Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

Όποιος ζη εν Αγίω Πνεύματι, αυτός είναι κιόλας επί γης όμοιος με τον Κύριο.
Όσοι όμως δεν μετανοούν και δεν πιστεύουν, αυτοί μοιάζουν με τον εχθρό.
Ο Κύριος μας αξίωσε να είμαστε όμοιοι με Αυτόν, κι ο Κύριος είναι τόσο πράος και ταπεινός, που αν Τον έβλεπες, θα ήθελες από την πολλή χαρά να πης:
«Κύριε, λιώνω από τη χάρη Σου».
Εκείνη όμως τη στιγμή δεν μπορείς να πης ούτε μια λέξη για τον Θεό, γιατί η ψυχή σου έχει αλλάξει από την άφθονη έκχυση του Αγίου Πνεύματος.
Έτσι ο Άγιος Σεραφείμ του Σαρώφ, όταν είδε τον Κύριο, δεν μπόρεσε να μιλήση.
Ο Κύριος μας παραγγέλλει να τον αγαπούμε με όλη την καρδιά και όλη την ψυχή μας.
Πώς όμως είναι δυνατό ν’ αγαπάς κάποιον που ποτέ δεν είδες και πώς να μάθης αυτή την αγάπη; Ο Κύριος γνωρίζεται από την ενέργειά Του στην ψυχή.
Όταν ο Κύριος την επισκεφθή, η ψυχή ξέρει ότι ήταν ο αγαπητός Επισκέπτης και ότι ξανάφυγε, και τον επιθυμεί και τον αναζητεί με δάκρυα:
«Πού κρύφτηκες, Φως μου; Πού είσαι, χαρά μου; Τα ίχνη Σου ευωδιάζουν στην ψυχή μου, μα Συ έφυγες και η ψυχή μου Σε ποθεί και πονά η θλιμμένη μου καρδιά και τίποτε πια δεν μου δίνει χαρά, γιατί επίκρανα τον Κύριο και Αυτός κρύφτηκε από μένα».
Αν ήμαστε απλοί σαν τα παιδιά, ο Κύριος θα μας έδειχνε τον παράδεισο, θα τον εβλέπαμε μέσα στη δόξα των Χερουβείμ και των Σεραφείμ και όλων των επουρανίων δυνάμεων και των Αγίων.
Όμως δεν είμαστε ταπεινοί, και γι’ αυτό βασανίζομε και τον εαυτό μας και τους άλλους, όσους ζουν μαζί μας.

Απόσπασμα από λόγο του αγίου Σιλουανού του Αθωνίτη όπως δημοσιεύεται στο βιβλίο του Αρχιμανδρίτη Σωφρονίου, ο “Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης”, έκδοση Ιεράς Μονής Τιμίου Προδρόμου Έσσεξ.
(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)

[toula]

Υπάρχουν δυο κυρίαρχες μορφές εγωισμού.

Υπάρχουν δυο κυρίαρχες μορφές εγωισμού.
Η πρώτη, είναι αυτή, της φανερής υπερηφάνειας. Της έπαρσης.
Είναι αυτή που φωνάζει χωρίς ντροπή δεξιά και αριστερά: ‘’Έι…Ξέρεις ποιος είμαι εγώ;’’.
Αυτή που τα θέλει όλα δικά της. Αυτή που πιστεύει ότι έχει πάντα δίκιο.
Αυτή που θέλει ο κόσμος, να περιστρέφεται γύρω από αυτήν.
Εύκολα μπορείς να την αναγνωρίσεις… Και έτσι εύκολα, μπορείς να φυλαχτείς…
Η δεύτερη μορφή εγωισμού όμως, είναι πιο ύπουλη.
Είναι κρυφή.
Μεταμφιέζεται πίσω από χαμόγελα, από λόγια ρομαντικά και από κοπλιμέντα.
Η δεύτερη μορφή εγωισμού, είναι αυτή που κάνει τον άνθρωπο έρμαιο.
Του πιπιλάει το μυαλό με σκέψεις ότι είναι ο πιο αδικημένος, ο πιο καημένος, ο πιο ευαίσθητος, αυτός που δεν τον καταλαβαίνει γύρω του κανείς…
Δε θα σου ψέμματα…
Είδα πολλούς φανερά εγωιστές, να μετανοούν.
Σπάνια όμως κρυφός εγωιστής, παραδέχεται την κατάστασή του…

Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος, Ψυχολόγος M.Sc.

[toula]

"Ευωδίαζε το παρεκκλήσι επί μία εβδομάδα.."

"Το 1990 ή 1991 ένας καθολικός φαρμακοποιός από τον Βόλο, είχε κατηχηθεί και ήθελε να βαπτισθεί Ορθόδοξος , στο Μοναστήρι του Οσίου Δαυίδ , από τον Γέροντα Ιάκωβο ,την Πεντηκοστή.
Όλα ήταν έτοιμα και από το Σάββατο είχαν έλθει ο ανάδοχος και ο υποψήφιος προς βάπτιση.
Την Κυριακή και κατά την ώρα της Θείας Λειτουργίας, μπαίνει ο ανάδοχος στο Ιερό την ώρα που λειτουργούσε ο Γέροντας Ιάκωβος και του λέει ότι ο υποψήφιος για τη βάπτιση , ο οποίος παρακαλούσε πολύ καιρό για να βαπτισθεί, πήρε την απόφαση να μη βαπτισθεί και έφυγε, φεύγει για τον Βόλο.
- Μη στενοχωρείσαι, παιδί μου, του λέει ο Γέροντας, σε 20 λεπτά , θα είναι εδώ.
Ο άνθρωπος , είχε φτάσει στον Αγιόκαμπο και είχε βγάλει εισιτήριο για να περάσει απέναντι και την ώρα που ετοιμαζόταν να μπει στο καράβι, ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΧΑΡΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, πράγματι , γύρισε πίσω σε 20 λεπτά με σφοδρή την επιθυμία να βαπτισθεί.
Η απόσταση από τον Αγιόκαμπο στο Μοναστήρι είναι τουλάχιστον πενήντα λεπτά αλλά αυτός χωρίς να τρέχει ( και με 200 να πηγαίνεις είναι αδύνατο να φτάσεις σε 20 λεπτά) έφτασε σε 20 λεπτά στο Μοναστήρι.
Έγινε η βάπτιση και έλαμπε ολόκληρος και το παρεκκλήσι του Αγίου Χαραλάμπη - γιατί εκεί έγινε η βάπτιση -, ΕΥΩΔΙΑΖΕ ΕΠΙ ΜΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ"!

(Απόσπασμα από ομιλία Γέροντος Γαβριήλ, Ηγουμένου Ι.Μ.Οσίου Δαυίδ ,στην Βέροια , στα ΠΑΥΛΕΙΑ 2013).
.

[toula]

"Θα διαβάζεις μια σελίδα από την Καινή Διαθήκη κάθε μέρα. Αλλά κάθε μέρα!"
Ρώτησε μία κυρία τον Άγιο Πορφύριο:
- Γέροντα, είναι εύκολο να αγιάσεις;
- Ου, λέει, πάρα πολύ εύκολο!
- Και τι να κάνω; λέει
- Θα διαβάζεις μια σελίδα από την Καινή Διαθήκη κάθε μέρα. Αλλά κάθε μέρα!
Και στο βιβλίο του το γράφει αυτό, στο "Βίος και λόγοι" ότι είναι πάρα πολύ σπουδαίο να διαβάζουμε την Καινή Διαθήκη.
Οι περισσότεροι είμαστε Χριστιανοί, διαβάζουμε τις οδηγίες του καινούργιου μας αυτοκινήτου, του καινούργιου μας πλυντηρίου αλλά την Καινή Διαθήκη δεν την έχουμε διαβάσει.
Έλεγε λοιπόν ο Άγιος Πορφύριος: "Μία σελιδούλα κάθε μέρα! Κάθε μέρα να διαβάζουμε".
Μπορεί κάποια μέρα να έχει όρεξη κανείς να διαβάσει 10 σελίδες. Να διαβάσει 10 σελίδες αλλά την άλλη μέρα πάλι μία. Όχι διάβασα 10 σελίδες και για 10 μέρες δε διαβάζω.
Το θεωρούσε ο Άγιος πάρα πολύ σπουδαίο γι' αυτό και στο βιβλίο του "Βίος και λόγοι" λέει ότι αν διαβάζουμε μία σελίδα από την Καινή Διαθήκη κάθε μέρα, σε ένα χρόνο θα δούμε αλλαγές στην ψυχή μας που ούτε τις φανταζόμαστε. Είναι ο ευκολότερος τρόπος να μπει ο Χριστός στην καρδιά μας.

π. Χριστόδουλος Χατζηθανάσης, ιατρός του Αγίου Πορφυρίου.
(Από την ομιλία στις 2/12/2021 στην αίθουσα της Μητροπόλεως Λεμεσού)

[toula]

Οι Άγιοι δεν θα εκλείψουν μέχρι της συντελείας των αιώνων.
Μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία η Εκκλησία θα καρποφορή Αγίους.
Και επειδή τα χρόνια αυτά θα είναι πολύ κοντινά και περιμένουμε να δώσουμε αυτή τη μεγάλη μαρτυρία, οφείλουμε όλοι να προετοιμαζώμεθα και να ενισχύουμε συνεχώς και τα παιδιά μας,
έστω και με τα λίγα, που γνωρίζουμε, και να τα τονώνουμε την Ορθόδοξη πίστι και στο μαρτύριο.
Όποιος θα αξιωθή να δώση αυτή τη μαρτυρία της πίστεως τα επόμενα χρόνια,
τα οποία θα είναι τα τελευταία και τα ένδοξα,
αυτός ο Μάρτυς θα είναι δέκα φορές λαμπρότερος εις την Βασιλείαν των Ουρανών από τους προηγουμένους Μάρτυρας,
που εορτάζει η Εκκλησία μας.
Ας ελπίσουμε κι εμείς, με τη Χάρι του Κυρίου, ότι θα αξιωθούμε αυτής της μεγάλης τιμής του μαρτυρίου στους εσχάτους χρόνους.

Γέρων Εφραίμ Αριζόνας.

[toula]

Τώρα που θα ταξιδέψουμε σε διάφορα, όμορφα σημεία της Ελλάδας, ας συλλογιστούμε αυτά που έλεγε ο Κόντογλου...

Αν γυρίσεις τον κόσμο, θα δεις πως δεν θα βρεις παρά σπάνια ευτυχισμένους ανθρώπους και εκείνους με λιγόχρονη και άστατη ευτυχία, πικραμένους όμως θα βρεις πολλούς σε κάθε σου πάτημα. Αδέρφια σου στην χαρά δε θα βρεις πολλά, μα αδέρφια στην πίκρα θα βρεις πάρα πολλά. Αυτό φανερώνει πώς τούτος ὁ κόσμος είναι ένας τόπος που έρχεται ὁ άνθρωπος για να δοκιμαστεί, όπως το χρυσάφι στην φωτιά. Αφήνω πως ευτυχία δεν είναι η καλοπέραση του κορμιού, κι αυτό φαίνεται τρανότατα από το ότι οι καλοπερασμένοι και οι πλούσιοι δεν είναι ευτυχισμένοι, αλλά κάνουνε τον ευτυχισμένο και στο τέλος βαριούνται την ζωή τους. Η ευτυχία τους είναι μάλλον ρηχή και ψεύτικη, κι ολοένα ζητάνε να βρούνε την αληθινή ευτυχία, κ᾿ επιχειρούνε κάθε τόσο ν᾿ αλλάξουνε την ζωή τους. Μπορεί η ψυχή να είναι ευτυχισμένη και μέσα σε ένα κορμί δυστυχισμένο; Μπορεί να ισχύει αυτό το παράδοξο;

Μία από τούτες τις ημέρες βρέθηκα σ᾿ ένα βουνό πυκνοδασωμένο και μοσχοβολημένο, και σαν να ξαναγεννήθηκα. Περπατούσα σ᾿ ένα έρημο μονοπάτι, κι ανάσαινα το δροσερό αεράκι που κατέβαινε από τις ραχούλες, μακριά από την πνικτική βρόμα της αλεποφωλιάς που την λένε πολιτεία, και που βγάζει μέσα της κάθε λογής κακία, πονηριά και ασχήμια, μ᾿ όλα τα ψεύτικα στολίδια που στολίσανε την πόρνη οι εραστές της.
Εκεί που περπατούσα, βλέπω να βγαίνει από το δάσος μία μικροκαμωμένη γυναίκα, μ᾿ ένα σακί στον ώμο. Ήτανε ξυπόλυτη, μ᾿ ένα τσεμπέρι και κρατούσε στο χέρι της ραβδί. Σαν ήρθε κοντά μου με χαιρέτησε μ᾿ έναν έμορφον χαιρετισμό. Το πρόσωπό της ήτανε πολύ εκφραστικό και συμπαθητικό, αλλιώτικο από τα πρόσωπα που βλέπουμε στην πολιτεία, που είναι γεμάτα αφηρημάδα, αδιαφορία, ανέκφραστες μάσκες. Με κοίταζε με προσοχή σαν μιλούσε και με περισσότερη προσοχή μ᾿ άκουγε όταν της απαντούσα. Η όψη της ήτανε βασανισμένη, μα γεμάτη αξιοπρέπεια, απλότητα και σεμνότητα. Το μικρό πρόσωπό της ήτανε ψημένο από τον αγέρα και τον ήλιο. Τα μάτια της ήτανε τόσο εκφραστικά και ἡ ομιλία της τόσο σπουδαία, απονήρευτη και συμπαθητική, που τραβούσε τον άνθρωπο σαν μαγνήτης. Το σώμα της ήτανε κοκκαλιάρικο και πολύ σβέλτο, και μ᾿ όλο που ήτανε κακοντυμένη και ξυπόλυτη, είχε επάνω της κάποιο ανεξήγητο μεγαλείο, τόσο που ν᾿ απορεί κανείς και να συλλογίζεται γιατί δεν βρίσκονται πια τέτοιοι άνθρωποι ανάμεσά μας.

Μου μίλησε για τα πρόβατα που τα φύλαγε ὁ γιός της και εκείνη η ίδια, μου μίλησε για τα βάσανα που τραβάνε με τους βαριούς χειμώνες και για κάποιους «επίσημους ανθρώπους» που έρχονται από την Αθήνα με συνοδεία και που τους φοβερίζουνε πως θα πάρουνε τις βοσκές και που λένε πως δεν χρειάζονται τα πρόβατα και πως θα τα διώξουνε, επειδή στα βουνά κάνουνε περίπατο οι άνθρωποι που έρχονται από τα ξένα μέρη, και που δεν θέλουνε να βλέπουνε πρόβατα που κοπρίζουνε, μηδέ γιδερά, αλλά μοναχά δένδρα. «Έλα Χριστέ και Παναγία» μου λέγει. Ἡ κοπριά που κάνουνε τα πρόβατα, μοσχοβολά. Ἡ δική μας κοπριά βρωμά, ἡ ανθρώπινη. Εμένα ὁ παππούς μου κι ὁ προπάππους μου, ὁ πατέρας μου κι ὁ άνδρας μου κι όλοι οι συγγενείς μου, αυτή την δουλειά κάνανε, με τα ζωντανά ζούσανε. Ἄ! το γάλα και το μαλλί το θέλουνε οι άνθρωποι που έρχονται από την Αθήνα! Τα κακόμοιρα πρόβατα δεν θέλουνε!
Ακουμπισμένη στο ραβδί, με κοίταζε σαν να με ήξερε από χρόνια. Ήτανε σαν το αγριολούλουδο που κρύβεται ντροπαλά κάτω από την πέτρα. Και οι σοφοί και επίσημοι από την Αθήνα δεν θέλουνε να βλέπουνε μήτε πρόβατα μήτε τσοπάνηδες! Γιατί άραγε να βρίσκονται ΠΑΝΤΑ υπό διωγμό οι απλοϊκοί και καθαροί άνθρωποι; Αυτούς που δεν πειράζουνε κανένα, γιατί τους πειράζουν όλοι; Γιατί να κινδυνεύουνε να εξοντωθούνε οι απλοί και άβλαβοι άνθρωποι;

[toula]

"Χριστός ἐπὶ γῆς...!!!

Ήλθε στη γη Εκείνος που μας έπλασε από το χώμα, και μας εμφύσησε τη Θεία Του Πνοή. Ο ''διδοὺς πᾶσι ζωὴν, καὶ πνοὴν, καὶ τὰ πάντα''...!!! (Πραξ. 17, 25)
Εκείνος που με μόνο τον λόγο Του κάλεσε τα ορατά και τα αόρατα από την ανυπαρξία στην ύπαρξη, και που οι χορείες των Αγγέλων Τον διακονούν και Τον προσκυνούν με φόβο και χαρά.
Και με τί ταπείνωση ήλθε! Γεννήθηκε από μία φτωχή Παρθένο, σ’ ένα Σπήλαιο και, τυλιγμένος με φθηνά σπάργανα, ανεκλίθη σε μία Φάτνη!
Πλούτη, τιμές και δόξες του κόσμου τούτου προσκυνήστε ταπεινά τον Σωτήρα των ανθρώπων. Μην υπερηφανεύεστε πλέον για τη σημασία που σας δίνει ο κόσμος.
Μάθε εδώ, μπροστά σ’ αυτή τη Φάτνη, τη ματαιότητα σου!
Όλοι ας ταπεινωθούμε. Ας προσκυνήσουμε ταπεινά την ανεκλάλητο Ταπεινοσύνη του Βασιλέως των πάντων, του Θεού μας, που ήλθε για να μας γιάνει τις ασθένειες, να μας σώσει από την υπερηφάνεια, τη ματαιοδοξία, την εξαχρείωση και κάθε αμαρτωλό ρύπο"...!!!

Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης

[toula]

Ο Χριστός είναι το παν ,είναι η πηγή της ζωής ,είναι το άκρον των αρετών .
Όλα τα ωραία υπάρχουν στο Χριστό....

Όσιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

[toula]

"Ναί, Αδελφοί μου ... Χαίρετε μαζί μέ κείνους πού χαίρουνται, καί κλαῖτε μαζί μέ κείνους πού κλαῖνε! Αὐτή εἶναι ἡ παραγγελία τοῦ Χριστοῦ, καί σ’ αὐτή μονάχα θά βρῆτε ἀνακούφιση.
Δίνετε στούς ἄλλους ἀπ’ ὅ,τι ἔχετε. Τό παραπάνω ἀπ’ ὅ,τι ἔχει κανένας ἀνάγκη, τό κλέβει ἀπό τόν ἄλλον!
«Μακάριον τό διδόναι μᾶλλον, ἤ λαμβάνειν»...!!!

Φώτης Κόντογλου

[toula]

"Δόξα Σοι Κύριε και Θεέ μου, Ευεργέτη μου, στους αιώνες των αιώνων...!!!
Είθε να σε γνωρίσουν με την Πίστη όλοι οι Λαοί και οι Φυλές της γης, ώστε όλοι να σε δοξάζουν με μία καρδιά και ένα στόμα, από την Ανατολή έως την Δύση. Γένοιτο! Γένοιτο"...!!!

Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης