Χριστιανική πίστη και λαικές γιορτές

[eleimon]

Ας προσπαθησουμε τουλαχιστον εμεις οι νεοτεροι να δωσουμε στα παιδια μας το καλυτερο για τη Λατρεια του Χριστου μας γιατι θα ερθουν τοσο δυσκολες μερες που δυστηχως που το λεω αλλα το μονο σιγουρο ειναι οτι θα ζησουν τετοια γεγονοτα τα παιδια μας...Πρεπει να τα θωρακισουμε οσο μπορουμε,πρεπει να κρατησουμε αναμενη τη φλογα του Χριστουλη μας μεσ τα σπιτια μας,μες τις ψυχες των παιδιων μας.
Δε θα υπαρξει κανεις να τους μιλησει στο μελλον για το Θεο,οτι σπειρουμε τωρα θα θερισουμε στο μελλον.

Ας μας ελεει ο Καλος Θεουλης ολους μας!!!!!

[vasilikirimp]

Θεωρώ ότι η απάντηση της Θεοδώρας είναι καμπάνα για όλους
Σωστά δεν ειναι μονο το θεμα που εβαλα - τωρα των χριστουγεννων - αλλα και γενικοτερο
Πόσο ντροπη πρεπει να αισθανεται καποιος ο οποιος πηγαινει απο βραδυς εξω απο τοσα Μοναστηρια που υπαρχουν στην Ελλάδα προς τιμη της Μητέρας μας και τι βλεπει;
Σουβλακια , λουκουμαδες και καθε ειδος "αμαρτίας"
Αυτη ειναι η τιμη που προσδιδουμε;
Πραγματικά πρεπει να σκεφτουμαι ποσα κανουμε πιθανον και ασυναισθητα αλλα που δε τιμουν τη Χριστιανική ορθοδοξη πίστη μας.

Ποια ειναι η συμβολη μας πως μπορει να αλλάξει; Και την ωρα που μιλαμε με τον εξομολογο μας , τον πνευματικο μας , αυτες τις μικρες λεπτομερειες τις εχουμε αναφερει;

Η φιλη μου η Τέρι γραφει για τη φάτνη κατω απο το δέντρο - πόσοι βάζουν ακομη φάτνη;
Και τι μηνυμα δινουμε στα παιδια μας; Πόσα άραγε πρεπει να σκεφτούμαι!

[theodora]

Τα 2 ζώα στην φάτνη του Χριστού μας είναι παράδοση χριστιανική και βεβαίως θα πρέπει να τα λέμε στα παιδιά μας από μικρούλια και να παίρνουμε αφορμή να ανοίγουμε και την Παλαιά Διαθήκη μαζί τους και να τους μαθαίνουνε την ευλογημένη συνήθεια, την ανάγνωση της Αγίας Γραφής.

Προσευχὴ Ἀμβακοὺμ τοῦ προφήτου
Αμβ. 3,2 Κύριε, κατενόησα τὰ ἔργα σου καὶ ἐξέστην. ἐν μέσῳ δύο ζῴων γνωσθήσῃ,
(Κύριε, παρετήρησα με προσοχήν τα έργα σου, τα κατενόησα, κατελήφθην από έκπληξιν μεγάλην. Ανάμεσα εις δύο όντα, που έχουν ζωήν, θα γίνης γνωστός στους ανθρώπους.)

Και

Ησ. 1,3 ἔγνω βοῦς τὸν κτησάμενον καὶ ὄνος τὴν φάτνην τοῦ κυρίου αὐτοῦ· Ἰσραὴλ δέ με οὐκ ἔγνω καὶ ὁ λαός με οὐ συνῆκεν.
(Το βόϊδι γνωρίζει τον ιδιοκτήτην του και ο όνος γνωρίζει την φάτνην, ιδιοκτησίαν του κυρίου του ο ισραηλιτικός όμως λαός δεν με αναγνωρίζει ως κύριόν του, δεν έχει ούτε στοιχειώδη κατανόησιν δι'εμέ. )