Πνευματική Ζωή. Αναζητήση εμπειριών η αφιλόδοξη αυτοκάθαρση;

[dionysisgr]

"Πολλοί χριστιανοί, και μάλιστα αγωνιζόμενοι πιστοί, έχουν παρεξηγήσει το νόημα της πνευματικής ζωής και τη συνδέουν με συλλογή δήθεν πνευματικών και κατανυκτικών εμπειριών. Μέσα από την νοοτροπία αυτή έχουν δημιουργηθεί ακόμη και μοναχικές κλίσεις, οι οποίες φυσικά θα δοκιμαστούν σκληρά στο μέλλον. Η στάση αυτή προφανώς είναι εγωκεντρική και ευδαιμονιστική, έστω και με εξευγενισμένο περιεχόμενο. Πως θα πείσουμε ως Εκκλησία τα ίδια τα μέλη μας Πως η κοινωνία αγάπης είναι ανώτερη από κάθε είδους εμπειρία, Πως είναι η θεία πρόσκληση μας, αυτός καθʼ εαυτόν ο ορισμός της Εκκλησίας;"

...

To παραπανω αποσπασμα, αποτελει το τελικο συμπερασμα απο ομιλια του π. Βασιλείου Θερμού, Παιδοψυχολόγου παιδοψυχίατρου, διδάκτορα του
Τμήματος Κοινωνικής Θεολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, σε θεμα που αφορουσε την αναγκη (;) αναζητησης "εμπειριων κατανυκτικων" και αλλου ειδους υπερβατικων εμπειριων.

Επισης προβαλει ο π.Βασιλειος την επιτακτικη αναγκη αυτων των ατομων που ευκολα παρασυρονται σε αιρεσεις και σεκτες, για αποδοχη, απο μια ομαδα "κοινωνικη", την αναγκη για τονωση της χαμηλης τους αυτοεκτιμησης, και του εγωϊσμου τους.

Συγκεκριμενα λεει ο π.Βασιλειος :

Οι μεθοριακοί χαρακτήρες πλήττουν πολύ εύκολα, αναζητούν διαρκώς το καινούργιο, γιʼ αυτό και είναι επιρρεπείς σε μεταστροφή. Διψούν απεγνωσμένα για εμπειρίες διότι χωρίς αυτές αισθάνονται άδειοι, ακόμη και ψυχικά νεκροί. Μερικοί φθάνουν να αυτοτραυματίζωνται για να νοιώσουν ζωντανοί. Έτσι κατανοούμε γιατί και Πως φθάνουν να υφίστανται απίστευτες ταλαιπωρίες στα πλαίσια μιας σέκτας προκειμένου να λάβουν κάποια αυτοεκτίμηση και αγάπη.

...

Mε βαση τα παραπανω, πολυ χρησιμα συμπερασματα, αλλα και με αφορμη προσφατο θεμα που συζητηθηκε, γυρω απο την νομιζομενη "ανεπαρκεια" και "στασιμοτητα" της Εκκλησιας μας, την σημερινη εποχη, που χρησιμοποιειται απο πολλους αδελφους μας, ως αφορμη για την ευκολη φυγη τους απο αυτην, η την μη εισοδο τους στην πνευματικη της ζωη, θα ηταν χρησιμο να καταθεσουμε τις αποψεις μας, εδω, και να βοηθησει και ο π.Αντωνιος, η οποιος αλλος Εκκλησιαστικος ανδρας, παρακολουθει, και θελει να συμμετεχει.

Το ερωτημα ειναι, λοιπον.

Εχει νοημα και αξια, και ποια η χρησιμοτητα, του να αναζητει, καποιος "πνευματικες" εμπειριες οπου και οπως τις βρει;

Βοηθα αυτο στην "εδραιωση" της Πιστης του; η απλα εξυπηρετει κενοδοξια και εγωϊσμο και αλλα κρυμμενα παθη ψυχικα;

Η θα πρεπει να εισερχεται καποιος απλα, ταπεινα και αφιλοδοξα στην πνευματικη ζωη της Εκκλησιας, χωρις τετοιες επιδιωξεις, αλλα με εντονη διαθεση για αγωνα και εσωτερικη εργασια με τα παθη του και τον παλαιο ανθρωπο, και εαν και εφοσον ευδοκησει καποια στιγμη η Χαρις του Θεου, του δοθει καποια "εμπειρια" προς το συμφερον της ψυχης του και μονο;

Το ερωτημα αυτο ακουμπαει και πολλα αλλα θεματα, οπως η αθελητη η ηθελημενη συνεχης αναζητηση πολλων ανθρωπων, για χαρισματικους Γεροντες/ισσες, και η ψυχικη αναγκη της προσκολλησης σε αυτους με σκοπο την αποκτηση η διαμοιρασμο ετεροφωτων και δανεικων "εμπειριων" αλλα και αλλα θεματα που μπορουν να αναλυθουν παραπερα.

Τι λετε;

[nikolaos-9]

Οι πνευματικές εμπειρείες είναι σαφώς κάτι που γοητεύει όλους τους ανθρώπους, ανεξάρτητου θρησκεύματος, μόρφωσης κλπ. Οι εμπειρείες αυτές αποτελούν άλλωστε τη γέφυρα μεταξύ ορατών και αοράτων και μιά έστω μικρή γεύση, μας απαλλάσει από πλήθος ερωτηματικών (που, πως, πότε και γιατί). Εφ' όσο αυτά τα ερωτηματικά συνοδεύουν την αδύναμη ανθρώπινη μας φύση, είναι και αναπόφευκτα.
Η Εκκλησία του Κυρίου ωστόσο, εκτός από κιβωτός της σωτηρίας, δίνει τις απαντήσεις μέσω των αγίων ανθρώπων που μέσα από την εμπειρεία της θέωσης, μας πληροφορούν σε πολλά από τα ερωτήματα που μας ταλανίζουν, όταν βρισκόμαστε στα πρώτα στάδια της πνευματικής ζωής.

Εδώ είναι και το λεπτό σημείο: Στα πρώτα στάδια της πνευματικής αναζήτησης, ο άνθρωπος μέσα στον ενθουσιασμό του αναζητά να βιώσει το υπερφυσικό (και μάλιστα το γρηγορότερο δυνατό), να ζήσει υπερβατικές εμπειρείες χωρίς κόπο. Κάτι τέτοιο όμως αγγίζει τα όρια της μαγείας και είναι επικίνδυνο. Βλέπουμε ωστόσο στη διδασκαλία των πατέρων, πως ο σκοπός του ανθρώπου είναι η κάθαρση, ο φωτισμός και η θέωση. Μετά το στάδιο της κάθαρσης (το οποίο γνωρίζουμε πως είναι δύσκολο και επίπονο), το στάδιο του φωτισμού ενέχει ασφαλώς κατανυκτικές εμπειρείες. Το στάδιο της θέωσης βέβαια, είναι αυτό όπου -μόνο με τη θεία βούληση- ο νούς βιώνει θεϊκές αποκαλύψεις, καθοδηγούμενος από το Άγιο Πνεύμα.

Οπότε οι πνευματικές αυτές εμπειρείες είναι δώρα της χάριτος, μόνο εάν ο άνθρωπος υπερβεί το στάδιο της κάθαρσης και μόνο όταν ο Θεός θελήσει.

Το πρώτο μέλημά μας λοιπόν είναι η προσευχή και συμμετοχή μας στα μυστήρια, γιά να μπορέσουμε να μπούμε στο δρόμο της κάθαρσης. Είναι δύσκολος δρόμος όπως γνωρίζουμε, αλλά ακολουθώντας τον, σιγά σιγά αυξάνουμε την ειλικρινή εμπιστοσύνη μας στο Θεό και παύουμε να αναζητούμε με λαχτάρα τη βίωση υπερκόσμιων καταστάσεων.

[michail]

ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ ΝΑ ΚΛΕΒΟΥΜΕ ΠΑΛΙ ΣΤΟ ΖΥΓΙ ΕΧΟΥΜΕ ΧΑΣΕΙ ,ΛΙΑΝ ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΘΑ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΟΥΜΕ ΟΤΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΞΑΠΑΤΟΥΣΑΜΕ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΖΗΜΙΩΜΕΝΟΣ ΗΤΑΝ Ο ΕΑΥΤΟΣ ΜΑΣ. ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΕΠΙ ΤΗΣ ΓΗΣ "ΘΗΤΕΙΑΣ" ΜΑΣ,ΕΙΤΕ ΕΧΟΥΜΕ ΠΕΙΣΘΕΙ ΓΙΑ ΤΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΠΟΥ ΒΙΩΣΑΜΕ ΕΙΤΕ ΟΧΙ,ΘΑ ΔΟΥΜΕ ΜΕ ΤΑ ¨ΜΑΤΙΑ¨ΜΑΣ ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΜΕΓΑ ΘΑΥΜΑ, ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΕΧΟΥΜΕΣ ΧΕΡΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΤΑ ΤΡΙΨΟΥΜΕ, ΑΛΛΑ ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΙ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΚΤΥΠΑΜΕ .... Η ΔΕ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΜΑΣ ,ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟ ΕΜΑΣ ΤΟΥΣ ΛΑΙΚΟΥΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΡΑΣΟΦΟΡΟΥΣ ,ΠΑΡΑ ΜΟΝΟΝ ΕΜΕΙΣ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑΝ ΑΥΤΗΣ ΜΠΑΣ ΚΑΙ ΞΕΣΤΡΑΒΩΘΟΥΜΕ ΚΑΙ ΣΩΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΨΥΧΕΣ ΜΑΣ ....Ο ΝΟΩΝ ΝΟΕΙΤΩ.

[efraim21]

Καθημερινά ζούμε ένα θαύμα, ότι ο Θεός μετά από όλες αυτές τις αμαρτίες δεν μας τιμωρεί είναι ένα θαύμα.Ότι υπάρχουμε και ο Θεός μας έχει φέρει από το μηδέν είναι ένα θαύμα.Το ότι κοινωνούμε των αχράντων μυστηρίων είναι Θαύμα.Το ότι πηγαίνουμε στον πνευματικό και εξομολογούμαστε είναι ένα θαύμα.Και άλλα πολλά θαύματα θα μπορούσα να πω.Ας μην ζητάμε λοιπόν να δούμε άγγελο φωτός γιατί μπορεί να πέσουμε σε μεγάλη πλάνη,το έχουν πάθει πολλοί.Ας αναλογιστούμε αυτά που έχουμε.

[filotas]

Η Ορθοδοξία είναι εμπειρία, είναι τρόπος ζωής και όχι θεωρία. Την πίστη του ο Χριστιανός τη ζει μέσα από τον καθημερινό του αγώνα. Στον αγώνα αυτό έχει εμπειρίες θετικές και αρνητικές. Αν τις θετικές εμπειρίες τις ονομάσουμε "πνευματικές", τότε θα πω ότι χωρίς αυτές όλοι θα τα είχαμε παρατήσει προ πολλού.

Μέσα στις θετικές εμπειρίες είναι και η συνάντηση με πρόσωπα κληρικούς ή λαϊκούς, που έχουν βιώσει σε όλη τους τη ζωή των πνευματικό αγώνα με επιτυχία και μπορούν να μεταδώσουν σε μας τους αρχάριους τη βεβαιότητα της Βασιλείας των Ουρανών. Οι άνθρωποι αυτοί είναι η ζωντανή απόδειξη ότι η Χάρις του Θεού βρίσκεται μέσα στην Εκκλησία και στηρίζει, όποιον ειλικρινά αγωνίζεται για την Αγάπη του Χριστού να τηρήσει το θέλημά Του.

Φίλε Διονύση ειλικρινά μ' έχεις εκπλήξει τον τελευταίο καιρό. Από την αρχή που μπήκες στην παρέα μας ήσουν ιδιαίτερα πρακτικός και θετικός στις δημοσιεύσεις σου. Τον τελευταίο καιρό έχεις γίνει εξαιρετικά θεωρητικός και πολύπλοκος στις εκφράσεις σου. Δεν μπορώ να καταλάβω αυτή την εξέλιξη της πορείας σου, εκτός κι αν έχεις επηρεαστεί από κάποια βιβλία που διάβασες ή από κάποιο άνθρωπο. Ο Χριστός και οι Πατέρες της Εκκλησίας, όταν απευθύνονταν σε ανθρώπους που δεν είχαν θεολογικές γνώσεις, προσπαθούσαν πάντοτε να είναι απλοί στις εκφράσεις τους και πρακτικοί στις συμβουλές τους.

Διονύση, όλοι ξέρουμε λίγο ως πολύ τι περιμένει από μας ο Θεός, όμως δυσκολευόμαστε πολύ να το κάνουμε πράξη. Γι αυτή την πράξη μιλάμε και ανταλλάσσουμε απόψεις σ΄αυτό το χώρο κι όχι για να λύσουμε κάποια θεολογικά προβλήματα υψηλού επιπέδου.

[mirto]

Η Ορθοδοξία είναι εμπειρία, είναι τρόπος ζωής και όχι θεωρία. Την πίστη του ο Χριστιανός τη ζει μέσα από τον καθημερινό του αγώνα. Στον αγώνα αυτό έχει εμπειρίες θετικές και αρνητικές. Αν τις θετικές εμπειρίες τις ονομάσουμε "πνευματικές", τότε θα πω ότι χωρίς αυτές όλοι θα τα είχαμε παρατήσει προ πολλού.

Μέσα στις θετικές εμπειρίες είναι και η συνάντηση με πρόσωπα κληρικούς ή λαϊκούς, που έχουν βιώσει σε όλη τους τη ζωή των πνευματικό αγώνα με επιτυχία και μπορούν να μεταδώσουν σε μας τους αρχάριους τη βεβαιότητα της Βασιλείας των Ουρανών. Οι άνθρωποι αυτοί είναι η ζωντανή απόδειξη ότι η Χάρις του Θεού βρίσκεται μέσα στην Εκκλησία και στηρίζει, όποιον ειλικρινά αγωνίζεται για την Αγάπη του Χριστού να τηρήσει το θέλημά Του.

Φίλε Διονύση ειλικρινά μ' έχεις εκπλήξει τον τελευταίο καιρό. Από την αρχή που μπήκες στην παρέα μας ήσουν ιδιαίτερα πρακτικός και θετικός στις δημοσιεύσεις σου. Τον τελευταίο καιρό έχεις γίνει εξαιρετικά θεωρητικός και πολύπλοκος στις εκφράσεις σου. Δεν μπορώ να καταλάβω αυτή την εξέλιξη της πορείας σου, εκτός κι αν έχεις επηρεαστεί από κάποια βιβλία που διάβασες ή από κάποιο άνθρωπο. Ο Χριστός και οι Πατέρες της Εκκλησίας, όταν απευθύνονταν σε ανθρώπους που δεν είχαν θεολογικές γνώσεις, προσπαθούσαν πάντοτε να είναι απλοί στις εκφράσεις τους και πρακτικοί στις συμβουλές τους.

Διονύση, όλοι ξέρουμε λίγο ως πολύ τι περιμένει από μας ο Θεός, όμως δυσκολευόμαστε πολύ να το κάνουμε πράξη. Γι αυτή την πράξη μιλάμε και ανταλλάσσουμε απόψεις σ΄αυτό το χώρο κι όχι για να λύσουμε κάποια θεολογικά προβλήματα υψηλού επιπέδου.

Δεν θέλω να γίνω εκκεντρική ..... ούτε να επαινέσω τον filota..... αλλά το κείμενό του με εκφράζει απόλυτα.

Ήθελα από καιρό να εκφράσω κι εγώ αυτά τα συναισθήματα στο πρόσωπο του Διονύση αλλά δεν τολμούσα ούτε καν να σκεφτώ, να συντάξω ένα κείμενο, όπως θα ταίριαζε στην ευχέρια του λόγου του. Οι απόψεις του με βρίσκουν απόλυτα σύμφωνη αλλά δεν μπορώ πλέον να συνεχίζω να τις διαβάζω γιατί δεν μπορώ να καταλάβω απλά και ρητά το νόημα της σκέψης του.

Ένα κείμενο για να είναι εύκολο στο νόημα του πρέπει να είναι απλό και λιτό στη σκέψη εκείνου που το παραθέτει. Έχω την εντύπωση ότι σε αυτό το Forum δεν κάνουμε επίδειξη γνώσεων και ευχέρειας λόγου αλλά παραθέτουμε τις σκέψεις μας όσο πιο απλά γίνεται.

Ο Κύριός μας και οι άγιοι πατέρες μας ήταν πολύ πιο απλοί και κατανοητοί στους λόγους τους.

Ας με συγχωρέσει ο Διονύσης αλλά τώρα τελευταία έχω την εντύπωση ότι δίνω εξετάσεις στο "Ανοιχτό Πανεπιστήμιο" κάθε φορά που θέλω να εκφράσω τη γνώμη μου για κάποιο θέμα.

[nikolaos-9]

Θεολογικό πρόβλημα και θεωρία είναι η αδύναμη φύση και η απιστία μας;...
Επίδειξη γνώσεων να επισημαίνουμε πως πάρα μα πάρα πολλοί συνάνθρωποί μας στρέφονται σε καταστροφικές οργανώσεις και στη μαγεία, προκειμένου να λύσουν τις υπαρξιακές τους ανυσηχίες;

Εντάξει, μπορεί κάποια μέλη η επισκέπτες να έχουν ξεκαθαρίσει πως, το να εισερχόμαστε στην Εκκλησία του Κυρίου και μετέχοντας στα ιερά Μυστήρια να περιμένουμε να ζήσουμε κάποιο θαύμα, είναι στάση εγωιστική.
Μην ξεχνάμε όμως πως υπάρχουν και συνάνθρωποί μας που, παρότι βαπτισμένοι χριστιανοί, δεν είναι κοντά στην Εκκλησία και γενικά ψάχνουν.
Πόσοι από εμάς δεν επισκεπτόμαστε το Άγιο Όρος η άλλες μονές, ψάχνοντας επίμονα για κάποιο φωτισμένο και προχωρημένο πνευματικά γέροντα; Γιατί το κάνουμε αυτό; Πιθανόν και για να σιγουρευτούμε πως υπάρχει Θεός. Ακόμη πιό πιθανό να βιώσουμε κάποιο θαυμαστό γεγονός μέσω του γέροντα, θεωρώντας πως έτσι θα δυναμώσει η πίστη μας.


Δεν είναι βέβαια παράλογο που είμαστε τόσο αδύναμοι: Ζούμε σε μιά υλιστική εποχή μέσα στην αμαρτία, είμαστε ευάλλωτοι στους πειρασμούς, κάνουμε λάθη. Μέσα σε αυτά τα λάθη μπορεί να είναι και η διαστρεβλωμένη (από τον εγωισμό) αντίληψη της πίστης και της έννοιας του θαύματος.
Όσο όμως αγωνιζόμαστε, ταπεινά και σταθερά, θα αισθανόμαστε περισσότερο ακλόνητοι στην πίστη μας.

[dionysisgr]

filotas, και mirto, πεφιλημενοι αδελφοι, μαλλον σας διαφευγει οτι απο την θεωρια ξεκιναει η Πιστη μας, και μετουσιωνεται σε πραξη. Τα δογματα, τι ειναι μετα της θεολογιας; Λογος ειναι τα παντα. Μεταφορικα και κυριολεκτικα.

Σε Λογο πιστευουμε, σε λογο καθομαστε, λογο αναπνεουμε, κλπ κλπ.

Και επιτελους, στην εποχη μας που ανθει η πληροφορηση, επιτρεπεται ο "μεσος" εστω Ορθοδοξος Χριστιανος, που ζει και αναπνεει στον κατ'εξοχην αγιασμενο τοπο παραγωγης ποταμων θεολογιας, να μην μπορει να εκφραστει ετσι; Αλοιμονο!

Εαν δεν καταρτιστουμε θεωρητικα, αυριο μεθαυριο σε μια συζητηση, σε μια κατασταση ασχημη, πως θα δωσουμε απολογια και λογο περι της Πιστεως μας; Ενας λογος μονο για να ασχοληθουμε με την θεωρια. Υπαρχουν πολλοι ακομα, εαν θελετε να τους καταγραψουμε.

Μπορει να κατηγορησει καποιος τους Πατερες μας, οτι αρκεστηκαν στην πραξη και αφησαν κατα μερος την θεωρια; (θεωρια με την κοινη εννοια, και οχι με την θεολογικη που σημαινει το κατεξοχην οραν του Θεου, υπο τον θεωμενο ανθρωπο)


Μπορει κανεις χωρις την Θεολογια, την γνωση του Τριαδικου δογματος, του πιστευω, των βασικων και θεμελιωδων αξιωματων της πιστεως, τους Πατερες, τα Ιερα κειμενα, τον Λογο γενικα της Εκκλησιας, που ειναι θεωρια μεν, αλλα απο την αντιστροφη φορα, πραξη που εγινε θεωρια για να την παραλαβουμε εμεις και να εντρυφησουμε σε αυτην, μπορει λοιπον κανεις να προχωρησει;

Δεν εχω αλλαξει καθολου, απλως εχουμε συνηθισει σε κειμενα της απτης καθημερινοτητας, και μας κακοφαινεται οταν αγγιξουμε καποια ερωτηματα φαινομενικα "θεωρητικης" φυσεως.

Θα μπορουσε καποιος αλλος να τα βαλει αυτα τα θεματα, οπως και βαζουν αλλοι αδελφοι διαφορα υψηλα θεματα, και πολυ καλα κανουν και τους τιμα αυτο.

Δεν ειμαστε εδω, για να κλωθογυριζουμε,γυρω απο σκανδαλα και σκανδαλακια, η πως ξυπνησαμε σημερα, η τι λεει ο "πρετεντερης" η κατα ποσο χαρισματικος η οχι ειναι ο ταδε Γεροντας, η ποσο ενδοτικος ειναι ο Οικουμενικος Πατριαρχης τους λατινους, και αλλα τετριμμενα θεματα..

Γιατι μας ξενιζει η αναλυση των θεματων αυτων με την καταλληλη γλωσσα; Πως θα εκφρασει καποιος την Αγαπη ως υποστατικο ιδιωμα του Θεου, ως τροπο υπαρξεως και οχι ως απλη κοινωνικη αναγκαιοτητα.

Η Πιστη μας ειναι και λεγεται θεωρια των αρρητων ρηματων και των του Θεου Μυστηριων. Με την εκπτωτη ελληνικη γλωσσα θα την εκφρασουμε;

Τα νοηματα, λογοι, φωτα, γνωση, αγαθα που απορρεουν απο τον Θεον, πως θα καταστουν κοινα για τον νου μας, εαν οχι μεσα απο την γλωσσα των Πατερων; Με την χαμαιρπη και κυνικη προφορικη "μαγκιά" και τα κλισε που εχουν γεμισει την ταλαιπωρη γλωσσα μας;

Θα πει καποιος: Διονυση, διαβασες τους Πατερες και θεολογους, και τους πιθηκιζεις και τους αναπαραγεις. Ναι! Αυτο ειναι το ζητουμενο. Να αναπαραγουμε την ευωδια, οχι τον βοθρο.

Καθε μερα η συντριπτικη πλειοψηφια αναπαραγει, και αναμασαει νοηματικα, την πνιγηρη καθημερινη φτηνη υποκουλτουρα του πουθενα, του τιποτα. Σας αρκει αυτο; Σας πρεπει; Aναρωτηθειτε;

Εγω δεν σας ειπα να μιλαμε με το υφος αυτο στην μανα μας, στον αδελφο μας, η στην δουλεια μας. Οταν ομως αναλυεις θεματα τετοια και ασχολεισαι με τον Θεον, πολλες φορες το "απλο" δεν αρκει. Για καποια θεματα κανει, για καποια θεματα δεν κανει. Πως θα γινει δηλαδη, ολα στο μιξερ δεν μπορουν αν χτυπηθούν και να γινουν χυλος.

Και εσυ ειδικα filotas, με εκπλησεις, με αυτα που γραφεις, δεν σε καταλαβαινω.

Εδω ο καθε τυχαρπαστος πλανεμενος, αιρετικος και αθεος, εχει αναπτυξει μια ολοκληρη φιλοσοφια απωλειας, με ορους και ορολογια, και σκανδαλιζομαστε εμεις μεταξυ μας να μιλησουμε την γλωσσα των Πατερων;

Δεν καταλαβα καθολου καλα γιατι αυτη η πολεμικη απο μερους σας. Ενταξει να το ριξω και εγω στο: ναχαμε να λεγαμε, και αμπελια να κλαδευαμε. Να το κανουμε chat room εφηβων οντες 40ρηδες..

Αρχιζω λοιπον παραγωγη θεματων περι του πως αισθανομαι σημερα, και τι κανει νιαου νιαου στα κεραμιδια.

Μετα ομως μην διαμαρτυρεστε..

[dionysisgr]

Επισης ξεχασα να αναφερω οτι σας διεφυγε τελειως το νοημα του κειμενου-ερωτηματος που εβαλα και το οποιο επιασε αριστα και εξεφρασε ο nikolaos-9, και τον ευχαριστω πολυ γιαυτο.

Εγραψε ο nikolaos-9..

"Επίδειξη γνώσεων να επισημαίνουμε πως πάρα μα πάρα πολλοί συνάνθρωποί μας στρέφονται σε καταστροφικές οργανώσεις και στη μαγεία, προκειμένου να λύσουν τις υπαρξιακές τους ανυσηχίες;"

Εδω επρεπε να σταθειτε και να τοποθετηθειτε, αλλα εσεις μαλλον, περι αλλων τυρβαζετε, και ασχολειστε με το ΠΩΣ γραφω και οχι ΤΙ γραφω.

[filotas]

Ότι ειπώθηκε Διονύση ειπώθηκε με αγάπη και σε καμιά περίπτωση δεν αποτελεί πολεμική. Απλά με το θάρρος της φιλίας μας σου είπαμε ότι δυσκολευόμαστε να παρακολουθήσουμε τα γραφόμενά σου. Θα είναι αμαρτία να κάνεις όλο αυτό τον κόπο και κανείς να μη σου απαντά, γιατί δεν καταλαβαίνει τι γράφεις.

Και κάνεις λάθος, από την πράξη ξεκινά η πίστη μας και κατόπιν η θεωρία εξηγεί την πράξη. Η πίστη μας είναι εμπειρική κι όχι θεωρητική. Η πολλή ενασχόληση με τη θεωρία μας κάνει αλαζόνες και μας απομακρύνει από το Θεό, που είναι η Αλήθεια, και τους συνανθρώπους μας.

Διάκριση, Διονύση, η αρετή των Αγίων. Αυτή εξασφαλίζει τη σωστή ποσότητα καταφυγής στη θεωρία για τη στήριξη των λεγομένων μας.