Για την άσκηση των Ινδουιστών

[Domna]

Γέροντα , οι Ινδουιστές φθάνουν σέ κάποια αυτοκυριαρχία, γιατί τους βοηθάει ή η μεγάλη άσκηση που κάνουν με την γιόγκα ;
- Κάνουν και κάνουν και τι πετυχαίνουν με όλα αυτά; Η ορθόδοξη εγκράτεια , και γενικά η πνευματική άσκηση , αποβλέπει πάντα σε ανώτερο
πνευματικό σκοπό , στον αγιασμό της ψυχής. Η δική τους σατανική κοσμική άσκηση γίνεται, για να κάνουν ευλύγιστο κορμί , να γυρίζουν χέρια και πόδια σαν τον χάρτινο Καραγκιόζη , να τους καμαρώνουν μερικοί ανοήτοι άνθρωποι και να τους κοροϊδεύουν οι γελοίοι δαίμονες.
Από μικρά παιδάκια στραβώνουν τα πόδια, βάζουν το ένα πόδι πάνω στον έναν ώμο και το άλλο στον άλλον, και έτσι προσεύχονται. Ασκούνται χτυπώντας πολλή ώρα το χέρι τους πάνω σε ένα τσουβάλι με χαλίκι, μέχρι να κάνει καλό, και μετά μπορούν να σπάσουν πέτρες, ξύλα κ.λπ.
Άλλα, και όσα λένε ότι αισθάνονται, έχουν κάποια εξήγηση. Τραβούν λ.χ. την γλώσσα μέχρι την μύτη ή την ρουφούν μέχρι τον λάρυγγα, παθαίνουν έναν ερεθισμό, νιώθουν κάποια γλυκύτητα, έναν γαργαλισμό, και λένε «Αυτό είναι τό νέκταρ». Υστερα πατούν κοντά στα αυτιά κάτι νεύρα και ακούνε «βούου...» μουσική. Ή πατούν τα μάτια τους και αρχίζουν να βλέπουν αστράκια! Κάθονται με ανοιχτά τα μάτια στον ήλιο και, όταν τα κλείνουν, βλέπουν φως! «Να, το πετύχαμε! λένε. Είδαμε το άκτιστο φως!». Οπότε ο διάβολος λέει: «Α, φώτα θέλετε; Θα σας δώσω εγώ φώτα». Τους καλλιεργεί την φαντασία, και ύστερα, χωρίς να πατούν τα μάτια ή χωρίς να τα κρατούν ανοιχτά στον ήλιο, βλέπουν φώτα. Εμάς ο διάβολος, χωρίς να τον προκαλέσουμε, προσπαθεί πολλές φορές να μάς πλανήσει, μας παρουσιάζει φώτα κ.λπ., άλλα του γυρίζουμε την πλάτη, πόσο μάλλον να τον προκαλέσεις! Αφορμή θέλει!
- Δηλαδή, Γέροντα, τους παρουσιάζει ο διάβολος διάφορες παραστάσεις;
- Ναί, τους καλλιεργεί την φαντασία σε μεγάλο βαθμό και μετά τους πλανάει. Πηγαίνουν και μερικοί δικοί μας στους Ινδούς, τους μαθαίνουν οι Ινδοί να λένε κάτι βρισιές στην γλώσσα τους για τον Χριστό, για την Παναγία, για τους Αγίους - άλλοι ξέρουν ότι αυτά είναι βλασφημίες, άλλοι δεν ξέρουν - και δαιμονίζονται. Μετά αρχίζουν να λένε άρρητα ρήματα.
Φθάνουν σε μιά έξαλλη κατάσταση και οι άλλοι που τους βλέπουν νομίζουν ότι βρίσκονται σέ πνευματική κατάσταση! Είναι δαιμονική κατάσταση αυτή.
Οι Ινδοί, ενώ είναι έξυπνος λαός, ενώ έχουν μεταφυσικές ανησυχίες και πολλή καρδιά, ασχολούνται με την δήθεν φιλοσοφία, με πλάνες καί με μαγείες. Τους Ευρωπαίους τους αλωνίζουν με τις θεωρίες τους. Και βλέπεις, οι αρχηγοί τους είναι σαν ταύροι και οι άλλοι εκεί στις Ινδίες πεθαίνουν από την πείνα! Έρχονται κι εδώ στην Ελλάδα και ξεγελούν τον κόσμο με την νιρβάνα, την τεμπελιά, τις μετεμψυχώσεις... Χρησιμοποιούν εν τώ μεταξύ στα βιβλία τους και κομμάτια από την Αγία Γραφή, από την Φιλοκαλία, από τους Πατέρες, και έτσι προσελκύουν τον κόσμο. Παλιά, που να πιστέψουν οι Ορθόδοξοι τις ινδουϊστικές θεωρίες! Τώρα, πως να το πει κανείς, και μερικοί σωστοί άνθρωποι υποστηρίζουν τέτοιες ανοησίες και δίνουν του κόσμου τα χρήματα. Έχει κάνει μεγάλη ζημιά ό Ινδουισμός.

- Υπάρχουν, Γέροντα, Ινδοί που είναι Όρθόδοξοι Χριστιανοί;
- Πολύ λίγοι. Είχαν μείνει μερικοί άπό την Εκκλησία που είχε ιδρύσει εκεί ο Απόστολος Θωμάς, άλλα εγκαταλείφθηκαν. Αλλοι έγιναν Καθολικοί, άλλοι Προτεστάντες. Σήμερα εκεί οί Όρθόδοξοι είναι μετρημένοι.
Αυτά που παρουσιάζουν ως θαύματα οι άλλες θρησκείες ή οί παραθρησκεΐες δεν έχουν καμμιά σχέση με τα θαύματα της δικής μας θρησκείας. Ο Χριστός ζητάει από μας φιλότιμο. Δεν θέλει να Τον αγαπάμε, επειδή είναι παντοδύύναμος. Αν ήθελε, μπορούσε να κάνει κάποιο θαύμα και να πιστέψει άμέσως όλος ο κόσμος. Με αυτόν όμως τον τρόπο θα
θα δέσμευε την ελευθερία του άνθρωπου. Γι αυτό λέει: «Μακάριοι οι μη
ιδόντες και πιστεύσαντες.
Η Ορθοδοξία έχει το θαύμα και την Θεία Χάρη. Ο Ινδουισμός έχει την μαγεία και την φιλοσοφία. Αντικαθιστά το θαύμα με την μαγεία και την Θεία Χάρη με την μαγεία. Ο διάβολος δίνει στους γκούρου, μάγους κ.λπ. δυνάμεις, επειδή του δίνουν δικαιώματα. Έτσι μπορούν να κάνουν κάτι δήθεν θαύματα και ο άλλος που τους βλέπει τους θαυμάζει.
Από την στιγμή που βλέπει κάποιος ότι που κάνει αυτά τα ψευτοθαύματα δεν συγγενεύει καθόλου με τον Χριστό, πρέπει να καταλάβει ότι όσα κάνει είναι απάτη του διαβόλου, που δεν ξέρει να λέει πότε αλήθεια αλλά όλο ψέματα και να ξεγελάει τα πλάσματα του Θεού.
Οσοι έχουν καλή διάθεση, όταν προηγουμένως έχουν γνωρίσει λίγο την Ο
Ορθοδοξία, προβληματίζονται, γιατί βλέπουν ότι η ζωή των μάγων δεν
είναι καθαρή, είναι μπερδεμένη, ενώ στην Ορθοδοξία βρίσκουν ζωή καθαρή και ανωτερότητα. Βρίσκουν ανθρώπους που έχουν αγιότητα και
κάνουν αληθινά θαύματα.
Στην Ορθοδοξία η καλωσύνη είναι το ξεχείλισμα της αγάπης του άνθρωπου προς τον Θεό καί προς τον πλησίον. Ολες οι άλλες καλωσύνες που γίνονται από αλλόδόξους, πλανεμένους κ.λπ. δεν έχουν τα
πνευματικά εω Χριστώ στοιχεία, άλλα μπορεί να έχουν κάποια καλά
ανθρώπινα στοιχεία. Οποιος ζει σωστά την ορθόδοξη ζωή έχει ταπείνωση, αγάπη και δίνεται ολόκληρος για τον πλησίον, θυσιάζεται. Και την
άσκηση, την νηστεία, την αγρυπνία που κάνει, πάλι τα κάνει από αγάπη προς τον Θεό, όχι για να νιώσει κάποια ευχαρίστηση.
Ο Χριστός ήρθε στον κόσμο, για να σταυρωθεί από αγάπη για το
πλάσμα Του. Πρώτα σταυρώθηκε και μετά αναστήθηκε. Είναι φθηνό να ζητάει κανείς πνευματικές χαρές - άλλο αν ο Χριστός του δώσει να γευθεί την ουράνια γλυκύτητα. Ενώ αυτοί που ασχολούνται λ.χ. με τις ινδουιστικές φιλοσοφίες, με την γιόγκα κ.λ.π., με όσα κάνουν, αποβλέπουν στο να φθάσουν σε μια δήθεν πνευματική κατάσταση, σε έκσταση, να νιώσουν μια ηδονή ή να γίνουν ανώτεροι από τους άλλους, χωρίς να ενδιαφέρονται για τους άλλους. Ας υποθέσουμε ότι ένας ινδουιστής βρίσκεται σε μια ακροθαλασσιά και κάνει αυτοσυγκέντρωση. Αν εκείνη την ώρα κινδυνεύει κάποιος στην θάλασσα και ζητάει βοήθεια, αυτός θα μείνει τελείως αδιάφορος, δεν θα κουνηθεί από την θέση του, για να μηστερηθεί την ηδονή που νιώθει. Ενώ, αν βρισκόταν εκεί ένας ορθόδοξος μοναχός και έλεγε την ευχή, θα άφηνε το κομποσχοίνι και θα έπεφτε στην θάλασσα για να τον σώσει.


Από το βιβλίο :
Πνευματικός Αγώνας
Γέροντος Παισιου Αγιορείτου , λόγοι γ´
Ιερόν Ησυχαστήριον
Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος
Σουρωτή Θεσσαλονίκης