Υπερηφάνεια?

Εδώ τίθενται Πνευματικά Ερωτήματα.

Συντονιστής: Συντονιστές

aposal
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 26058
Εγγραφή: Παρ Απρ 13, 2007 5:00 am
Τοποθεσία: Απόστολος @ Άγιος Δημήτριος (Μπραχάμι)

Δημοσίευση από aposal »

smarti έγραψε:Από τη στιγμή που γράφουμε μια απάντηση (για μένα μιλάω ,για να μην παρεξηγηθώ)δεν βάζουμε τον εαυτό μας σε μια θέση καπως ανώτερη του άλλου.Αυτό γινεται αυτόματα!Και αυτό είναι υπερηφάνεια?Για να απαντάμε ,νομίζουμε ότι έχουμε κάτι να πούμε, άρα απο εκέινη τη στιγμή δεν ξεκινάει να δουλεύει η υπερηφάνεια?
Ο Γέρων Παΐσιος έλεγε ότι πρέπει να απαντάμε πάντα με το ύφος του μαθητή και όχι του δασκάλου. Η απάντηση, αυτή καθ' εαυτή, δεν νομίζω ότι είναι λάθος.
Μελίζεται και διαμερίζεται ο Αμνός του Θεού, ο μελιζόμενος και μη διαιρούμενος, ο πάντοτε εσθιόμενος και μηδέποτε δαπανόμενος, αλλά τους μετέχοντας αγιάζων.
Άβαταρ μέλους
ANTREAS
Κορυφαίος Αποστολέας
Κορυφαίος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 311
Εγγραφή: Τετ Μαρ 07, 2007 6:00 am

Δημοσίευση από ANTREAS »

εγω παιδια παντος ειμαι περιεργος με κατι ανθρωπους που λενε οτι να πιστευεις στον εαυτο σου παρα πολυ με καποια δοση περηφανειας οτι εγω και καλα ειμαι δυνατος και τετοια χαζα.και οταν τους λεω οτι καλο ειναι να εχουμε καποια πιστη στον εαυτο μας αλλα ο θεος τα κανονιζει ολα και πρεπει να τα αφηνουμε ολα πανω σε αυτον τους φαινεται περιεργο και μερικοι αντιδρουν αρνητικα..το συναντατε αυτο?εγω το δεχομαι παντος σαν περηφανεια αυτο που λενε.
sokratism
Τακτικό Μέλος
Τακτικό Μέλος
Δημοσιεύσεις: 50
Εγγραφή: Κυρ Αύγ 10, 2008 5:00 am
Τοποθεσία: Σωκράτης@Βόλος

Δημοσίευση από sokratism »

ANTREAS έγραψε:εγω παιδια παντος ειμαι περιεργος με κατι ανθρωπους που λενε οτι να πιστευεις στον εαυτο σου παρα πολυ με καποια δοση περηφανειας οτι εγω και καλα ειμαι δυνατος και τετοια χαζα.και οταν τους λεω οτι καλο ειναι να εχουμε καποια πιστη στον εαυτο μας αλλα ο θεος τα κανονιζει ολα και πρεπει να τα αφηνουμε ολα πανω σε αυτον τους φαινεται περιεργο και μερικοι αντιδρουν αρνητικα..το συναντατε αυτο?εγω το δεχομαι παντος σαν περηφανεια αυτο που λενε.
Περηφάνεια είναι αδελφέ μου.
Αυτοί που λένε τέτοια πράγματα δεν γνώρισαν πραγματικές δυσκολίες στη ζωή. Είναι ακόμη νήπια στον αγώνα της καθημερινότητας. Δεν ένοιωσαν την αδικία και χλευασμό στο πετσί τους. Δεν είδαν την οικογενεία τους να υποφέρει. Δεν έκαναν τον πόνο του ξένου δικό τους πόνο. Περνάνε τον βίο τους κοσμικά και απλώς κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου.
Όμως τα κανονίζει έτσι Ο Θεός όχι για να τιμωρήσει τα παιδιά του ( ο Θεός - πατέρας δε θέλει το κακό για κανένα από τα παιδιά του) αλλά για να τα φέρει πιό κοντά Του.
Και βλέπεις αδελφέ μου κάτι υπερήφανους διπλωματούχους με master και phd και άλλα σκουπιδόχαρτα να ζητάνε γονατιστοί έλεος και συγχώρηση ξεριζώνοντας τα μαλιά τους από τη θλίψη.
Έχει για τον κάθε ένα την ώρα του ο Πατέρας Θεός. Όχι πάλι ξαναλέω για να τον τιμωρήσει. Ο Θεός δεν είναι τιμωρός. Αγαπά και θέλει να Τον αγαπούν.
αδερφέ μου συγχώρα με γιατί στις συμβουλές είμαι πρώτος αλλά στην εφαρμογή τελευταίος
efraim21
Έμπειρος Αποστολέας
Έμπειρος Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 298
Εγγραφή: Παρ Σεπ 05, 2008 5:00 am

Δημοσίευση από efraim21 »

Και μόνο που το λες αυτό δείχνει ότι δεν είσαι υπερήφανη.Ας αρχίσουμε από τα ποιό απλά υποτιμήσαμε άραγε έναν απ' αυτούς τους μικρούς που λέει ο Χριστός?Τον εργάτη που δουλεύει στην απόχετευση,τον σκουπιδιάρη ,την καθαρίστρια,τον τσιγγάνο κλπ?
Άβαταρ μέλους
maralin
Βασικός Αποστολέας
Βασικός Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 105
Εγγραφή: Δευ Αύγ 25, 2008 5:00 am
Τοποθεσία: Μαρίνα@Πατρα

Δημοσίευση από maralin »

smarti έγραψε:Απο την υπερηφάνεια μπορείς να χάσεις την ψυχή σου?
Ισως και να την χανει καποιος αν αναλογιστουμε οτι ο Κυριος περιμενει απο εμας την υψιστη των αρετων που δεν ειναι αλλη απο το αντιθετο της υπερηφανειας,δηλαδη την Ταπεινωση..
οπως ο ιδιος ταπεινωθηκε κ σταυρωθηκε για μας..υπαρχει μεγαλυτερη ταπεινωση απο αυτη??
λοιπον αδελφια για να δωσω μια πολυ συντομη απαντηση σε αυτο το πολυ ομορφο θεμα,εχω να προσθεσω οτι μπορουμε να αναλογιζομαστε καθε φορα το εξης :«Κύριος υπερηφάνοις αντιτάσσεται, ταπεινοίς δε δίδωσιν χάριν» και αυτο το λεω απο προσωπικη κ μονο εμπειρια..
(δεν μπορω να θυμηθω ακριβως αλλα ειχα διαβασει σε καποιο βιβλιο ποσο ο κυριος μας λυπαται για τους υπερηφανους...)
Επιπλεον ,δεν ειναι κ τοσο δυσκολα τα πραγματα ,αρκει να κατανοησουμε την αξια μας..ειναι μεγαλυτερη απο την αξια μιας στιγμουλας στο χρόνο????ειναι τοσο προσκαιρη η ζωη μας,τοσο ευφημερη,που αυτο κ μονο να βαλει κανεις με το νου του φτανει να πει οτι δεν ειμαστε τιποτα...οποτε δεν υπαρχει κ λογος υπερηφανειας!
Άβαταρ μέλους
maralin
Βασικός Αποστολέας
Βασικός Αποστολέας
Δημοσιεύσεις: 105
Εγγραφή: Δευ Αύγ 25, 2008 5:00 am
Τοποθεσία: Μαρίνα@Πατρα

Δημοσίευση από maralin »

sokratism έγραψε:Η πραγματική ταπείνωση νομίζω ότι δεν εκφράζεται με λόγια και ΣΙΓΟΥΡΑ δεν είναι δικό μας κατόρθωμα αλλά δώρο από Τον Χριστό.
Νομίζω, δεν είμαι σίγουρος ότι είναι κάτι σαν μια κατάσταση..............
συμφωνο απολυτα!!εναι δωρο απο τον Κυριο!!!οπως ολα τα πραγματα ...ολα ειναι δωρο απο τον Κυριο..εκεινος ξερει τις αναγκες μας..αρκει εμεις μεσα απο την προσυεχη μας να Του το ζητησουμε να μας φωτισει κ να μας χαρισει ταπεινωση...
Απάντηση

Επιστροφή στο “Πνευματικά Ερωτήματα”