Γεια σας!!

[smarti]

Αρκετα για σημερα.Θα με κυνηγαει ο Αποστολος.Και θα εχει και δικαιο !!!!!:oops:

[Nikolaos490]

Σμάρω μου πως να διαφωνήσω σε αυτά τα συγκεκριμένα που λες? Δεν γίνεται. Κι εγώ συμφωνώ με αυτά.
Όμως ποτέ δεν θα είμαι σίγουρη για το πώς θα εκλάβει ο καθένας το χαμόγελο, το ενδιαφέρον μου, το χτύπημα στην πλάτη.
Το μυαλό παίζει παιγνίδια, κυρίως σε εμάς τους κοσμικούς ανθρώπους.
Όσο για την διάκριση σπανίζει και αυτή.
Η ανθρώπινη συμπεριφορά είναι κάτι σαν την ξένη γλώσσα, μπορεί να μην γίνει αντιληπτή και κατανοητή το ίδιο από όλους.
Μακάρι να αρκούσε μιά ζεστή καρδιά............. ένα χαμόγελο........ μιά κουβέντα.
Γι΄αυτό το λόγο και συμπλήρωσα τις σκέψεις σου, δεν διαφώνησα με αυτές.

Να λοιπόν μια ευκαιρία να δώσουμε την ομολογία μας και και να γλυτώσουμε κι από κάθε παρεξήγηση.
Αποδίδοντας τα του Καίσαρος τω Καίσαρι... αναφέροντας και μόνο από πού εμείς αντλούμε τη χαρά ή την ελπίδα μας, υπενθυμίζοντας ή γνωρίζοντας στους άλλους την Παρουσία Του στη ζωή μας, αφενός προστατευόμαστε από κάθε παρεξήγηση, αφετέρου σπέρνουμε την ελπίδα και ανοίγουμε το δρόμο για να μπει και να οικήσει και στην καρδιά και τη ζωή του αδελφού μας Αυτός, που είναι η Οδός η Αλήθεια και η Ζωή...

[eortologio_gr]

ΑΣ ΓΙΝΟΥΜΕ ΤΟΤΕ ΠΑΛΙ ΠΑΙΔΙΑ!! ΑΣ ΓΙΝΟΥΜΕ ΤΡΕΛΛΟΙ!! ΑΣ ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΟΥΜΕ!!

Αυτό ακριβώς ήδη το έκανα εγώ προηγουμένως με το αστειάκι μου (του Αρκά) αλλά είδα οτι σε προβλημάτισε...

Τι δεν κατάλαβες σμαρτυ και έβαλες αυτή την φατσούλα :-k ?

Χρ.

[smarti]

Προβληματιστικα Χρηστο , γιατι δεν ξερω αν καταλαβα σωστα για πιο σωσιβιο μιλας.Αν ειναι οντος αυτο που καταλαβα, δεν συμφωνω μαζι σου!!!Μια χαρα ειναι το σωσιβιο!!Εισαι και 2 μετρα ανθρωπος!!Τ ι ηθελες να εισαι?Στεκα του μπιλιάρδου? :)
Μια ωραια καλημερα!!!!Παω για δουλεια!!

[filotas]

Ο π. Αθανάσιος Λεμεσού λέει την παρακάτω ιστορία:

"Στο Άγιο Όρος ήταν ένας μοναχός ο οποίος πήγε νέος στο Άγιο Όρος, έμεινε για λίγο καιρό σε κοινόβιο, αλλά γρήγορα έφυγε για να συνεχίσει την άσκησή του μόνος του σε κελλί. Φαίνεται όμως ότι έφυγε πρόωρα από το κοινόβιο, πριν αποκτήση αρκετή ασκητική εμπειρία κι έτσι δοκιμαζόταν σκληρά από τους δαίμονες με πολλές δυσκολίες στην καθημερινή του ζωή, την πνευματική και την πρακτική. Δεν μπορούσε να προσευχηθεί χωρίς να του επιτεθούν χιλιάδες λογισμοί, δεν μπορούσε να κάνει το εργόχειρό του, πάθαινε πολλά μικροατυχήματα, αρρώσταινε συχνά και γενικά υπέφερε και δεν μπορούσε να ησυχάσει.

Για όλ' αυτά γκρίνιαζε συνεχώς και διαμαρτυρόταν. Σ' όποιον τον ρωτούσε αν είναι καλά, έλεγε συνήθως διάφορα για τις δυσκολίες που αντιμετώπιζε. Στο τέλος είχε αρχίσει ν' απελπίζεται και να σκέφτεται να τα παρατήσει. Όμως τότε με τη βοήθεια του Γέροντά του κατάλαβε ότι μάλλον έφταιγε και ο ίδιος για όσα του συνέβαιναν, εξ αιτίας της γκρίνιας του.

Αποφάσισε, λοιπόν, ν' αλλάξει τελείως συμπεριφορά. Από τότε όποιος τον ρωτούσε τι κάνει, δεν απαντούσε απλά "καλά δόξα τω Θεώ", αλλά "πάρα πολύ καλά δοξασμένο το Όνομα του Κυρίου". Οι υπόλοιποι μοναχοί τον κοίταζαν έκπληκτοι για την αλλαγή του, αλλά εκείνος συνέχιζε στο ίδιο μοτίβο. Τι κι αν ήταν άρρωστος, ή του χάλαγε το εργόχειρό ή δεν είχε να φάει μερικές φορές, αυτός πάντα απαντούσε "όλα είναι υπέροχα Δόξα τώ Θεώ".

Η αλλαγή στη συμπεριφορά κατ' αρχήν τον ανακούφισε άμεσα από την γκρίνια και τη μιζέρια, αλλά σύντομα διαπίστωσε ότι και οι δοκιμασίες άρχισαν να λιγοστεύουν μέχρι που σταμάτησαν εντελώς. Έτσι ο μοναχός αυτός δοξολογώντας το Θεό σύντομα έφτασε σε μεγάλα μέτρα αγιότητας."

Έχει μεγάλη σημασία ν' αποδεχόμαστε με δοξολογία τις δοκιμασίες της ζωή μας, αν κι αυτό ομολογώ ότι δεν είναι καθόλου εύκολο.

[aposal]

Έχει μεγάλη σημασία ν' αποδεχόμαστε με δοξολογία τις δοκιμασίες της ζωή μας, αν κι αυτό ομολογώ ότι δεν είναι καθόλου εύκολο.

Αυτό είναι το μεγάλο μήνυμα : "Δόξα σοι ο Θεός"! Για οτιδήποτε συμβαίνει στη ζωή μας! Γιατί οτιδήποτε μας συμβαίνει είναι εν γνώσει (και ανοχή) του Δημιουργού και στοχεύει στην καλυτέρευσή μας!

[aposal]

Αρκετα για σημερα.Θα με κυνηγαει ο Αποστολος.Και θα εχει και δικαιο !!!!!:oops:

Όχι ο Απόστολος, αλλά ο - αυστηρός - Διαχειριστής!
Ο Απόστολος, ως κακόμοιρος και φουκαράς. δεν είναι σε θέση να κυνηγάει! Άλλωστε για να φτάσει κάποιος στο σημείο αυτό, πρέπει να είναι καθαρός σαν διαμάντι!

[aposal]

Υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι δεν τα καταφέρνουν και είναι ψυχολογικά χάλια!και ίσως αν τους ρωτούσαμε τι κάνετε, με την πρώτη να έλεγαν καλά!Αλλα με τη δευτερη ίσως να έπαιρναν το θαρρος να μιλήσουν και να ελαφράνουν τη ψυχή τους...Πόσο όμως είμαστε εμείς ανεκτικοί να σπάσουμε αυτό το τυπικό και να ρωτάμε , για να πάρουμε μια απάντηση η οποία είναι όντως αντικειμενική?Η να δώσουμε μια τέτοια απάντηση!!

Κι είναι τόσο εύκολο να βοηθήσουμε κάποιον, λέγοντάς του απλά δυο - τρεις κουβεντούλες! Δεν χρειάζονται πολλά - πολλά. Ούτε καν συμβουλές δεν χρειάζεται να του δώσουμε. Αυτό που - νομίζω - ότι χρειάζεται πρωτίστως ο αδελφός μας, είναι να επικοινωνήσουμε μαζί του, να του δείξουμε συμπόνοια! Να νιώσει ότι δεν είναι μόνος του σ' αυτόν τον τόπο της ερήμωσης, της σύγχυσης, της αγωνίας, της ανησυχίας, της μοναξιάς, της απομάκρυνσης από τον Θεό.

[smarti]

Ευχαριστω παρα πολυ για τις απαντησεις σας!!Η αγαπη και η στοργη που εχετε μεσα στην καρδια σας ειναι τοσο ωραια !!Ειναι πολυ ωραιο που υπαρχουν ακομα ανθρωποι που νιαζονται για τους συνανθρωπους τους..


:) :)

[Nikolaos490]

Κι είναι τόσο εύκολο να βοηθήσουμε κάποιον, λέγοντάς του απλά δυο - τρεις κουβεντούλες! Δεν χρειάζονται πολλά - πολλά. Ούτε καν συμβουλές δεν χρειάζεται να του δώσουμε. Αυτό που - νομίζω - ότι χρειάζεται πρωτίστως ο αδελφός μας, είναι να επικοινωνήσουμε μαζί του, να του δείξουμε συμπόνοια! Να νιώσει ότι δεν είναι μόνος του σ' αυτόν τον τόπο της ερήμωσης, της σύγχυσης, της αγωνίας, της ανησυχίας, της μοναξιάς, της απομάκρυνσης από τον Θεό.

κατάντησε πολυτέλεια απίστευτη η κοινωνία των προσώπων (αφού έγινε σπάνια πλέον και η κοινωνία με το πρόσωπο του Θεού Πατέρα μας). Στερούμενοι την πρότυπη Κοινωνία, αδυνατούμε να κοινωνήσουμε και με τους αδελφούς μας με αποτέλεσμα την τραγική κοινωνική εικόνα των ημερών μας (όπως έγραφε και ο Σαμαράκης ... ποτέ οι στέγες των σπιτιών δεν ήταν τόσο κοντά και οι καρδιές των ανθρώπων τόσο απομονωμένες -ή κάπως έτσι-...).
κι είναι ένα γενικευμένο κακό που ξεκινά από το κοινωνικό κύτταρο της οικογένειας και όπως είναι επόμενο επανεμφανίζεται σε κάθε έκφανση του κοινωνικού βίου (σχολείο, χώρος εργασίας, στρατός, χώροι αναψυχής, μηδέ της εκκλησίας εξαιρουμένης...)
Μάλλον αυτό που πρωτίστως χρειάζεται είναι, ξεκινώντας από τον πυρήνα της οικογένειας, να μάθουμε στη νέα γενιά να είναι λιγότερο εσωστρεφής κι εγωιστική από τη δική μας (και πώς μπορεί να γίνει άραγε αυτό χωρίς παράδειγμα;...), να αγαπήσει τον πλησίον ως εαυτό... (τώρα ονειρεύομαι... δεν με σκουντάει κανείς να ξυπνήσω.........)