Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

Ο Ιορδάνης σχηματίζεται
από δύο παραπόταμους.
Τον Ιορ και τον Δαν.
Γι' αυτό λέγεται Ιορδάνης.
Το ανθρώπινο γένος που είναι
και αυτό ένας απέραντος ποταμός
πάνω στη γη,
σχηματίζεται από δύο παραπόταμους:
τον Αδάμ και την Εύα.
Όπως ο Ιορδάνης χύνεται στη νεκρή θάλασσα,
έτσι και το ανθρώπινο γένος
προ Χριστου χυνοτανε - κατέληγε
στο θάνατο.
Όταν, όμως, ήρθε ο Χριστός
και μπήκε στη μέση της ιστορίας
την έστρεψε πάλι προς τη ζωή,
όπως συμβολικά λέμε ότι ο Ιορδάνης
" εστράφη εις τα οπίσω "
Ο Χριστός είναι η ιστορία του κόσμου.
Αυτός τη ζωοποιει.
Αυτός τη κατευθύνει.
Αυτός τη μεταμορφώνει.
Ιερός Χρυσόστομος

[toula]

Αυτή η εικόνα για την σημερινή ημέρα μας δίνει νόήματα με τα ερωτήματα να “τρέχουν”.
Θα ανοίξουμε το νού και την καρδιάς μας ώστε να φωτιστούμε ; ή θα μείνουμε κλεισμένοι και αιχμάλωτοι; Θα κάνουμε την ύπαρξη μας χώρο υποδοχής της χάριτος του Κυρίου;
Ο ήλιος, η αγάπη Του είναι εκεί και φωτίζουν, εμείς ; θα ανοίξουμε το παράθυρο της ζωής μας για να βαδίσουμε στα δικά Του βήματα; Δεν φταίει ο ήλιος που έχουμε σκοτάδι μέσα στο σπίτι απλά πρέπει να ανοίξουμε το παράθυρο. Δεν φταίει ο Θεός που είμαι χάλια, αντίθετα με αγαπάει χωρίς τέλος. Φταίω εγώ που δεν ανοίγω τη ζωή μου σε Eκείνον…
Δεν αρκεί λοιπόν να ξέρουμε ότι ο ήλιος έχει ανατείλει απλά πρέπει να ανοίξουμε και το παράθυρο…
Απολυτίκιο Αγ. Θεοφανείων - 6 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ
Ἦχος α'.
Ἐν Ἰορδάνῃ βαπτιζομένου σου Κύριε, ἡ τῆς Τριάδος ἐφανερώθη προσκύνησις· τοῦ γάρ Γεννήτορος ἡ φωνή προσεμαρτύρει σοι, ἀγαπητόν σε Υἱόν ὀνομάζουσα· καί τό Πνεῦμα ἐν εἴδει περιστερᾶς, ἐβεβαίου τοῦ λόγου τό ἀσφαλές. Ὁ ἐπιφανείς Χριστέ ὁ Θεός, καί τόν κόσμον φωτίσας δόξα σοι.
Xρόνια πολλά και ευλογημένα σε όλους !
π.Σπυρίδων Σκουτής - euxh.gr

[toula]

Να περιμένεις τὴ μιὰ θλίψη πάνω στὴν ἄλλη καὶ νὰ ἐλπίζεις συνεχῶς. Περίμενε λίγο ακόμη, ἀκόμη λίγο. Ἔτσι συνηθίζει τὸ ῞Αγιο Πνεῦμα νὰ ἀναπαύει ψυχικὰ τὰ πνευματικά του παιδιὰ μὲ τὴν ὑπόσχεση, ποὺ θὰ πραγματοποιηθεῖ στὸ μέλλον. Γιατὶ μετὰ τὶς θλίψεις ἔρχεται ἡ ἐλπίδα, καὶ τὸ ἀντικείμενο τῆς ἐλπίδας βρίσκεται πολύ κοντά μας. Κι ἂν ἀκόμη ὑπολογίσει κανεὶς ὅτι ὁλόκληρη ἡ ἀνθρώπινη ζωὴ θὰ εἶναι γεμάτη θλίψεις, τὸ χρονικὸ αὐτὸ διάστημα εἶναι ἀσήμαντο σε σύγκριση μὲ ἐκεῖνον τὸν ἀτελεύτητο αἰώνα, ποὺ εἶναι τὸ ἀντικείμενο τῆς ἐλπίδας μας.
Ἅγιος Βασίλειος ὁ Μέγας
( Ἅπαντα τά Ἔργα σειρά ΕΠΕ
Ἐπιστ. 140, Πρὸς τὴν ᾿Αντιοχέων
Ἐκκλησίαν, 1, ΕΠΕ τ. 1, σελ. 336)

[toula]

"Μην γίνεσαι προδότης.."
"Εντάξει.. έχεις πάθη, έχεις όμως και αρετές.
Έχεις απιστία, έχεις και πίστη.
Έχεις ανηθικότητα, έχεις και ηθικά στοιχεία.
Γιατί αυτά δεν τα λαμβάνεις υπόψιν σου;
Ένα μόνο να προσέχεις, να μην είσαι τεμπέλης, και να μη φοβάσαι να αναλαμβάνεις τις ευθύνες σου. Μη κάθεσαι και λες, έχω αυτό το πάθος, έχω εκείνο, χριστιανός είμαι εγώ; τίποτε δεν κάνω στην ζωή μου..
Έτσι οδηγείσαι στην ακηδία, σπάνε τα νεύρα σου, και δεν μπορείς να κάνεις τίποτε. Σύντομα εγκαταλείπεις τον αγώνα σου και τότε είσαι ένας προδότης!
Γι' αυτό, όταν σου μπαίνει η σκέψη των παθών, θυμήσου ότι έχεις και αρετές.
Ο μεγαλύτερος εγκληματίας, εάν εξετάσει την ζωή του, θα βρεί ότι ο Θεός του έχει δώσει πολλά καλά.
Δεν μας πνίγουν λοιπόν μόνο τα πάθη μας, οι αμαρτίες μας, η απιστία μας, η υπερηφάνειά μας, ο σατανάς, αλλά μας πνίγει, μας σκοτώνει και η προδοσία της βουλήσεώς μας, το σταμάτημα που κάνομε."
Αρχιμανδρίτης Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης

[toula]

Σύμφωνα με την Ιερά Παράδοση, ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος, βρέθηκε στην έρημο αναγκαστικά, από ανωτέρα βία.
Συγκεκριμένα, όταν ήταν ακόμα μωρό και ο Ηρώδης σκότωνε όλα τα μωρά κάτω των 2 ετών, η μάνα του η Ελισάβετ, προκειμένου να το σώσει από την μάχαιρα του Ηρώδη, το φυγάδεψε από το σπίτι της.
Και λέγεται, ότι όταν βρέθηκαν σε ένα βουνό και δεν υπήρχε άλλη διέξοδος, κάποιος στρατιώτης του Ηρώδη τους έφτασε και ήταν θέμα χρόνου, να το πάρει το παιδί από τα χέρια της Ελισάβετ.
Μπροστά σε αυτόν τον κίνδυνο, η Αγία Ελισάβετ, έκανε μια σύντομη προσευχή και είπε:
«Δέξου όρος το τέκνον και την μάνα αυτού».
Και ήσαν αρκετά αυτά τα λόγια, να βρεθούνε στην απέναντι πλευρά του βουνού που ήταν έρημος.
Και έτσι βρέθηκε ο μικρός Ιωάννης στην έρημο και έζησε εκεί τα χρόνια του.
Και από εκεί αρχίζει η διακονία του, από εκεί αρχίζει το κήρυγμά του, από εκεί αρχίζει ο έλεγχος και η υπενθύμιση στον Ηρώδη, ότι δεν μπορεί να έχει για σύζυγο την γυναίκα του αδελφού του...
Ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος, είναι ο μεγαλύτερος άνθρωπος μετά τον Χριστό μας, ως άνθρωπος. «Ουδείς μείζων εν γεννητοίς γυναικών Ιωάννου του Βαπτιστού» (Λουκ. 7,28).
Δεν έχει γεννήσει γυναίκα, λέγει ο Χριστός, μεγαλύτερο άνθρωπο από τον Τίμιο Πρόδρομο.
Γι’ αυτό και ακριβώς, όταν η Εκκλησία μας, αυτή η πνευματοφόρος μητέρα ήρθε στο σημείο για να φτιάξει το απολυτίκιο του Αγίου, πήρε λίγα λόγια από το 10ο κεφάλαιο των Παροιμιών της Παλαιάς Διαθήκης, εκεί που λέει: «Μνήμη δικαίου μετ’ εγκωμίων», αυτό είναι παρμένο, το έχουν δανειστεί από τις Παροιμίες.
Τώρα δηλ. είναι καλό να σε εγκωμιάσουμε, αλλά τι να πούμε τώρα για σένα, «σοι δε αρκέσει η μαρτυρία του Κυρίου Πρόδρομε...». Για σένα δηλ. Πρόδρομε, είναι αρκετό η μαρτυρία του Κυρίου. Και εφόσον ο Κύριος είπε, ότι εσύ είσαι ο μεγαλύτερος των ανθρώπων, ό,τι να πούμε εμείς, θα γκρεμίσουμε. Μάλλον κακό θα κάνουμε, θα μουντζουρώσουμε το γεγονός, παρά καλό θα κάνουμε. Γι’ αυτό θα το αφήσουμε, όπως το είπε ο Χριστός.
Και σήμερα ο Τίμιος Πρόδρομος είναι εις τα αριστερά του Κυρίου και κατά την γενική Κρίση, θα είναι στα αριστερά του Κυρίου. Κοιτάξτε τον θρόνο, που κάθεται ο Χριστός για να Κρίνει και θα τον δείτε εκεί στο στενό περιβάλλον.
Μεγάλο πρόσωπο, μεγάλη ζωή έχει αφήσει!...
Στην πρώτη είσοδο, όταν βγαίνει ο παππάς με το Ευαγγέλιο, προπορεύεται ένα παιδί με ένα κερί. Τί είναι το κερί αυτό; Τι συμβολίζει;
Το κερί αυτό συμβολίζει τον Τίμιο Πρόδρομο.
Δημήτριος Παναγόπουλος ο Ιεροκήρυξ (1916 - 1982)

[toula]

Το 1910 ένα δωδεκάχρονο αγόρι σένα μικρό χωριό της Ηπεί­ρου, το Παλαιοσέλι Κονίτσης, ξημερώνοντας τα Θεοφάνεια (στις τέσ­σερις περίπου το πρωί) σηκώθηκε και βγήκε στην αυλή. Τα πάντα ήσαν σκεπασμένα από χιόνι και το κρύο πολύ δυνατό.
Μόλις το παιδί άνοιξε την πόρτα κι έκανε το πρώτο βήμα, κοκάλωσε από την έκπληξη και τον θαυμασμό. Είδε ολόκληρη τη φύση ανε­στραμμένη! Τα είδε δηλαδή όλα ανάποδα. Τα βουνά, τα σπίτια, τα δέν­δρα, ακόμη και τον ουρανό πού ήταν καθαρός και γεμάτος αστέρια. Τα κλαδιά κάτω και οι ρίζες των δένδρων επάνω. Οι στέγες με τα κεραμί­δια των σπιτιών κάτω και τα θεμέλια τους επάνω. Οι μάνδρες των αυλών και αυτές ανάποδα. Και τα βουνά το ίδιο… Και τον Αώο ποταμό να κυλά αντίστροφα, από κάτω προς τα πάνω!
Τί το παράδοξο; Μήπως ή Εκκλησία μας αυτή την ήμερα δεν βε­βαιώνει θριαμβευτικά: «Ό Ιορδάνης εστράφη εις τα οπίσω…»; Όταν το παιδί κάπως συνήλθε από την γλυκεία εκείνη έκπληξη, γύ­ρισε, για να μπει μέσα στο σπίτι και είδε ότι όλα ήσαν πλέον φυσικά. Στράφηκε όμως αμέσως προς τα έξω… Και να, ή αύτη ανεστραμμένη φύσις… Ή ίδια προηγούμενη ακατάληπτη εικόνα σε μια γαληνόμορφη, παράξενη, αχνή και διάχυτη φωτοχυσία!… Δεν ήταν από το πάλλευκο χιόνι πού είχε καλύψει σε μεγάλο ύψος τα πάντα· ούτε από τον κατακάθαρο ουρανό με το πλήθος των αστέρων. Όχι ήταν κάτι άλλο, πού κυρίευσε τις αισθήσεις και την παιδική ψυχούλα αυτού του αγοριού. Ήταν μια πρωτόγνωρη γαληνόμορφη φωτοχυσία, τέτοια πού δεν ξανάζησε ποτέ μέχρι πού πέθανε ογδόντα τεσσάρων ετών. Και το δωδε­κάχρονο εκείνο αγόρι, ήταν ό πατέρας μου.
Πόσες άραγε ψυχές αμόλυντες και αγνές θα έχουν δει το παραδοξώτατο αυτό γεγονός της ανεστραμμένης φύσεως;
Τις δύο – τρεις φορές πού μου διηγήθηκε ό πατέρας μου αυτό το γεγονός, με τις ίδιες πάντοτε λέξεις, ή φωνή του ήταν σιγανή, ταπεινή και από τα μάτια του έτρεχαν συνεχώς δάκρυα, πού προκαλούσαν κατάνυξη και δέος!…
Πηγή: ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ, ΠΑΤΡΟΣ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ

[toula]

ΤΑ ΦΤΕΡΑ ΤΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ
Μόνο οἱ ἄγγελοι τοῦ Θεοῦ ζωγραφίζονται μέ φτερά. Ζωγραφίζονται ἔτσι ἐπειδή εἶναι ἀσώματα πνεύματα, εὔκολα κινούμενοι στίς διακονίες, στίς ὁποῖες τούς στέλνει ὁ Δημιουργός. Ἄκουσε τώρα τή μαρτυρία τοῦ Χριστοῦ γιά τόν Ἰωάννη τόν Βαπτιστή: «Ἰδού ἐγώ ἐξαποστέλλω τόν ἄγγελόν μου, καί ἐπιβλέψεται ὁδόν πρό προσώπου μου» ( Μαλ. γ΄: 1). Ποιός τό ἔγραψε; Ὁ Προφήτης τοῦ Θεοῦ, ἐμπνευσμένος ἀπό τό Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ. Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης, λοιπόν, ὀνομάστηκε ἄγγελος καί ἀπό τούς προφῆτες τοῦ Μεσσία καί ἀπό τόν ἴδιο τόν Μεσσία. Καί ὄντως ἡ διακονία τοῦ Ἰωάννη ἦταν παρόμοια μέ τή διακονία τῶν οὐράνιων ἀγγέλων. Ὅταν ὁ Σωτήρας τοῦ κόσμου γεννήθηκε στή Βηθλεέμ, οἱ ἄγγελοι γνωστοποίησαν τή Γέννησή Του στούς ποιμένες, καί τούς προσκάλεσαν, νά χαίρονται καί νά δοξάζουν τόν Θεό. Πέρασαν ἀπό τότε τριάντα χρόνια. Καί ὁ Σωτήρας ἐμφανίσθηκε στόν Ἰορδάνη γιά νά ξεκινήσει τό σωτήριο ἔργο Του. Τότε ὁ Ἅγιος Ἰωάννης Τόν γνωστοποίησε καί Τόν ἔδειξε στόν λαό καλῶντας τούς ἀνθρώπους στή μετάνοια καί τόν καθαρισμό, ὥστε νά ἀξιωθοῦν νά δεχθοῦν Ἐκεῖνον, τόν Μεσσία καί Σωτήρα.
Γι᾿ αὐτό οἱ χριστιανοί καλλιτέχνες ἀπό τούς ἀρχαίους καιρούς συχνά ζωγράφιζαν τόν Πρόδρομο τοῦ Χριστοῦ ὡς ἄγγελο, μέ φτερά. Διότι ὀνομάστηκε ἄγγελος στήν Ἁγία Γραφή, καί εἶχε ἀγγελική διακονία στήν ἱστορία τῆς ἀνθρώπινης σωτηρίας.
Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

[toula]

“Οράτε φίλοι
την φωνήν του Λόγου,
του Ηλίου τον λύχνον,
τον φίλον του Νυμφίου.
Μετανοείτε
τοις λαοίς εκβοώντα,
και σπεύσατε καθαρθήναι,
του Κτίστου εις υπάντησιν”
Ἡ ψυχή του δέν γνώρισε τή λύπη πού φέρνει ἡ ἀνθρώπινη ἐμπάθεια, δέν ἔδωσε τόπο μέσα του σέ διεστραμμένα πάθη καί δείχτηκε ἀνώτερος ἀπό κάθε ἐφήμερη ὑλική ἡδονή πού κολακεύει τό σῶμα καί τίς σωματικές αἰσθήσεις. Γιά τόν Θεό μόνο ζοῦσε, τόν Θεό μόνο ἔβλεπε, τόν Θεό μόνο εἶχε ἀπόλαυση καί χαρά του. Ζοῦσε σάν ἕνα ἀποκομμένο ἀπό τή γῆ κομμάτι καί ὅπως λέει ἡ Ἁγία Γραφή «ζοῦσε στήν ἔρημο, μέχρι τήν ἡμέρα πού ἔγινε γνωστός στούς Ἰσραηλίτες». Καί ποιά ἦταν αὐτή ἡ ἡμέρα; «Ὅταν ἔφτασε ὁ καιρός τοῦ Βαπτίσματος τοῦ Κυρίου», γιά τόν ὁποῖο καιρό ἔλεγε κάποιος ψαλμός: «Δέν ὑπάρχει πιά κανένας συνετός, κανένας πού νά ἀποζητάει τόν Θεό. Ὅλοι ξεστράτισαν ἀπό τό δρόμο Του, ὅλοι ἀλλοιώθηκαν μέσα στή φθορά τῆς ἁμαρτίας» (Ψαλμ. 13, 2-3). Ὅπως ἀκριβῶς λοιπόν ὁ Κύριος, ἐνῶ ὅλοι μας εἴμαστε ἀσεβεῖς, κατέβηκε ἀπό τούς οὐρανούς ἀπό ἀνέκφραστη ἀγάπη γιά τόν ἄνθρωπο, ἔτσι καί ὁ Ἰωάννης τότε ἄφησε τήν ἔρημο γιά χάρη μας, γιά νά ὑπηρετήσει τή Θεία βουλή Ἐκείνου, σχετικά μέ τή σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου. Γιατί ἔπρεπε νά εἶναι τόσο μεγάλη καί ὑπερβολική ἡ ἀρετή αὐτοῦ ὁ ὁποῖος θά ὑπηρετοῦσε τήν σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου, ὅσο μεγάλη ὑπῆρχε ἡ κακία τῶν ἀνθρώπων καί ὅσο ἀσύλληπτη καί ἀφάνταστη ἦταν ἡ συγκατάβαση τῆς φιλανθρωπίας τοῦ Θεοῦ. Μ᾽ αὐτόν τόν τρόπο θά προσέλκυε ὅσους τόν ἔβλεπαν, ὅπως ἀκριβῶς καί ἔγινε, ἐπειδή τούς ἔφερε κοντά του ὁ θαυμασμός πού ἐνίωθαν γι᾽ αὐτόν, γιατί ζοῦσε ζωή ὑπερφυσική καί ἁγιασμένη καί ξεχώριζε τελείως ἀπό τούς ἄλλους ἀνθρώπους. Ἀκόμα καί τό κήρυγμά του ταιρίαζε ἀπόλυτα μέ τή ζωή του. Γιατί ἔφερνε τό μήνυμα τῆς Βασιλείας τῶν οὐρανῶν καί ἀπειλοῦσε μέ φωτιά ἄσβεστη. Ἀκόμα φανέρωσε σ᾽ ὅλους τόν Βασιλέα τῶν οὐρανῶν, δηλαδή τόν Χριστό πού, ὅπως ὁ ἴδιος λέει στό ἱερό Εὐαγγέλιο, «κρατάει στά χέρια Του τό φτυάρι καί θά καθαρίσει ὁλόγυρα τ᾽ ἁλώνι Του καί θά μαζέψει στήν ἀποθήκη Του τό στάρι. Τό ἄχυρο ὅμως θά τό κάψει σ᾽ ἄσβεστη φωτιά» (Λουκ. 3, 17-18).
Καί ὄχι μόνο μέ λόγια ἀλλά καί μέ ἔργα φανέρωσε τόν Ἰησοῦ σέ ὅλους, βαπτίζοντάς Τον, δείχνοντάς Τον στό λαό, συστήνοντάς Τον στούς μαθητές του καί γενικά μέ κάθε τρόπο μαρτυρώντας ὅτι Αὐτός εἶναι ὁ Υἱός τοῦ Οὐράνιου Πατέρα, ὁ «Ἀμνός» τοῦ Θεοῦ, ὁ Νυμφίος κάθε ψυχῆς πού θά τόν πλησίαζε καί θά πίστευε σ᾽ Αὐτόν. Αὐτόν πού σηκώνει στούς ὤμους Του τήν ἁμαρτία τοῦ κόσμου, πού καθαρίζει τούς ἀνθρώπους ἀπό κάθε μολυσμό καί τούς δωρίζει τόν ἁγιασμό τῆς ψυχῆς καί τοῦ σώματος.
ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΠΑΛΑΜΑΣ
Χρόνια πολλά σε όσους και όσες εορτάζουν! Να σας χαιρόμαστε!

[toula]

Ο Άγιος Ιωάννης ο Βαπτιστής είναι κοινώς γνωστός σε μας για τη μεγάλη αγιότητα της ζωής του. Ονομάζεται άγγελος κατά σάρκα ή άγγελος άνθρωπος, για το πόσο σκληρή ήταν η ζωή του στην έρημο και για τον ασυμβίβαστο ασκητισμό.
Μπορούμε τώρα να αναρωτηθούμε τι σημαίνει για εμάς ο Ιωάννης ο Βαπτιστής, με τον οποίο οι ιδιότητές του μας φαίνονται θαυμαστές, δηλαδή άξιες θαύματος και λατρείας, με τις οποίες μπορεί να είναι ο οδηγός και το πρότυπό μας; Με την απόλυτη ταπεινοφροσύνη του, φυσικά. Μέσω της απόλυτης αγάπης του για τον Χριστό, μέσω της συντριπτικής δύναμης της αγάπης για τον εαυτό του και της αντικατάστασής του με αγάπη για έναν άλλο. Ο Ιωάννης ο Βαπτιστής περνά στις σκιές, σβήνει τον εαυτό του, σαν να ήθελε να είναι αόρατος.
Γίνεται εκείνος ο φίλος του Νυμφίου τον οποίο αναφέρει ο Ιησούς στο εδάφιο 29 του κεφαλαίου γ' του Ευαγγελίου του Αγίου Ιωάννη, ο φίλος που απολαμβάνει τη χαρά του Νυμφίου, που στέκεται και τον υπακούει με αγάπη και υπακοή, που δεν θέλει τίποτα περισσότερο. Αυτό είναι ο Ιωάννης ο Βαπτιστής: είναι το υπέροχο παράδειγμα του «εγώ» που βγαίνει από τον εαυτό του και - με ταπείνωση και απεριόριστη αφοσίωση - αποκτά την ικανότητα να αγαπά τον συνάνθρωπό του περισσότερο από τον εαυτό του.
Ο Ιωάννης ο Βαπτιστής μπορεί να μας καθοδηγήσει στο στενό μονοπάτι της νίκης της υπερηφάνειας, της, του γελοίου εγωισμού και του εγωκεντρισμού που μας κοροϊδεύει, προτρέποντάς μας να πιστεύουμε ότι είμαστε κάθε γεωμετρικό σημείο στο κέντρο του κόσμου και πρέπει να εμπιστευτούμε μόνο τον εαυτό μας, να κλειστούμε και να στο καλά φυλαγμένο κέλυφος του ιμπεριαλιστικού εαυτού μας. Ο Ιωάννης μπορεί να είναι ένα σίγουρο παράδειγμα της αγάπης μας για τον Νυμφίο, δηλαδή του Χριστού και της αμείλικτης υπηρεσίας του.
Διατηρούμε από τη ζωή και τη θυσία του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή την ανθρώπινη ικανότητα να βγει από τον εαυτό του, να ξεπεράσει το στενό του φαινομένου, να αγαπήσει τον άλλον. Τολμούμε ακόμη και να κάνουμε έναν οδηγό από τη συγκλονιστική, θαυμαστή, γαλήνια φράση του Ιωάννη(γ' 30) : «Αυτός πρέπει να αυξηθεί και εγώ να μειωθώ».
Π. Nicolae Steinhardt

[toula]

https://www.youtube.com/watch?v=kk-KrPb ... mXN4AaABAg

Άγιοι και Αμαρτία, Λόγοι Αγ. Παϊσίου Αγιορείτου - π. Λίβυος