Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

Ὅποιος ψηφίζει ἰδιοτελῶς, θά ἐπιτρέψει ἡ θεία δικαιοσύνη νά τό... πληρώσει
Ὅταν πλησίαζε ὁ καιρός γιά τίς ἐθνικές ἐκλογές, πολλοί προσκυνητές ἐρχόντουσαν καί τόν ρωτοῦσαν τόν Γέροντα ποιά ἦταν ἡ γνώμη του καί ποιόν ἐκεῖνος θεωροῦσε ἄξιο γιά νά ψηφίσουν. Ὁ Γέροντας ἔλεγε:
-Νά ψηφίσετε ὅποιον βλέπετε ὅτι εἶναι καλύτερος, ὅποιον ἀγαπᾶ πιό πολύ τό Θεό καί τήν πατρίδα μας. Αὐτόν νά ψηφίσετε!
Τότε ἐκεῖνοι ἐπί μονίμου βάσεως του ἀπαντούσαν
- Γέροντα ὅλοι τό ἴδιο εἶναι.
Κι ἐκεῖνος τούς ἔλεγε:
-Βρέ παιδιά, κοιτάξτε ἐδῶ πέρα. Ὅλες οἱ ἐλιές ἴδιες εἶναι καί ὅλες ἔχουν δάκο. Ἄλλες ὅμως ἔχουν ἑκατό τοῖς ἑκατό, ἄλλες ὀγδόντα τοῖς ἑκατό, ἐνῶ ἄλλες πενήντα τοῖς ἑκατό. Ἐμεῖς, λοιπόν, ἐφόσον ἔχουμε ἀνάγκη ἀπό ἐλιές πρέπει νά κοιτάξουμε ποιές ἔχουν τό λιγότερο δάκο γιατί διαφορετικά δέν γίνεται.
Καί πάντα πρέπει νά ψηφίζουμε μέ δύο κριτήρια: α) μέ τό πόσο ἀγαπᾶ ὁ ὑποψήφιος τό Θεό καί εἶναι συνειδητό μέλος τῆς Ἐκκλησίας καί β) μέ τό πόσο ἀγαπᾶ τήν πατρίδα καί ἀποβλέπει στό γενικό καλό του τόπου κι ὄχι....
στό δικό του συμφέρον. Ἐάν κάποιος χρησιμοποιήσει κάποιο ἄλλο κριτήριο, ἐκτός ἀπό αὐτά τά δύο, τότε κινεῖται ἰδιοτελῶς καί δέν εἶναι αὐτό πού κάνει χριστιανικό. Ἀργότερα θά ἐπιτρέψει ἡ θεία δικαιοσύνη νά τό πληρώσει.

Ἀπό τό βιβλίο τοῦ π. Χριστοδούλου Ἁγιορείτου "Ὁ γέρων Παΐσιος"

[toula]

Ας γυμναζόμαστε για τον καιρό του μαρτυρίου...

Ας γυμναζόμαστε για τον καιρό του μαρτυρίου. Περιφρόνησαν εκείνοι τη ζωή τους, περιφρόνησε συ τίς αμαρτωλές άπολαύσεις. Έριξαν εκείνοι τα σώματα τους στη φωτιά" ρίξε εσύ χρήματα στα χέρια των φτωχών. Πάτησαν εκείνοι πάνω σε αναμμένα κάρβουνα, σβήσε εσύ της κακής επιθυμίας τη φλόγα... Όπως οί Μάρτυρες και συ μην κοιτάς τα παρόντα δυσάρεστα, αλλά τα μέλλοντα ευχάριστα. Όχι τα δεινά πού σε πιέζουν, αλλά τα αγαθά πού ελπίζουμε να απολαύσουμε. Όχι τα παθήματα, αλλά τα βραβεία. Όχι τους κόπους, αλλά τα στεφάνια. Όχι τους ίδρωτες, αλλά τίς αμοιβές. Όχι τους πόνους, άλλα τίς ανταποδόσεις. Όχι τη φωτιά πού καίει, αλλά τη μέλλουσα βασιλεία. Όχι τους γύρω δήμιους, αλλά το στεφανοθέτη Χριστό
Ιερού Χρυσοστόμου'Έγκώμιον εις τους Αγίους Παντας''

Το κορμί σας ας το καύσουν, ας το τηγανίσουν τα πράγματα σας ας σας τα πάρουν μη σας μέλλει" δώσατε τα δεν είναι ιδικά σας. Ψυχή και Χριστός σας χρειάζονται. Αυτά τα δύο όλος ό κόσμος να πέσει δεν ημπορεί να σας τα πάρει, εκτός και τα δώσετε με το θέλημα σας».
Αγιος Κοσμάς ό Αιτωλός

Μη νομίζεις ότι μάρτυρες είναι εκείνοι μόνο πού τους έκοψαν το κεφάλι μία φορά, επειδή δεν αρνήθηκαν το Χριστό. Είναι καί άλλοι, πού δεν αρνούνται την αρετή, την υπομονή. Οί πρώτοι μία φοράν έμαρτύρησαν, ενώ οί δεύτεροι κάθε λίγο μαρτυρούν. «Έλογίσθημεν ως πρόβατα σφαγής. Ένεκα σου θανατούμεθα όλην την ήμέραν» (Ρωμ. η' 36), λέει ή θεία Γραφή. Είναι οί αναίμακτοι μάρτυρες, τη προαιρέσει μάρτυρες. Οί αφανείς μάρτυρες στον κόσμο, αλλά φανεροί στο Θεό.
Από το βιβλίο «Γέροντας Έφραίμ Κατουνακιώτης»

«Είναι φανερό ότι δεν υπάρχει εκείνος πού να μπορεί να τρομοκρατήσει καί να υποδουλώσει εμάς, πού σε όλη τη γη έχουμε πιστέψει στον Ιησού. Ενώ βέβαια αποκεφαλιζόμαστε καί σταυρωνόμαστε καί ριχνόμαστε στα θηρία, στίς φυλακές, στη φωτιά καί σ' όλα τα άλλα βασανιστήρια, είναι φανερό ότι δεν παύουμε να διακηρύττουμε με θάρρος την πίστη μας" αλλά όσο πιο πολλά άπ' αυτά τα άνοσιουργήματα συμβαίνουν, τόσο πιο πολλοί άλλοι γίνονται πιστοί καί θεοσεβεΐς με τη βοήθεια του Ιησού. Όπως ή κληματαριά, από την οποία θα κόψει κανείς τα κλαδιά πού έκαμαν καρπό, ξαναβλαστάνει καί βγάζει άλλα κλαδιά θαλερά καί καρποφόρα, το ίδιο γίνεται και σ' εμάς. Γιατί το αμπέλι πού φύτεψε ό Θεός καί Σωτήρας Χριστός είναι ό λαός Του»,
Ιουστίνου Φιλοσόφου και Μάρτυρος προς Μάρκον Αυρήλιον

Ό ποιητής Χρηστοβασίλης έγραφε για έναν Εθνομάρτυρα από τους πρόσφατους: « Χαρά στο Θάνατο Σου. Δεν είναι θάνατος αυτός, είναι ζωή καθάρια, τέτοιος θάνατος λογιέται αθανασία».

Μας δίδαξαν στα σχολεία ότι έχουμε πέντε μόνο αισθήσεις. Άπέκρυψαν την αίσθηση την πολύ πιο σπουδαία της ψυχης. Έτσι δημιουργήσαμε μια γενιά αισθησιακή, όπου λειτουργούν μόνο οί σωματικές αισθήσεις. Υποτιμάμε τον πνευματικό κόσμο. Τη φωνή των μαρτύρων καί των αγίων. "Αλλου είδους αυτιά όμως χρειάζονται για να την ακούσουν. Ό ίδιος ό Κύριος μας, το επισήμανε: « ό έχων ώτα άκούειν, άκουέτω». Καί ή φωνή τους αυτή μας είναι τόσο αναγκαία. Επειδή μας υπενθυμίζει καθήκοντα λησμονημένα, Οτι χωρίς θυσίες τίποτε δεν μπορεί να ευημερήσει.
Οί άγιοι καί οί μάρτυρες για τη θυσία τους ζητάνε ως αντάλλαγμα μιμητές ανάμεσα μας. Όχι για να χύσουμε άσκοπα το αίμα μας, τα πράγματα έχουν αλλάξει από εκείνη την εποχή. Ζητούν από τον καθένα μας να υποστηρίζει την αλήθεια, να ζει την αλήθεια, να διακηρύττει την αλήθεια προς όλες τις κατευθύνσεις. Κάθε πιστός να γίνει μάρτυρας με το παράδειγμα του, κυρίως όμως με τα έργα του. Ό τόπος μας πολλά ακόμη χρειάζεται. Κυρίως όμως χρειάζεται νέους ανθρώπους, αυθεντικούς, όχι κίβδηλους καί νοθευμένους. Να θέτουν σέ πράξη καί έργα ό,τι πιστεύουν. Να ζουν όπως προσεύχονται καί να προσεύχονται όπως ζουν. Με τέτοιο βίωμα συνέπειας καί πιστότητας μπορούμε να αναδειχθούμε μάρτυρες
Μητρ.Σηλυβρίας, Αιμιλιανού Τιμιάδου

Μοϋ λεγε προχτές ένας χαριτωμένα οργισμένος νεαρός.
- Μιλάτε γιά μάρτυρες. Μα μόνο οι χριστιανοί έχουν; Τί είναι αυτοί πού σφαγιάζονται σ' όλο τον κόσμο για άλλες ιδέες; Πρέπει να ομολογήσετε,αν είσαστε τίμιοι, πώς αυτές οι ιδέες έχουν περισσότερους.
Το ερώτημα του παιδιού μου τριβέλλιζε το μυαλό. Αλήθεια, μόνο εμείς οί χριστιανοί έχουμε μάρτυρες; Ρώτησα ένα σοφό άνθρωπο. Ρώτησα, ας ποϋμε έναν ειδικό που ξέρει να ξεχωρίζει το γνήσιο από την απομίμηση.
- "Ακουσε, μου είπε. Ξέχασε ό νεαρός σου μια λεπτομέρεια. Μάρτυρες έχουν κι άλλοι. Οι μάρτυρες όμως της Εκκλησίας μας ήταν οί μόνοι πού πέθαναν συμφιλιωμένοι με το δήμιο τους. Οί δικοί μας μάρτυρες δεν πέθαναν με το μίσος στην καρδιά.
Γαλάτεια Γρηγοριάδου Σουρέλη

[toula]

«Ως ο αλλόγλωσσος εν ετερογλώσσοις εν γνώσει καθήμενος»
Από την προφορική Διαθήκη του Γέροντος Γερμανού

«Ποτέ σου μη ζήτησης αξιώματα. Ποτέ σου μη ζήτησης τιμές από τον κόσμο. Ποτέ σου μη ζήτησης να ακουστή το όνομά σου.
Να ‘σαι πάντα αφανής, άγνωστος στους πολλούς τόσο, ώστε, ει δυνατόν, να μη σε ξέρη κανένας. Και τότε θα σε ξέρη ο Θεός. Εάν ο Θεός θέλη να σε φανερώση, δεν ευθύνεσαι εσύ. Μόνο εσύ να μη φροντίζης να φανής ότι είσαι έτσι και έτσι, ότι τάχα δηλαδή έχεις αρετή, είσαι άξιος κ.λπ.
Να ζης με αφάνεια, σαν ξένος και παρεπίδημος, ''ως ο αλλόγλωσσος εν ετερογλώσσοις εν γνώσει καθήμενος'', όπως λέγει ο Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος.
Να μην αποκτήσης ποτέ σου παρρησία, να μη θέλης να φαίνεσαι πως κάτι είσαι. Και τέλος, να μη έχης ποτέ, μα ποτέ σου μνησικακία, ούτε ακόμη με τον χειρότερό σου εχθρό. Αλλά αντίθετα να παρακαλής τον Θεό να τους συγχωρήση όλους, να συγχωρήση όλο τον κόσμο».

Ο μακαριστός ηγούμενος της μονής Σταυροβουνίου Γερμανός † 31.8.1982)

[toula]

Μετά το τέλος της λειτουργίας παρακάλεσαν οι πατέρες τον αδελφό να τους απαντήσει· «Πές μας αν σου έδειξε κάτι ο Θεός για να ωφεληθούμε και μεις». Αυτός κλαίγοντας άρχισε να λέγει· «Όταν τελείωσε ο κανόνας της ψαλμωδίας και αναγνώσθηκε η διδαχή των αποστόλων και ετοιμάστηκε ο διάκονος να αναγνωρίσει το ευαγγέλιο, τότε είδα να ανοίγει η στέγη της εκκλησία και να φαίνεται ο ουρανός και κάθε λόγος του αγίου ευαγγελίου να γίνεται φωτιά μέχρι τον ουρανό.

Όταν τελείωσε η ανάγνωση του ευαγγελίου, ήλθαν οι κληρικοί από το διακονικό κρατώντας την μετάληψη των αγίων μυστηρίων. Τότε είδα να ανοίγουν οι ουρανοί και να κατεβαίνει φωτιά και μαζί της ένα πλήθος αγγέλων και αρχαγγέλων και πάνω απ’ αυτούς δύο πρόσωπα ενάρετα των οποίων την ομορφιά δεν μπορώ να περιγράψω – γιατί η φεγγοβολή τους ήταν σαν αστραπή – και ανάμεσα του υπήρχε ένα μικρό παιδί.
Τότε οι άγγελοι παρατάχθηκαν γύρω από την αγία Τράπεζα και το παιδί βρισκόταν ανάμεσά τους. Όταν τελείωσαν οι θεϊκές ευχές και άρχισαν οι κληρικοί να τεμαχίζουν τους άρτους της προθέσεως, είδα τα δύο πρόσωπα πάνω στην αγία Τράπεζα να κρατούν τα χέρια και τα πόδια του παιδιού, που ήταν πάνω στην αγία Τράπεζα, και με το μαχαίρι που κρατούσαν έσφαξαν το παιδί και άδειασαν το αίμα του στο Ποτήριο που βρισκόταν πάνω στην αγία Τράπεζα. Αφού έκοψαν σε μικρά τεμάχια το σώμα του παιδιού τα τοποθέτησαν πάνω από τους άρτους και έγιναν και οι άρτοι σώμα.
Τότε ήρθε στο μυαλό μου ο Απόστολος που λέει· Γιατί η δική μας γιορτή του Πάσχα συνίσταται στο γεγονός ότι ο Χριστός θυσιάστηκε για χάρη μας. Όταν όμως πλησίασαν οι αδελφοί να μεταλάβουν την αγία προσφορά, τους προσφέρονταν ζωντανό σώμα. Μόλις όμως χρησιμοποιούσαν την επίκληση αμήν γινότανε άρτος στα χέρια τους. Όταν όμως πήγα και ’γω να μεταλάβω μου δόθηκε σώμα και δεν μπορούσα να μεταλάβω. Τότε άκουσα μια φωνή στα αυτιά μου να μου λέει· Άνθρωπε γιατί δεν μεταλαβαίνεις, αυτό δεν είναι αυτό που ζήτησες; Τότε είπα· Λυπήσου με, Κύριε. Δεν μπορώ να μεταλάβω σώμα. Πάλι μου είπε· Αν μπορούσε ο άνθρωπος να μεταλάβει σώμα, σώμα θα υπήρχε όπως το βρήκες. Κανείς όμως δεν μπορεί να φάγει σώμα, γι’ αυτό όρισε ο Κύριος τους άρτους της προθέσεως. Γιατί όπως από την αρχή ο Αδάμ με τα χέρια του Θεού έγινε σάρκα και μετά της έδωσε πνεύμα ζωής ο Θεός, κατόπιν η σάρκα χωρίστηκε στη γή, το πνεύμα όμως εγκαθίσταται στην καρδιά. Αν λοιπόν πίστεψες, μετάλαβε αυτό που έχεις στο χέρι σου. Και μόλις είπα· Πιστεύω Κύριε, έγινε το σώμα που είχα στο χέρι μου άρτος.

Όταν προχώρησε η λειτουργία και ξαναγύρισαν οι κληρικοί είδα πάλι το μικρό παιδί ανάμεσα στα δύο πρόσωπα και ενώ οι κληρικοί συμμάζευαν τα δώρα, είδα πάλι τη στέγη να ανοίγει και οι θείες δυνάμεις να ανυψώνονται στον ουρανό».
Αυτά αφού άκουσαν οι αδελφοί και αφού ένιωσαν βαθιά κατάνυξη, αναχώρησαν στα κελλιά τους.

Πηγή: Σιναίτικα κείμενα ,Το Γεροντικό του Σινά, Κεφ. Η' , σελ. 45-49,
του Δ. ΤΣΑΜΗ
Εκδόσεις της Ι.Μ.του θεοβάδιστου Όρους Σινά
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 1988

[toula]

Να λέτε το Σύμβολο της Πίστεως τουλάχιστον μία φορά την ημέρα!
Ή Όρθόδοξος'Εκκλησία το παρέλαβε από τούς Άγιους Πατέρας και το διατήρησε αναλλοίωτο, ενώ οι Παπικοί το βεβήλωσαν και το αλλοίωσαν διά του Φιλιόκβε. Διατί να λέμε το «Πιστεύω» μας κατά το Απόδειπνο

[toula]

Σμίκρυνον σεαυτόν εν πάσι…

- Όταν, Γέροντα κάνω ένα σφάλμα και βλέπω ότι οι άλλοι θα μπορούσαν να με προλάβουν να μην το κάνω, τους ζητώ τον λόγο.
- Ακόμη και στο να διορθωθούμε, μόνο από τον εαυτό μας πρέπει να έχουμε απαίτηση. Αλλά εσύ κάνεις σαν τα μικρά παιδιά που έχουν μόνο απαιτήσεις.
- Όμως, Γέροντα, πότε θα μεγαλώσω; Πότε θα καταλάβω ότι έχω και υποχρεώσεις;
- Όταν …μικρύνεις! Όταν δηλαδή καλλιεργήσεις την ταπείνωση και την αγάπη.
- Γέροντα, ο Αββάς Ισαάκ γράφει: «Σμίκρυνον σεαυτόν εν πάσι προς πάντας ανθρώπους». Πώς γίνεται αυτό;
- Με την ταπεινή συμπεριφορά. Σε μια οικογένεια, σε ένα μοναστήρι, κ.λπ., όταν υπάρχει αγωνιστικό πνεύμα για την πνευματική καλλιέργεια και ταπεινώνεται ο ένας στον άλλο, αυτό βοηθάει όλους, όπως στην πρώτη Εκκλησία που γινόταν δημόσια εξομολόγηση και όλοι βοηθιούνταν. Όποιος ταπεινώνεται, χαριτώνεται από τον Θεό και μετά βοηθάει και τους άλλους. Η ταπεινή συμπεριφορά ποτέ δεν πληγώνει τον άλλο, γιατί ο ταπεινός πάντα έχει και αγάπη.
- Γέροντα, τι θα με βοηθήσει να νιώθω ότι είμαι κάτω από όλες τις αδελφές.
- Για να νιώθεις κατώτερη από όλες τις αδελφές, να σκέφτεσαι τις πολλές δωρεές που σου έδωσε ο Θεός και δεν τις έχει διπλασιάσει. Να λες στον εαυτό σου: «Το τάλαντο έμαθα μόνο να χτυπώ∙ τα τάλαντά μου δεν μπόρεσα ακόμη να τα διπλασιάσω».
Όταν ο άνθρωπος βλέπει τον εαυτό του κάτω από όλους, κάτω, κάτω…, από εκεί βγαίνει απάνω στον ουρανό. Αλλά εμείς τι να κάνουμε; Συγκρίνουμε τον εαυτό μας με τους άλλους και βγάζουμε συμπεράσματα ότι είμαστε ανώτεροι από εκείνους. «Και από εκείνον είμαι καλύτερος, λέμε, και από τον άλλον… Δεν είμαι σαν κι αυτόν». Από τη στιγμή όμως που έχουμε τον λογισμό ότι ο άλλος είναι κατώτερος από εμάς, δεν μπορούμε να βοηθηθούμε.
- Γέροντα, όταν αναγνωρίζω την αρετή του άλλου, αυτό έχει ταπείνωση;
- Φυσικά, όταν ευλαβείσαι και αγαπάς τον άλλον που έχει αρετή, αυτό δείχνει ότι έχεις ταπείνωση και αγαπάς πραγματικά την αρετή. Σημάδι πνευματικής προόδου είναι και αυτό: ένα καλό που έχεις δεν το θεωρείς σπουδαίο και το παραμικρό καλό του άλλου το βλέπεις πολύ ανώτερο από το δικό σου∙ πάντα δηλαδή εκτιμάς το καλό των άλλων. Τότε έρχεται άφθονη η θεία Χάρις. Γι’ αυτό, όποιος πιστεύει ότι οι άλλοι είναι ανώτεροί του, αυτός είναι ανώτερος, γιατί έχει τη Χάρη του Θεού.
Όλοι οι άνθρωποι έχουν και τις αδυναμίες τους, έχουν και τα καλά τους, τα οποία κληρονόμησαν από τους γονείς τους ή τα απέκτησαν με αγώνα∙ άλλος δέκα τοις εκατό, άλλος εξήντα τοις εκατό, άλλος ενενήντα τοις εκατό. Επομένως, όλοι μπορούμε ν πάρουμε κάτι καλό από τους άλλους, για να ωφεληθούμε και να ωφελήσουμε. Αυτό άλλωστε είναι το ορθόδοξο πνεύμα. Εγώ και από μικρά παιδιά βοηθιέμαι, άσχετα αν δεν το φανερώνω, για να μην υπερηφανευθούν και βλαφθούν.

-Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου, Λόγοι Ε’: Πάθη και Αρετές, εκδ. Ι.Η. Ευαγγελιστή Ιωάννη του Θεολόγου, Σουρωτή Θεσσαλονίκης, σ. 182-184.

[toula]

Μακαρία η γενεά που έχει μέσα της πολλούς δικαίους...
Υπάρχουν σέ όλες τίς γενεές έκείνοι πού λατρεύουν τόν Κύριο άλλιώς δέν θά ύπηρχε ό κόσμος. Διότι, λέει ό Κύριος, άν τό άλάτι χάσει τή δύναμή του μέ τί θά άλατισθεί; Δέ χρησιμεύει πιά σέ τίποτε, παρά νά πεταχθεί έξω καί νά τό πατούν οί άνθρωποι. Έπειδή στά Σόδομα δέ βρέθηκε άπό αύτή τή μερίδα, παρά ένας μόνο, καταστράφηκαν σέ μιά στιγμή. Άλλά ούτε άκόμη, όταν ό δίκαιος ήταν μαζί τους, έξαπέλυσε έναντίον τους τήν όργή Του τό παντοδύναμο χέρι,παρά μόνον όταν πηρε καί αύτόν άπό άνάμεσά τους.
Γι' αύτό είναι μακαρία ή χώρα, είναι μακαρία ή πόλη, είναι μακαρία ή γενεά πού έχει μέσα της πολλούς δικαίους άλλά, καλύτερα, μακαριώτεροι είναι οί ίδιοι οί δίκαιοι, χάρη στούς οποίους σώζεται ό κόσμος,διότι μακαρισμοί καί έπαινοι περιμένουν τούς δίκαιους.
Γι' αύτό άποβάλλοντας τά έργα πού δέν ταιριάζουν στή δικαιοσύνη, άς δείξουμε ζηλο γιά τόν τρόπο ζωης τών δικαίων, γιά νά κληρονομήσουμε μαζί τους τούς έπαίνους μέ τό νά γίνουμε φώς καί δύναμη καί πόλη τού μεγάλου Βασιλιά, ώστε Αύτός νά είναι τό καύχημά μας, διότι στήν έξουσία του βρίσκονται τά πέρατα της γης.

"ΕΡΓΑ ΟΣΙΟΥ ΕΦΡΑΙΜ ΤΟΥ ΣΥΡΟΥ" Τόμος Δ', σελ. 259·Έκδ. "Τό Περιβόλι της Παναγίας»

[toula]

Οι μακρύνοντες εαυτούς από τον Θεό,απολούνται(Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος)

Ενόμισαν οι μάταιοι σαρκικοί άνθρωποι ότι μακριά από τον Θεό, από τα καλά ήθη και τις αρετές, μόνο με τις εξωτερικές επιδείξεις, με τις ανωφελείς τελετές στις οποίες γίνεται κακή σπατάλη εκατομμυρίων, και με κούφια λόγια, πως θα ανώρθωναν το έθνος, αλλά πλανήθηκαν.
Δεν μελέτησαν, δεν άκουσαν ότι· οι μακρύνοντες εαυτούς από τον Θεό απολούνται. Ξεριζώθηκαν διότι δεν ήταν φυτεία του Θεού.
Το Έθνος για να ανορθωθεί πρέπει να αναγεννηθεί ηθικά, να παύση η διαφθορά και η παραλυσία των ηθών, να παύση η κακοήθεια και η αμαρτία, να παύση η αδικία, η πλεονεξία, η ασέβεια και η βλασφημία.
Ανοίξατε τις εκκλησιαστικές ιστορίες και θα ιδέτε ότι, αφ' ότου έγινε ο κόσμος, αληθώς πάσα παράβασις και παρακοή έλαβε την δικαία τιμωρία...

Ψυχοσωτήρια Διδάγματα Συγχρόνων Γερόντων Εκδόσεις "Ορθόδοξος Κυψέλη" Θεσσαλονίκη

[toula]

Ένα όμορφο πρόσωπο κάποτε γερνάει..
Ένα ωραίο σώμα κάποτε χαλάει…
Μια ψυχή όμως γεμάτη καλοσύνη και αγάπη δεν χαλάει και δεν γερνάει ποτέ..!

Αγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

[toula]

Η «συνταγή» σωτηρίας του Γέροντα προς όλους τους κοπιώντας και πεφορτισμένους, ήταν απλή και σαφής: «Αναζητήστε σανίδα σωτηρίας κοντά στο Θεό.
-Περιορίστε τις υλικές ανάγκες σας, γιατί δημιουργούν τεράστια βάρη και άγχη.
-Μη ζηλεύετε ανθρώπους που έχουν χρήματα, ανέσεις, δόξα και ισχύ, αλλά εκείνους που ζουν με αρετή, λογική και ευσέβεια.
-Μη ζητάτε από τον Θεό πράγματα που στηρίζουν μόνο το σώμα σας, αλλά, κυρίως, ό,τι είναι καλό και ωφέλιμο για τη ψυχή σας.
-Αλλάξτε ζωή, ανακαλύψτε το νόημα της ζωής, κερδίστε τον χρόνο που χάσατε στη μέχρι τώρα πορεία σας στη γη.
-Μη εμπιστεύεστε το φρόνημα κοσμικών ανθρώπων.
-Θεραπευτείτε από αρρώστιες που κυριαρχούν στη ζωή ανθρώπων που δεν έμαθαν να νηστεύουν, να εγκρατεύονται, να προσεύχονται, να ελπίζουν.
-Μην απελπίζεστε. Ο Θεός είναι πανταχού παρών και αγαπάει τον άνθρωπο.
-Κόψτε κάθε σχέση με το κακό, ζήστε ελεύθερα, σύμφωνα με το θέλημα του Κυρίου.
-Αποδείξτε την πίστη σας και με έργα αγάπης προς τον πλησίον.
-Αποφασίστε, τί θέλετε πιό πολύ: τη συμπάθεια του κόσμου ή την επιστροφή κοντά στο Θεό;
-Σχεδόν όλα τα προβλήματα ξεκινούν από το στόμα (από το πώς μιλάς) και, επίσης, από το πόσο εξαρτάσαι από τα πάθη σου.
-Να αγαπάς τη γυναίκα σου πιό πολύ απ’ τον εαυτό σου. Με έργα, όχι με λόγια. Και να μη της μιλάς ποτέ άσχημα, γιατί καμιά φορά η γλώσσα σκοτώνει και καταστρέφει την αγάπη. Επίσης, να προσέχετε, γιατί μερικοί γονείς χαϊδεύουν πολύ τα παιδιά τους και τους κάνουν όλα τα χατίρια. Και όταν χαϊδεύεις πολύ το παιδί, θα γίνει εγωιστής και θα πάρει στραβό δρόμο.
Πολλοί γονείς φροντίζουν περισσότερο να δώσουν υλικά πράγματα στα παιδιά τους. Αυτό είναι λάθος. Το σώμα έχει πολλές υλικές επιθυμίες, αλλά σύντομη ζωή. Η ψυχή έχει συνέχεια, άλλη πορεία. Η ψυχή δεν καταλήγει στο χώμα, άλλα στο Θεό. Όλοι σήμερα ασχολούνται με το σώμα τους, όχι με τις ανάγκες της ψυχής τους.
-Ποιες είναι οι ανάγκες της ψυχής;
-Να, πώς να στο πω; Οι ανάγκες της ψυχής είναι διαφορετικές. Και οι χαρές της ψυχής είναι αλλιώτικες από τις χαρές του σώματος. Το σώμα εύκολα το βολεύεις, τη ψυχή όχι. Αν έχεις λεφτά και μπεις σε ένα μεγάλο μαγαζί, το σώμα βολεύτηκε. Αλλά τί μπορείς να βρεις σε ένα, πώς τα λένε αυτά τα μεγάλα μαγαζιά, ναι, σουπερ μάρκετ, για τη ψυχή σου;
Η ψυχή χρειάζεται άλλα πράγματα. Η ψυχή έχει ανάγκη από ειρήνη, ησυχία, επικοινωνία με το Θεό. Για να συντηρηθεί το σώμα, χρειάζονται αργύρια και επιούσιος άρτος. Η ψυχή για να συντηρηθεί χρειάζεται θεία τάλαντα, τον επουράνιο Άρτο».

Από το βιβλίο «Τέσσερις ώρες μα τον π. Παΐσιο»