Να στείλω Χρόνια Πολλά τον 15Άυγουστο ή όχι;

[apelpis]

15 Αυγούστου έστελνα συνήθως ευχές σε κάποιες Μαρίες, που κατα βάθος δεν τις χωνεύω, που γνωρίζω. Αν δεν τους στείλω φέτος (και στο μέλλον) θα είναι αμαρτία;

Οι Χριστιανοί είμαστε υποχρεωμένοι να στέλνουμε ευχές στις ονομαστικές εορτές;

Το "απο μακριά και φίλοι" είναι Ορθόδοξο;

Υ.Γ: Απευθύνομαι στο forum γιατί δεν ξέρω αν θα προλάβω να συμβουλευτώ τον πνευματικό μου μέχρι την επίμαχη ημέρα πάνω στο συγκεκριμένο ζήτημα.

[strumfi]

15 Αυγούστου έστελνα συνήθως ευχές σε κάποιες Μαρίες, που κατα βάθος δεν τις χωνεύω, που γνωρίζω. Αν δεν τους στείλω φέτος (και στο μέλλον) θα είναι αμαρτία;

Οι Χριστιανοί είμαστε υποχρεωμένοι να στέλνουμε ευχές στις ονομαστικές εορτές;

Το "απο μακριά και φίλοι" είναι Ορθόδοξο;

Υ.Γ: Απευθύνομαι στο forum γιατί δεν ξέρω αν θα προλάβω να συμβουλευτώ τον πνευματικό μου μέχρι την επίμαχη ημέρα πάνω στο συγκεκριμένο ζήτημα.

Δηλαδή, να παίξουμε το ρόλο του πνευματικού; :razz:
Να σου πω τι νομίζω πως θα έκανα..
Θα το σκεφτόμουν κάπως έτσι μάλλον: Αν ήμουν εσύ και το να μην τους στείλω ευχές μού προκαλούσε ενοχές απέναντι στο Θεό, θα τις έστελνα οπωσδήποτε.
Υποχρεωμένος να στέλνει ευχές δεν νομίζω πως είναι κανένας. Και μάλλον το θέμα δεν ξεκινάει από εκεί, αλλά δεν είναι της ώρας. Το "από μακριά και φίλοι", για να σου μιλήσω με απτό, προσωπικό μου παράδειγμα, ισχύει μεν αλλά ως εξής: Επειδή συνέβαινε στον κύκλο των πνευμ. αδελφών να υπάρχουν κάποιοι που το κλίμα μεταξύ μας ήταν πολύ αρνητικό και τα συναισθήματά μου επίσης, ο πνευματικός μου μου είχε συστήσει το "από μακριά και φίλοι, αλλά με την ευχή". Δηλαδή, απέφευγα αρχικά την επαφή με αυτούς, αλλά έκανα πολύ κομποσχοίνι γι' αυτούς. Σιγά σιγά τα συναισθήματά μου άρχισαν ν' αλλάζουν.
Η συνέχεια... επί της οθόνης. :D

[theodora]

Είναι αμαρτία όταν δεν τηλεφωνώ για «χρόνια πολλά»? !!!!!! Προσωπικά εξαρτάται από την διάθεση μου και την μνήμη μου. Τον εξομολόγο και πνευματικό μου δεν τον έχω ρωτήσει πότε τέτοια πράγματα. Εξομολογούμαι βάση της συνείδησης μου, και τον γραπτό και τον άγραφο νόμο που έχω από τους Πατέρες μας. Εάν θυμήθηκα την συνάδελφό μου και δεν της ευχήθηκα από ζήλεια ή κακία, ναι θα εξομολογηθώ πως ζήλεψα ή κάκιωσα. Εάν δεν της ευχήθηκα γιατί δεν έχω καμία υποχρέωση κοινωνική, ή γιατί βαρέθηκα ή γιατί το ξέχασα, ούτε καν θα το εξομολογηθώ. Αγάπη. Ειλικρίνεια. Παραδοχή της αδυναμίας μας (ξεχνώ κάποιους συγγενείς χωρίς κανέναν λόγο. Τους εύχομαι μετά από μέρες). Δεν ξέρω….. Με φοβίζουν οι απορίες σας………. Κάτι κάνω λάθος…….

[apelpis]

Οι Πατέρες δεν λένε ότι αν μπορούσες να κάνεις 10 καλά και έκανες μόνο ένα θα δώσεις λόγο για την αμέλεια αυτή;

Γιατί σε φοβίζουν οι απορίες μου και δεν σε φοβίζει η Πίστη σου;

Το αν το να πω Χρόνια Πολλά σε κάποιο πρόσωπο είναι κάτι που θα του δώσει χαρά και εγώ το αμελήσω ή το παρακάμψω δεν θα έχω κάνει ένα κακό ή ένα καλό λιγότερο;

[alexandergreek]

Το θέμα είναι λεπτό και χρειάζεται διάκριση.

Ας πούμε: γιατί να συσφίξω σχέσεις με άτομα που έχω το λογισμό ότι δέν είναι για τη σωτηρία μου;

Αμφιβάλλει κανείς ότι τους φίλους τους διαλέγουμε;

[theodora]

Αδελφέ μου apelpis εάν γνωρίζεις εκ των προτέρων ότι θα δώσεις χαρά με τις ευχές σου σε κάποιους ανθρώπους, βεβαίως να τους ευχηθείς. Μιά ευχή είναι!
Δηλαδή θα ευχόμαστε μόνο στους ανθρώπους που συμπαθούμε και αγαπάμε? Όποιον θυμηθείς και σε αναπαύει ευχήσου του.
Εάν δεν χωνεύεις όπως αναφέρεις κάποιους ανθρώπους, ευχήσου σε αυτούς πρώτα! (εάν τους θυμηθείς).
Δεν πιστεύω πως θα μας ζημιώσει πνευματικά μιά ευχή. Εδώ λέμε να ευχόμαστε πρώτα για τους εχθρούς μας και ύστερα για αυτούς που αγαπάμε και συμπαθούμε.
Τώρα εάν με τις ευχές είναι να γίνετε και φίλοι και να συσφίξετε και σχέσεις και εσύ δεν το επιθυμείς, άστο καλύτερα.

[panagiotis2008]

Βασικά ο Θεός σου ζήτησε να τους αγαπάς όλους αυτούς τους αδελφούς,κι όχι να τους εύχεσαι.
Αν τους εύχεσαι στην γιορτή τους κι όταν τους βλέπεις μπροστά σου στον δρόμο σου γυρνάνε τα άντερα από δυσφορία που τους συνάντησες γιατί τους αντιπαθείς ,τότε 500 ευχές να τους κάνεις δεν δικαιώνεσαι.
Όταν τους αγαπάς μες στην καρδιά σου τότε θα έχεις κάνει το καλό που θέλει ο Θεός από σένα να κάνεις γι'αυτούς και που λένε οι πατέρες.
Οι εξωτερικές ευχές λίγο ενδιαφέρουν τον Χριστό αυτό που τον ενδιαφέρει είναι η αγάπη που έχει μέσα της μια ψυχή για τους άλλους.
Αγαπησέ τους,με το κομποσχοίνι σωστά κάνεις ,συνέχισε,οι ευχές δεν είναι η ουσία.
Αν δεν τους αγαπάς και τους εύχεσαι τότε κινδυνεύεις να θεωρηθείς από τον Χριστό πως υποκρίνεσαι.
Πάντως μου φαίνεται πως θα αρχίσεις να τους αγαπάς,συνέχισε με το κομποσχοίνι.
Μόλις έρθει το Άγιο Πνεύμα μέσα σου θα τους αγαπάς όπως αγαπάς τη μάνα σου.

[aposal]

Έχω την εντύπωση πως είναι καλό να ευχόμαστε σε κάποιον, πολύ δε περισσότερο αν αυτός είναι από αυτούς που αντιπαθούμε! Ο Κύριός μας λέει (κάπου στο Ευαγγέλιο) : τι αξία έχει να αγαπάμε μόνο όσους μας αγαπάνε; Αυτό δεν κάνουν και οι εθνικοί;
Και νομίζω ότι, εφόσον υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι, που μας προκαλούν άσχημα συναισθήματα, δεν είναι ανάγκη να περιμένουμε την γιορτή τους για να τους ευχηθούμε! Μπορούμε να τους μνημονεύουμε στην προσευχή μας, καθημερινά, και να δίνουμε τα ονόματά τους στην εκκλησία να διαβάζονται, μαζί με τα δικά μας, των φίλων και συγγενών μας.
Έχω την άποψη πως ο σκοπός είναι να φτάσουμε κάποια στιγμή σε σημείο να τους πονάμε και να τους αγαπάμε, παρ' όλα τα όσα μας έχουν κάνει! Τότε πραγματικά ο Θεός χαίρεται με τα έργα μας, τότε γινόμαστε πραγματικοί Χριστιανοί, τότε πραγματικά η καρδιά μας ανοίγει τόσο πολύ, ώστε να χωρέσει όλον τον κόσμο, τότε πραγματικά θα νιώσουμε αυτήν την απέραντη γαλήνη και ευφορία που όμοιά της δεν υπάρχει (που δυστυχώς για μένα αργεί) και που είναι ικανή να μας τρελλάνει από ευτυχία.
Τότε όμως εισακούονται και όλες οι προσευχές μας.
Τόσο εύκολο ακούγεται, αλλά είναι τόσο δύσκολο να συμβεί στην πράξη! Και μακάριοι όσοι το καταφέρουν!

[filotas]

σε κάποιες Μαρίες, που κατα βάθος δεν τις χωνεύω, που γνωρίζω.

Το κλειδί στην ερώτησή σου βρίσκεται ακριβώς σ΄αυτή τη φράση. Επιτρέπεται, δηλαδή, ο Χριστιανός να μην "χωνεύει" κάποιους συνανθρώπους του και μάλιστα τόσο ώστε να μην θέλει να τους ευχηθεί ούτε στην ονομαστική τους εορτή;

Εγώ νομίζω ότι το σωστό είναι να ευχηθείς όλους τους εορτάζοντες και τις εορτάζουσες, που θα συναντήσεις και να επισκεφτείς για να συνεορτάσεις μαζί τους, όλα τα συγγενικά ή φιλικά πρόσωπα που εσύ κρίνεις ότι η παρουσία σου στη γιορτή τους ή η επικοινωνία μαζί τους θα τους δώσει χαρά.