Τι είναι αμαρτία στα μάτια του Θεού;

[Ionas]

Αγαπητοί φίλοι καλημέρα

Θέλω λίγο να επιμείνω στο θέμα της συγχώρησης των αμαρτιών.... Πιστεύω ότι δεν είναι δυνατόν Ορθόδοξος να αμφισβητήσει ότι την "άφεση των αμαρτιών" την κάνει το Πνεύμα το Άγιο, Ο Παράκλητος της Αληθείας, δια του Επισκόπου και κατ' εξουσιοδότηση εν συνεχεία του Πρεσβυτέρου. Στην αντίθετη περίπτωση πάμε σε παπικές καταστάσεις (συχωροχάρτια κλπ.κλπ.).
Όπως ξανάγραψα η εξουσία αυτή δόθηκε από το Χριστό στους ποιμένες της Εκκλησίας, ακριβώς για αυτό για να ποιμαίνουν τα λογικά πρόβατα, τους Πιστούς. Η άφεση ή το κράτημα των αμαρτιών βέβαια δεν είναι στην εξουσία κανενός ανθρώπου (εδώ των Ποιμένων) αλλά αναγκαία προϋπόθεση είναι να λειτουργεί ο Ποιμένας εν Αγίω Πνεύματι και σύμφωνα με το λόγο του Θεού εννοείται. Στην περίπτωση που λειτουργεί με το δικό του θέλημα δεν έχει καμία εξουσία και το Άγιο Πνεύμα δεν ενεργεί δι' αυτού. Η Εκκλησιαστική Ιστορία είναι γεμάτη από παραδείγματα Αγίων που καθαιρέθηκαν , αφορίστηκαν, αναθεματίστηκαν και όμως αγίασαν. ΔΕΝ ΕΝΕΡΓΗΣΕ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟ ΑΓΙΟ ΔΙΑ ΤΩΝ ΔΙΩΚΤΩΝ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ας είχαν τυπικά "την εξουσία του δεσμείν και λύειν..."

[filotas]

Αχ φίλε Ιωνά, πως έχεις πάντα την τάση να πιάνεις τα άκρα.

Υπάρχει και ο δρόμος της καμήλας. Η συνηθισμένη οδός. Η οδός που διανύει ο συνηθισμένος πιστός με τη βοήθεια του Πνευματικού του για να σώσει την ψυχή του. Τώρα τι έγινε σε κάποιες ακραίες καταστάσεις που κάποιοι έζησαν ή και μπορεί να ζήσουν στο μέλλον, ας τ΄αφήσουμε ευχόμενοι να μη δώσει ο Θεός τέτοιες δοκιμασίες στην Εκκλησία και σε μας προσωπικά.

Ο πιστός οφείλει να ψάξει να βρει ένα καλό Πνευματικό και να του εμπιστευτεί την πνευματική του πορεία. Έτσι μόνο έχει ελπίδες να σωθεί.

Όσο για τη μετάδοση του Αγίου Πνεύματος μέσω των Μυστηρίων ξαναλέω, ότι τα Μυστήρια τα τελεί ο Κύριος μέσω του κληρικού. Επομένως η ποιότητα του κληρικού δεν παίζει ρόλο στο κύρος του Μυστηρίου. Μόνο εμπόδιο είναι αν το Μυστήριο να τελείται εκτός Εκκλησίας, γιατί εκεί δεν υπάρχει το Άγιο Πνεύμα. Το εντός ή εκτός Εκκλησίας δεν είναι τυπικό είναι ουσιαστικό.

[panagiafiladelfeias]

Αχ φίλε Ιωνά, πως έχεις πάντα την τάση να πιάνεις τα άκρα.

Υπάρχει και ο δρόμος της καμήλας. Η συνηθισμένη οδός. Η οδός που διανύει ο συνηθισμένος πιστός με τη βοήθεια του Πνευματικού του για να σώσει την ψυχή του. Τώρα τι έγινε σε κάποιες ακραίες καταστάσεις που κάποιοι έζησαν ή και μπορεί να ζήσουν στο μέλλον, ας τ΄αφήσουμε ευχόμενοι να μη δώσει ο Θεός τέτοιες δοκιμασίες στην Εκκλησία και σε μας προσωπικά.

Ο πιστός οφείλει να ψάξει να βρει ένα καλό Πνευματικό και να του εμπιστευτεί την πνευματική του πορεία. Έτσι μόνο έχει ελπίδες να σωθεί.

Όσο για τη μετάδοση του Αγίου Πνεύματος μέσω των Μυστηρίων ξαναλέω, ότι τα Μυστήρια τα τελεί ο Κύριος μέσω του κληρικού. Επομένως η ποιότητα του κληρικού δεν παίζει ρόλο στο κύρος του Μυστηρίου. Μόνο εμπόδιο είναι αν το Μυστήριο να τελείται εκτός Εκκλησίας, γιατί εκεί δεν υπάρχει το Άγιο Πνεύμα. Το εντός ή εκτός Εκκλησίας δεν είναι τυπικό είναι ουσιαστικό.

αγαπητέ μου Filota μπορεις να κανεις μια διευκρινηση τι εννοεις λέγοντας εκτός εκκλησιας;

[Ionas]

Άκρα είναι, Φιλώτα λεβέντη μου, να λέω ότι τη συγχώρεση την κάνει το Πνεύμα το Άγιο μέσω του πνευματικού;;;;;
Οτιδήποτε άλλο θα ήταν άκρο........
Με αυτά που έγραψα πριν θέλω να τονίσω, όχι εγώ ο λόγος του Θεού τα λέει, ότι δεν είναι εξουσία που δίνεται προσωπικά στον κάθε ποιμένα για να συγχωρεί αμαρτίες αλλά το Πνεύμα το Άγιο που βρίσκεται υποστατικά στη γη ενεργεί δι αυτού. Αυτό σε όποιον θέλει συγχωρεί και σε όποιον δεν θέλει δεν συγχωρεί όχι ο πνευματικός.

[aposal]

Με αυτά που έγραψα πριν θέλω να τονίσω, όχι εγώ ο λόγος του Θεού τα λέει, ότι δεν είναι εξουσία που δίνεται προσωπικά στον κάθε ποιμένα για να συγχωρεί αμαρτίες αλλά το Πνεύμα το Άγιο που βρίσκεται υποστατικά στη γη ενεργεί δι αυτού. Αυτό σε όποιον θέλει συγχωρεί και σε όποιον δεν θέλει δεν συγχωρεί όχι ο πνευματικός.

Δηλαδή, αδελφέ μου, εννοείς πως αν εγώ πω την αμαρτία μου, αλλά ο πνευματικός μου δει ότι δεν υπάρχει μετάνοια από μέρους μου και δεν μου διαβάσει την ευχή, συγχωρείται η αμαρτία μου;
Το ρωτάω αν και είναι μάλλον ακραίο παράδειγμα.
Πέραν αυτού, ο φτωχός μου λογισμός μπερδεύτηκε με αυτό που έγραψες για αφορισθέντες που αγίασαν! Είναι δυνατόν να γίνει κάτι τέτοιο;

[Ionas]

Αγαπητέ Aposal

Είναι πράγματι λεπτή η διάκριση μεταξύ του Παπικού πιστεύω ότι ο αντιπρόσωπος του Θεού στη γη έλαβε την απόλυτη εξουσία να συγχωρεί ή όχι αμαρτίες ( αυτό δε το προνόμιο το έχει ο Πάπας και όπου θέλει το δίνει ανεξέλεγκτα οπότε εξορίζεται ο Πνεύμα το Άγιο), και του Ορθόδοξου: ότι ο Επίσκοπος και οι από αυτόν εξουσιοδοτούμενοι είναι απλά διαχειριστές της Χάριτος και είναι υποχρεωμένοι να τη δώσουν εκεί που πρέπει.
Για τα παραδείγματα που ανέφερα πριν υπάρχουν πάρα πολλά στην Εκκλησιαστική Ιστορία και ο Ιερός Χρυσόστομος είχε καθαιρεθεί και αφοριστεί κατ' εντολήν της Ευδοκίας της βασίλισσας.

[panagiafiladelfeias]

ισως αναφέρεται στον Αγιο Ιωαννη τον Χρυσόστομο. μην κάνουμε όμως τις εξαιρεσεις κανονα

[filotas]

αγαπητέ μου Filota μπορεις να κανεις μια διευκρινηση τι εννοεις λέγοντας εκτός εκκλησιας;

Πάτερ εννοώ τους αιρετικούς και τους σχισματικούς.

Φίλε Ίωνα, ακραίες περιπτώσεις είναι αυτές:

Η άφεση ή το κράτημα των αμαρτιών βέβαια δεν είναι στην εξουσία κανενός ανθρώπου (εδώ των Ποιμένων) αλλά αναγκαία προϋπόθεση είναι να λειτουργεί ο Ποιμένας εν Αγίω Πνεύματι και σύμφωνα με το λόγο του Θεού εννοείται. Στην περίπτωση που λειτουργεί με το δικό του θέλημα δεν έχει καμία εξουσία και το Άγιο Πνεύμα δεν ενεργεί δι' αυτού. Η Εκκλησιαστική Ιστορία είναι γεμάτη από παραδείγματα Αγίων που καθαιρέθηκαν , αφορίστηκαν, αναθεματίστηκαν και όμως αγίασαν. ΔΕΝ ΕΝΕΡΓΗΣΕ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟ ΑΓΙΟ ΔΙΑ ΤΩΝ ΔΙΩΚΤΩΝ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ας είχαν τυπικά "την εξουσία του δεσμείν και λύειν..."

Η άφεση ή μη άφεση των αμαρτιών είναι στην εξουσία του Πνευματικού, όμως συντελείται δια του Αγίου Πνεύματος. Την εξουσία αυτή βεβαίως οι Επίσκοποι και οι απ΄αυτούς εξουσιοδοτημένοι πρεσβύτεροι την έχουν με εντολή και στο Όνομα του Κυρίου, αλλά την έχουν. Όταν ο Πνευματικός διαγνώσει ότι ο πιστός δεν έχει μετάνοια ή ότι έχει ατονήσει η πίστη του στο Έλεος του Θεού, και αρνηθεί την άφεση των αμαρτιών τότε οι αμαρτίες αυτές δεν αφίενται, μέχρι να διορθωθεί το πνευματικό πρόβλημα που έχει ο πιστός.

[aposal]

Η άφεση ή μη άφεση των αμαρτιών είναι στην εξουσία του Πνευματικού, όμως συντελείται δια του Αγίου Πνεύματος. Την εξουσία αυτή βεβαίως οι Επίσκοποι και οι απ΄αυτούς εξουσιοδοτημένοι πρεσβύτεροι την έχουν με εντολή και στο Όνομα του Κυρίου, αλλά την έχουν. Όταν ο Πνευματικός διαγνώσει ότι ο πιστός δεν έχει μετάνοια ή ότι έχει ατονήσει η πίστη του στο Έλεος του Θεού, και αρνηθεί την άφεση των αμαρτιών τότε οι αμαρτίες αυτές δεν αφίενται, μέχρι να διορθωθεί το πνευματικό πρόβλημα που έχει ο πιστός.

Διορθώστε με αν κάνω λάθος, αλλά έχω την ετύπωση ότι, ακόμη και αν ο πνευματικός διαβάσει την συγχωρητική ευχή, μπορεί να μην συγχωρεθεί η αμαρτία, εφόσον ο Θεός καταλάβει ότι ο πιστός δεν έχει μετάνοια!

[filotas]

Φίλε aposal δεν ξέρω την απάντηση σ΄αυτή την ερώτηση. Ο λογισμός μου λέει ότι μάλλον έχεις δίκιο, αλλά ας μας το διευκρινίσει καλύτερα ο π. Παντελεήμων.