Ψυχοφελή μηνύματα...

[toula]

“Ὤ, Καλή Απιστία τοῦ Θωμᾶ”…!!!
«Η πρώτη Κυριακή μετά την Ανάσταση του Κυρίου, η και Αντίπασχα ονομαζομένη, είναι αφιερωμένη στον Μαθητή του Χριστού Θωμά, ο οποίος γίνεται πια το «Μέσον» διά της απιστίας του, προκειμένου να καταστεί βέβαιο το γεγονός της Νίκης κατά του θανάτου!
«Ἀπιστία, Πίστιν βεβαίαν ἐγέννησε», κατά τον Υμνογράφο. Και τούτο, γιατί η απιστία αυτή «προκαλεί» τον Κύριον να του φανερώσει πιο έντονα τα σημάδια της παρουσίας Του, και να τον οδηγήσει στη Σωτήρια Ομολογία … «Ὁ Κύριός μου καὶ ὁ Θεός μου, δόξα Σοι»…!!!
Έτσι, η Απιστία του Θωμά γίνεται Καλή Απιστία…!!!
Όσο παράδοξα κι αν ηχεί τούτο, η πραγματικότητα είναι αυτή … Υπάρχει καλή, αλλά και κακή, απιστία!
Καλή απιστία είναι αυτή που σε πρώτη φάση εγκλωβίζει τον άνθρωπο στην αμφισβήτηση και την άρνηση, θέτοντάς του ως προτεραιότητα την πίστη στη λογική και τις αισθήσεις … «Ἐάν μὴ ἴδω, οὐ μὴ πιστεύσω»!
Είναι ο σκεπτικισμός που συναντάμε πολλές φορές μέσα στις Ευαγγελικές διηγήσεις, σαν την περίπτωση του Ναθαναήλ, όταν καλείται να γνωρίσει τον Μεσσία από τον φίλο του Φίλιππο … «Εκ Ναζαρὲτ δύναταί τι ἀγαθὸν εἶναι»…;;;
Ή σαν την περίπτωση του τραγικού πατέρα που προσφεύγει μεν στον Ιησού για να θεραπεύσει το παιδί του, αλλά γεμάτος ερωτηματικά και αμφισβήτηση … «Ἀλλ᾽ εἲ τι δύνασαι, βοήθησον ἡμῖν»…!!!
Κι ο Κύριος την αμφισβήτηση και τον σκεπτικισμό αυτόν δεν τα απορρίπτει. Τα παίρνει ως τα πρώτα εναύσματα της Πίστεως, που θα οδηγήσουν στη στέρεα και βεβαία Πίστη!
Διότι βλέπει ότι η Απιστία αυτή πηγάζει από μια Καρδιά που πάσχει και αγωνιά.
Έτσι το γνώρισμα της «Καλής Απιστίας» φαίνεται να είναι αυτό … Η οδυνωμένη Καρδιά του ανθρώπου, που παλεύει μεταξύ της πίστεως και της απιστίας!
«Πιστεύω, Κύριε, βοήθει μου τῇ ἀπιστίᾳ»…!!!
Θυμάται κανείς εδώ και το παρόμοιο γεγονός απιστίας που πέρασε και ο Άγιος Γέροντας Παΐσιος στα παιδικά του χρόνια (Αρσένιος τότε), όταν η απιστία ενός φοιτητή κλόνισε τις μέχρι τότε βεβαιότητές του!
Και μας περιγράφει την οδύνη της καταστάσεως αυτής:
«Θόλωσε ο πνευματικός μου ορίζοντας. Γέμισα από αμφιβολίες. Θλίψη κατέλαβε την ψυχή μου»…!!!
Είναι η παρόμοια κατάσταση που περνάει κάθε άνθρωπος, μέχρις ότου στερεωθεί στην Πίστη του στον Χριστό, γεγονός που σημαίνει ότι η φάση αυτή της απιστίας δεν θεωρείται ως κάτι αρνητικό και παράδοξο, αλλά φυσιολογικό σκαλοπάτι στην πορεία της Πνευματικής ωριμάνσεως του ανθρώπου»…!!!
(π. Γεώργιος Δορμπαράκης, “Του Πάθους και της Ανάστασης”, Αρχονταρίκι, Αθήνα 2014)

[toula]

“Ο Κύριός μου και ο Θεός μου”…!!!
«Όταν ο Απόστολος Θωμάς ψηλάφισε τις πληγές του Κυρίου Ιησού Χριστού, ανέκραξε … «Ο Κύριός μου και ο Θεός μου»…!!!
Όταν η Μαρία η Μαγδαληνή άκουσε τη φωνή του Ανάστατος, αναφώνησε … «Ο Κύριός μου και ο Θεός μου»…!!!
Όταν ο Σαύλος (μετέπειτα Απόστολος Παύλος) είδε το Φως και άκουσε τα Λόγια του Ανάστατος ομολόγησε … «Ο Κύριός μου και ο Θεός μου»…!!!
Όταν οι Ειδωλολάτρες παρατηρούσαν έκπληκτοι πόσοι αναρίθμητοι Μάρτυρες υπέμεναν ευχαρίστως τούς πόνους και τους ρωτούσαν ποιος ήταν ο Χριστός, όλοι τους απαντούσαν … «Ο Κύριός μου και ο Θεός μου»…!!!
Όταν οι Είρωνες ειρωνεύονταν τις στρατιές των Ασκητών, και τους ρωτούσαν ποιος ήταν Αυτός για τον οποίον αναλάμβαναν το βαρύ φορτίο των Ασκητικών μόχθων, όλοι είχαν μία απάντηση … «Ο Κύριός μου και ο Θεός μου»…!!!
Όταν οι Χλευαστές χλεύαζαν τις Παρθένους πού είχαν δώσει υπόσχεση να τηρήσουν την Παρθενία τους και τις ρωτούσαν ποιος ήταν Αυτός για τον οποίον απαρνήθηκαν τον γάμο, όλες είχαν μία απάντηση … «Ο Κύριός μου και ο Θεός μου»…!!!
Όταν οι Φιλάργυροι, κατάπληκτοι, ρωτούσαν τούς πλουσίους ποιος ήταν Αυτός χάριν του οποίου είχαν μοιράσει τον πλούτο τους και έγιναν επαίτες, όλοι τους είχαν μία απάντηση … «Ο Κύριός μου και ο Θεός μου»…!!!
Κάποιοι Τον είδαν, και είπαν … «Ο Κύριός μου και ο Θεός μου»…!!!
Κάποιοι Τον άκουσαν μόνον, και είπαν … «Ο Κύριός μου και ο Θεός μου»…!!!
Κάποιοι Τον ένιωσαν μόνον, και είπαν … «Ο Κύριός μου και ο Θεός μου»…!!!
Κάποιοι Τον διέκριναν πίσω από τα γεγονότα και τις τύχες των ανθρώπων, και είπαν … «Ο Κύριός μου και ο Θεός μου»…!!!
Κάποιοι αισθάνθηκαν την παρουσία Του στις ζωές τους, και αναφώνησαν … «Ο Κύριός μου και ο Θεός μου»…!!!
Κάποιοι Τον αναγνώρισαν με κάποιο σημείο πού είδαν στον εαυτό τους ή σε άλλον, και ανέκραξαν … «Ο Κύριός μου και ο Θεός μου»…!!!
Τέλος, κάποιοι άκουσαν απλώς γι’ Αυτόν από άλλους, και όμως πίστεψαν και το διαλάλησαν … «Ο Κύριός μου και ο Θεός μου»…!!!
Πραγματικά, αυτοί οι τελευταίοι είναι οι πιο μακάριοι!
Άς αναφωνήσουμε κι Εμείς, εξ όλης της καρδιάς μας, ανεξαρτήτως εάν και πόσο Τον έχουμε αναγνωρίσει ή γνωρίσει στη ζωή μας … «Ο Κύριός μου και ο Θεός μου»…!!!
“Ότι Σοι πρέπει πάσα δόξα, τιμή και προσκύνησις εις τούς αιώνας των αιώνων”. Αμήν»…!!!
Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς