Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

Μπροστά στον θάνατο οι άνθρωποι είναι αδύνα­μοι σαν τα κουνούπια, σαν τα πετραδάκια!
Για ποιό πράγμα καυχάσθε, ω άνθρωποι; Για τον πλούτο, την Eπιστήμη, την Φιλοσοφία και την Κουλτούρα; Ολα αυ­τά είναι σκύβαλα, συ και εγώ, δούλοι του θανάτου!
Κάθε άνθρωπος είναι δούλος του φόβου, δούλος του θανάτου! Μπορεί να γίνει άνθρωπος σε αυτό τον κό­σμο με χαρά; Όχι δεν μπορεί.
Ο άνθρωπος που θα α­ντικρίσει σοβαρά τον εαυτό του και με σοβαρότητα θα κοιτάξει τον θάνατο σαν τον έσχατο σταθμό αυτής της ζωής, αυτός ο άνθρωπος δεν έχει χαρά σε αυτό τον κόσμο, δεν υπάρχει γι' αυτόν καμιά απόλαυση ε­δώ. Όλες οι απολαύσεις είναι ένα ψέμα, εάν ο θάνα­τος αποτελεί για μένα και για σένα τον τελευταίο σταθμό αυτού του κόσμου.
Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς

[toula]

Ὦ, τί ὀμορφιά καί κάλλος Θεοῦ!
Τά δάκρυα πέφτουν σάν διαμάντια ἀπό τήν αἴσθηση τῆς ὀμορφιᾶς τοῦ Θεοῦ καί Πατέρα μου. Τρελλαίνομαι ἀπό τήν φανέρωση τοῦ Θεοῦ.
Θεέ μου! Πόσο τυφλώνομαι ἐνίοτε, καί δέν Σέ βλέπω καθόλου καί πράττω σάν νά μήν ὑπάρχης!
Καί μετά πώς Σέ βλέπω καί θαμπώνομαι ἀπό τό Φῶς τῆς ἀκαταλήπτου δόξης Σου! Ἀπορῶ μέ τίς ἐναλλαγές τῆς ψυχῆς μου.
Σ' εὐχαριστῶ μέ ὅλη μου τήν καρδιά γιά ὅ,τι ἐπεξεργάζεσαι γιά τήν κατάρτιση τήν πνευματική τῆς ψυχῆς μου.
Σέ φιλῶ νοερά, Χρυσέ μου Πατέρα.
ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΕΦΡΑΙΜ ΤΗΣ ΑΡΙΖΟΝΑΣ

[toula]

Να λέγεις την ευχή συνεχώς μέρα νύχτα και πότε πότε να παρακαλείς
και τους Αρχαγγέλους Μιχαήλ και Γαβριήλ κι εκείνοι θα έρχονται και θα σε σκεπάζουν με τις φτερούγες τους.
Και λέγοντας την ευχή από το βάθος της καρδιάς σου, θα χορτάσεις Χριστόν.
Θα χορτάσεις Χριστόν, όπως είπε και κάποιος όταν κοινώνησε. Χόρτασα Χριστόν. Θεέ μου χόρτασα.
Για μέρες θα μπορώ να φωνάζω, δεν πεινώ, δεν διψώ. Χόρτασα. Μόνο όσοι το ένοιωσαν μπορούν να καταλάβουν αυτήν την λέξη. Χόρτασα.
Και μετά θα έρθουν τα γλυκά τα δάκρυα, τα χαρισματικά και θα πλημμυρίσεις από ουράνια αγαλλίαση και βεβαιωμένη την ελπίδα της σωτηρίας σου.
Μόνο στην Θεία Του μακροθυμία και ευσπλαχνία προσβλέπουμε.
"Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με, Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον ημάς."
Ο Κύριος είναι οικτίρμων και ελεήμων.
~Γέρoντας Χαράλαμπος ο κομποσκοινάς

[toula]

Τι χάνει ο άνθρωπος όταν δεν έχει πνευματικό οδηγό!
Τον εξουθενώνει ο σατανάς.
Ενώ όταν αναθέσει τα προβλήματά του στον Πνευματικό του, τα πάντα διορθώνονται, όσο δύσκολα και αν φαίνονται. Καλλίτερα να μας λείψει το οξυγόνο παρά ο Πνευματικός...
Δημήτριος Παναγόπουλος

[toula]

Όταν ένας άνθρωπος λέει: Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον ημάς, ξέρετε τί κάνει;
Παράγει ενέργεια!
Όταν ένας άνθρωπος λέει: Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον ημάς, ξέρετε τί κάνει; και την θέτει σε δράση.
Διατάσσει αυτή τη φωτιά της Θείας Χάριτος, της απανταχού της γης, να ενεργήσει.
Και πώς ενεργεί;
Τους μεν αγγέλους χαροποιεί, τους δε δαίμονες λυπεί και φλογίζει. Είναι για τα δαιμόνια μια επιπλέον κόλαση.
Σε κάθε "Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον ημάς'', είναι σαν να εκρήγνυται μια ατομική βόμβα στην καρδιά του διαβόλου (γι' αυτό και ανταποδίδει τα πυρά) και θα ακούγεται εις τους αιώνας των αιώνων, όχι επειδή έχουμε εμείς τη Χάρη, αλλά διότι το όνομα του Ιησού Χριστού έχει αυθυπάρχουσα ενέργεια και Χάρη και έχει τόση δύναμη, όση δύναμη και Χάρη έχει η Θεότητά Του!
Η Χάρη αυτή ενεργεί ουσιωδώς, αρκεί να πληρούνται οι εξής προϋποθέσεις:
α) συχνή μυστηριακή ζωή
β) να έχουμε συγχωρεμένους όλους τους ανθρώπους
γ) να διάγουμε αγνή ζωή στο σώμα και στην ψυχή
δ) να έχουμε πνευματικό οδηγό και
ε) να κάνουμε με τάξη και πρόγραμμα τα καθημερινά μας πνευματικά καθήκοντα σε χώρο ήσυχο και κατανυκτικό»
Γέροντας Εφραίμ Σκήτης Αγίου Ανδρέα.

[toula]

Τί γίνεται με τους ξένους, τους πτωχούς και γενικά μ' εκείνους που δεν έχουν δικούς τους για να βοηθήσουν
και να τρέξουν, ούτε μπορούν να αφήσουν κληρονο­μιά ή να τελέσουν λειτουργίες, ή ελεημοσύνες; Άραγε επειδή δεν έχουν ανθρώπους να τους συ­μπονέσουν θα χάσουν την ευκαιρία της σωτη­ρίας; Μήπως είναι άδικος ο Θεός να δίνη σε ό­σους έχουν και μπορούν και να στερή όσους δεν έχουν; Βγάλτε αυτό από το μυαλό σας, γιατί είναι δίκαιος ο Θεός και Δεσπότης, ή για να πούμε την ακρίβεια αυτός είναι η ίδια η δικαιοσύνη, είναι η σοφία, η αγαθότητα και η μόνη δύναμη. Η δι­καιοσύνη του θα μέτρηση σωστά στον άπορο τα όσα έχει ο πλούσιος. Η σοφία του θα κάνη τα πράγματα έτσι που θα καλυφθούν οι ελλείψεις.
Η δύναμή του θα αποδυνάμωση τον δυνατό και θα ενισχύση τον αδύνατο. Η αγαθότητά του θα σώση το πλάσμα του, εάν βεβαίως αυτό δεν είναι από την μερίδα που συχαίνεται την ορθή πίστη και που η αριστερή πλάστιγγά του βαραίνει πολύ.
Γιατί λένε οι φωτισμένοι από το Θεό άνδρες, ότι η κατάσταση της τελευταίας στιγμής και οι πράξεις ζυγίζονται σε μια ζυγαριά. Και εάν η ζυ­γαριά κλίνη προς τα δεξιά είναι φανερό ότι την ψυχή αυτή θα την πάρουν οι δεξιοί άγγελοι. Εάν η ζυγαριά ζυγιάζεται στα ίσα τότε νικάει η φι­λανθρωπία του Θεού.
Αλλά κατά τους θεολόγους και αν η ζυγαριά γέρνη λίγο προς τα αριστερά τότε το λίγο έλλειμμα το αναπληρώνει η ευσπλα­χνία του Θεού. Έχομε τρεις λοιπόν θείες κρίσεις του Δεσπότου. Δίκαιη η πρώτη. Φιλάνθρωπη η δεύτερη. Υπεράγαθη η τρίτη. Υπάρχει όμως και μια τέταρτη. Είναι όταν οι πονηρές πράξεις είναι κατά πολύ βαρύτερες. Τότε αλλοίμονο, αδελφοί μου. Όμως και εδώ η κρίση του Θεού είναι δί­καιη, αφού αποδίδει με δικαιοσύνη όσα ανήκουν στον καθένα.
ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΣ

[toula]

Άραγε ο ουρανὀς αντιλαμβάνεται ότι τώρα εγώ προσεύχομαι γι’ αυτούς που έφυγαν από την παρούσα γη;
Μιά μέρα ένας ιερομόναχος διαβάζοντας πολλά ονόματα κουράστηκε και αναρωτήθηκε: Άραγε σώζονται αυτοί τους οποίους μνημονεύω; Νοιώθουν τίποτε; Άραγε ο ουρανὀς αντιλαμβάνεται ότι τώρα εγώ προσεύχομαι γι’ αυτούς που έφυγαν από την παρούσα γη; Βοηθούνται άραγε οι νεκροί;
Και την ώρα εκείνη, όπως ήταν κουρασμένος, στηρίχθηκε στο στασίδι του, έκλεισε λίγο τα μάτια του, και ανάμεσα σε ύπνο και ξύμνιο, σε μιά εγρήγορση του νου του αλλά και κόπωση της σάρκας, σηκώνει τα μάτια επάνω και βλέπει, βλέπει… Πω, πω,! Τι γίνεται εκεί; Πνεύματα κεκοιμημένων αναρίθμητα και μαζί με αυτά και οι άγιοι, μαζί και άγγελοι.
Και μπροστά, μπροστά στον θρόνο του Χριστού η Υπεραγία Θεοτόκος με το ωραιότατο ένδυμά της, με το πρόσωπό της φωτεινό έδειχνε τα πνεύματα, κοιτούσε τον Χριστό, και του έλεγε:
''Υιέ μου και Θεέ μου, για όλους αυτούς εγώ μεσιτεύω. Δέξου τις φωνές της αγίας Εκκλησίας σου''. Και τότε όλοι οι νεκροί άρχισαν να ψάλλουν: “Θεοτόκε Παρθένε, χαίρε Κεχαριτωμένη Μαρία… ότι Σωτήρα έτεκες των ψυχών ημών”
….Άς φωνάζομε, ας παρακαλούμε τον Θεό για μάς και τους νεκρούς μας. Και να ξέρετε, οι νεκροί μας, όταν προσευχόμαστε συνεχώς, πλησιάζουν πιο κοντά στον Θεό και φθάνουν εν τέλει στην δόξα, εφόσον δεν Τον αρνούνται.
ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΑΙΜΙΛΙΑΝΟΣ ΣΙΜΩΝΟΠΕΤΡΙΤΗΣ

[toula]

Περιέθαλπτε με αγάπη ακόμη και τους κατήγορούς του...
Όταν ο άγιος Λουκάς ήταν στις φυλακές της Ταγκάνκα, είδε έναν κρατούμενο όρθιο μέσα σ’ ένα θάλαμο πλημμυρισμένο με νερό, να τρέμει από το κρύο. Τον συμπόνεσε, έβγαλε το γούνινο παλτό του και του το έδωσε.
Ως ιατρός ήταν «ανάργυρος». Σε όλους τους τόπους εξορίας του πρόσφερε τις υπηρεσίες του αφιλοκερδώς.
Βοηθούσε οικονομικά τους φτωχούς αρρώστους. Κάποτε μην έχοντας χρήματα, έβγαλε την ακριβή ζώνη του και την έδωσε στον άρρωστο, ενώ σε έναν άλλον έδωσε ένα χαλί που ξεκρέμασε από τον τοίχο του.
Στα αρχεία των μυστικών υπηρεσιών συγκεντρώθηκαν από τους καταδότες του στοιχεία για τις ελεημοσύνες του. Ο Επίσκοπος Λουκάς μοίραζε το μισθό του. Το μεγαλύτερο μέρος το έστελνε σε εξόριστους ή εμπερίστατους αρχιερείς και ιερείς. Ακόμη και το χρηματικό βραβείο «Στάλιν» (1946) σχεδόν ολόκληρο το διέθεσε για τα ορφανά του πολέμου.
Δεν αρνιόταν να βοηθήσει ακόμη και ανθρώπους που αντιστρατεύονταν στην Εκκλησία. Ακόμη… και τους εχθρούς του! Περιέθαλψε με αγάπη κάποιον κατήγορό του, όταν εκείνος βασανισμένος και άρρωστος κατέφυγε σ’ αυτόν για να τον εξετάσει.
(Περιοδικό ''Προς την Νίκη'', Νοέμβριος 2017, Τεύχος 813)

[toula]

Και τα κόλλυβα είναι καλά και τα πρόσφορα είναι καλά, αλλά εκείνο το οποίο χρειάζεται είναι να δοθούν τα ονόματα στη Θεία Λειτουργία.
Όχι απλώς στο Τρισάγιο που θα κάνει ο ιερέας.
Το Τρισάγιο γίνεται και πρέπει να γίνει. Να δοθούν τα ονόματα και στην προσκομιδή να τον μνημονεύσει τον καθένα χωριστά ο ιερέας και να βγει μερίδα για τον καθένα.
Και μετά τον καθαγιασμό κατά τη συστολή οι μερίδες, που θα λέγαμε ότι είναι οι ψυχές των κεκοιμημένων που μνημονεύθηκαν, θα μπουν μέσα στο άγιο Ποτήριο, μέσα στο αίμα του Κυρίου.
Αναφέραμε κι άλλη φορά αυτό που αναγράφεται στην Αποκάλυψη: Όταν είδε ο ευαγγελιστής Ιωάννης στον ουρανό πλήθος ανθρώπων ντυμένους λευκές στολές, τον ρώτησε ένας από τους πρεσβυτέρους:
«Ποιοι είναι αυτοί;»
Ο ευαγγελιστής του απάντησε «σύ γνωρίζεις».
Και του λέει ο πρεσβύτερος ότι αυτοί είναι εκείνοι οι όποιοι έρχονται «εκ της θλίψεως της μεγάλης, και έπλυναν τας στολάς αυτών και ελεύκαναν αυτάς εν τω αίματι του αρνίου».
Το αίμα του αρνίου είναι αυτό το οποίο είναι στο άγιο Ποτήριο σε κάθε Θεία Λειτουργία. Γι’ αυτό -καλό είναι να το αναφέρουμε εδώ στην προσκομιδή από όλα τα πρόσφορα παίρνουμε ένα μικρό ψιχουλάκι και το βάζουμε στο δισκάριο.
Τα ψιχουλάκια είναι οι ψυχές αυτών που προσφέρουν τα πρόσφορα και αυτών για τους οποίους τα προσφέρουν.
Τι θα πει πρόσφορο; Προσφέρει. Δεν προσφέρει κανείς απλώς αυτό το ψωμάκι. Προσφέρει μ’ αυτό και τον εαυτό του.
Έτσι οι ψυχές όλων, και των ζώντων και των κεκοιμημένων, είναι εκεί επάνω στο άγιο Δισκάριο. Μετά όλες οι ψυχές αυτές πέφτουν μέσα στο Άγιο Ποτήριο, μέσα στο αίμα του Χριστού. Και δεν μπορεί· για να το κάνει αυτό η Εκκλησία, για να τα λέει έτσι η Αποκάλυψη, σημαίνει ότι πολύ ωφελούνται οι ψυχές. Με βάση αυτά που λέει η Αποκάλυψη, με βάση την πράξη της Εκκλησίας, με βάση όλη αυτήν την παράδοση που έχουμε από τότε μέχρι σήμερα, αυτό πιστεύουμε.
Πόσο ωφελούνται; Δεν το ξέρουμε εμείς ο Θεός το ξέρει. Πάντως πολύ ωφελούνται οι ψυχές εκείνων των οποίων τα ονόματα μνημονεύονται στη Θεία Λειτουργία και των οποίων η μερίδα πέφτει μέσα στο άγιο Ποτήριο, μέσα στο αίμα του Χριστού.
Το οποίο αίμα του «Ιησού Χριστού καθαρίζει ημάς από πάσης αμαρτίας», όπως λέει αλλού ο ευαγγελιστής Ιωάννης.
π. Συμεών Κραγιόπουλος/”Λίγα λόγια για την αγάπη”

[toula]

Όταν λέμε, «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με»
ή «Κύριε, ελέησόν μας» εννοούμε, «Κύριε, δώσε μου αυτό που χρειάζομαι», δηλαδή «βοήθησέ με», «σώσε με», «ελέησόν με», «έλεησόν με», «φώτισέ με», «δίδαξέ με», «θεράπευσέ με»...
Όλες οι ανάγκες μας χωράνε σε δύο λέξεις: «Κύριε, ελέησον». Αυτές είναι δύο λέξεις που καλύπτουν τα πάντα.
Θυμηθείτε: Η Παλαιά Διαθήκη λέει για το πώς οι Εβραίοι, που περιπλανιόταν στην έρημο, πως τρέφονταν . Έγινε σε όλους αυτό που χρειαζόταν ο οργανισμός όλων. Ομοίως, η προσευχή «Κύριε, ελέησον» για κάθε άνθρωπο γίνεται έκφραση αυτού που έχει ανάγκη.
Μητροπολίτης Αθανάσιος Λεμεσού