Όνειρα

[LOCKHEART]

Καλημέρα αδερφια,

Στο βιβλίο του Αγίου Νικοδήμου Αγειορίτου "ΑΟΡΑΤΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ" αναφέρει να μην πιστεύουμε στα όνειρα.

Τι λέει η Ορθοδοξία περί Ονείρων ; Πρέπει να τους δίνουμε σημασία η όχι ; έχουν κάποια μορφή συμβολικότητας η απλά ειναι προβολές υποσυνειδήτου;

Θα σας πω ένα προσωπικό παράδειγμα, "Συνειδητού Ονείρου"
Συνειδητό = Είναι το όνειρο το οποίο έχουμε συνήδειση δηλαδή ξέρουμε ότι κοιμόμαστε και ονειρευόμαστε και μάλιστα μπορούμε συνειδητά να το ελένγξουμε. Μάλιστα τα συνειδητά όνειρα ειναι διαυγή και παντα τα θυμόμαστε. Λένε ότι όταν βλέπουμε συνειδητά όνειρα με πεθαμένους ειναι καποια μορφή επικοινωνίας ενώ όταν το όνειρο με το πεθαμένο ειναι ασυνέιδητο έχει να κάνει με συναισθηματική φόρτηση προβολής του ονειρου.

Το ασυνείδητο = Είναι τα όνειρα που βλέπουμε καθημερινά και δεν ξέρουμε ότι ονειρευόμαστε. Πχ μπορεί να δούμε στο όνειρο ότι πετάμε και το θεωρύμε φυσιολογικό και το απολαμβάνουμε ενώ στο συνειδητό όνειρο τέτοια πράξη θα μας έκανε να προβληματιστούμε


Πριν 3 χρόνια πέθανε ένας θείος μου , μετα απο 3 μήνες απο την κηδεία πήγα στο σπιτι του να δώ την οικογένεια του (την θεια και τον ξαδερφό μου). Εκείνο το βράδυ τον είδα στο όνειρο μου με μια μεγάλη διαφορά ηταν ΣΥΝΕΙΔΗΤΟ ΟΝΕΙΡΟ δηλαδή ήξερα οτι ονειρεύομαι τη μέρα ώρα είναι κλπ. Μόλις τον βλέπω να κάθεται στην καρέκλα του λέω " Θείε επειδή κοιμάμαι και ίσως μπορεί σε κάποια στιγμή να ξυπνήσω ότι ειναι να μου πεις να μου το πεις γρήγορα"
Μου απαντα : "Σπύρο τα πράγμα ειναι εκπληκτικά εδώ αλλά δυστυχώς δεν μπορώ να σου μεταδώσω με λόγια αισθήματα και κατάστασεις διότι ειναι αδύνατο να στα μεταφέρω με λεκτική αποτύπωση"
Εκείνη την στιγμή βλέπω τα χέρια του ότι ειναι καθαρά απο τις πληγές-τρυπήματα (ο Θείο μου ήταν νεφροπαθής και έκανε 3 φορές την εβδομάδα αιμοκάθαρση οπότε τα χέρια του ήταν τρυπημένα) .
Μου απαντά " Εδω δεν υπάρχει πόνος , πληγές και κραυγές όλα είναι γαλήνια"
Τελος τω ρωτώ αν θέλει να μεταφέρω τίποτα σε κάποιον και μου λέει :
"Θέλω να πεις στην γυναίκα μου και στο γιό μου ότι λυπάμαι που δεν μπόρεσα να τους χαιρετίσω και έφυγα έτσι ξαφνικά, λυπάμαι πολύ για αυτό αλλα ετσι έπρεπε να γίνει, θέλω να δώσεις χαιρετισμούς σε όλους" (Σε όλη την διάρκεια της κουβέντα μου χαμογελούσε)

Ο θείος μου έπαθε ανακοπή την ώρα που ξύπνησε ενώ η θεία μου ήταν έξω και ο ξάδερφος μου στην δουλειά.

Να σημειώσω ότι ο θείο μου ήταν ήρεμος άνθρωπος δεν έιχε πειράξει κανένα και δεν μιλούσε πολύ, ήταν χριστιανός αλλα στα βασικά ξέρετε εκκλησία Χριστούγεννα Πάσχα κλπ.

Ποια είναι η προσωπική σας άποψη για τα όνειρα και ποια είναι η άποψη της Ορδοθοξίας περι ονείρων;

[eleimon]

ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ
Αρχιμανδρίτη π. Βαρνάβα Λαμπρόπουλου



Πρέπει να δίνωμε σημασία στα όνειρα;
Ένα ερώτημα που μας απασχολεί συχνά. Μας απασχολεί εντονότερα, μετά από μια νύκτα που είδαμε κάποιο τρομακτικό όνειρο. Και όχι σπάνια μας συγκλονίζει το γεγονός ότι κάποιο όνειρο που είδαμε, βγήκε αληθινό! Τότε είναι που θεριεύει η πίστη μας στα όνειρα. Και σιγά-σιγά καταντάμε να τα θεωρούμε ΣΙΓΟΥΡΕΣ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΕΙΣ για το τι θα μας συμβεί στο μέλλον.


Πρέπει, λοιπόν, να πιστεύουμε στα όνειρα;
Ας μη βιαστούμε να δώσουμε απάντηση. Ποτέ δεν πρέπει να δίνουμε βιαστικές απαντήσεις σε ερωτήματα της πνευματικής ζωής. Ούτε πρέπει να στηριζόμαστε μόνο στη δική μας «σοφία» και στη δική μας «πείρα» για να απαντήσουμε σε τέτοια ερωτήματα. Ας μην είμαστε τόσο σίγουροι, ότι τα ξέρουμε όλα! Και ας έχωμε την σύνεση να ρωτάμε τους ΑΛΗΘΙΝΑ ΣΟΦΟΥΣ και ΑΛΗΘΙΝΑ ΠΕΠΕΙΡΑΜΕΝΟΥΣ δασκάλους και οδηγούς της πνευματικής ζωής: τους ΑΓΙΟΥΣ.
Κάτω, λοιπόν, από το δικό τους φως, κάτω από το φως των αγίων ας εξετάσωμε πρώτα, κάποια επί μέρους ερωτήματα. Και οι απαντήσεις σ' αυτά τα ερωτήματα, θα μας βοηθήσουν να απαντήσωμε και στο ερώτημα, αν τελικά πρέπει να δίνωμε σημασία στα όνειρα.

1ο ερώτημα: ΑΠΟ ΠΟΙΕΣ ΑΙΤΙΕΣ ΠΡΟΕΡΧΟΝΤΑΙ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ;
Απάντηση: Τρεις είναι οι αιτίες που προκαλούν τα όνειρα: α. Οι δικές μας επιθυμίες και σκέψεις κατά την διάρκεια της ημέρας,
β. ο Θεός και το θέλημά Του, και
γ. ο διάβολος και οι παγίδες του.
Την πρώτη αιτία την καταλαβαίνομε καλά, αν θυμηθούμε την παροιμία: «ο πεινασμένος, στον ύπνο του καρβέλια βλέπει». Κατά παρόμοιο τρόπο, όπως μας εξηγεί ο άγιος Μάξιμος, και ό διψασμένος βλέπει νερό. Ο γαστρίμαργος φαντάζεται ποικιλίες φαγητών. Ο φιλήδονος φαντάζεται μορφές γυναικών. Ο κενόδοξος ονειρεύεται δόξες και χειροκροτήματα. Ο φιλάργυρος βλέπει ότι κέρδισε το λαχείο. Ο μνησίκακος ονειρεύεται την εκδίκηση κατά του άνθρωπου που τον λύπησε. Και ο φθονερός παραμιλάει από την χαρά του, όταν ονειρευτεί ότι υποφέρει εκείνος τον οποίον φθονεί.
Τα πιο συνηθισμένα, λοιπόν, όνειρα έχουν τη ρίζα τους στα δικά μας πάθη και στις δικές μας επιθυμίες. Όχι στον Θεό ή στον διάβολο. Το πολύ-πολύ να βρει ευκαιρία ο διάβολος εκμεταλλευόμενος τα πάθη και τις επιθυμίες μας, να μας εμπαίξει και να μας ξεγελάσει. Και να μας παρουσιάσει στον ύπνο μας, τα οποιαδήποτε «καρβέλια», με τέτοιο τρόπο που να νομίσουμε ότι μας τα στέλνει ο Θεός!
Όταν, λοιπόν, δούμε στον ύπνο μας ότι ικανοποιήθηκε κάποια έντονη επιθυμία μας, ας μη βιαστούμε να βγάλουμε το συμπέρασμα, ότι εισακούσθηκαν . . . οι προσευχές μας! Ας μην είμαστε σίγουροι, ότι έτσι μας θυμήθηκε ο Θεός! Ίσως . . . κάποιος άλλος μας θυμήθηκε, και βρήκε την ευκαιρία να μας κοροϊδέψει.

2ο ερώτημα: ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΜΕ ΣΙΓΟΥΡΙΑ ΝΑ ΔΙΑΚΡΙΝΟΥΜΕ ΑΠΟ ΠΟΥ ΠΡΟΗΛΘΕ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΠΟΥ ΕΙΔΑΜΕ;
Απάντηση: Μόνο οι άγιοι έχουν τόσο φωτισμένη διάκριση, ώστε να ξεχωρίζουν, αν κάποιο όνειρο προέρχεται σίγουρα από τον Θεό ή από τον διάβολο ή από προσωπικούς λογισμούς και επιθυμίες. Κι όμως, ιδιαίτερα οι άγιοι, είναι πολύ «κουμπωμένοι» απέναντι στα όνειρα. Η ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ, τους κάνει να είναι πολύ επιφυλακτικοί. Να μην εμπιστεύονται τον λογισμό τους. Ξέροντας από πρώτο χέρι την πονηρία του διαβόλου, φοβούνται μήπως κρύβονται δαιμονικές παγίδες πίσω από δήθεν θεϊκά όνειρα. Και ο μόνος τρόπος για να ξεφύγει κανείς από τις παγίδες του διαβόλου είναι η ταπεινοφροσύνη. «Ποιοί είμαστε εμείς λέγει ο άγιος Εφραίμ ο Σύρος, που φθάσαμε σε τέτοια μέτρα αρετής, ώστε να βλέπωμε οπτασίες αγγέλων;»
Όταν, λοιπόν, άγιοι του ύψους του αγίου Εφραίμ θεωρούν ανάξιο τον εαυτό τους να δουν αγγέλους, πως τολμάμε εμείς να θεωρούμε πολύ φυσικό (!) ότι είδαμε στον ύπνο μας τον Χριστό ή την Παναγία; Όταν οι άγιοι ομολογούν, με ταπείνωση, ότι δεν μπορούν να διακρίνουν, τι κρύβεται πίσω από το κάθε όνειρο, πως εμείς «κόβουμε το κεφάλι μας», ότι το τάδε όνειρο που είδαμε ήταν θεϊκό; Τότε και ο διάβολος «κόβει το κεφάλι του» ότι δεν έχομε ίχνος ταπείνωσης. Και άρα μπορεί άνετα με τις παγίδες του να μας «χορέψει στο ταψί»!

3ο Ερώτημα: ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΗ ΕΠΙΦΥΛΑΚΤΙΚΟΤΗΤΑ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΑ ΟΝΕΙΡΑ, ΜΗΠΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΦΟΒΟΣ ΝΑ ΘΕΩΡΗΣΩΜΕ «ΔΑΙΜΟΝΙΚΗ ΠΑΓΙΔΑ» ΚΑΠΟΙΟ ΟΝΕΙΡΟ ΠΟΥ ΟΝΤΩΣ ΠΡΟΕΡΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΕΟ; ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΑΓΕ ΑΜΑΡΤΙΑ ΝΑ ΜΗ ΔΩΣΩΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ ΣΕ ΕΝΑ ΟΝΕΙΡΟ ΠΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΜΑΣ ΜΕΤΑΦΕΡΕΙ ΕΝΑ ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ; ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ «ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΑ ΞΕΡΑ ΝΑ ΚΑΨΩΜΕ ΚΑΙ ΤΑ ΧΛΩΡΑ»;
Απάντηση: Ο άγιος Αντώνιος μας εγγυάται, ότι, αν μαζί με τα ξερά (δαιμονικά) κάψουμε και μερικά χλωρά (θεϊκά) όνειρα, (από φόβο μήπως πέσωμε σε δαιμονική παγίδα), δεν πρόκειται να θυμώσει ο Θεός μαζί μας! Και μας το εξηγεί με ένα ωραιότατο παράδειγμα:
Ένας νοικοκύρης, μετά από μακρινό και πολυχρόνιο ταξίδι, γυρίζει στο σπίτι του. Είναι νύκτα. Σκοτάδι. Χτυπάει την πόρτα και φωνάζει στο θυρωρό να του ανοίξει. Ο θυρωρός όμως δεν πείθεται στην φωνή του αφεντικού του. Και ΔΕΝ ΤΟΥ ΑΝΟΙΓΕΙ. Φοβάται μήπως είναι κάποιος άλλος, που προσποιείται την φωνή του αφεντικού του, για να τον εξαπατήσει: να καταφέρει να μπει μέσα και να κλέψει.
Όταν λοιπόν ξημερώσει, πως θα φερθεί το αφεντικό στον πιστό θυρωρό;
Όχι μόνο δεν θα τον τιμωρήσει που δεν του άνοιξε, αλλά και ΘΑ ΤΟΝ ΕΠΑΙΝΕΣΕΙ! Θα του πει «μπράβο»! Γιατί κι αυτή ακόμα την φωνή του κυρίου του, την θεώρησε πλάνη, από φόβο μήπως μπει κάποιος κλέφτης. Επομένως, όταν δεν δίνωμε σημασία ακόμη και σε όνειρα που μας φαίνονται 100% θεϊκά, όχι μόνο ΔΕΝ ΑΜΑΡΤΑΝΟΜΕ, αλλά θα ακούσουμε από τον Θεό και «μπράβο» για την ταπείνωση και την προσοχή μας!
Μετά από αυτά αναρωτιέται κανείς: Άραγε σε ποια άλλα όνειρα θα άξιζε να δώσει κανείς σημασία; Αφού ούτε στα όνειρα που μας φαίνονται 100% θεϊκά δεν πρέπει να δίνει κανείς σημασία, μήπως πρέπει όλα ανεξαιρέτως τα όνειρα να τα πετάμε στο καλάθι των άχρηστων; Αλλά ας διατυπώσωμε και ένα τελευταίο ερώτημα, που μερικοί το χρησιμοποιούν σαν επιχείρημα πίστεως στα όνειρα.

4ο Ερώτημα: ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΔΑΙΜΟΝΙΚΟ ΕΝΑ ΟΝΕΙΡΟ ΠΟΥ ΒΓΗΚΕ ΑΛΗΘΙΝΟ; ΜΠΟΡΕΙ ΑΡΑΓΕ Ο ΣΑΤΑΝΑΣ ΝΑ ΠΡΟΒΛΕΠΕΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ;
Απάντηση: Τίποτε δεν προγνωρίζουν οι δαίμονες, βεβαιώνει ο άγιος Αντώνιος. Απλώς από αυτά που βλέπουν και ακούνε υποπτεύονται και συμπεραίνουν αυτά που πρόκειται να συμβούν. «Ρίχνουν στα άδεια για να πιάσουν στα γεμάτα». Τι το σπουδαίο, δηλαδή, αν δουν κάποιον να ετοιμάζεται να μας επισκεφθεί, και νάρθουν αυτοί νωρίτερα να μας το σφυρίξουν; Οι δαίμονες ΜΟΝΟ αυτά που βλέπουν, τα αρπάζουν σαν κλέφτες, και σαν κατάσκοποι τρέχουν γρηγορώτερα και μας τα αναγγέλλουν!
Εξ άλλου παρόμοιες προγνωστικές ικανότητες έχουν και οι γιατροί σχετικά με την εξέλιξη μιας νόσου, και οι μετεωρολόγοι σχετικά με την εξέλιξη του καιρού. Πηγή όμως της πρόγνωσης τους δεν είναι κάποια μυστική αποκαλυπτική δύναμη, αλλά η παρατήρηση και η πείρα παρόμοιων καταστάσεων. Και ο διάβολος είναι ατσίδας και στα δύο. Και στην παρατήρηση των σφαλμάτων μας, και στην τεράστια πείρα της αφέλειας μας και της επιπολαιότητας, με την οποία αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα της πνευματικής ζωής. Άρα, ο διάβολος δεν μπορεί να προβλέψει το μέλλον. Απλώς προσπαθεί ρίχνοντας άδεια (δηλαδή με κάποιες ευλογοφανείς «προβλέψεις») να πιάσει γεμάτα (δηλαδή να κερδίσει την εμπιστοσύνη των αφελών ανθρώπων). Και ο άγιος Αντώνιος, που δεν του ξέφευγε κανένα τερτίπι του διαβόλου, καταλήγει στην εξής συμβουλή:
«Ακόμη κι όταν οι δαίμονες μας λένε κάτι για το μέλλον, ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ να τους αντικρούουμε και να τους ανατρέπουμε ΜΕ ΤΗΝ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΜΑΣ και ΤΗΝ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΜΑΣ. Γιατί, απλούστατα, δεν έχομε την ανάγκη τους!».
Όποιος έχει την ανάγκη τους, ας δέχεται ό,τι του σφυρίζουν στα όνειρα. Και ας τους συμβουλεύεται μέσω των μέντιουμ και των αστρολόγων! Μόνο που έτσι παύει να είναι « δούλος Χριστού»! Και γίνεται παίγνιο (κοινώς «κλοτσοσκούφι») των δαιμόνων!
Μετά τα όσα αναφέραμε παραπάνω, αβίαστα βγαίνει το συμπέρασμα ότι: Η ΠΙΣΤΗ ΣΤΑ ΟΝΕΙΡΑ όχι μόνο ΔΕΝ ΩΦΕΛΕΙ ΣΕ ΤΙΠΟΤΕ, αλλά και ΚΡΥΒΕΙ ΤΕΡΑΣΤΙΟΥΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥΣ.


Τα μόνα όνειρα που ωφελούν, λέγει ο άγιος Ιωάννης της Κλίμακος, είναι τα όνειρα που μας θυμίζουν την Μέλλουσα Κρίση. Το φοβερό Δικαστήριο της Δευτέρας Παρουσίας του Χριστού. Αλλά και αυτά, αν αντί να μας παρακινούν σε περισσότερη μετάνοια μας οδηγούν σε απόγνωση, πρέπει να τα περιφρονούμε. Και να μη τα πιστεύουμε.
Να προσθέσουμε και κάτι τελευταίο: Δικαιολογείται κάποια προσοχή σε κάποια όνειρα, μόνο όταν επαναληφθούν αρκετές φορές. Αλλά και τότε δεν προσπαθούμε να τα ερμηνεύσωμε μόνοι μας, ή με την βοήθεια της γειτόνισσας! Αλλά τρέχομε να τα θέσωμε στην κρίση του πνευματικού μας πατρός.
Πρέπει κάποτε να καταλάβωμε, ότι: Αν σε όλα τα πράγματα επιτρέπονται αυτοσχεδιασμοί, στο μόνο που ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΝΑ ΑΥΤΟΣΧΕΔΙΑΖΟΥΜΕ, είναι ΣΤΗΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΜΑΣ ΖΩΗ. Και μάλιστα όσο ζούμε στην «νύκτα» της παρούσης ζωής, που είναι πολλοί οι κλέφτες που θέλουν να μας «ληστέψουν»!. . .


ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟ ΕΓΚΟΛΠΙΟ
ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΤΕΥΧΟΣ 26-2001

[giorgospet]

Φίλε μου LOCKHEART, θα σε επιπλήξω πάλι και συγχώραμε. Αποποιήσου τελείως την προηγούμενη πορεία σου στο σκεπτικισμό διαφορετικά θα μείνεις ημιμαθείς (=αιρετικός).Η απάντηση της eleimon είναι άριστη.
Αν θέλεις να μάθεις περισσότερα για την πρώτη περίπτωση των ονείρων διάβασε Φρόυντ (Η ερμηνεία των ονείρων), τουλάχιστον είναι επιστημονικά αποδεκτό. Αν το διαβάσεις θα καταλάβεις από μόνος σου τον λόγο που είδες τον θείο σου και γενικά τα όνειρα σου.

[LOCKHEART]

Φίλε μου LOCKHEART, θα σε επιπλήξω πάλι και συγχώραμε. Αποποιήσου τελείως την προηγούμενη πορεία σου στο σκεπτικισμό διαφορετικά θα μείνεις ημιμαθείς (=αιρετικός).Η απάντηση της eleimon είναι άριστη.
Αν θέλεις να μάθεις περισσότερα για την πρώτη περίπτωση των ονείρων διάβασε Φρόυντ (Η ερμηνεία των ονείρων), τουλάχιστον είναι επιστημονικά αποδεκτό. Αν το διαβάσεις θα καταλάβεις από μόνος σου τον λόγο που είδες τον θείο σου και γενικά τα όνειρα σου.

Aγαπητέ Γιώργο θεωρώ οτι εδώ αυτό που κάνω ειναι να αναφέρω κάποια ερωτήματα και απορίες που είχα και απο παλιά για να μου απαντήσετε και ευχαριστώ που όλοι το κάνετε και με βοηθάτε πολύ. Για αυτό και η ερώτηση μου έίχε να κάνει με το τι πιστεύει η Ορθοδοξία για το θέμα και πραγματικά η Ελπίδα με κάλυψε.
όπως έχω πει ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΩ ΠΟΛΛΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ είμαι αρχάριος και λογικό είναι να θέτω ερωτήματα που είχα απο παλιά για το πως τα βλέπει η ορθοδοξία.

Δεν έχω καμια σχέση με το παρελθόν πλέον απλά θέτω κάποια ερωτήματα που με διευκολύνουν να ξεδιαλύνω μέσα μου αρκετές απορίες.

[aposal]

Α. Αποσπάσματα από το βιβλίο «Τα όνειρα (πως εξηγούνται)» († Αρχιμανδρίτου Χαράλαμπου Βασιλόπουλου)

Τα όνειρα προέρχονται από φυσικές αιτίες (εξωτερικά ερεθίσματα, εικόνες και εντυπώσεις του παρελθόντος), από τον Θεό και από τον Σατανά.
Τα όνειρα εκ Θεού που αναφέρονται στην Αγία Γραφή αφορούν κυρίως την Παλαιά Διαθήκη. Η Επικοινωνία του Θεού με τους ανθρώπους, μέσω των ονείρων στην αρχαιότητα, γινόταν γιατί εκείνα τα χρόνια επικρατούσε η αντίληψη ότι τα όνειρα ήταν το μέσον επικοινωνίας των ανθρώπων με του Θεούς (πχ το όνειρο του Φαραώ με τις παχιές και ισχνές αγελάδες που ερμήνευσε ο Πάγκαλος Ιωσήφ).
Και στην Καινή Διαθήκη, υπάρχουν μερικά όνειρα εκ Θεού, όπως τα όνειρα του Ιωσήφ, μνηστήρα της Παναγίας (να μην την διώξει, όταν κατάλαβε ότι είναι έγκυος, να φύγει στην Αίγυπτο για να γλιτώσει ο μικρός Ιησούς από τον σφαγιασμό των νηπίων που διέταξε ο Ηρώδης κλπ). Κατά το διάστημα των δύο χιλιάδων χρόνων μετά Χριστού, έχουμε και άλλες μαρτυρίες αγίων, για όνειρα που είδαν και προέρχονταν πράγματι εκ Θεού.
Τα εκ του Σατανά όνειρα είναι αναρίθμητα. Σκοπός του είναι να εξαπατήσει και να βλάψει τον άνθρωπο. Και έχει καταφέρει να πλανήσει με όνειρα και Αγίους ακόμη, χάρη στην ικανότητά του να εμφανίζει τα όνειρά του ως Θεόσταλτα. Γι’ αυτό οι ασκητές, οι πατέρες της ερήμου, μπροστά στην αδυναμία να διακρίνουν την πηγή των ονείρων (φυσική, Θεία, ή δαιμονική), μας συνιστούν να τα αντιπαρερχόμαστε, χωρίς να τα δίνουμε σημασία, αλλά να τα απορρίπτουμε τελείως.
Ο Άγιος Νικόδημος στο Εξομολογητήριό του συνιστά στον πνευματικό να ερωτά τον εξομολογούμενο, μαζί με τα άλλα αμαρτήματα, αν πιστεύει στα όνειρα.
Ο Άγιος Γρηγόριος ο Διάλογος, λέγει τα εξής : «καν εκ της Θεού αγαθότητος καταπεμφθή ημίν όραμα και μη αυτό καταδεξόμεθα, ουκ αν ημίν οργισθείη δια τούτο ο πολυπόθητος Κύριος, οίδε γαρ, ότι δια τους δόλους των δαιμόνων τούτο ου καταδεξάμεθα». Εάν, δηλαδή, εμφανισθεί ο Ίδιος ο Κύριος και από φόβο, μήπως είναι ο Σατανάς – αφού μετασχηματίζεται σε Άγγελο φωτός – του πούμε «ύπαγε οπίσω μου Σατανά», ο Κύριος τότε δεν θα οργισθεί, αλλά τουναντίον θα ευχαριστηθεί, γιατί ξέρει ότι αυτό το κάνουμε για να προφυλαχτούμε από τις πλεκτάνες του διαβόλου. Ο Θεός, λέγει ο Γρηγόριος, θα ανταμείψει τους Χριστιανούς, που από φόβο μήπως ανακατεύεται στα όνειρά τους ο Σατανάς, δεν τα πιστεύουν.
Άλλωστε τα εκ θεού όνειρα είναι ελαχιστότατα. Σε διάστημα τεσσάρων χιλιάδων ετών, τα όνειρα που αναφέρει η Αγία Γραφή μετρούνται στα δάχτυλα των δύο χεριών. Ακόμη και τα όνειρα που βλέπουν οι Άγιοι είναι περιορισμένα. Μπροστά στα δισεκατομμύρια όνειρα που όλοι οι άνθρωποι βλέπουμε ΚΑΘΕ ΝΥΧΤΑ, αποτελούν απειροελάχιστη ποσότητα. Ακόμη και αν επαληθευτούν τα όνειρα, αυτό δεν σημαίνει ότι προέρχονται εκ Θεού, γιατί αυτό ακριβώς προσπαθεί να πετύχει ο διάβολος. Να μας σφηνώσει την ιδέα ότι είμαστε άγιοι και φανερώνει σ’ εμάς όνειρα ο Θεός, ώστε να υπερηφανευόμαστε και να απομακρυνόμαστε έτσι από κοντά Του. Ακόμη, τα Θεόσταλτα όνειρα των Αγίων, είναι ψυχωφελή και μόνο για πολύ σοβαρά ζητήματα.
Αναφέρουμε και το τρομερό πάθημα του γέροντα ασκητή Ήρωνα, τον οποίο ο διάβολος ξεγέλασε με τα όνειρά του. Έζησε ο γέροντας 50 χρόνια στην έρημο, σαν ασκητής και έκανε μεγάλη σκληραγωγία και πολλή εγκράτεια. Είχε περάσει όλους τους άλλους στην άσκηση και τους αγώνες. Δεν έλεγε όμως ό,τι έβλεπε στον ύπνο του, στους άλλους αδελφούς. Ο Σατανάς εμφανιζόταν στα όνειρά του, σαν Χριστός και του έδινε εντολές να συνεχίσει την έρημη και ασκητική του ζωή, ώστε να τελειοποιηθεί στην αγιότητα, απομακρύνοντάς τον από τους άλλους. Ούτε στη γιορτή του Πάσχα δεν πήγαινε στην εκκλησία. Και αυτό, για να μη φάει στην τράπεζα με τους άλλους πατέρες όσπρια, ή ό,τι άλλο του παρέθεταν και χαλάσει έτσι τη μεγάλη νηστεία που είχε αποφασίσει να τηρήσει, μάλλον μετά από εισήγηση του διαβόλου. Έτσι, σιγά-σιγά τον ξεγελούσε ο σατανάς. Και ένα βράδυ, τα μεσάνυχτα, του παρουσιάστηκε σαν άγγελος και τον διέταξε να πέσει εκείνη την ώρα στο πηγάδι, ώστε να δει και ο ίδιος ότι δεν θα πάθαινε τίποτα, χάρη στη μεγάλη του αρετή και αγιότητα! Ο δυστυχής Ήρων τον προσκύνησε και πήδησε στο πηγάδι! Έτυχε να τον αντιληφθούν οι άλλοι τριγύρω μοναχοί, οι οποίοι με πολύ κόπο τον έβγαλαν από το πηγάδι. Δυστυχώς όμως έζησε μόνο δύο ημέρες και την τρίτη πέθανε! Με το να πιστεύει λοιπόν στα όνειρα, έχασε και τούτη τη ζωή! (σελ. 47)
Τα όνειρα λοιπόν, προκαλούνται από τρεις αίτίες : την φυσική, την Θεϊκή και τη δαιμονική. Τα πρώτα είναι αδιάφορα. Είναι ένα είδος νυχτερινού κινηματογράφου.
Τα εκ Θεού όνειρα είναι σπανιότατα και παρουσιάζονται μόνο σε ευσεβείς και αγίους, για σοβαρά και ψυχωφελή ζητήματα. Είναι δε τόσο σπάνια αυτά τα όνειρα, ώστε είναι απίθανο να δει κανείς έστω και ένα στη ζωή του. Θα είναι δε ασφαλής και σίγουρος ο άνθρωπος, εάν ουδέποτε τα προσέχει.
Με τα όνειρά του ο Σατανάς έχει σκοπό να μας παραπλανήσει, να μας κλονίσει την πίστη, να μας ρεζιλέψει, να καλλιεργήσει μίση και έχθρες, να μας κάνει να περνούμε δυστυχισμένα τις μέρες μας και να μας παραπλανήσει να πιστεύουμε ότι επικοινωνούμε με το Χριστό και την Παναγία, ενώ εμφανίζεται ο ίδιος.
Και στις τρεις περιπτώσεις θα είμαστε ασφαλείς αν δεν δώσουμε καμιά σημασία στα όνειρα.

Β. Απόσπασμα από το βιβλίο «Πίστη και λογική», όπου ο Αρχιμανδρίτης Ιωάννης Κοστώφ απαντά στις ερωτήσεις του Μανώλη Μελινού.

ΜΜ : Για τα όνειρα τι έχετε να πείτε;
ΙΚ : Δεν πρέπει να δίνουμε σημασία στα όνειρα, γιατί τις περισσότερες φορές μας πλανά ο Διάβολος.

Γ. Απόσπασμα από το βιβλίο «ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ, ΛΟΓΟΙ Γ΄ : ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ»

(σελ. 215)
-Γέροντα, με ταλαιπωρούν κάτι άσχημα όνειρα…
-Όταν βλέπεις άσχημο όνειρο, ποτέ να μην εξετάζεις τι είδες, πώς το είδες, αν είσαι ένοχη, πόσο φταις. Ο πονηρός, επειδή δεν μπόρεσε να σε πειράξει τη μέρα, έρχεται τη νύχτα. Επιτρέπει καμιά φορά και ο Θεός να μας πειράξει στον ύπνο, για να δούμε ότι δεν πέθανε ακόμη ο παλαιός άνθρωπος. Άλλες φορές πάλι, ο εχθρός πλησιάζει τον άνθρωπο στον ύπνο του και του παρουσιάζει διάφορα όνειρα για να στενοχωρηθεί όταν ξυπνήσει. Γι’ αυτό, μη δίνεις καθόλου σημασία. Να κάνεις τον σταυρό σου, να σταυρώνεις το μαξιλάρι, να βάζεις τον σταυρό και κάνα – δυο εικόνες επάνω στο μαξιλάρι και να λες την ευχή μέχρι να σε πάρει ο ύπνος. Όσο δίνεις σημασία, άλλο τόσο θα έρχεται ο εχθρός να σε πειράζει. Αυτό δεν είναι κάτι που συμβαίνει μόνο στους μεγάλους, αλλά και στους μικρούς. Και στα μικρά παιδιά ακόμη, παρ’ όλο που είναι αγγελούδια, ο εχθρός πηγαίνει και τα φοβερίζει όταν κοιμούνται, και τινάζονται με αγωνία, τρέχουν φοβισμένα και με κλάματα στην αγκαλιά της μητέρας. Άλλοτε πάλι, τα πλησιάζουν οι άγγελοι και γελούν μέσα στον ύπνο τους από χαρά, ή ξυπνάνε από τη μεγάλη τους χαρά.
-Γέροντα, από τα όνειρα μπορεί κανείς να προβλέψει κάτι που θα του συμβεί;
-Όχι, μην δίνετε σημασία στα όνειρα. Είτε ευχάριστα είναι, είτε δυσάρεστα, δεν πρέπει να τα πιστεύει κανείς, γιατί υπάρχει κίνδυνος πλάνης. Τα ενενήντα πέντε τοις εκατό (95%) από τα όνειρα είναι απατηλά. Γι’ αυτό οι άγιοι Πατέρες λένε να μην τα δίνουμε σημασία. Πολύ λίγα είναι τα όνειρα από τον Θεό, αλλά και αυτά, για να τα ερμηνεύσει κανείς, πρέπει να έχει καθαρότητα και άλλες προϋποθέσεις, όπως ο Ιωσήφ και ο Δανιήλ, που είχαν χάρισμα από τον Θεό.

(σελ. 218)
-Γέροντα, όταν οι άνθρωποι μας διηγούνται οράματα, ή λένε ότι είδαν έναν άγιο κλπ τι να λέμε;
-Καλύτερα να τους λέτε να είναι επιφυλακτικοί. Αυτό είναι πιο σίγουρο, γιατί δεν μπορούν όλοι να διακρίνουν αν ένα όραμα είναι από τον Θεό, ή από τον διάβολο. Αλλά και από τον Θεό να είναι το όραμα, πρέπει να μην το δέχεται εξαρχής ο άνθρωπος. Ο Θεός, ίσα – ίσα συγκινείται, κατά κάποιον τρόπο, όταν βλέπει το πλάσμα Του να μην το δέχεται, γιατί αυτό δείχνει ότι έχει ταπείνωση. Αν πράγματι ήταν Άγιος αυτός που παρουσιάστηκε, ο Θεός ξέρει μετά, με άλλον τρόπο να πληροφορήσει την ψυχή και να την οδηγήσει σ’ αυτό που θέλει.

[vasilikirimp]

Με αφορμή αυτό το πόστ θέλω να σας αναφέρω κάτι προσωπικό μου -

Αυτές τις ημέρες τις εορταστικές που πέρασαν ( όπως εξάλλου και κάθε Κυριακή ) ήθελα να παω στην εκκλησία - συγκεκριμένα σε ένα μοναστήρι που πηγαίνω και εκκλησιάζομαι.

Δυστυχώς απο την ημέρα των Φώτων και μετά δε πήγα , διότι δε μπορούσα να ξυπνήσω!

Ακούγεται παράλογο αλλά ακόμη θυμάμαι πιεσα τον εαυτό μου να σηκωθεί κι δεν γινόταν. Δε μπορώ να σας περιγράψω πιο έντονα τα συναισθήματά μου.

Την ημέρα των γενεθλίων μου επίσης είχα βάλει σκοπό να πάω στο Μοναστήρι - και όμως δε μπόρεσα όχι να σηκωθώ απλά αλλά είχα μια οκνυρία αφύσικη.

Την επομένη που γιορτάζει η κόρη μου του Αγ.Αθανασίου πάλι τα ίδια ............................

Σε ένα αφύσικο βαθμό που δε μπορούσα να βρω εξήγηση ,να δικαιολογήσω τον εαυτό μου.

Το βράδυ απο 18 σε 19 Ιανουαρίου που έπεσα για ύπνο έβλεπα ένα όνειρο που καταλάβαινα ότι βλέπω όνειρο γιατι παρόλο που κοιμόμουν είχα συναισθηση ότι τωρα βλέπω αυτό το συγκεκριμένο.
Εκεί που έβλεπα το όνειρο εμφανίζονται κάτι ανθρωπάκια με πολύ άσχημο πρόσωπο , αδύνατα και κάπως βρώμικα σα καλικάντζαροι.
Εκείνη την ώρα είπαστον εαυτό μου φύγετε δε θέλω να σας βλέπω στο όνειρο μου .
Αυτά που σας λέω τα θυμάμαι ακόμη και τώρα - τέλος πάντων όλη τη νύχτα έλεγα φύγετε και αυτά
γελούσαν. Την επομένη όλη την ημέρα το σκεφτόμουν , δεν είπα ομως πουθενά τίποτα , έλεγα όμωςστον εαυτο μου αν μου ξανασυμβει το βραδυ τοτε θα ονειρευτώ κάτι που μου αρέσει και θα τα διώξω.
Το βράδυ πέφτω για ύπνο , όμως το μυαλό μου ήταν στα ανθρωπάκια , αν θα τα δω τι θα κανω .

Κοιμήθηκα και κάποια στιγμη πάλι τα είδα χορεύαν και γελούσαν και εγώ έλεγα φύγετε δε θέλω να σας δω αλλά αυτά με κοροιδευαν - εκείνη την ώρα ασυναίσθητα άρχισα να τραγουδώ ένα τραγούδι παιδικό που λέει....κόμπο κόμπο με κομποσχοίνι η ευχή νεράκι θα γίνει ........ και την ευχή
τραγουδώντας.

Δε θυμάμαι τι έγινε αλλά κοιμήθηκα.

Ξέρω ότι πιθανόν καποιοι να το θεωρήσουν χαζό ή κουτό ή υπερβολικό αλλά μου συνέβει αυτές τις ημέρες .......

Βρήκα την αφορμή με το πόστ που αναρτήθηκε και το γράφω όχι για κανέναν άλλο λόγο αλλά επειδή και εγώ συγκαταλέγομαι στα άτομα που επηρεάζονται απο τα όνειρα ( δυστυχώς ).
Και παρόλο που προσπαθώ να μη τα δέχομαι όπως μας το εξηγεί και η θρησκεία μας και όμως είμαι τόσο αδύναμη που επηρεάζομαι και πέφτω σ'αυτό το παράπτωμα.

[eleimon]

Βασιλικη μου ενα πραγμα θα σου πω και οτι αλλο θες σε π.μ μη δινεις σημασια στα ονειρα,αναφερε το στον πνευματικο σου,μονο ετσι δε θα τα ξαναδεις,και λεγε την ευχη συνεχως.Σου μιλαω εκ πειρας.....

[aposal]

Η οκνηρία, η νύστα και η κούραση που νιώθουμε όταν είναι να σηκωθούμε για να πάμε στην εκκλησία είναι πειρασμική. Εκείνη τη στιγμή χρειάζεται λίγος παραπάνω αγώνας για να σηκωθούμε και να "συνελθουμε". Θα μας φύγουν σιγά-σιγά όλα τα συμπτώματα.
Κάποια φορά πήγα σε αγρυπνία, ενώ η επόμενη μέρα ήταν εργάσιμη. Δεν κουράστηκα. Μετά από ένα μήνα ξανάκανα το ίδιο και, καλύτερα προετοιμασμένος αυτή τη φορά, κοινώνησα κιόλας! Την επόμενη μέρα ήμουν τόσο φρέσκος όσο ποτέ!

[Dimitra79]

Η οκνηρία, η νύστα και η κούραση που νιώθουμε όταν είναι να σηκωθούμε για να πάμε στην εκκλησία είναι πειρασμική. Εκείνη τη στιγμή χρειάζεται λίγος παραπάνω αγώνας για να σηκωθούμε και να "συνελθουμε". Θα μας φύγουν σιγά-σιγά όλα τα συμπτώματα.
Κάποια φορά πήγα σε αγρυπνία, ενώ η επόμενη μέρα ήταν εργάσιμη. Δεν κουράστηκα. Μετά από ένα μήνα ξανάκανα το ίδιο και, καλύτερα προετοιμασμένος αυτή τη φορά, κοινώνησα κιόλας! Την επόμενη μέρα ήμουν τόσο φρέσκος όσο ποτέ!

Τώρα Απόστολε μου θύμισες αυτό που μου λέει συνέχεια ο Πνευματικός μου. Δές έναν άνθρωπο το πρωί που πήγε σε αγρυπνία κ έναν στα κέντρα διασκεδάσεως. Του πρώτου το πρόσωπο λάμπει ενώ του δεύτερου είναι κουρασμένο και κακοδιάθετο.


Τώρα όσον αφορά τα όνειρα, στη ζωή μας βλέπουμε χιλιάδες όνειρα. Μερικοί επιρρεπείς σε προ­λήψεις και δεισιδαιμονίες, δίνουν σ' αυτά μεγάλη σημασία και αναστατώ­νουν τη ζωή τους. Όταν ξυπνήσουν αγωνιούν, τα ανακοινώνουν, τρέχουν σε μάντισσες, συμβουλεύονται ονειροκρίτες, δίνουν διάφορες ερμηνείες και κτλπ. Η ψυχολογία έδωσε μια απάντηση επιστημονική και είπε πως προέρχονται από φυσικές αιτίες, από εξωτερι­κούς ερεθισμούς, καθώς και από τις εικόνες, εντυπώσεις, εμπειρίες, πα­ραστάσεις, μη ικανοποιηθείσες επι­θυμίες του παρελθόντος, που απω­θήθηκαν στο υποσυνείδητο. Υπάρχουν όμως και όνειρα που προέρχονται απο τον Θεό όπως αυτό του Ιωσήφ του Πάγκαλου. Επειδή όμως δεν γνωρίζουμε ποτέ πότε προέρχονται απο τον Θεό και πότε απο τον διάβολο για αυτό και η εκκλησία μας απαγορεύει να τα πιστεύουμε. Ο διάβολος συνήθως εκμεταλλεύεται τα πάθη μας και προσπαθεί να μας ξεγελάσει κυρίως με κάποιο τάχα, «καλό-θεϊκό» όνειρο, για να μας παγιδέ­ψει. Να μας παγιδέψει στον εγωι­σμό και να μας σέρνει συνέχεια με τα όνειρα στους δικούς του δρόμους. Δηλαδή, να αμελούμε τον πνευματικό μας αγώνα και να ψάχνουμε σε «ονειροκρίτες» την εξηγησή τους. Μόνο με την αρετή ενός πνευματικού μπορεί να καταλάβει κανείς απο πού προέρχεται το όνειρο άν δηλαδή είναι πλάνη η απο τον Θεό ή αν είναι από τους λογι­σμούς και τις επιθυμίες μας. Οι δαίμονες δεν γνωρίζουν το μέλλον. Μπορούν όμως λογικά να υποθέσουν κάτι που είναι πιθανό να συμβεί. Μπορούν ακόμη ως πνεύματα πονηρά να μάθουν κάτι νωρίτερα από μας. Σπεύδουν, λοιπόν, μέσω των ονείρων να εκ­ μεταλλευτούν την ανθρώπινη αφέλεια και να υποδουλώσουν τους πνευματικά ανώριμους και επιπόλαιους. Το ίδιο βέβαια ισύει και για τα οράματα.

[petrosathonas]

Νομίζω ότι είναι λάθος η ερώτηση "Πιστεύετε στα όνειρα?"
Εμείς πιστεύουμε μόνο στον Κύριο.

Καλύτερα να ρωτούσαμε "δίνετε σημασία στα όνειρα?"
Η άποψή μου είναι να μη δίνουμε σημασία στα όνειρα διότι στο τέλος θα καταντήσουμε έρμαιό τους.
Ούτε να προσπαθούμε να τα ερμηνεύουμε, ούτε να ασχοληθούμε καν με αυτά.