Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

Είπε γέρων: “Αν σε ταπεινώσει ένας κακός άνθρωπος, στενοχωριέσαι για μέρες. Αλλά το γεγονός ότι ο Θεός σου λέει «σ’ αγαπώ» κάθε μέρα σε αφήνει αδιάφορο”

[toula]

«Δυστυχώς, η σημερινή γενεά η πονηρά και διεστραμμένη, η αμαρτωλός και υπερήφανος, της οποίας τα τέκνα, και μεταξύ αυτών και εγώ ο έσχατος πάντων και αμαρτωλότερος πάντων, εξεκλίναμε και εξαχρειωθήκαμε. Εδιώξαμε την ταπείνωση, εδιώξαμε τον Θεό, τον Οποίον με τα χείλη τιμούμε, υμνούμε, οι δε καρδιές μας μακράν Αυτού απέχουν.

Γι᾽ αυτό, περιπατούμε σε δρόμους ανώμαλους, σε κρημνούς, σε τόπους βρωμερούς, ακάθαρτους και σε σκότος διαπορευόμεθα· ο δε Θεός, προς τους σκολιούς, σκολιάς οδούς αποστέλλει. Φροντίζομε τον εξωτερικό άνθρωπο να τον παραστήσουμε ταπεινό, άγιο, όχι και τον εσωτερικό. Ίσως υπάρχουν και μερικοί, ολίγοι, σπάνιοι, δυσεύρετοι ταπεινοί, αλλ᾽ είναι κεκρυμμένοι...
Ο Πανάγαθος και Φιλανθρωπότατος Θεός και Σωτήρ ημών, εν τη Απείρω Αυτού Αγαθότητι, Ειδώς ότι έγκειται η διάνοια του ανθρώπου επί τα πονηρά, μας έδωσε μέσον διά του οποίου και τα μικρά και τα μεγάλα επίσης αμαρτήματα δυνάμεθα να εξαλείψωμε: Το μέσον αυτό είναι η μετάνοια και εξομολόγηση!!

Είναι δε τόσον Φιλάνθρωπος ο Θεός, ώστε δεν λυπείται τόσον διότι αμαρτήσαμε, όσον λυπείται διότι δεν μετανοούμε. Ας μετανοήσωμε, αγαπητοί, τώρα που έχομε καιρό, διότι δεν γνωρίζομε την ώρα του θανάτου. Ας μετανοήσωμε και ας εξομολογηθούμε καθαρώς και με συντετριμμένη καρδιά τις αμαρτίες μας, γιά να συμφιλιωθούμε με τον Κύριο και αποκτήσωμε την άφεση των αμαρτιών μας και αξιωθούμε της σωτηρίας μας»!!

Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος (1884-1980)

[toula]

“Κάθε αμαρτία διώχνει το Άγιο Πνεύμα. Πιο μισητές όμως Του είναι από τις σωματικές η Πορνεία και από τις ψυχικές η Υπερηφάνεια”

Άγιος Ιννοκέντιος Μόσχας

[toula]

“Τα δικά μας κατορθώματα, έστω και αν είναι μικρά και δεύτερα, μας φαίνονται μεγάλα. Των διπλανών μας, έστω και αν είναι πιο μεγάλα και θαυμαστά, τα νομίζουμε μικρά και τιποτένια.”

Άγιος Ισίδωρος ο Πηλουσιώτης

[toula]

Άγιος Ισίδωρος ο Πηλουσιώτης: «ΣΕ ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΩΦΕΛΕΙ Η ΝΗΣΤΕΙΑ ΑΝ ΔΕΝ ΝΗΣΤΕΥΕΤΕ ΜΕ ΟΛΕΣ ΣΑΣ ΤΙΣ ΑΙΣΘΗΣΕΙΣ»

Σε τίποτα δεν ωφελεί η νηστεία από τα φαγητά εκείνους, που δεν νηστεύουν με όλες τους τις αισθήσεις. Γιατί αυτός που αγωνίζεται σε όλα, πρέπει να είναι εγκρατής.
Αν νηστεύετε μην υπερηφανεύεστε, διαφορετικά καλύτερα να τρώτε κρέας. Γιατί περισσότερο συμφέρει τον άνθρωπο να τρώει κρέας, παρά να είναι υπερήφανος και αλαζόνας.

(Άγιος Ισίδωρος ο Πηλουσιώτης)

[toula]

ΑΓΙΟΣ ΙΣΙΔΩΡΟΣ Ο ΠΗΛΟΥΣΙΩΤΗΣ: Ο ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ ΑΣΚΗΤΗΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Η Αίγυπτος υπήρξε η κοιτίδα του μοναχισμού στους πρωτοχριστιανικούς χρόνους. Μεγάλες ασκητικές μορφές λάμπρυναν τον αιγυπτιακό μοναχισμό. Ένας από αυτούς υπήρξε ο άγιος Ισίδωρος ο Πηλουσιώτης. Μια όντως μεγάλη προσωπικότητα του ορθοδόξου μοναχισμού, ο οποίος συνδύασε άριστα στο πρόσωπό του την ασκητικότητα και την Θεολογία.

Καταγόταν από την κάτω Αίγυπτο. Γεννήθηκε το 350 κοντά στο Πηλούσιο όρος και γι’ αυτό έλαβε την προσωνυμία Πηλουσιώτης και το οποίο βρισκόταν στο βορειοανατολικό άκρο του Δέλτα του Νείλου. Οι γονείς του, ενάρετοι, πιστοί και ευγενείς, τον μεγάλωσαν με την ευσέβεια. Έχοντας δε την οικονομική ευχέρεια, του έδωσαν σπουδαία μόρφωση. Τα πρώτα γράμματα τα έμαθε στην γενέτειρά του. Κατόπιν, περί το 370, πήγε στην Αλεξάνδρεια, όπου φοίτησε στις εκεί ονομαστές φιλοσοφικές σχολές. Σπούδασε Θεολογία στην περίφημη Κατηχητική Σχολή της Αλεξάνδρειας, όπου δάσκαλός του υπήρξε ο μεγάλος εκκλησιαστικός Θεολόγος και δάσκαλος Δίδυμος ο Τυφλός. Σπούδασε την αρχαία ελληνική γραμματεία και μελέτησε σε βάθος την Αγία Γραφή και τους Πατέρες της Εκκλησίας. Υπήρξε ιδιαιτέρως θαυμαστής του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου (354-407) και μελετητής των έργων του. Τον υποστήριξε μάλιστα κατά την διένεξή του με τον Πατριάρχη Θεόφιλο (+412) και εργάστηκε για την αποκατάστασή του στην Αλεξάνδρεια.

Σταθμό στη ζωή του αποτέλεσε η συνάντησή του με τον Μέγα Αθανάσιο (298-373), από τον οποίο χειροτονήθηκε διάκονος. Με την είσοδό του στον Ιερό κλήρο επέδειξε ασυνήθιστο ζήλο και ευσέβεια. Μάλιστα στην ιερατική του διακονία χρησιμοποίησε τις φιλοσοφικές του γνώσεις, ώστε διακρίθηκε ως μεγάλος στοχαστής, αλλά και άνθρωπος της αρετής και της βαθειάς πίστεως στο Θεό. Έχοντας ως πρότυπό του τον Τίμιο Πρόδρομο, εργάστηκε δραστήρια, οδηγώντας πλήθος ανθρώπων στη σωτηρία. Όταν χειροτονήθηκε πρεσβύτερος, επέστρεψε στο Πηλούσιο, όπου ανέπτυξε τεράστιο ποιμαντικό έργο και ταυτόχρονα αναδείχτηκε ως μια μεγάλη πνευματική προσωπικότητα, τον οποίο διέκρινε η αγιότητα.
Περί το 400 αποφάσισε να αποσυρθεί σε μοναστήρι της περιοχής, όπου υποτάχτηκε σε έναν άγιο γέροντα και άρχισε τον προσωπικό του αγώνα για κάθαρση και αγιασμό. Προσευχόταν αδιάκοπα και μελετούσε τις Άγιες Γραφές, τα συγγράμματα των Πατέρων και την αρχαιοελληνική φιλοσοφία, ώστε απέκτησε μεγάλη φήμη, του σπουδαίου και ωρίμου πατέρα, στον οποίο έτρεχε πλήθος ανθρώπων να ωφεληθούν και να οικοδομηθούν πνευματικά. Στους πολυάριθμους επισκέπτες προσέφερε, εκτός από την πνευματική τροφή και αβραμιαία φιλοξενία, διακονώντας τους ο ίδιος.
Αλλά, με την προσωπική του κάθαρση και τον αγώνα κατά των παθών του κατέστη πρότυπο ασκητού για ένα μεγάλο πλήθος μοναχών της γύρω περιοχής. Κατέστη επόπτης τους, τους οποίους νουθετούσε και στήριζε. Αλλά για περισσότερη ησυχία αποσύρθηκε πιο βαθειά στην έρημο, για περισσότερη ησυχία, προσευχή, άσκηση και μελέτη. Δεν εγκατέλειψε όμως τους επισκέπτες του. Επικοινωνούσε μαζί τους με επιστολές. Διασώθηκαν περισσότερες από δύο χιλιάδες από αυτές, στις οποίες είναι αποτυπωμένη η υψηλή πνευματικότητά του, η φιλοσοφική και ποιητική του δεινότητα και ο απαράμιλλος τρόπος να πείθει τους αποδέκτες τους, για την αγάπη και το έλεος του Θεού. Μάλιστα η γραφίδα του αποτελεί στις μέρες μας αντικείμενο μελέτης από τους φιλολόγους, για την καλλιέπειά της.

Πολλές από τις επιστολές του έχουν ελεγκτικό περιεχόμενο, μέσω των οποίων ήλεγχε, με δριμύτητα, όσους έκαναν σοβαρά σφάλματα, με σκοπό να διορθωθούν. Χαρακτηριστικά παραδείγματα οι ελεγκτικές του επιστολές προς τον Επίσκοπο Πηλουσίου Ευσέβειο, προς τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας Θεόφιλο και προς τον αυτοκράτορα Θεοδόσιο το Β΄ (408-450) , στους οποίους υποδείκνυε τα σφάλματά τους και τους καλούσε σε μετάνοια και επανόρθωση. Θεωρούσε δε την μετάνοια ως ύψιστη αρετή.
Ο Ισίδωρος καυτηρίαζε με ιδιαίτερη σφοδρότητα πράξεις φαύλων κληρικών. Στηλίτευσε φαινόμενα σιμωνίας, φιλαργυρίας και ανηθικότητας κληρικών, τα οποία αμαύρωναν την εικόνα της Εκκλησίας στα μάτια των μη χριστιανών. Καταφέρεται κατά υποψηφίων Επισκόπων, οι οποίοι προσπαθούσαν να αναχθούν με ανέντιμα μέσα. Θεωρούσε την Ιεροσύνη μέγα υπούργημα, στο οποίο δεν χωρούν ταπεινά πάθη και πως ο ιερωμένος πρέπει να είναι υπόδειγμα αγίας ζωής.

Εκτός των επιστολών, του έγραψε και θαυμάσιες θεολογικές πραγματείες. Στο έργο του «Λόγος προς Έλληνας» υπερασπίζεται την διδασκαλία της Εκκλησίας περί της Θείας Πρόνοιας, ενώ στο έργο του «Περί του μη είναι ειμαρμένην» αποδεικνύει την σαθρότητα της πλάνης της μοιρολατρίας. Ας σημειωθεί πως ο θνήσκουσα τότε ελληνική φιλοσοφία, επιχειρούσε να νοθεύσει την αλήθεια της Εκκλησίας.
Ο Ισίδωρος επέδειξε επίσης σπουδαίο αντιαιρετικό έργο. Στο σύγγραμμά του «Γράμμασι της θείας σοφίας και της έξω εξησκημένος» ελέγχει με σφοδρότητα την αίρεση του Νεστορίου και άλλων αιρετικών. Με επιστολή του είχε ζητήσει από τον αυτοκράτορα Θεοδόσιο Β΄ να συμμετάσχει στην Γ΄ εν Εφέσω Οικουμενική Σύνοδο του 431. Σε επιστολή του προς τον άγιο Κύριλλο Αλεξανδρείας, ο οποίος είχε εναντιωθεί υπερβαλλόντως κατά του αιρεσιάρχου Νεστορίου, του ζητούσε να χαμηλώσει τους τόνους, να γίνει διάλογος και να φανερωθεί η αλήθεια μέσω αυτού. Οι αλάνθαστοι οδηγοί μας, κατ’ αυτόν, είναι η Αγία Γραφή και οι θεοφόροι Πατέρες της Εκκλησίας, οι οποίοι ερμήνευσαν με ταπείνωση και προσευχή τα αγιογραφικά κείμενα. Αντίθετα, η πλάνη είναι αποτέλεσμα εγωισμού και προσωπικής προβολής.

Στα 437 ο Κύριος τον κάλεσε κοντά του. Κοιμήθηκε ειρηνικά, παραδίνοντας την αγιασμένη ψυχή του στο Αυτόν, που αγάπησε και υπηρέτησε σε όλη του τη ζωή. Η Εκκλησία τον ανακήρυξε άγιο και η μνήμη του εορτάζεται στις 4 Φεβρουαρίου.
Ο άγιος Ισίδωρος ο Πηλουσιώτης μπορεί να γίνει και δικός μας δάσκαλος στη σημερινή εποχή, όπου η πίστη στο Θεό ατονεί, η ασέβεια και η ανηθικότητα έχουν φτάσει σε έσχατο σημείο και οι πλάνες και οι κακοδοξίες τείνουν να καταπνίξουν τη σώζουσα αλήθεια της Εκκλησίας μας. Τα ελεγκτικά του κείμενα κατά των φαύλων και σιμωνιακών κληρικών τη εποχής του, μπορούν να στηλιτεύσουν και τα σύγχρονα φαινόμενα καταπτώσεως, ηθικής σήψης και χαλάρωσης του ομολογιακού ορθοδόξου φρονήματος του σημερινού κλήρου.

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγος – Καθηγητής
ΠΗΓΗ: AKTINES

[toula]

«Καμία προσευχή που κάνεις για τον αδερφό σου,
για τον συγγενή σου, δεν χάθηκε.
Ο Θεός θα τον βοηθήσει όταν βρίσκεται σε μια δύσκολη κατάσταση.
Η προσευχή όχι μόνο βοηθά, αλλά μπορεί να βγάλει
και μια ψυχή από τήν Κόλαση. Τόση δύναμη έχει η προσευχή."

Άγιος Εφραίμ ο Κατουνακιώτης

[toula]

οι κανόνες της σωστής αθλήσεως.
ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ

Ο Απόστολος Παύλος γράφει στον απόστολο Τιμόθεο: «Εάν δε και αθλή τις, ου στεφανούται, εάν μη νομίμως αθλήση». Νομίμως αθλεί κανείς, όταν είναι στην ταπείνωση, στην υπακοή, στην απάρνηση του εαυτού του. Άφησε τον εαυτό σου στον Θεό, και ο Θεός όλα θα σου τα δώσει. Να σκέφτεσαι: «Μήπως εγώ παίρνω αρνητική στάση απέναντι στους άλλους και στον Θεό και νομίζω ότι ο Θεός δεν με καταλαβαίνει η με αδικεί;» Να ξέρεις ότι, και όταν ακόμη τα βάζεις με κάποιον άνθρωπο, όλα τα παράπονά σου, οι κακίες σου, οι αντιδράσεις σου πηγαίνουν στο πρόσωπο του Θεού. Εκείνος που έβαλε αρχή να αγωνίζεται, να πορεύεται προς τη βασιλεία του Θεού, πρέπει να μείνει πιστός σ’ αυτή την πορεία. Να μην κοντοστέκεται, να μη χαζεύει, να μη λέει: «Ας διακόψω, ας σταματήσω για λίγο».

Αυτοί είναι οι κανόνες της σωστής αθλήσεως.

[toula]

«Όταν φύγεις από το σπίτι, υπογράψε τον εαυτό σου με το σημείο του Τιμίου Σταυρού, πάρε αντίδωρο αγίασμα, αλείψε τον εαυτό σου με μύρο για να προστατευτείς από όλα τα κακά, από τα δεινά που μπορεί να σε βρουν και από όλα τα ακάθαρτα πνεύματα που είναι στον αέρα, γιατί ο εχθρός δεν θα έχει εξουσία πάνω σου. Κάνε το σημάδι του Τιμίου Σταυρού πάνω στα τρόφιμα είτε αγοράζονται είτε παραλαμβάνονται, γιατί δεν ξέρεις ποια χέρια τα έφτιαξαν ή τι μπορεί να περιέχει. Επίσης, σημείωσε και τις πέντε αισθήσεις σου με το σημείο του Τιμίου Σταυρού, μπορείς ακόμη και να τις αλείψεις με αγίασμα ή μύρο και προσευχήσου να μην γίνει καμία από αυτές ακάθαρτη, να μην δεις ή ακούσεις τους μάταιους ή ψυχοφθόρους.
Προσέχετε τις συζητήσεις που εξαθλιώνουν την ψυχή και προσπαθήστε να έχετε κατά νου μια μόνιμη κατάσταση προσευχής, υψώνοντας το νου στον Θεό μέσω της σύντομης και παντοδύναμης προσευχής:
«Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με τον αμαρτωλό!».

[toula]

«Ἡ μὲν μετάνοια μᾶς ἀνεγείρει, τὸ πένθος κρούει τὴν πύλη τοῦ οὐρανοῦ, ἡ δὲ ὁσία ταπείνωση τὴν ἀνοίγει». –

Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Σιναΐτης