Η πνευματική άνοδος δεν θέλει βιασύνες!

[ROMFAIA]

Προσωπικά είμαι κατά των Δογμάτων και των ιερατίων.

Δεν πρέπει να κρίνουμε μια ιδέα ή εναν κανόνα έχοντας ως οδηγό δόγματα και ιερατικές ιδιοτέλειες.

Απο την στιγμή που ομολογούμε οτι είμαστε ορθόδοξοι πρέπει να γνωρίζουμε οτι η ψυχή πρέπει να εξουσιάζει το πνεύμα και οχι το πνεύμα την ψυχή.

Ξεκαθάρισέ μας τι εννοείς όταν λέγεις δόγματα...γιατί η Ορθοδοξία δεν είναι δόγμα αλλά Αλήθεια. Για να μπορέσει να συνεχίση η συζήτηση θα πρεπει να έχουμε ξεκάθαρα την άποψή σου σχετικά με κάποιους όρους και πως τους χρησιμοποιείς.

Οι Αλήθειες της πίστης μας διαμορφώθηκαν με βάση το Ευαγγέλιο από τους Αγίους Αποστόλους και τους Αγιους Πατέρες κατά τις Οικουμενικές Συνόδους. Τις αποδέχεσαι..? Αν ναι τότε μπορείς να ισχυριστείς πως είσαι Ορθόδοξος. Αν όχι πάμε σε άλλου είδους συζήτηση.

Τώρα τα σχετικά με το πνευμα και την ψυχή και πάλι κάτι μπερδεύεις...
Ο ανθρωπος είναι διφυής και αποτελείται από σωμα και ψυχή. Η ψυχή είναι τρισυπόστατη (κατ΄εικόνα Θεού) και αποτελειται από Νου, Λόγο και Πνευμα. Σκοπός μας είναι η "κατα χαριν" θέωση που στην πραγματικότητα συνεπάγεται την ένωση του τριμερούς της ψυχής η οποία λόγω των αμαρτημάτων μας ειναι κατακερματισμένο.

Η βελτίωση και κατ επέκταση η Σωτηρία μας πραγματοποιείται κατα Χαριν και όχι δι έργων νόμου. Ο ίδιος ο Κύριος μέσω των μυστηρίων ενεργεί και βελτιώνει το είναι μας. Γιατί "παν δωρημα τέλειον ανωθεν εστι καταβαίνον".

Πιστευεις πως υπάρχει περίπτωση βελτιώνοντας κάποιος την εικόνα του να βελτιώσει τον έσω άνθρωπο..? Οι φαρισαίοι δίκαιοι έδειχναν ...ήταν?
Ο τελώνης από την άλλη μεριά βλέπουμε να σώζεται αν και πνιγμένος μεσα στην αμαρτία.

Το ίδιο ισχύει και με τον ληστή πάνω στον σταυρό. Αρκούσε η ομολογία του και να τον μεταφέρει στην Ουράνια Βασιλεία...

[oceangr2]

Η ορθοδοξία είναι αλήθεια,
Η Ορθοδοξία προϋπήρχε της Ορθοδόξου εκκλησίας (με την σημερινή έννοια).

Όμως κάποιοι αλλοιώνουν το νόημα της ορθοδοξίας και το μετατρέπουν σε δόγμα και κανόνες, εγωιστικά δηλώνοντας οτι είναι οι μόνοι κάτοχοι της απόλυτης γνώσης, οδηγώντας τους ανθρώπους τους έχων ελευθέρα βούληση να αφοσιώνονται σε ένα και μόνο πρόσωπο, μη διευρύνοντας τις γνώσεις τους.

Οι Αλήθειες της πίστης μας δεν διαμορφώθηκαν.
Η αλήθεια της πίστης μας είναι και ήλθε απο τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό και μεταδόθηκε απο τους Αποστόλους Του, η δε γνώση εμπλουτίστηκε δια των Αγίων Πατέρων ημών.

Οι Οικουμενικοί σύνοδοι ασχολήθηκαν με τη ρύθμιση θεμάτων δόγματος και εκκλησιαστικής διοίκησης. Εκεί τώρα έγινε μια ψιλο-διαμόρφωση της αλήθειας, ένεκα της ανθρώπινης φύσεως και εκεί συμφωνούμε.

Τον αν μπορώ να ισχυριστώ αν είμαι Ορθόδοξος ή όχι δεν θα ρωτήσω κανένα που θεωρεί τον εαυτό του καλύτερο και κανονικότερο των υπολοίπων αδελφών του.

Τώρα σχετικά με το πνεύμα και την ψυχή κάτι μπερδεύετε με τον nkope.

Ο ένας λέει οτι ο άνθρωπος αποτελείται απο ψυχή και σώμα (εσύ δηλαδή και συμφωνώ απόλυτα μαζί σου) και ο άλλος οτι αποτελείται απο πνεύμα και σώμα.

Ο nkope αντιτίθεται σε αυτο που λες :

Η ψυχή είναι τρισυπόστατη (κατ΄εικόνα Θεού) και αποτελειται από Νου, Λόγο και Πνευμα

λέγοντας:

Ο άνθρωπος είναι σώμα και πνεύμα. Κατά τους Πατέρες το πνεύμα περιλαμβάνει το νου, την ψυχή και το συναίσθημα

Το όλο καλό στην κουβέντα μας είναι οτι όλοι μας ευρύνουμε την γνώση μας.

Θα βοηθούσε όλους μας να ρίξουμε λίγο τον εγωισμό μας, διαβάζοντας 2 σειρές απο τον Πεφωτισμένο Άγιο Νικόδημο τον Αγιορείτη είναι εδω: http://www.phys.uoa.gr/~nektar/orthodox ... le_war.htm

Όσο για την βελτίωση της εικόνας, ξαναδιάβασε αυτά που λέω.
Ομιλώ περί βημάτων για την καλλιέργεια της ψυχής. Η βελτίωση της εικόνας είναι ένα πρώτο βήμα και όχι το μόνο, όπως είπα είνι πολύ δύσκολο να καλλιεργηθεί η ψυχή.

[ROMFAIA]

Από το βιβλίο που εσυ ο ίδιος προτείνεις σου παραθέτω...

Τὸ μεγαλύτερο καὶ τελειότερο κατόρθωμα, ποὺ μπορεῖ νὰ πῇ ἢ νὰ συλλογισθῇ ὁ ἄνθρωπος, εἶναι τὸ νὰ πλησίαση κάπως στὸ Θεὸ καὶ νὰ ἑνωθεῖ μὲ αὐτόν. Λοιπόν, ἐὰν ἐσύ, ἀγαπητέ μου ἐν Χριστῷ ἀναγνώστη, ἐπιθυμεῖς νὰ φθάσης σὲ αὐτὴν τὴν κορυφή, πρῶτα πρέπει νὰ γνωρίσῃς, ἀπὸ τί ἀποτελεῖται ἡ πνευματικὴ ζωὴ καὶ ἡ χριστιανικὴ τελειότητα (1). Γιατὶ, εἶναι πολλοί, ποὺ λένε, πὼς αὐτὴ ἡ ζωὴ καὶ ἡ τελειότητα βρίσκεται στὶς νηστεῖες, στὶς ἀγρυπνίες, στὶς γονυκλισίες, στὶς χαμαι-κοιτίες καὶ σὲ ἄλλες παρόμοιες σκληραγωγίες τοῦ σώματος. Ἄλλοι πάλι λένε πὼς βρίσκεται στὶς πολλὲς προσευχὲς καὶ στὶς μεγάλες ἀκολουθίες. Καὶ ἄλλοι πολλοὶ νομίζουν, ὅτι ἡ τελειότητα βρίσκεται ὁλόκληρη στὴ νοερὰ προσευχή (2), στὴ μοναξιὰ καὶ στὴν ἀναχώρησι, στὴ σιωπὴ καὶ στὴν ἐκπαίδευσι μὲ τὸν κανόνα· δηλαδή, τὸ νὰ βαδίζουν μὲ τὸν κανόνα καὶ τὸ μέτρο, καὶ οὔτε νὰ φτάνουν σὲ ὑπερβολές, οὔτε σὲ ἐλλείψεις. Οἱ ἀρετὲς ὅμως αὐτές, μόνες τους, δὲν εἶναι αὐτὸ ποὺ ζητᾶμε ὡς χριστιανικὴ τελειότητα, ἀλλὰ εἶναι ἄλλοτε μέσα καὶ ὄργανα, γιὰ νὰ ἀπολαύσῃ κάποιος τὴν χάρι τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἄλλοτε πάλι εἶναι καρπὸς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Καὶ ὅτι μὲν εἶναι πολὺ δυνατὰ ὄργανα, γιὰ τὴν ἀπόλαυσι τῆς χάρης τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, δὲν ὑπάρχει καμμία ἀμφιβολία, γιατὶ βλέπουμε πολλοὺς ἐνάρετους ποὺ τὰ μεταχειρίζονται ὅπως πρέπει, μὲ αὐτὸ τὸν σκοπόν, γιὰ νὰ ἀποκτήσουν δηλαδὴ ἰσχὺ καὶ δύναμι κατὰ τῆς κακίας καὶ τῆς χαλαρότητας, γιὰ νὰ δυναμώνουν ἐναντίον τῶν πειρασμῶν καὶ τῆς πλάνης τῶν τριῶν κοινῶν ἐχθρῶν, δηλαδὴ τῆς σάρκας, τοῦ κόσμου καὶ τοῦ διαβόλου, γιὰ νὰ παίρνουν ἀπὸ ἐκεῖνες τὴν πνευματικὴ βοήθεια, ποὺ εἶναι ἀναγκαῖες σὲ ὅλους τοὺς δούλους τοῦ Θεοῦ, καὶ μάλιστα στοὺς ἀρχαρίους, καὶ ἁπλά, γιὰ νὰ ἀξιωθοῦν νὰ πάρουν τὰ χαρίσματα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος· δηλαδή, «Πνεῦμα γνώσεως καὶ εὐσεβείας· Πνεῦμα βουλῆς καὶ ἰσχύος· Πνεῦμα σοφίας καὶ συνέσεως· Πνεῦμα φόβου Θεοῦ», καθὼς τὰ ἀπαριθμεῖ ὁ Ἡσαΐας (11,2).

Ὅτι αὐτὲς οἱ πράξεις εἶναι καὶ καρπὸς τοῦ Πνεύματος καὶ ἔχουν ὡς ἀποτέλεσμα τὴν «ἀγάπη, χαρά, πίστι, ἐγκράτεια» (Γάλ. 5,22), ὅπως εἶπε ὁ Παῦλος, καὶ αὐτὸ εἶναι χωρὶς ἀμφιβολία. Γιατὶ οἱ πνευματικοὶ ἄνδρες παιδεύουν τὸ σῶμα μὲ αὐτὲς τὶς σκληραγωγίες, γιατὶ λύπησε τὸν Ποιητή του (3) καὶ γιὰ νὰ τὸ κρατᾶνε πάντα ταπεινωμένο καὶ ὑποτεταγμένο στὸ νὰ ἐργάζεται τὰ τοῦ Θεοῦ. Σιωποῦν καὶ μονάζουν, γιὰ νὰ ἀποφεύγουν καὶ τὴν παραμικρὴ λύπη πρὸς τὸν Θεό. Προσεύχονται καὶ προσέχουν στὴ λατρεία τοῦ Θεοῦ καὶ στὰ ἔργα τῆς εὐσέβειας, γιὰ νὰ ἔχουν τὸ πολίτευμά τους στοὺς οὐρανούς· μελετᾶνε τὴ ζωὴ καὶ τὸ πάθος τοῦ Κυρίου μας, ὄχι γιὰ τίποτα ἄλλο, παρὰ νὰ γνωρίσουν περισσότερο τὴν δική τους κακία, καὶ τὴν ἀγαθότητα καὶ εὐσπλαγχνία τοῦ Θεοῦ, ἀκολουθοῦν τὸν Ἰησοῦ Χριστὸ μὲ τὸ νὰ ἀπαρνοῦνται τὸν ἑαυτό τους καὶ μὲ τὸ σταυρὸ στοὺς ὤμους, γιὰ νὰ θερμαίνωνται περισσότερο στὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καὶ στὸ μῖσος τοῦ ἑαυτοῦ των.

Σχετικά τωρα με την ερώτηση που σου έκανα και την απάντηση που πήρα:

Τον αν μπορώ να ισχυριστώ αν είμαι Ορθόδοξος ή όχι δεν θα ρωτήσω κανένα που θεωρεί τον εαυτό του καλύτερο και κανονικότερο των υπολοίπων αδελφών του.

Ίσως δεν καταλαβες την ερώτησή μου λοιπόν...η οποία ξεκαθαρα σου ζητούσε να απαντησεις αν δεχεσαι ή όχι τις αποφασεις των εννεα Οικουμενικων Συνόδων.
Καλύτερο των αδελφων μου δεν θεωρησα ποτέ τον εαυτό μου, όυτε κανονικότερο. Το μόνο που σταθερα και αμετακίνητα ισχυρίζομαι και μέχρι την τελευταία μου πνοή είθε να με αξιώσει ο Κύριος να το κάνω, είναι το ορθόδοξο φρόνημά μου, από το οποίο δεν παραχωρώ χιλιοστό για χάριν καμμιας αγάπης ή αγαπολογίας

[oceangr2]

Στο πρώτο σκέλος στην απάντησή μου είμουν σαφής οτι συμφωνώ μαζί σου και όχι με τον nkope.

Την ερώτηση την κατάλαβα και σου απάντησα σε όλο το εύρος της, όχι μόνο για τις Οικουμενικές, πιστεύω οτι ήμουν και πάλι σαφής.

[oceangr2]

και ενα tip!

Ψάξε σε όλη την Καινή Διαθήκη και εννοώ όλη απο την αρχή μέχρι το τέλος και θα δεις οτι η λέξη "Πνεύμα", χρησιμοποιείται μόνο για το Άγιο πνεύμα, το Πνεύμα του Ιησού Χριστού, και για τα κακά πνεύματα.

Και στις αναφορές σε ανθρώπους χρησιμοποιείται η λέξη ψυχή και σώμα!

[Melpomeni]

Όταν πεθαίνουμε η ψυχή εξουσιάζει το πνεύμα, και αυτή κρίνεται.
.....
Δες το Ιερατείο πόσο πικραίνει τον Κύριο, και πως παρακούει τις εντολές Του κι πως αλλοιώνει το μήνυμα Του.
Έφτιαξε κανόνες και πρέπει, όχι για να σώσει την ψυχή του ποιμνίου του Κυρίου, αλλά για να διατηρεί την εξουσία την κοσμική και να κερδίζει απο την ύλη.
Ο απλός παπάς είναι ο αόλουθος του Κυρίου, το Ιερατείο είναι ακόλουθος του Άννα και του Καΐάφα.

Αν είσαι πνευματικά νεκρός δεν τιμωρείσαι, αν όμως είσαι ψυχικά νεκρός δεν έχει γυρισμό!

Ευχαριστω αδελφε μου,θα τα μελετησω τα χωρια αυτα. Κυριως θα μελετησω την ερμηνεια που τους δινει η Εκκλησια καθως και την συνδεση τους με την ολη διδασκαλια του Κυριου.
Για να μην μουρθει καμμια ιδεα οτι τα καταλαβα και τα ερμηνευσα και χωρις να το καταλαβω αρχισω σιγα-σιγα και το (γλωσσο ) λαλημα...
Βλεπεις η Εκκλησια , Ιερατειο και λαικοι,(αυτα τα δυο ειναι αλληλενδετα) ,προυπηρξαν των Γραφων,και εδωσαν μαχες για αιωνες για την διατηρηση της Αληθειας των Γραφων.
Οπως φαινεται ,αυτες οι μαχες για την διατηρηση της Αληθειας συνεχιζονται.

[nkope]

και ενα tip!

Ψάξε σε όλη την Καινή Διαθήκη και εννοώ όλη απο την αρχή μέχρι το τέλος και θα δεις οτι η λέξη "Πνεύμα", χρησιμοποιείται μόνο για το Άγιο πνεύμα, το Πνεύμα του Ιησού Χριστού, και για τα κακά πνεύματα.

Και στις αναφορές σε ανθρώπους χρησιμοποιείται η λέξη ψυχή και σώμα!

Έτσι λες oceangr2; Για δες αυτά:

"3 Μακάριοι οι πτωχοί τώ πνεύματι, ότι αυτών εστιν η βασιλεία των ουρανών. " (Ματθ. κεφ.5, 3)

"41 γρηγορείτε και προσεύχεσθε, ίνα μη εισέλθητε εις πειρασμόν· το μέν πνεύμα πρόθυμον, η δε σάρξ ασθενής." (Ματθ. κεφ.26, 41)

"50 ο δε Ιησούς πάλιν κράξας φωνή μεγάλη αφήκε το πνεύμα." (Ματθ. κεφ. 27, 50) (πρόσεξε όχι την ψυχή το πνεύμα).

"8 και ευθέως επιγνούς ο Ιησούς τώ πνεύματι αυτού ότι ούτως αυτοί διαλογίζονται εν εαυτοίς είπεν αυτοίς· Τί ταύτα διαλογίζεσθε εν ταίς καρδίαις υμών; " (Μαρκ. κεφ. 2, 8 )

"11 Καί εξήλθον οι Φαρισαίοι και ήρξαντο συζητείν αυτώ, ζητούντες παρ' αυτού σημείον από τού ουρανού, πειράζοντες αυτόν. 12 και αναστενάξας τώ πνεύματι αυτού λέγει· Τί η γενεά αύτη σημείον επιζητεί; αμήν λέγω υμίν, ει δοθήσεται τή γενεά ταύτη σημείον. " (Μαρκ. κεφ. 8, 11-12)

"80 Τό δε παιδίον ηύξανε και εκραταιούτο πνεύματι, και ήν εν ταίς ερήμοις έως ημέρας αναδείξεως αυτού προς τον Ισραήλ." (Λουκ. κεφ 1, 80)

"40 Τό δε παιδίον ηύξανε και εκραταιούτο πνεύματι πληρούμενον σοφίας, και χάρις Θεού ήν επ' αυτό. " (Λουκ. κεφ.2, 40)

"54 αυτός δε εκβαλών έξω πάντας και κρατήσας της χειρός αυτής εφώνησε λέγων· Η παίς, εγείρου. 55 και επέστρεψε το πνεύμα αυτής, και ανέστη παραχρήμα, και διέταξεν αυτή δοθήναι φαγείν. " (Λουκ. κεφ. 8, 54-55) (Πρόσεξε κι εδώ λέει "επέστρεψε το πνεύμα αυτής" κι όχι η ψυχή)

"21 Εν αυτή τή ώρα ηγαλλιάσατο τώ πνεύματι ο Ιησούς και είπεν· Εξομολογούμαί σοι, πάτερ, κύριε τού ουρανού και της γής, ότι απέκρυψας ταύτα από σοφών και συνετών, και απεκάλυψας αυτά νηπίοις· ναί, ο πατήρ, ότι ούτως εγένετο ευδοκία έμπροσθέν σου. " (Λουκ. κεφ. 10, 21)

"37 πτοηθέντες δε και έμφοβοι γενόμενοι εδόκουν πνεύμα θεωρείν. 38 και είπεν αυτοίς· Τί τεταραγμένοι εστέ, και διατί διαλογισμοί αναβαίνουσιν εν ταίς καρδίαις υμών; 39 ίδετε τας χείράς μου και τους πόδας μου, ότι αυτός εγώ ειμι· ψηλαφήσατέ με και ίδετε, ότι πνεύμα σάρκα και οστέα ουκ έχει καθώς εμέ θεωρείτε έχοντα. " (Λουκ. κεφ. 24, 37-39) (εδώ η λέξη πνεύμα χρησιμοποιείται με την έννοια του φαντάσματος)

"22 υμείς προσκυνείτε ό ουκ οίδατε, ημείς προσκυνούμεν ό οίδαμεν· ότι η σωτηρία εκ των Ιουδαίων εστίν. 23 αλλ' έρχεται ώρα, και νύν εστιν, ότε οι αληθινοί προσκυνηταί προσκυνήσουσι τώ πατρί εν πνεύματι και αληθεία· και γάρ ο πατήρ τοιούτους ζητεί τους προσκυνούντας αυτόν. 24 πνεύμα ο Θεός, και τους προσκυνούντας αυτόν εν πνεύματι και αληθεία δεί προσκυνείν. " (Ιωαν. κεφ. 4, 22-24)

"33 Ιησούς ούν ως είδεν αυτήν κλαίουσαν και τους συνελθόντας αυτή Ιουδαίους κλαίοντας, ενεβριμήσατο τώ πνεύματι και ετάραξεν εαυτόν," (Ιωαν. κεφ. 11, 33)

"21 Ταύτα ειπών ο Ιησούς εταράχθη τώ πνεύματι, και εμαρτύρησε και είπεν· Αμήν αμήν λέγω υμίν ότι είς εξ υμών παραδώσει με. " (Ιωαν. κεφ. 13, 21)

"30 ότε ούν έλαβε το όξος ο Ιησούς είπε· Τετέλεσται, και κλίνας την κεφαλήν παρέδωκε το πνεύμα." (Ιωαν. κεφ.19, 30) (Κι εδώ λέει το πνεύμα κι όχι την ψυχή)

Αν μετά απ΄όλα αυτά δεν κατάλαβες ότι αυτό που παραδίδουμε όταν πεθαίνουμε είναι το πνεύμα μας, τότε τι άλλο να πω εγώ.

[aposal]

Ας φτιάξουμε πρώτα την εξωτερική μας εικόνα. Φτιάχνοντας την εξωτερική μας εικόνα θα είναι ποιο εύκολο και για τον εσωτερικό μας κόσμο.
Τι να το κάνεις όταν έχεις καλή ψυχή μέσα σου και δεν το δείχνεις προς τα έξω.

Πηγή : Truth

Αδελφέ μου, συμφωνώ με τα περισσότερα απ' όσα λες, αλλά στο συγκεκριμένο κομάτι, ή κάτι δεν καταλαβαίνω σωστά, ή εσύ το μεταφέρεις λάθος.
Έχω την εντύπωση ότι ο συνεχής και σωστός αγώνας είναι το ζητούμενο και το φτιάξιμο της εικόνας έρχεται ως φυσιολογική συνέπεια!
Που σημαίνει ότι κάποιος ανώτερος από εμάς (ο πνευματικός μας) πρέπει να μας κατευθύνει, να μας καθοδηγεί και να μας αναλύει τα πολλά λάθη που κάνουμε στον καθημερινό μας αγώνα! Αν κάνουμε υπακοή στον γέροντα και διορθώνουμε τα λάθη μας, στραπατσάροντας την περηφάνια και τον εγωισμό μας, τότε θα έχουμε πνευματική προοδο και τότε σε κάποια στιγμή θα φτιαχτεί και η εικόνα μας! Όχι από εμάς, αλλά από την Θεία Χάρη που θα έρθει (αν έρθει)!
Όλα αυτά βέβαια προϋποθέτουν πίστη στο ιερατείο (γιατί εκτός Εκκλησίας κανένας δεν σώζεται, επομένως ούτε προοδεύει) και στις αρχές της ορθοδοξίας, τις οποίες πολύ όμορφα ανέλυσε η romfaia!

[oceangr2]

Έτσι λες oceangr2; Για δες αυτά:

"3 Μακάριοι οι πτωχοί τώ πνεύματι, ότι αυτών εστιν η βασιλεία των ουρανών. " (Ματθ. κεφ.5, 3)

"41 γρηγορείτε και προσεύχεσθε, ίνα μη εισέλθητε εις πειρασμόν· το μέν πνεύμα πρόθυμον, η δε σάρξ ασθενής." (Ματθ. κεφ.26, 41)

"50 ο δε Ιησούς πάλιν κράξας φωνή μεγάλη αφήκε το πνεύμα." (Ματθ. κεφ. 27, 50) (πρόσεξε όχι την ψυχή το πνεύμα).

"8 και ευθέως επιγνούς ο Ιησούς τώ πνεύματι αυτού ότι ούτως αυτοί διαλογίζονται εν εαυτοίς είπεν αυτοίς· Τί ταύτα διαλογίζεσθε εν ταίς καρδίαις υμών; " (Μαρκ. κεφ. 2, 8 )

"11 Καί εξήλθον οι Φαρισαίοι και ήρξαντο συζητείν αυτώ, ζητούντες παρ' αυτού σημείον από τού ουρανού, πειράζοντες αυτόν. 12 και αναστενάξας τώ πνεύματι αυτού λέγει· Τί η γενεά αύτη σημείον επιζητεί; αμήν λέγω υμίν, ει δοθήσεται τή γενεά ταύτη σημείον. " (Μαρκ. κεφ. 8, 11-12)

"80 Τό δε παιδίον ηύξανε και εκραταιούτο πνεύματι, και ήν εν ταίς ερήμοις έως ημέρας αναδείξεως αυτού προς τον Ισραήλ." (Λουκ. κεφ 1, 80)

"40 Τό δε παιδίον ηύξανε και εκραταιούτο πνεύματι πληρούμενον σοφίας, και χάρις Θεού ήν επ' αυτό. " (Λουκ. κεφ.2, 40)

"54 αυτός δε εκβαλών έξω πάντας και κρατήσας της χειρός αυτής εφώνησε λέγων· Η παίς, εγείρου. 55 και επέστρεψε το πνεύμα αυτής, και ανέστη παραχρήμα, και διέταξεν αυτή δοθήναι φαγείν. " (Λουκ. κεφ. 8, 54-55) (Πρόσεξε κι εδώ λέει "επέστρεψε το πνεύμα αυτής" κι όχι η ψυχή)

"21 Εν αυτή τή ώρα ηγαλλιάσατο τώ πνεύματι ο Ιησούς και είπεν· Εξομολογούμαί σοι, πάτερ, κύριε τού ουρανού και της γής, ότι απέκρυψας ταύτα από σοφών και συνετών, και απεκάλυψας αυτά νηπίοις· ναί, ο πατήρ, ότι ούτως εγένετο ευδοκία έμπροσθέν σου. " (Λουκ. κεφ. 10, 21)

"37 πτοηθέντες δε και έμφοβοι γενόμενοι εδόκουν πνεύμα θεωρείν. 38 και είπεν αυτοίς· Τί τεταραγμένοι εστέ, και διατί διαλογισμοί αναβαίνουσιν εν ταίς καρδίαις υμών; 39 ίδετε τας χείράς μου και τους πόδας μου, ότι αυτός εγώ ειμι· ψηλαφήσατέ με και ίδετε, ότι πνεύμα σάρκα και οστέα ουκ έχει καθώς εμέ θεωρείτε έχοντα. " (Λουκ. κεφ. 24, 37-39) (εδώ η λέξη πνεύμα χρησιμοποιείται με την έννοια του φαντάσματος)

"22 υμείς προσκυνείτε ό ουκ οίδατε, ημείς προσκυνούμεν ό οίδαμεν· ότι η σωτηρία εκ των Ιουδαίων εστίν. 23 αλλ' έρχεται ώρα, και νύν εστιν, ότε οι αληθινοί προσκυνηταί προσκυνήσουσι τώ πατρί εν πνεύματι και αληθεία· και γάρ ο πατήρ τοιούτους ζητεί τους προσκυνούντας αυτόν. 24 πνεύμα ο Θεός, και τους προσκυνούντας αυτόν εν πνεύματι και αληθεία δεί προσκυνείν. " (Ιωαν. κεφ. 4, 22-24)

"33 Ιησούς ούν ως είδεν αυτήν κλαίουσαν και τους συνελθόντας αυτή Ιουδαίους κλαίοντας, ενεβριμήσατο τώ πνεύματι και ετάραξεν εαυτόν," (Ιωαν. κεφ. 11, 33)

"21 Ταύτα ειπών ο Ιησούς εταράχθη τώ πνεύματι, και εμαρτύρησε και είπεν· Αμήν αμήν λέγω υμίν ότι είς εξ υμών παραδώσει με. " (Ιωαν. κεφ. 13, 21)

"30 ότε ούν έλαβε το όξος ο Ιησούς είπε· Τετέλεσται, και κλίνας την κεφαλήν παρέδωκε το πνεύμα." (Ιωαν. κεφ.19, 30) (Κι εδώ λέει το πνεύμα κι όχι την ψυχή)

Αν μετά απ΄όλα αυτά δεν κατάλαβες ότι αυτό που παραδίδουμε όταν πεθαίνουμε είναι το πνεύμα μας, τότε τι άλλο να πω εγώ.

Δες το ψυχή και πνεύμα είναι μαζί δεν είναι κάτι χωριστό.

Χωρίς ψυχή,?
Θες να πεις οτι η ψυχή αποκολλάται απο το πνεύμα?
Τι θα παραδώσουμε? Το πνεύμα μας?, την σκέψη μας?

Παραδίδουμε ψυχή κι πνεύμα.
Η ψυχή με το πνεύμα είναι αλληλένδετα.
Γιατί δεν το καταλαβαίνεις?

Η οντότητά μας είναι ψυχοπνευματική + σώμα.
Όταν πεθαίνουμε αποκολλάται η ψυχή απο το σώμα και μαζί με την ψυχή και το πνεύμα το οποίο είναι αλληλένδετο.

Δεν βλέπεις ή δεν θέλεις να δεις?

Λουκάς:
46. Και η Μαριάμ είπε: Μεγαλύνει η ψυχή μου τον Κύριο,
47. και το πνεύμα μου αγαλλίασε στον Θεό τον σωτήρα μου·

Πράξεις 2:27 Επειδή, δεν θα εγκαταλείψεις την ψυχή μου στον άδη ούτε θα αφήσεις τον όσιό σου να δει φθορά.

Η Ψυχή είναι Θεική ουσία, το πνεύμα είναι ο εαυτός μας αυτό που ορίζει την σκέψη και το αυτεξούσιο, αυτό που αποφασίζει και αδειάζει ή γεμίζει τα βάρη στην ψυχή μας, αυτό που αναζητά το Θεό για να κατοικήσει στην ψυχή μας η Αγάπη του, το Πνεύμα Του το Άγιο.

Να σώσουμε την ψυχή μας λοιπόν, το έχεις ακούσει!

Αν σώσουμε την ψυχή μας Το Πνεύμα ακολουθεί, αν το πνεύμα μας υπακούει στο πονηρό τότε η ψυχή μας θα χαθεί!

[nkope]

Ου με πείσεις καν με πείσεις. Είπες ότι δεν υπάρχει η λέξη πνεύμα στην Καινή Διαθήκη με άλλο νόημα εκτός από Άγιο Πνεύμα ή ακάθαρτο πνεύμα. Σου απέδειξα ότι δεν είναι έτσι, αλλά εσύ επιμένεις.

Επιμένεις να μπερδεύεις το πνεύμα με τον νου ή την εξυπνάδα. Μ΄αυτή την έννοια χρησιμοποιούμε αυτή τη λέξη στην καθομιλουμένη. Όπως επίσης τη λέξη ψυχή χρησιμοποιούμε για να εκφράσουμε αυτό που οι Πατέρες κι η Αγία Γραφή ονομάζουν πνεύμα.

Πνεύμα είναι αυτό που φύσηξε ο Θεός μέσα στον άνθρωπο κατά τη δημιουργία του και τον έκανε κατ΄εικόνα Θεού σ΄αντίθεση μ΄όλα τα ζώα.

Ο άνθρωπος έχει δύο φύσεις το σώμα και το πνεύμα. Όταν πεθαίνει ο άνθρωπος το πνεύμα αποχωρίζεται προσωρινά από το σώμα και περνά αρχική κρίση με βάση την οποία κατατάσσεται μεταξύ των αγίων ή μεταξύ εκείνων που δεν τους γνωρίζει ο Θεός. Μετά τη Δευτέρα Παρουσία με την Ανάσταση των νεκρών το πνεύμα, όπου κι αν βρίσκεται ενώνεται και πάλι με το ανανεωμένο αναστημένο σώμα κι απολαμβάνει τη Βασιλεία των Ουρανών ή την χάνει οριστικά και βασανίζεται για την απώλειά της.

Οι Πατέρες τις λειτουργίες του πνεύματος του ανθρώπου τις χωρίζουν στη βούληση ή ψυχή, στη λογική ή νου και στο συναίσθημα ή θυμικό.

Το μεγάλο μπέρδεμα προέρχεται από το ότι εμείς αντί για τη λέξη πνεύμα των Πατέρων της Εκκλησίας χρησιμοποιούμε τη λέξη ψυχή, που όμως έχει χρησιμοποιηθεί με τελείως διαφορετικό νόημα από την επιστήμη της Ψυχολογίας.

Όσο για τα χωρία που παραθέτεις σου είπα και πιο πάνω στην Καινή Διαθήκη:

ψυχή = ζωή, βούληση, πνεύμα

χρησιμοποιείται και με τις τρεις έννοιες.

Ενώ η λέξη πνεύμα χρησιμοποιείται μόνο με μία: πνεύμα ο Θεός (και το Άγιο Πνεύμα), πνεύμα η μια φύση του ανθρώπου, πνεύματα κι οι Αγγελοι και τά δαιμόνια.

Για να μην υπάρχει λοιπόν σύγχυση η Πατέρες ξεκαθάρισαν ότι ο άνθρωπος έχει δυο φύσεις σώμα και πνεύμα κι έδωσαν στη λέξη ψυχή άλλο νόημα, μ΄αυτό το νόημα χρησιμοποιείται και στην επιστήμη της ψυχολογίας.

Η Ψυχή είναι Θεική ουσία, το πνεύμα είναι ο εαυτός μας αυτό που ορίζει την σκέψη και το αυτεξούσιο, αυτό που αποφασίζει και αδειάζει ή γεμίζει τα βάρη στην ψυχή μας, αυτό που αναζητά το Θεό για να κατοικήσει στην ψυχή μας η Αγάπη του, το Πνεύμα Του το Άγιο.

Αυτό πάλι που το βρήκες γραμμένο; Πάντως όχι στην Καινή Διαθήκη ή τους Πατέρες. Ή είναι δικό σου συμπέρασμα ή προέρχεται από μη Ορθόδοξο κείμενο.