Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

"Αδιαλείπτως προσεύχεσθε.."
Όταν συσταλεί ο νους, επιστρέφει ξανά στην φυσιολογική του κατάσταση. Όμως, όπως όταν βουτήξεις ένα σφουγγάρι σ’ ένα μυροδοχείο και μετά το στίψεις, εκείνο το άρωμα κολλά γερά και δεν βγαίνει, έτσι και ο νους γεμίζει μέσα του από το θείo μύρο. Μπορεί την ημέρα να δουλεύεις εργόχειρο, στον κήπο, στα ντουβάρια, ο νους όμως, όπως είναι ποτισμένος βαθιά με τη γλυκύτητα του θείου μύρου και χωρίς να θέλει, εύχεται αδιάλειπτα και συχνά-πυκνά ξεχειλούν γλυκύτατα δάκρυα, από μόνη την ενθύμηση του Χριστού ή της Παναγίας μας.
Γέροντας Χαράλαμπος Διονυσιάτης

[toula]

Οι άνθρωποι σκέφτονται πολύ και αδιάκοπα για το ποιο σύστημα αμοιβαίων σχέσεων, ποιους κανόνες κοινωνικότητας κλπ πρέπει να θεσπίσουν, ούτως ώστε να βελτιώσουν τη ζωή τους.
Ωστόσο, είναι πολύ λίγοι που αξιόπιστα γνωρίζουν ότι αν δεν αλλάξουν οι άνθρωποι εσωτερικά, κανένα σύστημα κανόνων δεν θα τους σώσει.
Άγιος Σωφρόνιος του Έσσεξ

[toula]

Εκείνος που δεν γνώρισε την κατάστασή του είναι κακότυχος, διότι είναι υπερήφανος και ό,τι και αν του συμβεί, όλα στο πονηρό τα παίρνει. Αυτός ο άνθρωπος θα έχει κακές ημέρες, διότι ποτέ του δεν αναπαύεται. Εξετάζει τα σφάλματα των άλλων, είναι έτοιμος να κατακρίνει να κατηγορήσει και όλα αυτά, διότι δεν αισθάνεται την ασθένειά του, αλλά νομίζει ότι εκείνος δεν σφάλλει...
Όσιος Άνθιμος της Χίου

[toula]

– Αν δε ζει μέσα σου ο Χριστός, δεν μπορείς να καταλάβεις σωστά τα πράγματα στη ζωή.
~ Ο Γέροντας ζούσε το δράμα της ψυχής, που δεν εξωτερικεύεται, εγνώριζε τη χαρά που δεν εκφράζεται και φερόταν ανάλογα. Έτσι ξεκούραζε όλους, όσοι τον πλησίαζαν.
Ανέπαυε, παρηγορούσε.
Συχνά έλεγε:
– Αν δε ζει μέσα σου ο Χριστός, δεν μπορείς να καταλάβεις σωστά τα πράγματα στη ζωή. Πώς θα καταλάβεις τον πόνο, τη χαρά των ανθρώπων, αφού δεν ζεις και δε ζει μέσα σου ο Χριστός!
Έλεγε: Η καρδιά να χτυπά με το Χριστό, να αναπνέει Χριστό! Τότε μόνον είσαι πραγματικά, αληθινός άνθρωπος.
Ήταν μερικές φορές που έπαιζε με τα παιδιά, σαν παιδί. Τον έβλεπες και απορούσες που εύρισκε τόση χαρά. Πώς τα έπαιζε!
Τον απορροφούσε το παιδί τόσο πολύ, που έδινε την εντύπωση πως ξεχνούσε όλα τα άλλα. Τα έπαιρνε στην αγκαλιά του, τα έσφιγγε, τα φιλούσε, γινόταν ένα με αυτά.
Εκείνα τον αγκάλιαζαν, τον φιλούσαν, τράβαγαν τα μαλλιά του, πω, πω τι γινόταν!
Πάντα μου έλεγε:
– Τα παιδιά καταλαβαίνουν πολύ καλά αυτά που τους λες. Πρέπει να τους μιλάς με σεβασμό όπως στους μεγάλους, αν και οι μεγάλοι δεν καταλαβαίνουν όπως αυτά…
Έλεγε επίσης, πως τα παιδιά που ζουν σε χριστιανικές οικογένειες και έχουν καθαρή ζωή, φθάνουν στην τέλεια θεωρία.
Δεν τον συγκινούσε και τόσο όταν έβλεπε πολλά παιδιά να μαζεύονται στα Μοναστήρια χωρίς να έχουν γονείς ευσεβείς.
Έλεγε, ότι για να μη φύγη ένα παιδί από το δρόμο της Εκκλησίας, δε φτάνουν μόνον οι καλοί πνευματικοί, αλλά θα πρέπει και οι γονείς να δίνουν ανάλογο παράδειγμα στα παιδιά.
Σε κάθε γιορτή των παιδιών ήταν παρών.
Οι γονείς των παιδιών έστρωναν το τραπέζι με διάφορα γλυκά, το εορταζόμενο παιδί καθόταν δίπλα του, έπιναν όλοι το τσάι η τον καφέ, ο Γέροντας έκανε μια ευχή και μετά έλεγε το πολυχρόνιο του εορταζόμενου, στα Ελληνικά και στα Ρωσικά.. Δεν ήθελε τα παιδιά να πικραίνουν τους γονείς.
‘’Τίμα τον πατέρα σου και την μητέρα σου’’ έλεγε. Επέμενε στον σεβασμό που πρέπει να έχουμε στους γονείς’’ .
~Άγιος Σωφρόνιος του Έσσεξ~

[toula]

Να μιλάς αυθόρμητα Στόν Χριστό, Στήν Παναγία, στούς Αγγέλους, στούς Αγίους, όπου κι αν βρίσκεσαι, καί νά τούς λές ό,τι θέλεις.
«Χριστέ μου, νά λές, Παναγία μου, τήν διάθεσή μου τήν ξέρεις. Βοήθησέ με!».
Έτσι απλά καί ταπεινά νά τούς μιλάς συνέχεια γιά ό,τι σέ απασχολεί καί ύστερα νά λές τήν ευχή: «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με».
Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης

[toula]

Η υπομονή στις συκοφαντίες αποτελεί μέτρο και κριτήριο της ταπεινώσεώς μας. Η ταπείνωσή μας κρίνεται από τη στάση μας απέναντι στη συκοφαντία. Υπομένοντας τη συκοφαντία μετέχουμε στα παθήματα του Χριστού. Η μεγάλη αγάπη προς το Χριστό υπερνικά τους πόνους και τις ταλαιπωρίες που μας προξενούν οι άνθρωποι.
Άγιος Νεκτάριος

[toula]

«Παναγία μου, Παναγία μου πρόφθασε».
Νὰ προσεύχεσθε στὴν Παναγία μὲ τοὺς Χαιρετισμοὺς καὶ τὴν Παράκλησή της.
Ἂν δὲν προλαβαίνετε, νὰ τῆς φωνάζετε: «Παναγία μου, Παναγία μου πρόφθασε».
Τὸ ὄνομά της, τὰ ἔχει ὅλα μέσα.
Νὰ λέτε πολλὲς φορὲς καὶ τὸ «Χαῖρε Νύμφη ἀνύμφευτε». Καὶ μόνο νὰ πεῖτε μὲ τὴν καρδιά σας: «Ἅγιος ὁ Θεός, Ἅγιος Ἰσχυρός, Ἅγιος Ἀθάνατος ἐλέησον ἡμᾶς» ἔχει τέτοια δύναμη, ποὺ μπορεῖ νὰ σᾶς κρατήσει ὅλη τὴν ἡμέρα. Ἀρκεῖ νὰ τὸ λέτε ὅπως πρέπει.
Μακαριστὴ Γερόντισσα Γαλακτία

[toula]

Για τη συγκέντρωση σου γενικά, και ιδίως στην προσευχή, καθώς και για την τόνωση της ψυχής σου,
είναι απαραίτητη η μελέτη της Κ. Διαθήκης και τα βοηθητικά βιβλία των αγίων Πατέρων.
Τα Συναξάρια πολύ βοηθούν, διότι βρίσκει κανείς σ ` αυτά ό,τι είδους βιταμίνες έχει ανάγκη η ψυχή του.
Καλό είναι το Συναξάρι της ημέρας
Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

[toula]

"Μα τί έκανα τόσο καιρό; που ήμουν
τόσα χρόνια;.."
"...η Χάρις συμπαρίσταται σε όλα τα στάδια και φωτίζεται ο νους του ανθρώπου και καταλαβαίνει και λέει: “Μα τί έκανα τόσο καιρό; που ήμουν τόσα χρόνια; τι αμαρτίες είναι αυτές που έκανα; τί σκοτάδι ήταν αυτό στο οποίο βρισκόμουν;”
Αλλά παρά ταύτα όμως, πάλι ελάχιστα μπορεί να κάνει, γιατί η καρδία του ανθρώπου ακόμα είναι αιχμάλωτη.
Όταν ελευθερωθεί η καρδία μέσα από την πνευματική εργασία της ταπεινώσεως, του πένθους, των δακρύων, της προσευχής, των μυστηρίων, ο άνθρωπος ενώνεται με τον Θεό και αγαπά τον Θεό, τους ανθρώπους, την δημιουργία, τον εαυτό του.
Γίνεται όπως τον έπλασε ο Θεός, τόσο όμορφος και τόσο ωραίος."
Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος

[toula]

"Οι λόγοι του ταπεινού, είναι γλυκείς
"υπέρ μέλι και κηρίον.."
Τον ταπεινό κανείς δεν τον μισεί, ούτε τον επιπλήττει, ούτε τον καταφρονεί.
Τον αγαπά ο Χριστός και αγαπάται απ’ όλους. Αγαπά όλους και όλοι τον επιθυμούν.
Ο σοφός και ο δάσκαλος σιωπούν μπροστά στον ταπεινό και τον προσέχουν όλοι.
Είναι βραχύλογος. Οι λόγοι του είναι γλυκείς “υπέρ μέλι και κηρίον” και από όλους ως θεός θεωρείται ακόμη και αν είναι αμαθής και στη μορφή ευκαταφρόνητος.
Όποιος καταφρονεί τον ταπεινό βλασφημεί τον ίδιο το Θεό. Τα θηρία ημερεύουν μπροστά του, διότι οσφραίνονται σ’ αυτόν την ευωδία του Αδάμ!
Άγιος Ισαάκ ο Σύρος