Μη ντρέπεστε , ας συστηθούμε μεταξύ μας !
Συντονιστής: Συντονιστές
-
perivleptos
- Απλό Μέλος
- Δημοσιεύσεις: 18
- Εγγραφή: Παρ Νοέμ 16, 2007 6:00 am
- Τοποθεσία: Κώστας@Επανομή_Θεσσαλονίκη
- Επικοινωνία:
Καλό παράδεισο στην μητέρα φίλε μου....
τα παρακάτω λόγια του γεροντα Παίσιου, με βοήθησαν πολύ να "μαλακώσω" και τον δικό μου πόνο μιας και πριν λίγες μέρες "εφυγε" ο πατέρας μου.
Ευχομαι να βοηθησούν.
Ο θάνατος είναι αποχωρισμός για λίγα χρόνια
Πρέπει να καταλάβουμε ότι ο άνθρωπος στην πραγματικότητα δεν πεθαίνει. Ο θάνατος είναι απλώς μετάβαση από την μια ζωή στην άλλη. Είναι ένας αποχωρισμός για ένα μικρό διάστημα, Όπως, όταν πάη κάποιος, ας υποθέσουμε, στο εξωτερικό για έναν χρόνο, οι δικοί του στενοχωριούνται, γιατί θα τον αποχωρισθούν για έναν χρόνο, ή αν λείψη δέκα χρόνια, έχουν στενοχώρια για τον αποχωρισμό των δέκα χρόνων, έτσι πρέπει να βλέπουν και τον αποχωρισμό από τα αγαπημένα τους πρόσωπα με τον θάνατο. Αν πεθάνη, ας υποθέσουμε, κάποιος και οι δικοί του είναι ηλικιωμένοι, να πουν: «Μετά από καμμιά δεκαπενταριά χρόνια θα ανταμώσουμε». Αν είναι νεώτεροι, να πουν: «Μετά από πενήντα χρόνια θα ανταμώσουμε». Πονάει φυσικά κανείς για τον θάνατο κάποιου συγγενικού του προσώπου, αλλά χρειάζεται πνευματική αντιμετώπιση. Τι λέει ο Απόστολος Παύλος: «Ίνα μη λυπήσθε καθώς και οι λοιποί οι μη έχοντες ελπίδα»[51]. Πόσες φορές λ.χ. θα τον έβλεπε εδώ στην γη; Κάθε μήνα; Να σκεφθή ότι εκεί θα τον βλέπη συνέχεια. Μόνον όταν δεν έχη καλή ζωή αυτός που φεύγει, δικαιολογούμαστε να ανησυχούμε. Αν λ.χ. ήταν σκληρός, τότε, αν πραγματικά τον αγαπάμε και θέλουμε να συναντηθούμε στην άλλη ζωή, πρέπει να κάνουμε πολλή προσευχή γι’ αυτόν.
τα παρακάτω λόγια του γεροντα Παίσιου, με βοήθησαν πολύ να "μαλακώσω" και τον δικό μου πόνο μιας και πριν λίγες μέρες "εφυγε" ο πατέρας μου.
Ευχομαι να βοηθησούν.
Ο θάνατος είναι αποχωρισμός για λίγα χρόνια
Πρέπει να καταλάβουμε ότι ο άνθρωπος στην πραγματικότητα δεν πεθαίνει. Ο θάνατος είναι απλώς μετάβαση από την μια ζωή στην άλλη. Είναι ένας αποχωρισμός για ένα μικρό διάστημα, Όπως, όταν πάη κάποιος, ας υποθέσουμε, στο εξωτερικό για έναν χρόνο, οι δικοί του στενοχωριούνται, γιατί θα τον αποχωρισθούν για έναν χρόνο, ή αν λείψη δέκα χρόνια, έχουν στενοχώρια για τον αποχωρισμό των δέκα χρόνων, έτσι πρέπει να βλέπουν και τον αποχωρισμό από τα αγαπημένα τους πρόσωπα με τον θάνατο. Αν πεθάνη, ας υποθέσουμε, κάποιος και οι δικοί του είναι ηλικιωμένοι, να πουν: «Μετά από καμμιά δεκαπενταριά χρόνια θα ανταμώσουμε». Αν είναι νεώτεροι, να πουν: «Μετά από πενήντα χρόνια θα ανταμώσουμε». Πονάει φυσικά κανείς για τον θάνατο κάποιου συγγενικού του προσώπου, αλλά χρειάζεται πνευματική αντιμετώπιση. Τι λέει ο Απόστολος Παύλος: «Ίνα μη λυπήσθε καθώς και οι λοιποί οι μη έχοντες ελπίδα»[51]. Πόσες φορές λ.χ. θα τον έβλεπε εδώ στην γη; Κάθε μήνα; Να σκεφθή ότι εκεί θα τον βλέπη συνέχεια. Μόνον όταν δεν έχη καλή ζωή αυτός που φεύγει, δικαιολογούμαστε να ανησυχούμε. Αν λ.χ. ήταν σκληρός, τότε, αν πραγματικά τον αγαπάμε και θέλουμε να συναντηθούμε στην άλλη ζωή, πρέπει να κάνουμε πολλή προσευχή γι’ αυτόν.
Καλό Παράδεισο και για τον πατέρα σου Κώστα.
Εμένα ξέρεις τι με βοηθάει; Αν σκέφτομαι μαζί με τα λόγια του Γ. Παϊσιου και το ότι ο άνθρωπος όταν "πεθαίνει" στην ουσία, όπως λένε, βγαίνει από το σώμα του και μάλιστα τις πρώτες μέρες ίσως είναι και ακόμα κοντά μας.
Άρα το σώμα που βλέπουμε εκείνη τη στιγμή στην κηδεία δεν είναι ο άνθρωπος μας αλλά αυτός είναι κάπου εκεί γύρω στο χώρο.
Σε 2 κηδείες δικών μου τον τελευταίο χρόνο εγώ προτιμούσα αντί να κλαίω και να χτυπιέμαι να λέω την ευχή "Κύριε ανάπαυσε την ψυχή του κεκοιμημένου δούλου σου <Τάδε>" ή "Παναγία μου πρέσβευσε για την ψυχή του κεκοιμημένου δούλου σου <Τάδε>"
Νομίζω ότι εκείνη την ώρα η ευχή αυτή βοηθάει. Έτσι πιστεύω (από αυτά που έχω διαβάσει) Και ίσως αν με ακούει ο κεκοιμημένος να χαίρεται και για τη μικρή αυτή βοήθεια. Ειδικά για την κηδεία της γιαγιάς μου γύρισα ότι Μοναστήρια και εκκλησίες ήξερα και έδινα το όνομα της για σαρανταλείτουργο. Έτσι ένιωσα μεγάλη ανακούφιση.
Εμένα ξέρεις τι με βοηθάει; Αν σκέφτομαι μαζί με τα λόγια του Γ. Παϊσιου και το ότι ο άνθρωπος όταν "πεθαίνει" στην ουσία, όπως λένε, βγαίνει από το σώμα του και μάλιστα τις πρώτες μέρες ίσως είναι και ακόμα κοντά μας.
Άρα το σώμα που βλέπουμε εκείνη τη στιγμή στην κηδεία δεν είναι ο άνθρωπος μας αλλά αυτός είναι κάπου εκεί γύρω στο χώρο.
Σε 2 κηδείες δικών μου τον τελευταίο χρόνο εγώ προτιμούσα αντί να κλαίω και να χτυπιέμαι να λέω την ευχή "Κύριε ανάπαυσε την ψυχή του κεκοιμημένου δούλου σου <Τάδε>" ή "Παναγία μου πρέσβευσε για την ψυχή του κεκοιμημένου δούλου σου <Τάδε>"
Νομίζω ότι εκείνη την ώρα η ευχή αυτή βοηθάει. Έτσι πιστεύω (από αυτά που έχω διαβάσει) Και ίσως αν με ακούει ο κεκοιμημένος να χαίρεται και για τη μικρή αυτή βοήθεια. Ειδικά για την κηδεία της γιαγιάς μου γύρισα ότι Μοναστήρια και εκκλησίες ήξερα και έδινα το όνομα της για σαρανταλείτουργο. Έτσι ένιωσα μεγάλη ανακούφιση.
-
pepiixthis
- Κορυφαίος Αποστολέας
- Δημοσιεύσεις: 476
- Εγγραφή: Τετ Οκτ 15, 2008 5:00 am
- Τοποθεσία: ΚΑΒΑΛΑ...Ευτέρπη - Πέπη
-
aposal
- Κορυφαίος Αποστολέας
- Δημοσιεύσεις: 26089
- Εγγραφή: Παρ Απρ 13, 2007 5:00 am
- Τοποθεσία: Απόστολος @ Άγιος Δημήτριος (Μπραχάμι)
Αδέφια cpol1 και periixthis, για να μην ξεφεύγουμε από το θέμα της ενότητας, αν θέλετε, μπορείται να γράψετε κάποια πράγματα για τον εαυτό σας, ώστε να γνωριστούμε καλύτερα!
Μελίζεται και διαμερίζεται ο Αμνός του Θεού, ο μελιζόμενος και μη διαιρούμενος, ο πάντοτε εσθιόμενος και μηδέποτε δαπανόμενος, αλλά τους μετέχοντας αγιάζων.
-
pepiixthis
- Κορυφαίος Αποστολέας
- Δημοσιεύσεις: 476
- Εγγραφή: Τετ Οκτ 15, 2008 5:00 am
- Τοποθεσία: ΚΑΒΑΛΑ...Ευτέρπη - Πέπη
Ναι έχεις δίκιο, αλλά παρασύρθηκα από τα παραπάνωaposal έγραψε:Αδέφια cpol1 και periixthis, για να μην ξεφεύγουμε από το θέμα της ενότητας, αν θέλετε, μπορείται να γράψετε κάποια πράγματα για τον εαυτό σας, ώστε να γνωριστούμε καλύτερα!
Είμαι η Ευτέρπη από την Καβάλα , 24 χρονών, σας παρακολουθώ παρα πολυ καιρό αλλά τωρα μου δόθηκε η ευκαιρία να γίνω μέλος
και χαιρομαι πολυ γι'αυτό που θα μπω στην παρέα σας, βοηθιόμαστε όλοι μας μέσα απο αυτό το site και όχι μόνο και στις μέρες μας το έχουμε ανάγκη όλοι.Αδελφε aposal, αν θυμαμαι εχω γραψει κατι,πιο παλια, αλλα να ξαβασυστηθω.Λεγομαι Χρηστος απο Πειραια,παντρεμενος με δυο παιδια,και Ηλεκτρονικος στο επαγγελμα.Παρακολουθω απο παλια τον ιστοχωρο,και ομολογω οτι ειναι ενας απο τους λιγους στο ειδος του.Ολοι οι υπευθυνοι του site,ειναι αξιοι συγχαρητηριων.Ο θεος να σας εχει καλα!aposal έγραψε:Αδέφια cpol1 και periixthis, για να μην ξεφεύγουμε από το θέμα της ενότητας, αν θέλετε, μπορείται να γράψετε κάποια πράγματα για τον εαυτό σας, ώστε να γνωριστούμε καλύτερα!
Με λένε Τάσο, είμαι 34 χρονών και ζω στην Αθήνα*πρόσφατα ευτυχώς για την ψυχή μου, ανακάλυψα το Θεό και τη Θεία του Χάρη.Είμαι σε αυτό το χώρο, προκειμένου να βοηθηθώ να ανοίξουν τα μάτια της ψυχής μου, να προσπαθήσω όσο μπορώ να είμαι έτοιμος την ώρα του τελωνισμού και την ύστατη ώρα της Κρίσης*θέλω να φύγω από την Αθήνα προκειμένου να κάνω μια ζωή περρισότερο πνευματική με όσο το δυνατό λιγότερους πειρασμούς.
Το mail μου είναι Kaveiros2006@yahoo.gr.Θα είμαι ευγνώμων σε όποιον με βοηθήσει να "αλλοιώσω" την ψυχή μου*κι όποιος οτιδίποτε χρειαστεί θα είμαι στη διάθεσή σας:)
Υπεραγία Θεοτόκε σώσων ημάς!!!
Το mail μου είναι Kaveiros2006@yahoo.gr.Θα είμαι ευγνώμων σε όποιον με βοηθήσει να "αλλοιώσω" την ψυχή μου*κι όποιος οτιδίποτε χρειαστεί θα είμαι στη διάθεσή σας:)
Υπεραγία Θεοτόκε σώσων ημάς!!!