερό Ναό του Αγίου και με συντριβή ψυχής και δάκρυα καυτά να εκζητήσει τη μεσιτεία του.
Και η σωτηρία δεν αργεί … Προσφέρεται γρήγορα και πλούσια…!!!

Ο ιστορικός της Κέρκυρας Ανδρέας Μάρμορας που ζούσε τότε, μας λέγει πως η τρομερή επιδημία, παρά την έλλειψη σχετικών φαρμάκων, σε λίγο περιορίστηκε στο ελάχιστο και μέχρι την Κυριακή των Βαΐων σταμάτησε τελείως!!
Όλες τις νύκτες, κατά τις οποίες η πόλη δοκιμαζόταν από την αρρώστια, πάνω από τον Ναό του Αγίου φαινόταν κάτι σαν φως μιας υπερκόσμιας κανδήλας. Ήταν το σημάδι πως ο Άγιος αγρυπνούσε και φρουρούσε τον λαό του. Έτσι το εξήγησαν οι πιστοί. Το φως το έβλεπαν συνέχεια οι νυχτερινοί σκοποί των φρουρίων.
Η τρομερή αυτή επιδημία, η πανώλη, παρουσιάστηκε και δεύτερη φορά στην Κέρκυρα μετά από σαράντα περίπου χρόνια, το 1673 μ.Χ. Και τούτη τη φορά η αρρώστια ξαπλώθηκε γρήγορα σε πόλεις και χωριά. Τα κρούσματα υπήρξαν πάμπολλα! Το δρεπάνι του θανάτου θέριζε κι αυτή τη φορά καθημερινά ένα μεγάλο αριθμό από τους κατοίκους!

Στις παρακλήσεις του λαού του, ο Θαυματουργός Άγιος έσπευσε να ανεβάσει και πάλι στον θρόνο της Θείας Μεγαλωσύνης τη συντριβή και τα δάκρυα του πιστού λαού, μαζί με τα δικά του, και να εκζητήσει και να λάβει τάχιστα το ουράνιο έλεος και τη σωτηρία του!!
Τα λόγια του Πνεύματος του Θεού «επικάλεσαί με εν ημέρα θλίψεώς σου και εξελούμαί σε και δοξάσεις με!» (Ψαλμ. 49, 15) βρήκαν και στην περίπτωση αυτή πλήρη την εφαρμογή τους. Στις ικεσίες του Θείου Ιεράρχη και του μετανοημένου λαού η απάντηση δεν άργησε να δοθεί. Τα κρούσματα μέρα με τη μέρα ελαττώθηκαν στο ελάχιστο και τις τελευταίες μέρες του Οκτώβρη σταμάτησαν απότομα!!
Κι αυτή τη φορά στην κορυφή του καμπαναριού για τρεις νύχτες έβλεπαν οι πιστοί ένα σταθερό φως, και μέσα σ' αυτό το υπερκόσμιο φως, τον Θαυματουργό Άγιο να αιωρείται και μ' ένα Σταυρό στο χέρι να καταδιώκει ένα κατάμαυρο φάντασμα, την αρρώστια, που προσπαθούσε να αποφύγει τον Άγιο και να σωθεί.

Η ευγνωμοσύνη και οι ευχαριστίες του πιστού λαού υπήρξαν και πάλι μεγάλες!
Με θέσπισμα της Ενετικής διοικήσεως καθιερώθηκε από τότε κάθε πρώτη Κυριακή του Νοεμβρίου να γίνεται πανηγυρική και παλλαϊκή Λιτάνευση του Ιερού Σκηνώματος, για να θυμάται ο λαός, και ιδιαίτερα η νέα γενιά, τον αληθινό και άγρυπνο προστάτη και Σωτήρα της.

[toula]

"Οἱ λοιδωρίες ἔχουν γιά μένα τήν ἴδια ἀξία μέ τά ἐγκώμια· δέν ὠφελεῖ σέ τίποτε νά ἐγκωμιάζεται κανείς χωρίς νά τό ἀξίζει· ὅμως καί ποτέ δέν φέρνουν ζημία οἱ ἄδικες κατηγορίες· αὐτός πού ἀπόθεσε τή ζωή του μέ ἐλπίδα στήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, χαίρεται πιό πολύ ὅταν ἀκούει ἄδικες κατηγορίες, πού μοιάζουν μέ γραμμάτια τά ὁποῖα θά ξοφλήσει ὁ Θεός, παρά ὅταν δέχεται ἀνάξιες εὐφημίες, πού φουντώνουν τήν ὑπερηφάνεια καί τήν ἔπαρση"

Ἅγ. Δανιήλ ὁ Στυλίτης (+11 Δεκ.), Βίος, 40