Πόση δύναμη έχουμε τελικά μέσα μας;

[eleimon]

Ο ΘΕΟΣ έχει βάλει μία δύναμη μέσα στην ψυχή του ανθρώπου. Απ’αυτόν εξαρτάται πώς τη διοχε¬τεύει, για το καλό ή για το κακό. "Αν το καλό το παρομοιάσομε με ανθόκηπο γεμάτο λουλούδια, δέντρα καί φυτά, ενώ το κακό με αγκάθια καί τη δύναμη με νερό, τότε μπορεί να συμβεί το εξής: όταν το νερό το διοχετεύσαμε προς τον ανθόκηπο, τότε όλα τα φυτά αναπτύσσονται, πρασινίζουν, ανθίζουν, ζωογονούν¬ται. Την ίδια στιγμή τ' αγκάθια, επειδή δεν ποτίζον¬ται, μαραίνονται, χάνονται. Καί το αντίθετο.
Δεν χρειάζεται, λοιπόν, να ασχολείσθε με τ' αγ¬κάθια. Μην καταπιάνεσθε με την εκδίωξη του κάκου. "Ετσι μας θέλει ό Χριστός, να μην ασχολούμαστε με τα πάθη καί με τον αντίθετο. Κατευθύνετε το νερό, δηλαδή όλη τη δύναμη της ψυχής σας, προς τα λου¬λούδια καί θα χαίρεσθε την ομορφιά, την ευωδιά, τη δροσιά τους.
Δεν γίνεσθε άγιοι κυνηγώντας το κακό. Αφήστε το κακό. Να κοιτάζετε προς τον Χριστό κι Αυτός θα σας σώσει. Αντί να στέκεσθε έξω άπ' την πόρτα καί να διώχνετε τον εχθρό, περιφρονήστε τον. Έρχεται α¬πό δω το κακό; Δοθείτε με τρόπο απαλό από κει. Δη¬λαδή όταν έρχεται να σας προσβάλει το κακό, εσείς δώστε την εσωτερική σας δύναμη στο καλό, στον Χριστό.(ΛΟΓΟΙ ΠΕΡΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΖΩΗΣ-Γέροντος Πορφυρίου-εκδ.Ι.Μ.Χρυσοπηγής Χανιά)

[filotas]

Ελπίδα μου, και ο ήλιος μας φωτίζει και το φεγγάρι, ο ήλιος όμως έχει δικό του φως ενώ το φεγγάρι απλώς αντανακλά το φως του ηλίου. Έτσι είναι και ο άνθρωπος σαν ηλεκτρικό εργαλείο, που όταν είναι στην πρίζα έχει τη δύναμη να προσφέρει αυτό για το οποίο κατασκευάστηκε, ενώ όταν αποσυνδεθεί δεν μπορεί να προσφέρει τίποτε.

Ο Χριστός είπε στους μαθητές του:
"5 εγώ ειμι η άμπελος, υμείς τα κλήματα. ο μένων εν εμοί καγώ εν αυτώ, ούτος φέρει καρπόν πολύν, ότι χωρίς εμού ου δύνασθε ποιείν ουδέν." (Ιωάν. 15, 5)
Όποιος μένει συνδεδεμένος με την Αγάπη του Θεού, μπορεί να προσφέρει έργο στον εαυτό του και στους συνανθρώπους του, ακόμη και να μετακινήσει βουνά, αν χρειαστεί, με ένα του λόγο. Όποιος όμως χάσει την επαφή του με το Θεό, χάνει και τη δυνατότητα να προσφέρει οτιδήποτε καλό στον εαυτό του και τους άλλους, γιατί χωρίς το Χριστό δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε σωστό.

Επομένως Ελπίδα μου, εμείς μια δύναμη (δυνατότητα) έχουμε μόνο, να αξιοποιήσουμε με τη θέλησή μας την Αγάπη του Θεού για το καλό των συνανθρώπων μας. Στο χέρι μας είναι να χρησιμοποιήσουμε αυτή τη δυνατότητα ή να την αφήσουμε να πάει χαμένη.

[dionysisgr]

Συμφωνω και εγω με τον filota. Εμεις καταβαλουμε τον οβολο της καλης μας προαιρεσης, την θετικοτητα προς το κελευσμα του Θεου, την καταφαση στην προσκληση Του, και αυτος μας ενδυναμωνει, "τοκιζει" και επαυξανει συνεχως το μικρο ποσο που καταθεσαμε στην Αγια Του "Τραπεζα Πιστεως και Αγαπης"

Ειναι καλος τραπεζιτης ο Θεος. Ενα βαζουμε, αμετρητα παιρνουμε. Ομως εχει και ψιλα γραμματα η "συμβαση" απο την πισω πλευρα. Ποια ειναι αυτα;

Εαν δεν δωσουμε απο αυτα που πηραμε στους αλλους, και μαλιστα μεχρι σημειου να "πτωχευσουμε" τοτα θα μας κανει "κατασχεση" ο Θεος, για τον εγωιστικο τροπο που ξοδεψαμε το "δανειο" που μας εδωσε, ητοι δηλαδη τα χαρισματα μας.

Εαν τα χωσουμε εγωιστικα μεσα στο μαξιλαρι η κατω απο το στρωμα της αυταρκειας μας, και δεν τα καταστησουμε κοινα, και ωφελιμα προς την κοινοτητα, θα μας αφαιρεθουν.

Ομως ο ανθρωπος, εχει μαθει να τα χρησιμοποιει τα δανεικα αυτα, κατα τροπο ατομικα ωφελιμιστικο, για να καταξιωθει ο ιδιος, να πλουτισει, να δικαιωθει απο μονος του.

Ετσι ο Θεος δεν ευαρεστειται, του τα "απενεργοποιει" φιλανθρωπα, δεν τα αναιρει οριστικα, καθως ο Θεος οτι δινει το δινει για παντα, αιωνια, αλλα το κανει αυτο, για να τον αφησει με το κελυφος το εξωτερικο σχημα των αρετων-χαρισματων-δυναμεων, και να τον αφησει να ταπεινωθει, ωστε να επανελθει στην ορθη και φιλαδελφη χρηση τους, την ευεργετικη προς τον πλησιον.

Πανσοφα, και Τελεια, ο Θεος, δινει, αφαιρει, προσθετει, διαιρει και πολλαπλασιαζει, συνεχως, ωστε με τις "πραξεις" αυτες, να φερει σε εναν καλο λογαριασμο τον ανθρωπο, και τελικα να τον σωσει, αφου του βγαλει μηδεν υπολοιπο, και τον πιστωσει και απο πανω, για να του δωσει και επιπλεον δωρα.

Αξιζει λοιπον να καταθεσουμε ολοι στην Τραπεζα Πιστεως και Αγαπης του Θεου, και κανεις δεν θα ζημιωθει, παρα μονο ο αντιθετος που λειτουργει οπως και οι ανθρωπινες τραπεζες, δινοντας προσκαιρα και ευκολα δανεια, για να ερθει μετα να ζητησει τα παντα, ακομα και την ψυχη αυτου που τα πηρε ανοητα και επιπολαια.

Το ποσο λοιπον η το νομισμα που θα καταθεσουμε ειναι η προαιρεση, το ΝΑΙ, στον Θεο, και παιρνοντας το βιβλιαριο της Ορθοδοξης πιστης και πραξης, θα βλεπουμε σταδιακα, να το γεμιζει ο Θεος, με οτι ευδοκει και ειναι προς το συμφερον της αιωνιου ψυχης μας.

[petrosathonas]

Νομίζω ότι ο π.Πορφύριος έλεγε για το αυτεξούσιό μας να το κατευθύνουμε προς τον Θεό και την τήρηση των εντολών του. Να μην ασχολούμαστε με το κακό και την αμαρτία που φέρνει.

Και αυτή η δύναμη όμως είναι ως ανθρώπινη περιορισμένη. Εμείς να έχουμε την αγαθή πρόθεση, να πολεμάμε με όλες μας τις δυνάμεις και το τελικό και η ολοκλήρωση θα έρθει από τον Θεό.
Χωρίς Αυτόν δε μπορούμε να κάνουμε τίποτα. Το έγραψε και ο filotas από το ευαγγέλιο.

[eleimon]

Σας ευχαριστω πολυ για τις απαντησεις σας,χαιρομαι που συνομιλω με ανθρωπους που μου ανοιγουν τα ματια ειλικρινα.Αποριες πολλες στη ζωη μας,ωρες ωρες μας πνιγουν καποια ερωτηματικα,....ευτηχως που υπαρχουν καποιοι ανθρωποι να μοιραστεις μαζι τους τους προβληματισμους σου.
Ο Θεος ας μας δινει δυναμη να συνεχισουμε τον αγωνα μας.