Η κάθε μέρα...

[NIKOSZ]

Η κάθε μέρα δεν είναι η ίδια με την προηγούμενη, και ας επαναλαμβάνονται τα ίδια. Στο βάθος η κάθε μέρα είναι μοναδική και ανεπανάληπτη. Γιατί το τι κάνουμε και το τι είμαστε την κάθε μέρα καθορίζει την πορεία της ζωής. Και ως πορεία δεν γυρίζει πίσω ούτε είναι στάσιμη.

Πορευόμαστε μέσα στο χρόνο προς την άχρονη αιωνιότητα. Μυστήριο ο χρόνος, ακατάληπτη διανοητικά η αιωνιότητα. Και ο άνθρωπος ταξιδεύει…

Ο Χριστός ως άχρονος Θεός εισέρχεται στο χρόνο ως άνθρωπος και τον αγιάζει, του δίνει νόημα.

Έτσι ο άνθρωπος, κοινωνώντας τη ζωή του Χριστού ως Θεανθρώπου, βιώνει την αιωνιότητα εν χρόνω. Ζει το παρόν, αφού ζει εν σαρκί, αλλά δεν πνίγεται στη στενότητα του. Διευρύνεται εσωτερικά στην διάσταση της αιωνιότητας, ζώντας το μέλλον ως παρόν. Ήδη βιώνει την κατάργηση του χρόνου. Όχι βέβαια απόλυτα ούτε ποιοτικά, αλλά «εν ριπή οφθαλμού» ή «εν εσόπτρω» καθώς θα επιτρέψει ο Κύριος του χρόνου και της αιωνιότητας.

Ωστόσο, όσο και να ζήσει, ό,τι και να ζήσει, γνωρίζει πως της Βασιλείας του Θεού «ουκ έστι τέλος». Η σιγουριά της ελπίδας καθορίζει πια την πορεία.


π. Ανδρέας Αγαθοκλέους