Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

Προσευχή για τους λαούς της γης

Κύριε,αξίωσε όλους τους λαούς της γης να γνωρίσουν ποια θαυμαστή ζωή χαρίζεις σε όσους πιστεύουν σε Σένα.
Σέ ικετεύω,φιλεύσπλαχνε Κύριε,αξίωσε όλους τους ανθρώπους από τον Αδάμ μέχρι της συντέλειας των αιώνων,να Σέ γνωρίσουν,να μάθουν ότι είσαι ελεήμων καί επιεικής.Είθε όλοι οί λαοί να χαρούν την ειρήνη Σου καί είθε όλοι να δουν το φως του Προσώπου Σου.
Το βλέμμα Σου, ίλαρό καί πράο. Ελκύει την ψυχή μου.
'Οταν ή ψυχή πληρωθεί από την θεία αγάπη καί ενώ ζει μια άμετρη χαρά,θλίβεται καί προσεύχεται με δάκρυα για ολόκληρο τον κόσμο,ώστε όλοι οί άνθρωποι να μπορέσουν να γνωρίσουν τον Κύριο καί Ουράνιο Πατέ­ρα τους.
Δεν γνωρίζει ανάπαυση,αλλά ούτε καί την επιθυμεί,όσο δεν βρίσκονται ακόμα όλοι μέσα στη χαρά της αγάπης του Κυρίου.
Κύριε,αφού αξίωσες εμένα τον αμαρτωλό να Σέ γνωρίσω δια του Αγίου Πνεύματος,Σέ ικετεύω,δώσε να Σέ γνωρίσουν καί όλοι οι λαοί της γης.
Ώ,λαοί όλης της γης,πέφτω στα γόνατα μπροστά σας καί σας ικετεύω με δάκρυα:Ελάτε στον Χριστό.
Γνωρίζω την αγάπη Του για σας.Τη γνωρίζω καλά γι' αυτό καί την φω­νάζω σε ολόκληρη τη γη.Πώς θα μπορούσε κανείς να μιλήσει για κάτι πού δεν γνωρίζει;

Αγιος Σιλουανός ό Άθωνίτης

[toula]

Όποιος δεν συγχωρεί έχει ξεγράψει τον εαυτό του από την αιώνια ζωή(Στάρετς Σαμψών)

O μεθύστακας, o πόρνος κι o υπερήφανος, τόνιζε o στάρετς Σαμψών,μπορεί να αξιωθούν του ελέους του Θεού.
Μα όποιος δε συγχωρεί,δε ζητεί συγγνώμη,δε δι­καιολογεί καί μάλιστα όσο πιο πολύ μπορεί συνειδητά καί σκόπιμα, ...αυτός ό άνθρωπος έχει ξεγράψει τον εαυτό του από την αιώνια ζωή μια για πάντα.Γιατί δεν έχει κα­μιά σχέση με το Θεό.Καί δεν πρόκειται να εισακουστεί.

[toula]

Όσο περισσότερο ενωνόμαστε με τον συνανθρωπο,τόσο περισσότερη είναι η ένωσή μας με το Θεό

Φαντάσου έναν κύκλο σημειωμένο πάνω στο χώμα, λέει ό Δωρόθεος. Υπόθεσε ότι ό κύκλος είναι ό κόσμος καί ότι το κέντρο του κύκλου είναι ό Θεός. Ένας αριθμός γραμμών οδηγούν από την περιφέρεια στο κέντρο καί αυτές οι γραμμές αντιπροσωπεύουν τους δρόμους της ζωής πού οί άνθρωποι μπορούν να ακολουθήσουν. Στήν επιθυμία τους να πλησιά­σουν το Θεό οί άγιοι προχωρούν ακολουθώντας αυτές τίς γραμμές προς το κέντρο του κύκλου. 'Ετσι, όσο πιο πολύ προχωρούν τόσο πιο πολύ πλησιάζουν ό ένας τον άλλο καί το Θεό. "Οσο πιο κοντά έρχονται στο Θεό τόσο πιο κοντά έρχονται στον άνθρωπο. Αυτή είναι ή φύση της αγάπης, όσο πιο πολύ ενωνόμαστε με το συνάνθρωπο τόσο περισσότερη είναι ή ένωση μας με το Θεό.

[toula]

Άμή εγώ να φάω όλο το ψωμί καί εσύ να πεινάς,τί φανερώνω; (Αγ.Κοσμάς ο Αιτωλός)

Δείχνουμε αγάπη στο συνάνθρωπο όταν του δίνουμε κάτι πού έχουμε εμείς καί πού εκείνος το έχει ανάγκη· "έπείνασα καί έδώκατέ μοι φαγείν" (Ματθ. 25, 35).
"Εγώ έχω ένα ψωμί να φάω, εσύ δεν έχεις. Άνίσως καί σου δώσω κομμάτι καί εσένα οπού δεν έχεις,ε,τότε φανερώ­νω πώς σε αγαπώ. Άμή εγώ να φάω όλο το ψωμί καί εσύ να πεινάς, τί φανερώνω; φανερώνω πώς ή αγάπη όπου έχω εις εσένα είναι ψεύτικη.'Εχω δυο ποτήρια κρασί να πιω, εσύ δεν έχεις. Άνίσως καί σου δώσω καί εσένα, από αυτό να πιής,τό­τε φανερώνω πώς σε αγαπώ,άμή άνίσως καί δεν σε δώσω εσένα,είναι κάλπικη ή αγάπη.Άμή εγώ να έχω τα φορέματα μέσα εις το σεντούκι φυλαγμένα να τα τρώγη το σκουλήκι καί εσύ να περιπατης γυμνός, είναι κάλπικη ή αγάπη.Εσύ είσαι λυπημένος,απέθανε ή μητέρα σου ό πατέρας σου ή το παιδί σου ή άρρωστος είσαι.Άνίσως καί έλθω να σε παρηγορήσω,τότε είναι αληθινή ή αγάπη.Άμή άνίσως εσύ κλαίης καί θρηνής,καί εγώ κάθομαι τρώγω,πίνω,χορεύω,τραγουδώ ξεφαντώνω,είναι ψεύτικη ή αγάπη"

(Αγ.Κοσμά Αιτωλού)-Διδαχή Α'

[toula]

Η συναίσθηση των αδυναμιών μας.Οι τρεις κατηγορίες των ανθρώπων(Οσίου Ανθίμου Χίου)

Καλότυχος εκείνος που γνωρίζει την κατάστασην του και ταπεινώνεται.Κακότυχος εκεινος που δε γνωρίζει και περιφανευεται.Η ανθρώπινη φύση υπόκειται σε πάθη στο φθόνο,μίσος,θυμό,ζηλοτυπία κι άλλα πάθη.Καλότυχος εκείνος που το κατάλαβε.
Αυτός ο άνθρωπος θα έχει καλές ημέρες,διότι εμείς δε πιστεύουμε στο ριζικό και στη τύχη όπως το λένε.Πως?Διότι πάντοτε ταπεινώνεται και όπως κι αν του έρθει το πράγμα εις το Θεόν το ρίχνει κι ότι κι αν ακούσει κι ότι κι αν δεί πάντοτε στο αγαθό και στο καλό το γυρίζει και αναπαυεται.
Αντιθέτως εκεινος που δε γνώρισε τη κατάσταση του είναι κακότυχος,διότι είναι περίφανος και ότι κι αν του συμβεί,ολα στο πονηρό τα παίρνει,αυτός ο άνθρωπος θα εχει κακες ημέρες διότι ποτέ του δεν αναπαυεται.Εξετάζει τα σφαλματα των άλλων,είναι έτοιμος να κατακρίνει να κατηγορήσει,κι όλα αυτά διότι δεν αισθάνεται την ασθένειαν του,αλλά νομίζει οτι εκείνος δεν σφάλλει.

Υπάρχουν τριών ειδών άνθρωποι:σαρκικοί,ψυχικοί και πνευματικοί.Ο σαρκικός άνθρωπος ζητά την αναπαυση,αγαπά τους επαίνους,δε θέλει να του κόψουν το θέλημα του,υπερασπιζεται τον εαυτό του και ζητεί όσα ειναι προς αναπαυση του.Ο ψυχικός πάλι δε θέλει να αδικήσει,αλλά ούτε και να τον αδικήσουν.Δε κατηγορεί αλλά δεν θέλει και να τον κατηγορήσουν,εαν το συμβεί μια αδικία δεν ομιλει δε αλλά θλίβεται και λυπάται πως του το έκαναν.Ο πνευματικος αν αδικηθει χαίρεται,αν του κόψουν το θέλημα του ευφραινεται κι ότι κι αν του συμβει θεωρεί τον εαυτό του υπαιτιο.

Πηγή:Απόσπασμα απο το βιβλίο Άγιου Ανθίμου Χίου "Διδαχές πνευματικές-Άρτος ζωής" Ιερά Μονή Παναγίας Βοήθειας Χίου

[toula]

Ο θάνατος είναι χωρισμός που δεν είναι χωρισμός...
Ο θάνατος είναι ένας χωρισμός πού δεν είναι χωρισμός. Ή Όρθοδοξία αποδίδει πολύ μεγάλη ση­μασία σ' αυτό το σημείο. Ζώντες καί κεκοιμημενοι ανήκουν στην ίδια οικογένεια. Το χάσμα του θανάτου δεν είναι αγε­φύρωτο, επειδή όλοι μας συναντιόμαστε γύρω από την τρά­πεζα του Κυρίου. Σύμφωνα με τη Ρωσίδα συγγραφέα Ιου­λία de Beausobre (1893-1977),''΄Η Εκκλησία... είναι ό τόπος συνάντησης των κεκοιμημένων, των ζώντων καί αυτών πού δεν έχουν ακόμη γεννηθεί, όπου αγαπώντας ό ένας τον άλλο, προσέρχονται γύρω από τον βράχο της αγίας Τρα­πέζης για να διακηρύξουν την πίστη τους στον Θεό''

[toula]

Ας αναγνωρίσουμε ότι το να μην αμαρτήσει κανείς καθόλου, είναι πράγματι πάνω από τις ανθρώπινες δυνάμεις και γνώρισμα μόνον του Θεού.
Το να μένει όμως κάποιος αθεράπευτος είναι γνώρισμα μόνον της πονηρής και αντίθετης προς τον Θεό φύσεως και των ενεργειών που προέρχονται από αυτήν.
Το να επιστρέφουν εκείνοι που έχουν αμαρτήσει είναι γνώρισμα ανθρώπων, αλλά ανθρώπων αγαθών, που ανήκουν στην μερίδα εκείνων που σώζονται.

Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος.

[toula]

Περιφέρεται παντού΄.
Η πνευματική επαγρύπνηση και ο αγώνας σου κατά
του δαιμονικού κακού θα διαρκέσει μέχρι το τέλος της ζωής σου:
«Γίνου πιστός άχρι θανάτου, και δώσω σοι τον στέφανον της ζωής» (Αποκ. 2. 10).
Κι αυτό, γιατί ο σατανάς συνεχώς επαγρυπνεί και ποτέ δεν ησυχάζει, αλλά σαν
άγριο λιοντάρι περιφέρεται παντού ζητώντας να καταπιεί όποιον του έχει ξεφύγει.
Αλλοίμονο σ’ εκείνον που θα τον βρει κοιμισμένο!

Άγιος Δημήτριος του Ροστώφ

[toula]

Γέροντα ΕΦΡΑΙΜ, μετά από τόσα χρόνια αγώνα, τι σας έμεινε μέσα στη ψυχή σας;

-Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Όλα είναι δεύτερα, όλα δεύτερα. Το πρώτο είναι το όνομα του Χριστού μας και τώρα, περνώντας τα χρόνια, είδα στη πράξη, ότι μόνο με την αγάπη κερδίζεται ο άνθρωπος. Η ζωή μου ήταν κόπος και πόνος… Μόνο το όνομα του Χριστού και της Παναγίας μας μ’ έβγαλε πέρα. Όποιος άνθρωπος δεν λέγει καθημερινά το όνομα του Χριστού και της Παναγίας μας, δεν είναι Χριστιανός.
- Δηλαδή η ευχή του Χριστού είναι το μέγιστο;
-Γέροντας ΕΦΡΑΙΜ: Βεβαίως, γιατί είμαστε συνέχεια με τη μνήμη του Χριστού μας. Οι Άγιοι Πατέρες φωτίστηκαν και μας άφησαν αυτές τις προσευχούλες. Τρία και δύο γράμματα, «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον ημάς» και «Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς». Δεν είναι να διαβάσουμε εγκυκλοπαίδειες, ούτε πολλά βιβλία.
Μ’ αυτές τις δύο προσευχούλες, σωζόμαστε όλοι οι Χριστιανοί. Οι μοναχοί που δεν έχουν τις μέριμνες των κοσμικών, προσεύχονται πολύ και φθάνουν ψηλά. Τους βοηθάει πολύ και η Παναγία μας. Είναι σαν να μιλούν στο αυτί του Χριστού μας, γιατί είναι αφοσιωμένοι στη προσευχή και αυτό είναι το κύριο έργο τους και όποιος έχει το δώρο της προσευχής στη καρδιά του, όταν πεθάνει δεν τον αγγίζουν τα τελώνια. Πηγαίνει μετά τον θάνατό του, κατευθείαν στο Χριστό μας. Δεν έχει εμπόδια, γιατί το όνομα του Χριστού έχει δύναμη. Είναι πυρ ο Θεός.

[toula]

Ο χρυσοχόος και ο πατρίκιος

Υπήρχε κάποιος χρυσοχόος πολύ ευφυής και άριστος τεχνίτης, προς τον οποίο ήλθε κάποιος πατρίκιος, δηλαδή ευγενής, και παράγγειλε να του κατασκευάσει ένα σταυρό με πολύτιμους λίθους, για να τον προσφέρει στον ναό.

Αφού έλαβε, λοιπόν, χρυσάφι αντί για χρήματα, σκέφτηκε και είπε στον εαυτό του ότι, αφού ο άρχοντας προσφέρει τόσα χρήματα στον ναό, γιατί να μην προσφέρει και ο ίδιος κάτι για δικό του όφελος, όπως η χήρα τα δύο λεπτά.

Έτσι υπολόγισε την τιμή της εργασίας του, η οποία άρμοζε, την πρόσθεσε και με τον σταυρό και τον τελείωσε.

Όταν ήλθε ο πατρίκιος και ζύγισε το χρυσάφι, προτού τοποθετηθούν οι πολύτιμοι λίθοι, το βρήκε περισσότερο απ’ όσο είχε δοθεί.

Όταν άρχισε να τον ελέγχει με απειλές, μήπως έκανε δόλο και πρόσθεσε μέταλλα με το χρυσάφι που του έδωσε, ο νέος του είπε:
«Ο Θεός που γνωρίζει τα ενδόμυχα της ψυχής, γνωρίζει ότι δόλο δεν έκανα, αλλά βλέποντας ότι εσύ προσφέρεις τόσα χρήματα στον Χριστό, σκέφτηκα να προσφέρω και εγώ τον μισθό του κόπου μου, ώστε να έχω και εγώ μισθό μαζί σου».

Θαυμάζοντας ο πατρίκιος την αγαθή προαίρεση του λέει:
«Επειδή τέκνο έτσι έκρινες, για να έχεις και εσύ μερίδιο στον Χριστό, από σήμερα σε κάνω θετό υιό μου και κληρονόμο».

Έτσι τον πήρε μαζί του και τον έκανε θετό υιό και κληρονόμο του.

Από αυτό λοιπόν, διδασκόμαστε την αγαθότητα του Θεού, ο οποίος λαμβάνοντας από εμάς με καλή προαίρεση, αποδίδει πλούσια την ανταπόδοση.

www.orthmad.gr