Στα εγκαίνια της έκθεσης με πολλούς εκπροσώπους των αρχών της πόλης, του ομόσπονδου κρατιδίου της Κάτω Αυστρίας, οικονομικούς και τουριστικούς παράγοντες, ο Μοναχός Επιφάνιος παρουσίασε τις πάμπολλες αναφορές του οίνου στην ιστορία του Χριστιανισμού - με σημαντικότερη, όπως τόνισε, τον Μυστικό Δείπνο στον οποίο μετουσιώνεται σε αίμα του Χριστού - αλλά και της Αρχαίας Ελλάδας, και απαρίθμησε μια σειρά από τις ιδιότητες και αρετές του κρασιού.
Ο Μοναχός Επιφάνιος επισήμανε πως το κρασί είναι καθημερινά στη Θεία Λειτουργία, οι μοναχοί του Αγίου Όρους το έχουν καθημερινά στο τραπέζι τους, ενώ το θέμα του κρασιού και του αμπελιού συναντάται στα κείμενα και στα ποιήματα των υμνογράφων και ψαλμωδών αλλά και στη βυζαντινή αγιογραφία.
Η ιδέα της συναδέλφωσης και συνεργασίας ανάμεσα στο Πόισντορφ και στο Μετόχι Μυλοποτάμου ανήκει στον Αυστριακό πρέσβη στην Ελλάδα Χέρμπερτ Κρελ, ο οποίος σε παλαιότερη επίσκεψή του στο Άγιο Όρος είχε εντυπωσιαστεί από την πρωτοτυπία και τη δουλειά που γίνεται στο οινοποιείο του Μυλοποτάμου, με επικεφαλής τον Μοναχό Επιφάνιο, τον οποίο και έφερε σε επαφή με το Δήμαρχο της αυστριακής πόλης, Καρλ Βίλφινγκ.
Τις σχετικές συνεννοήσεις και το συντονισμό, τόσο για την τωρινή συμμετοχή του Αγίου Όρους στην έκθεση «Οίνος και Θρησκεία» στα κελάρια του «Παλιού σχολείου» του Πόισντορφ, όσο και για την επίσκεψη επίσημης αντιπροσωπείας του Συνδέσμου Οινοποιών της πόλης στον Άθω το 2008 για συγκεκριμενοποίηση της «αδελφοποίησης», έκανε ο Νίκος Μανωλάκος, γνωστός πρώην τουριστικός επιχειρηματίας στη Βιέννη. Με ιστορικές αναφορές για το «ονομαστό και θαυμαστό κρασί» του, ο Μυλοπόταμος, το μεγαλύτερο Μετόχι της Ιεράς Μονής της Μεγίστης Λαύρας, συνέδεε ανέκαθεν το όνομά του με τα αμπέλια, τα πρώτα από τα οποία φέρεται να φύτεψε το 970 μ .Χ ο Άγιος Αθανάσιος και από τότε να καλλιεργούνται και να παράγονται μοναδικά και επώνυμα κρασιά.
Με την άδεια αναμπέλωσης της Μεγίστης Λαύρας το 1992 και με επικεφαλής της σχετικής προσπάθειας τον Μοναχό Επιφάνιο, καλλιεργούνται από τότε στο Μυλοπόταμο βιολογικά πάνω από 50 στρέμματα από δύο μοναχούς και έξι - επτά λαϊκούς, που ασχολούνται με την οινοποίηση όλο το χρόνο έχοντας μια ετήσια παραγωγή γύρω στις πενήντα χιλιάδες φιάλες, τριών ερυθρών και ενός λευκού αγιορείτικων κρασιών, που πηγαίνουν και σε κάποιες χώρες του εξωτερικού.
Πηγή http://news.ert.gr
