Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

«Μη στενοχωριέστε, εάν έχετε ελαττώματα κληρονομικά,
αλλ’ ούτε και να καμαρώνετε για τις κληρονομικές σας αρετές, διότι ο Θεός θα εξετάσει την εργασία που έκανε ο άνθρωπος στον παλαιό του άνθρωπο» (Π. Μ. Σωτήρχος, Γέρων Παΐσιος, Βίος, Διδαχές, Προφητείες, Θαύματα, εκδ. Παπαδημητρίου, 2009).

[toula]

Χρειαζόμαστε μετάνοια. Βλέπετε, μετάνοια δεν σηµαίνει µονάχα το να πας σε έναν ιερέα και να εξοµολογηθείς.
Πρέπει να απελευθερωθούµε από τη µανία των λογισμών. Πολλές φορές στη ζωή µας πέφτουµε. Και είναι απολύτως απαραίτητο να τα αποκαλύπτουµε όλα (διά της εξομολόγησης) ενώπιον ενός ιερέα, ο οποίος και θα είναι μάρτυρας της µετάνοιάς µας.
Μετάνοια είναι η ανανέωση της ζωής. Αυτό σηµαίνει ότι πρέπει να απελευθερώνουµε τον εαυτό µας από κάθε αρνητικό χαρακτηριστικό και να στρεφόµαστε προς το απόλυτο καλό.
Δεν υπάρχει αμαρτία ασυγχώρητη, εκτός από την αμαρτία της αμετανοησίας.
Υπάρχουν πολλά είδη δακρύων. Κάποιοι άνθρωποι κλαίνε από οργή, άλλοι για να πικάρουν κάποιον και άλλοι επειδή υπέστησαν προσβολή. Κάποιοι κλαίνε επειδή έχασαν αγαπημένο τους πρόσωπο. Υπάρχουν πολλά είδη δακρύων.
Υπάρχουν επίσης δάκρυα µετανοίας, όταν δηλαδή η συνείδηση ενός ανθρώπου του λέει ότι έχει διαπράξει πολλές αμαρτίες. Όταν συνειδητοποιεί την αμαρτωλότητά του, θρηνεί. Αυτό είναι µια πράξη θείας Χάριτος – µια ψυχή µετανοεί και η αμαρτία ξεπλένεται µε δάκρυα. Αυτά είναι δάκρυα µετανοίας και είναι δώρο Θεού.
Όταν ένας άνθρωπος συνειδητοποιεί την αμαρτωλότητά του, απελευθερώνεται σταδιακά από τις µέριμνες αυτού του κόσμου κι από τον ίδιο του τον εγωισμό, και εναποθέτει όλες του τις µέριμνες στον Κύριο. Η ψυχή του ταπεινώνεται κι όταν συμβαίνει αυτό, βρίσκεται σε κατάσταση Χάριτος.
Η προσευχή απαιτεί µια ολότελα αμέριμνη ζωή, διότι ακόµα και η παραμικρή ανησυχία διαταράσσει την προσευχή µας, όπως λένε οι Άγιοι Πατέρες. Όπως ακριβώς και ο παραμικρός κόκκος σκόνης µπορεί να θολώσει την όρασή µας, έτσι και η παραμικρή ανησυχία περισπά την αυτοσυγκέντρωσή µας κατά τη διάρκεια της προσευχής.
Όταν είµαστε ενωμένοι µε τον Κύριο, τότε η ψυχή µας ειρηνεύει και η Χάρη κατέρχεται πάνω µας.
Ένας άνθρωπος που ζει µέσα στη Χάρη είναι έτοιµος να θρηνήσει για τον καθένα.
Θρηνεί όταν βλέπει τα βάσανα ενός ζώου, ενός φυτού ή ενός ανθρώπου… Ένας τέτοιος άνθρωπος είναι πάντοτε έτοιμος να χύσει δάκρυα για ολόκληρο τον κόσµο. Αυτό σηµαίνει ότι υπάρχει σ’ αυτόν τον άνθρωπο η Χάρη του Θεού, και ότι τα δάκρυά του είναι ένα δώρο του Θεού. Αυτά είναι δάκρυα που σώζουν. Οδηγούν την ψυχή στην τελειότητα.
Δεν µπορούμε να φτάσουμε την τελειότητα ανησυχώντας για πράγματα του κόσμου τούτου. Ο Κύριος έχει πει ότι δεν πρέπει να βαραίνουμε τον εαυτό µας µε τροφή και ποτό και µε τις µέριμνες του κόσμου τούτου.
Απόσπασμα από το βιβλίο του Γέροντα Θαδδαίου της Βιτόβνιτσας, «Οι λογισμοί καθορίζουν τη ζωή μας» των εκδόσεων Εν πλω.

[toula]

«Και μόνο η σκέψη της κοινωνικής αδικίας, κάτω από την οποία μια ανθρώπινη ζωή υποφέρει,
μπορεί να έχει την ενέργεια του ανέμου της ερήμου, που όλα μπροστά του τα μαραζώνει.
Εάν οι φτωχοί και οι καταπιεσμένοι σ' αυτό τον κόσμο θέλουν να κάνουν έναν επιτυχημένο αγώνα εναντίον των καταπιεστών τους, πρέπει να τον κάνουν στο όνομα του Θεού και της δικαιοσύνης του Θεού.
Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

[toula]

Τζάμπα είναι η αγάπη. Ούτε πληρώνουμε, ούτε να πάμε ταξίδι να την βρούμε, ούτε να κόψουμε εισιτήριο χρειάζεται.
Η αγάπη είναι τζάμπα. Όπου να πάμε, ο Θεός είναι εκεί. Η αγάπη είναι δωρεά. Όποιος αγαπά τον Θεό διψά αχόρταγα να ομιλή με Αυτόν. Δεν αγαπά τίποτε άλλο. Αυτός που αγαπά Τον Θεό, αγαπά και ό,τι είναι του Θεού. Τα δημιουργήματα του Θεού αγαπά και όλα αυτά, που αγαπά ο Θεός.
Αγιος Ευμένιος Σαριδάκης. ''Ο Αετός των Αστερουσίων''

[toula]

Πρέπει να προσέξουμε στην καλή εκμετάλλευση του χρόνου, για να μας πλουτίζει κατά Χριστόν για την αιώνια ζωή.
Όταν τον χρόνο τον σπαταλήσουμε έτσι άσκοπα και χωρίς κέρδος πνευματικό, θα φύγουμε από την ζωή χωρίς τίποτε. Και βλέπεις τον αδελφό σου να αγωνίζεται, να εκμεταλλεύεται τον χρόνο και να πλουτίζει, κι εσύ ο ταλαίπωρος να μην κινείσαι, ώστε να κάνεις κάτι καλό. Κι έρχεται και στους δύο ο θάνατος· ο μεν ένας πάει φορτωμένος επάνω, γεμάτος οφέλη, ενώ ο άλλος, εσύ, πας με άδειο «ντορβά», γεμάτος κακίες και αμαρτίες!
Γι’ αυτό, στον χρόνο που μας έδωσε ο Χριστός να προσπαθήσουμε κάθε μέρα να κάνουμε κάτι καλό. Φερ’ ειπείν, πόσο ευεργετικό είναι, όταν εφαρμόζουμε τις παραγγελίες του πνευματικού, που μας λέει: «Παιδί μου, κοίταξε να κάνεις το πρωί την προσευχή σου, να κάνεις τις μετάνοιες, να διαβάζεις το Ευαγγελιάκι σου· το απόγευμα να κάνεις την Παράκλησή σου, το βράδυ πάλι την προσευχή σου, να κάνεις τις μετάνοιές σου· να σκέπτεσαι τον Θεό, να κάνεις εκείνο, το άλλο, να λες την ευχή και να διώχνεις τους κακούς λογισμούς».
Όταν κάνεις υπακοή σ’ αυτά, τη σελίδα της κάθε ημέρας τη γεμίζεις με οφέλη. Αν όμως δεν πας σε πνευματικό και δεν σε βάλει σε μία τάξη, μαζεύεται το «κουβάρι», φθάνει το τέλος και δεν έχεις πολλά πράγματα να παρουσιάσεις. Γι’ αυτό η υπακοή στον πνευματικό γεμίζει του ανθρώπου τη ζωή, την οποία θα παρουσιάσει κατόπιν ενώπιον του Θεού κατάφορτη από αρετή, όπως ένα δένδρο που έχει λυγισμένα τα κλωνάρια του, γιατί είναι κατάφορτα από τον πολύ καρπό.
Κι εμείς, βέβαια, οι πνευματικοί έχουμε ευθύνη μεγάλη γι’ αυτό το πνευματικό εμπόριο που εργαζόμαστε, για να βοηθήσουμε τους άλλους. Το θέμα είναι ότι το έργο μας είναι πάρα πολύ κοπιαστικό, πάρα πολύ επίμοχθο και γεμάτο από θλίψεις και στεναχώριες, όπως λέει κι ο Ιερός Χρυσόστομος: «Το άρχειν ψυχών επιπονώτερον πάντων».
Είμαστε σαν τους εμπόρους τους μεγάλους, που αλωνίζουν τις ηπείρους, για να μπορέσουν να βρούνε θησαυρούς. Και άλλοτε γυρίζουν με κατάφορτα τα πλοία, καμιά φορά όμως πέφτουν σε ληστές, τους τα κλέβουν όλα και τους σκοτώνουν κιόλας. Κι έτσι, ενώ πήγαν για τα πολλά, έχασαν και τα λίγα.
Πάμε κι εμείς να εμπορευθούμε ψυχές, προσπαθούμε να ωφελήσουμε, να πάρουμε κέρδη και οφέλη, αλλά καμιά φορά ο διάβολος μας προκαλεί ναυάγιο, κι εκεί που θα ωφελούσαμε τους άλλους, τους σκανδαλίζουμε. Όπως λέει ο αββάς Ισαάκ ο Σύρος: «Είστε σαν τα ναυαγοσωστικά, που πάνε και σώζουν τους ναυαγούς· πηγαίνουν, έρχονται, αλλά καμιά φορά βουλιάζουν».
Γι’ αυτό να εύχεσθε και για μας, να μας βοηθάει ο Θεός, να μας σκεπάζει, για να μπορέσουμε μέχρι τέλους της ζωής μας να βοηθούμε και να σώζουμε, για να μας ελεήσει κι εμάς ο Θεό, να συγχωρέσει τις αμαρτίες μας και να μας σώσει.
Από το βιβλίο: Γέροντος Εφραίμ Προηγουμένου Ι.Μ. Φιλοθέου, Η τέχνη της σωτηρίας. Έκδ. Ι.Μ. Φιλοθέου, Άγιον Όρος 2005. Ομιλία Ι’. Ο πόλεμος κατά των παθών, σελ. 163 (απόσπασμα).

[toula]

Ο Όσιος Γεώργιος Καρσλίδης στούς μνησίκακους τόνιζε:
«Ἄν δέν μπορεῖς νά συγχωρέσεις, μήν κοινωνᾶς, γιατί παίρνεις φωτιά!».
Σέ αὐτούς πού ἦταν μόνο μαλωμένοι ἔλεγε νά πᾶνε νά συγχωρεθοῦν. Ἄν κάποιος τοῦ δικαιολογοῦνταν ὅτι ὁ ἄλλος δέν θά τόν δεχθεῖ, τοῦ ὑπεδείκνυε: «Ἐσύ θά πᾶς τρεῖς φορές νά τόν βρεῖς καί νά ἐπιχειρήσεις νά συμφιλιωθεῖς μαζί του. Ἄν σέ δεχθεῖ, καλῶς. Ἄν ὄχι, ἔχεις μετά τό δικαίωμα νά κοινωνήσεις».
Ἐπίσης, δέ συμφωνοῦσε νά πηγαίνουν μάρτυρες σέ δικαστήρια. Τήν Σοφία Κόγκα ἀπό τήν Ἁγία Παρασκευή, πού εἶχε παραστεῖ ὡς μάρτυς σε μία δίκη, δέν τήν δέχθηκε γιά ἐξομολόγηση.

[toula]

Τό Εὐαγγέλιο εἶναι τό ἴδιο γιά ὅ λ ο υ ς.
Ὁ Θεός δέν ἒδωσε δύο Εὐαγγέλια, ἕνα γιά τούς ἐγγάμους καί ἂλλο γιά τούς Μοναχούς. Τό Εὐαγγέλιο εἶναι τό ἴδιο γιά ὅ λ ο υ ς.
Ὁ Ἃγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης σέ μιά ἀπό τίς Κατηχήσεις του γράφει ὅτι οἱ μόνες διαφορές στόν τρόπο ζωῆς τοῦ ἐγγάμου πιστοῦ ἀπό ἐκεῖνον τοῦ μοναχοῦ εἶναι ἡ συζυγική σχέση καί ἡ κρεωφαγία.
Ὅλα τά ἂλλα, ὃπως ἡ ἀγάπη πρός τόν Θεό καί τόν πλησίον, ἡ πίστη καί ἐλπίδα στόν Θεό, ἡ ὑπομονή στίς θλίψεις, ἡ ταπεινοφροσύνη, ἡ ἐλεημοσύνη, ἡ προσευχή, ἡ ἀνεξικακία, ἡ μετάνοια, ἡ νηστεία, ἡ ἐγκράτεια κ.λ.π., εἶναι ἐντολές τοῦ Θεοῦ γιά ὅλους ἀνεξαιρέτως, μοναχούς καί λαϊκούς, πού ἐπιθυμοῦν τή σωτηρία τους.
Γέροντας Γερμανός Σταυροβουνιώτης -σελ, 252 . Έκδοση Ιεράς Μονής Σταυροβουνίου

[toula]

Γιατί, Θεέ μου, τόσο λίγο σε σκεπτόμαστε και τόσο λίγο συγκινούμεθα από σένα;
Θυμάμαι, όταν είχα πάει κάποτε στο Άγιον Όρος, μέσα σε έναν πυκνά δενδροφυτευμένο τόπο, βλέπω από μακριά κάποιον ασκητή, ο οποίος προχωρούσε ψάλλοντας. Ενώ έψαλλε, από ώρα σε ώρα έκανε μία βαθειά μετάνοια, προσκυνούσε, σηκωνόταν και πάλι προχωρούσε. Μου έκανε εντύπωση. Ποιον άραγε προσκυνούσε; Τρέχω μέσα από τα δένδρα, τον φθάνω, τον σταματώ.
- Γέροντα, ποιόν προσκυνάς στον δρόμο;
- Μα, παιδί μου, δεν τον βλέπεις;
- Ποιόν;
- Τον Χριστόν. Τουλάχιστον, αν δεν τον βλεπης, δεν τον νοιώθεις ότι είναι μπροστά σου; μου απήντησε εκείνος.
Αγαπητοί μου, οι άνθρωποι έλεγαν παλαιότερα το όνομα του Χριστού ή το άκουγαν και βούρκωναν τα ματιά τους, άρπαζαν φωτιές τα στήθη τους, έπεφταν στα γόνατά τους. Εμείς γιατί; Γιατί, Θεέ μου, τόσο λίγο σε σκεπτόμαστε και τόσο λίγο συγκινούμεθα από σένα; Γιατί τόσο σπάνια σε ποθούμε; Όπου ο θησαυρός μας εκεί και η καρδιά μας, λέγει η Αγία Γραφή. Σαν να λέμε: Θέλεις να μάθης πόσο κοστίζει, πόσο αξίζει η ζωή σου για τον Χριστόν, για τον ουρανό; Όσο τον διψάς, όσο σε αυτόν έχεις την καρδιά σου, τόσο κοστίζει
Ένας άλλος ασκητής τα τελευταία χρόνια, πόσες φορές, όταν ελειτούργει, εχρειάζετο ώρας ολοκλήρους, διότι τον επεσκέπτοντο οι άγιοι και μαζί του συλειτουργούσαν και καθυστερούσε και έβγαζε έξω τα καλογέρια, δια να είναι μόνος του και να μη εκπλήσσωνται. Και όταν τελείωνε η έκστασις, άνοιγε την πόρτα και έλεγε «Να συνεχίσωμε την λειτουργίαν».
Ένας άλλος μοναχός, προσευχόμενος μίαν νύκτα μέσα εις την ακολουθίαν, ο νους του ξέφυγε και επέταξεν επάνω εις την θάλασσαν, επήγεν εις τα βουνά και εις τα λαγκάδια, αγνάντεψε τα δένδρα, τα λουλούδια, τα ψάρια της θαλάσσης, τα βουνά, τα νησιά, επεσκόπευσε την γην και τον ουρανόν, και είδε και ήκουσεν ότι όλα δοξολογούν τον Θεόν. Από την ημέραν εκείνην δεν ημπορούσε να σταθή καθόλου και από τους οξυδρόμους οφθαλμούς του δεν εσταμάτησαν τα δάκρυα. Είδε και έλεγεν ότι η άψυχος κτίσις εκχέει τα δάκρυά της με την δοξολογίαν «και εγώ, που έχω ψυχήν, είμαι μέσα εις την αμαρτίαν».
Αιμιλιανος Σιμωνοπετρίτης

[toula]

Για αγάπη θα σου μιλήσει και ο διάβολος.
Για «πρέπει», για ηθική, για κανόνες καλής συμπεριφοράς.
Θα σου χαϊδεψει τα αυτιά με χίλια δυο λόγια όμορφα.
Θα σου πει να προσέχεις τον εαυτό σου, να προσέχεις και τους άλλους.
Θα σου «μάθει» να προσπαθείς για το καλό, το όμορφο, το ωραίο. Θα σε προτρέψει να το κυνηγήσεις..
Για αγάπη θα σου μιλήσει και ο διάβολος. Κράτα μικρό καλάθι…
Εσύ να βλέπεις ποιος σου μιλά για ασκητισμό.
Για σταύρωμα. Για συγχώρεση. Για πόλεμο ενάντια στα πάθη.
Εσύ να βλέπεις ποιος σου μιλά για φρόνιμα ταπεινό. Για αγώνα χωρίς να απελπίζεσαι. Για νέκρωμα του θελήματος, χάριν του αδελφού σου.
Για αγάπη θα σου μιλήσει και ο διάβολος. Δε λέει κάτι…
Εσυ να βλέπεις ποιος σου μιλάει για μετάνοια.
Και για καταφύγιο, στα Μυστήρια της Μάνας Εκκλησίας…
Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος
Ψυχολόγος M.Sc.

[toula]

"Πολὺ βοηθάει τὸ νὰ εἶναι κανεὶς ἁπλὸς στὶς σχέσεις του μὲ τοὺς ἄλλους,
νὰ ἔχη γι᾿ αὐτοὺς πάντοτε καλὸ λογισμὸ καὶ νὰ μὴν παίρνη ὅλους τοὺς ἀνθρώπους στὰ σοβαρά. Νὰ ἀποφεύγη τὶς συζητήσεις ποὺ γίνονται δῆθεν γιὰ πνευματικὴ ὠφέλεια καὶ φέρνουν μᾶλλον πονοκέφαλο.
Νὰ μὴν περιμένη πνευματικὴ κατανόηση ἀπὸ ἀνθρώπους ποὺ δὲν πιστεύουν στὸν Θεό. Καλύτερα νὰ εὔχεται γι᾿ αὐτοὺς νὰ τοὺς συγχωρήση ὁ Θεὸς καὶ νὰ τοὺς φωτίση. Νὰ μιλάη στὸν καθέναν μὲ τὴν δική του γλῶσσα καὶ νὰ μὴ φανερώνη τὶς μεγάλες ἀλήθειες ποὺ πιστεύει καὶ ζῆ, γιατὶ δὲν θὰ τὸν καταλάβουν, ἐπειδὴ μιλάει σὲ ἄλλη συχνότητα καὶ σὲ διαφορετικὸ μῆκος κύματος."
Ἅγιος Παΐσιος Ἁγιορείτης