27 Μαϊου: του Οσίου και Θεοφόρου Ιωάννου του Ρώσσου

[Xpnstos]

Αύριο 27 Μαϊου η Εκκλησία μας τιμά την μνήμη του Οσίου και Θεοφόρου Πατρός ημών Ιωάννου του Ρώσσου του Ομολογητού και Θαυματουργού, του οποίου το Ιερό Λείψανο βρίσκεται ολόσωμο και άφθαρτο στο Προκόπι της Εύβοιας.
http://www.imchalkidos.gr/page-62.htm

Για τους ενδιαφερόμενους, το Προκόπι απέχει περίπου 1 ώρα από Χαλκίδα, και για σήμερα και αύριο υπάρχει πυκνή συγκοινωνία (ανά μισή ώρα) με το ΚΤΕΛ.
Σήμερα το απόγευμα θα τελεστεί ο Μέγας Εσπερινός και αύριο το πρωί ο Όρθρος και η Θ. Λειτουργία.
Όσοι όμως θέλετε, για πιό ήσυχα, απόψε το βράδυ θα τελεστεί αγρυπνία (Εσπερινός, Όρθρος, Θ. Λειτουργία) και είναι πιό εύκολο (έχει λιγότερη κίνηση στον δρόμο) να πάτε (άν φτάσετε γύρω στις 10.00 - 11.00 είναι καλά, τέτοια ώρα περίπου αρχίζει). Επίσης όσοι ανέβετε με δικά σας αυτοκίνητα, ειδικά το βράδυ, να προσέχετε τους πεζούς, διότι πολύ πλήθος, ανεβαίνει στο Προκόπι από την Χαλκίδα με τα πόδια.

Απολυτίκιο του Αγίου Ιωάννου του Ρώσου:

Εκ γης ο καλέσας σε προς ουρανίους μονάς, τηρεί και μετά θάνατον, αδιαλώβητον, το σκήνος σου Όσιε. Συ γαρ εν τη Ασία, ως αιχμάλωτος ήχθης, ένθα και ωκειώθης, τω Χριστώ Ιωάννη. Αυτόν ουν ικέτευε σωθήναι τας ψυχάς ημών.

ΑΜΗΝ

[Xpnstos]

Σε ευχαριστούμε Χρήστο για τις πληροφορίες!

(Καλό το κόλπο για να το ξαναανεβάσω πρώτο, έτσι?)

[Misha]

Tέτοια μέρα του αρμόζει η πρώτη θεση του Αη Γιάννη ,Χρήστο, και στο φορουμ και στην καρδιά μας και στις προσευχές μας....

απο την πλευρά μου θέλω να Tου πω ένα μεγαλο-μεγάλο προσωπικό ευχαριστώ!ο Αη Γιαννης ξερει το γιατί....τα υπόλοιπα θα Του τα πω από κοντά όταν περάσει λίγο η κοσμοσυρροή της γιορτής...

να σαι καλα φιλε που τον θύμησες τον Όσιο Ιωαννη τον Ρώσo,τον ομολογητή,τον θαυματουργό....τις ευλογίες του να εχει κι εσυ κι ολοι οι φιλοι και φιλες του φορουμ...

[stratos]

Μακαρι να μας αξιωσει ο Θεος να παμε εκει μια μερα για προσκυνημα....

[Xpnstos]

Θέλω να σας γράψω για το άλλαγμα των ρούχων του Αγίου, που έγινε περίπου το 1985 (άν θυμάμαι καλά) όπως τα άκουσα από παριστάμενο ιερέα.
Ο Άγιος λοιπόν, εμφανιζόταν στον ύπνο αρκετών, και ζητούσε επιτακτικά να του αλλάξουν ρούχα γιατί αυτά που φορούσε, τα φορούσε πολύ καιρό (η τελευταία αλλαγή είχε γίνει περίπου 20 χρόνια πρίν, από τον Μητροπολίτη Χαλκίδας κυρό Γρηγόριο). Πληροφόρησαν για τα ενύπνια αυτά τον Μητροπολίτη Χαλκίδας Χρυσόστομο, ο οποίος αποφάσισε την αλλαγή. Έτσι, κάποια μέρα, συγκεντρώθηκαν οι ιερομόναχοι με επικεφαλής τον Επίσκοπο, και αφού ψάλθηκε Παράκληση στον Άγιο, βγήκε ο κόσμος έξω από τον Ναό, κλείσανε οι πόρτες - ωστόσο ο κόσμος παρακολουθούσε απ' έξω, από τα παράθυρα) και ο Δεσπότης έδωσε πριν ξεκινήσουν, κάποιες οδηγίες, εφιστώντας την προσοχή στους ιερείς, να προσέξουν μην σπάσει κάποιο μέλος του σκηνώματος. Να πώ εδώ, ότι το Λείψανο του Αγίου, - όσοι το έχουν προσκυνήσει μπορούν να το βεβαιώσουν - φαίνεται ως "αποξηραμένο" μέσα στην λάρνακα. Ακριβώς αυτό βλέποντας κι ο Δεσπότης, ζήτησε ιδιαίτερη προσοχή.
Αλλά όταν ανασήκωσαν το Λείψανο και άρχισαν να το απεκδύουν (ο ιερέας που μου τα είπε κρατούσε το Σώμα από τους ώμους), είχε τέτοια πλαστικότητα, ως να ήταν σώμα κοιμώμενου ζωντανού ανθρώπου. Τα χέρια ανασηκώθηκαν με ευκολία, και αφού αφαιρέθηκαν τα παλαιά ιμάτια, και σπογγίστηκε το σώμα με καθαρό βαμβάκι, ενέδυσαν τον Όσιο με καινούργια ρούχα και τον επανατοποθέτησαν έκθαμβοι στην Λάρνακα. Ύστερα άνοιξαν οι πόρτες του Ναού, και μπήκε όλος ο κόσμος μέσα και προσκύνησε το Άγιο Λείψανο, απ' ευθείας στο χέρι (η Λάρνακα ήταν ανοικτή).
Το βαμβάκι και τα παλαιά ρούχα, τεμαχίστηκαν και μοιράστηκαν στους πιστούς ως ευλογία.
Τα θαύματα του Αγίου είναι πολλά και όλοι τον αισθανόμαστε Ζωντανό, και απαύστως ικετεύοντα ελεηθήναι τας ψυχάς και τα σώματα ημών.

[Xpnstos]

Μακαρι να μας αξιωσει ο Θεος να παμε εκει μια μερα για προσκυνημα....

Το δεξί χέρι του Αγίου, είναι αποκομμένο από το υπόλοιπο σώμα και τεθησαυρισμένο στο Ρώσικο Μοναστήρι του Αγ. Παντελεήμονα στο Άγιο Όρος. Είχα την ευλογία να το προσκυνήσω και μάλιστα απ' ευθείας (χωρίς να παρεμβάλλεται τζάμι)
Οπότε κάνε μια στάση Αγ. Παντελεήμονα όταν ανεβεις στο Όρος και ζήτησε να το προσυνήσεις. (Παρεμπιπτόντως στον Άγιο Παντελεήμονα έχουν πάρα πολλά τεμάχια Αγίων Λειψάνων)

[Misha]

το τεμάχιο λειψανου του Οσιου το πηραν οι Ρωσοι μοναχοι το 1881 όσο το αγιο λειψανο ηταν στο Προκόπι της Καππαδοκίας ,μετά την θαυματουργικη τους διασωση κατα τη διαρκεια ενος πολυ επικινδυνου ταξιδιου..Ενα τμημα του εχει μεταφερθει στο ρωσικό μοναστηρι της Μεταμορφωσεως στη Βοστωνη

[stratos]

Οπότε κάνε μια στάση Αγ. Παντελεήμονα όταν ανεβεις στο Όρος και ζήτησε να το προσυνήσεις. (Παρεμπιπτόντως στον Άγιο Παντελεήμονα έχουν πάρα πολλά τεμάχια Αγίων Λειψάνων)

Εχω παει εκει..
στον τριτο οροφο και δεξια που ειναι το δωματιο με τα λειψανα
Αλλα μαλλον δεν το θυμαμαι το λειψανο του Αγιου

[evagelia]

πριν από πολλά χρονια,ήμουν στην
Ευρώπη.και είχα ένα σοβαρό
ατύχημα με αυτοκίνητο.τόσο που όλοι νόμισαν ότι ήμουν νεκρή.και ρωτούσαν που με έχουν για να er8oun.me ποια έκπληξη με
είδαν στο σπίτι καλά σαν να μην είχα τίποτε.εκείνο τον καιρό είχα γνωρίσει τον Ag.Ιωάννη Ρώσο,είχα πάντα μαζί μου μια εικόνα του και κάτι σαν φυλακτά.ούτε η τσάντα, που κρατούσα,δεν έπαθε τίποτε.τα οφείλω στον Ag.Ιωάννη Ρώσο.του οφείλω μεγάλο ευχαριστώ?ο ligotero.tin Ζωή μου.μεγάλο το όνομα του

[NIKOSZ]

Ο Όσιος Ιωάννης ο Ρώσος, γεννήθηκε σε ένα χωριό της Ν. Ρωσίας, γύρω στα 1690, από ενάρετους και πιστούς Ορθόδοξους γονείς.

Στα χρόνια του Μεγάλου Πέτρου, έλαβε μέρος στο Ρωσοτουρκικό Πόλεμο του 1710-11 και αιχμαλωτίστηκε - όπως και χιλιάδες άλλοι συμπολεμιστές του - από τους Τατάρους! Αυτοί με τη σειρά τους, τον πούλησαν σε ένα Οθωμανό Αξιωματικό Ίππαρχο, ο οποίος έμενε στο Προκόπι της Καππαδοκίας, στη Μικρά Ασία.

Εκεί, παρότι πιέστηκε σκληρά να αρνηθεί την Πίστη μας, απαντούσε ακλόνητος «Χριστιανός γεννήθηκα και Χριστιανός θέλω να θα πεθάνω», χωρίς να καμφθεί από τα φρικτά και απάνθρωπα βασανιστήρια, που του καίγανε ως και το κεφάλι με πύρινο τάσι, γινόμενος Ομολογητής γενναίος!

Τότε είναι που τον έριξε ο Τούρκος σε ένα υπόγειο στάβλο, όπου και έζησε με ταπείνωση και τέλεια υπομονή, μαζί με τα ζώα, ξυπόλητος, στο κρύο, στη σκλαβιά, σε μια τιτάνια πνευματική άσκηση, δοξάζοντας το Θεό.

Τις νύχτες πάλι, εκείνος ο σκλάβος, ο δούλος, έτρεχε με όλη τη βαριά κούραση της ημέρας και αγρυπνούσε προσευχόμενος στο εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου, που ήταν λαξευμένο στα σπλάχνα του Καππαδοκικού βράχου, όπου και αργότερα θα Κοινωνούσε κρυφά, Σώμα και Αίμα Χριστού, κάθε Σάββατο.

Με τον καιρό, οι Τούρκοι δεν τον πείραζαν και μάλιστα εκείνοι στους οποίους ήταν δούλος, έπαψαν να του φέρονται άσχημα και προσβλητικά.

Μια μέρα και ενώ ο Τούρκος αφέντης βρισκόταν στη Μέκκα, η γυναίκα του, έκανε τραπέζι σε συγγενείς και φίλους στο παλιό Προκόπι για να επιστρέψει με το καλό ο άντρας της. Ο Ιωάννης υπηρετούσε τότε στο τραπέζι, όταν σερβιρίστηκε και ένα πιάτο από το αγαπημένο πιλάφι του αφέντη. Το είδε και η τουρκάλα και αναστέναξε λέγοντας: «Πόση ευχαρίστηση θα λάμβανε Γιουβάν (=Ιωάννης, Γιοβάν) ο αφέντης σου, αν ήταν εδώ και έτρωγε μαζί μας από τούτο το φαγητό»!

Ο Ιωάννης πήρε τότε ένα πιάτο με ζεστό πιλάφι και είπε πως θα το έστελνε στον αφέντη στη Μέκκα, κάνοντας όλη τη συντροφιά να γελάσει για τα καλά. Νόμιζαν πως θα το έδινε πάλι σε καμιά φτωχή οικογένεια του χωριού, όπως έκανε άλλωστε συχνά…

Εκείνος όμως το πήρε και πήγε εκεί στο στάβλο του. Γονάτισε και με την προσευχή του, ανέθεσε στον Κύριο των πάντων την εκπλήρωση του αιτήματος. Και Εκείνος που είχε πει στους μαθητές Του «πάντα όσα εάν αιτήσητε εν τη προσευχή πιστεύοντες, λήψεσθε» έκανε το θαύμα Του! Έτσι, όταν μετά από ημέρες γύρισε ο Αγάς και τους έδειξε το πιάτο που είχε ξαφνικά βρει μπροστά του, εκεί στη Μέκκα, με αχνιστό το αγαπημένο του πιλάφι, τότε όλοι άφωνοι, κατάλαβαν ότι ο φτωχός και καλός Ιωάννης, ήταν Άγιος του αληθινού Θεού!!! Του Χριστού μας!

Από τότε όλοι, όχι μόνο στο Προκόπι, αλλά και στα γύρω χωριά, σέβονταν πια το Γιοβάν, το Ορθόδοξο παλικάρι από τη Ρωσία και έπαψαν παντελώς να τον ενοχλούν…

Μετά από χρόνια κακουχίας, ο άγιος αρρώστησε και προαισθανόμενος την κοίμησή του, ειδοποίησε να του φέρουν να Μεταλάβει. Ο Ιερέας τότε, λόγω του φανατισμού των Τούρκων, φοβήθηκε να μεταφέρει φανερά τα άγια στο στάβλο και σκάβοντας ένα μήλο, έβαλε με ασφάλεια μέσα τη Θεία Κοινωνία και έτσι Κοινώνησε τον Ιωάννη… Μετά από λίγο, στις 27 Μαΐου 1730, ο Άγιος έκλεισε τα μάτια του και έγειρε το κεφάλι του, όπως τον βλέπει άλλωστε κανείς και τώρα, στο σημερινό Προκόπι, να κοιμάται γαλήνια, ολόσωμος και άφθορος, αναμένοντας την Ανάσταση και δίνοντας και πάλι σε όλα τα έθνη της γης, με το ολοζώντανο αυτό θαυμαστό λείψανο, Ομολογία Αληθείας, ομολογία Ορθοδοξίας!

Αυτό το θαύμα του άφθαρτου λειψάνου, φανερώθηκε στο παλιό Προκόπι στα 1733, όταν μετά από αποκάλυψη του ίδιου του Αγίου ουράνιο φως φώτισε τον τάφο του! Στην εκταφή τότε διαπιστώθηκε το ασύλληπτο θαύμα του άφθαρτου σώματος, που ευωδίαζε άρρητα!!!

Στα 1830, την εποχή που μαινόταν η σύγκρουση μεταξύ Σουλτάνου και Ιμπραχίμ της Αιγύπτου, το Προκόπι της Καππαδοκίας ένιωσε το φρικτό ξέσπασμα της τουρκικής μανίας, όταν οι στρατιώτες του Οσμάν Πασά του Σουλτάνου, δε δίστασαν - για να εκδικηθούν τους Χριστιανούς - να ρίξουν ακόμα και αυτό το άγιο λείψανο του Οσίου Ιωάννη στη φωτιά!

Τότε είναι, που έντρομοι οι ιερόσυλοι Τούρκοι, είδαν το σώμα του Αγίου να κινείται μέσα στις φλόγες ολοζώντανο, να τους φοβερίζει και να τους διώχνει!!!

Την άλλη μέρα και αφού οι ασεβείς είχαν φύγει μισοπεθαμένοι από το φόβο τους, οι χριστιανοί με πόνο και αγωνία, σήκωσαν βουβοί τα κάρβουνα και τις στάχτες για να αντικρίσουν και πάλι το θρίαμβο της αγιοσύνης, το ολόσωμο και άφθαρτο λείψανο του άγιου παλικαριού, εντελώς ακέραιο και απείραχτο από την πυρκαγιά! Ευλύγιστο και μυρωμένο και μονάχα μαυρισμένο από τις κάπνες και τις φλόγες των Αγαρηνών! Έτσι όπως το αντικρίζει κανείς και σήμερα στο νέο Προκόπι της Εύβοιας!

Απολυτίκιο

«Εκ γης ο καλεσας σε, προς ουρανιους Μονας, τηρει και μετα θανατον αδιαλωβητον το σκηνος Σου Οσιε, Συ γαρ εν τη Ασια ως αιχμαλωτος ηχθης, ενθα και ωκειωθης τω Χριστω Ιωαννη. Αυτον ουν ικετευε, σωθηναι τας ψυχας ημων»