Σελίδα 2 από 2
Re: Μια απορία...(τι θα γινόταν αν γεννιόμουν αλλού;)
Δημοσιεύτηκε: Δευ Σεπ 07, 2009 4:05 pm
από panagiotisspy
Σπάρτακος έγραψε:Οι διάφορες ΄΄τεχνικές΄΄ προσεγγισης του άλλου με σκοπό να πείσουν τον άλλο, παραμένουν στο επίπεδο των τεχνικών και της μάσκας.
Λέμε την αλήθεια μας, προσέχοντας πολύ που τη λέμε,και πως τη λέμε, διότι ενδεχομένως έχομε να κάνομε με χοίρους ή άλλα ζωντανά πολύ πιό επικίνδυνα.
Αν ΔΕΝ την δεχτούν δικαίωμά τους και καλώς, αν την δεχτούν παλι καλώς,αλλά όπως μας μιλάνε απαντάμε. Δεν παριστάνουμε τους γλυκανάλατους, τους δήθεν πράους, τους δήθεν ευτυχισμένους - λόγω της πίστης μας- με ένα ψεύτικο χαμόγελο μέχρι τα αυτιά μας ( θα έχεται δει πιστεύω ). Γενικώς αποφεύγουμε παντού και πάντα τα δήθεν.
Φυσικά είναι καλό να είμαστε ευγενικοί και να ακούμε τον συνομιλιτή, που σίγουρα κάτι ξέρει που δεν το ξέρουμε εμείς.
Αλλά δεν πρεπει σώνει και καλά να φαινόμαστε σαν μαθητευόμενοι γκουρού ή να ΄΄δείχνουμε΄΄ ότι είμαστε ευτυχισμένοι λόγω κάποιας πνευματικής΄΄μέθης΄΄, και συνάμα ήρεμοι να ακούσωμε τα πάντα λες και έχουμε παρει λεξοντανήλ, κοιτώντας τον άλλο με ματια αγελάδας, για να αισθάνεται αυτός άνετα.
Με βάσει τα ανωτέρω - για το θέμα- όποια απάντηση δεχόταν ο ερωτών, μέσα στο πλαίσιο της ευγένειας και της ευπρέπειας ήταν αποδεκτή, αφού δεν ξέρουμε λεπτομέρειες μάλιστα για τον γενικότερο χαρακτήρα, τις προθέσεις, και το καλοπροαίρετο ή το κακοπροαίρετό του.
Δεν καταλαβαίνω. Αισθάνθηκες αδελφέ Σπάρτακε θιγμένος από ό,τι ανέφερα πριν? Αν ναι συγγνώμη. Μια γνώμη είπα. Φυσικά μπορεί να είναι λάθος αυτός ο τρόπος που ανέφερα.
Οσοι άνθρωποι είμαστε, τόσες και οι γνώμες. Και ομολογώ για πολλοστή φορά, το μικρό μου ανάστημα, σε πνευματικό επίπεδο. Και αυτό που λέω δεν είναι ταπεινοφροσύνη, είναι πραγματικότητα. Καλό απόγευμα.
Re: Μια απορία...(τι θα γινόταν αν γεννιόμουν αλλού;)
Δημοσιεύτηκε: Δευ Σεπ 07, 2009 4:19 pm
από Σπάρτακος
Καθε άλλο, διότι οπωσδήποτε δεν έγραψες κατι που να με θίξει. Αντίθετα έγραψες τη γνώμη σου που είναι σωστή και ακριβής ώς προς αυτό που ισχυρίζεσαι, επι πλέον γράφεις με σεβασμό στους συνομιλητές σου, λέγοντας τη γνώμη σου, όπως όλοι.. Απλώς ανέφερα τη δική μου γνώμη που αφορά και μια άλλη οπτική γωνία.
Re: Μια απορία...(τι θα γινόταν αν γεννιόμουν αλλού;)
Δημοσιεύτηκε: Δευ Σεπ 07, 2009 8:14 pm
από vasilisalt
ΕΠΙΤΡΕΨΤΕ ΜΟΥ ΝΑ ΠΑΡΑΘΕΣΩ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΠΙΣΚΟΠΟ ΚΑΛΛΙΣΤΟ ΓΟΥΕΑΡ (ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ ΚΑΙ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΣΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΤΗΣ ΟΞΦΟΡΔΗΣ).<< ΠΩΣ ΘΑ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΣΑ ΝΑ ΜΟΙΡΑΣΤΩ ΑΥΤΗ ΤΗ ΠΙΣΤΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ? ΟΧΙ ΚΥΡΙΩΣ ΜΕ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ. ΑΠΟ ΜΙΑ ΑΠΟΨΗ ΤΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ ΒΟΗΘΟΥΝ ΜΟΝΟ ΟΤΑΝ Ο ΑΛΛΟΣ ΕΧΕΙ ΠΡΟΧΩΡΗΣΕΙ ΗΔΗ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΑΠΟΔΟΧΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ. Σ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ, ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ ΤΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ, ΟΙ ΕΞΗΓΗΣΕΙΣ ΒΟΗΘΟΥΝ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΕΠΙΦΥΛΑΞΕΙΣ. ΑΛΛΑ ΘΑ ΑΡΧΙΖΑ ΜΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΣΤΟ ΠΡΩΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΟΥ ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ.΄΄ΕΛΑΤΕ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ!΄΄. ΘΑ ΤΟΥΣ ΚΑΛΟΥΣΑ ΝΑ ΕΛΘΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΡΑΣΤΟΥΝ ΣΤΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ. Η ΑΦΕΤΗΡΙΑ ΜΟΥ ΘΑ ΗΤΑΝ ΟΤΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΩΝ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΟΛΩΝ, ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΙΑ ΦΥΣΙΚΗ ΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΦΥΣΗΣ - ΓΙΑΤΙ ΕΧΟΥΜΕ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΕΙ ΚΑΤ΄ ΕΙΚΟΝΑ ΚΑΙ ΟΜΟΙΩΣΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ. ΕΠΟΜΕΝΩΣ ΟΤΑΝ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΤΟ ΧΡΙΣΤΟ ΣΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ, ΔΕΝ ΜΙΛΑΜΕ ΑΠΛΩΣ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΜΕΣΑ ΤΟΥΣ. ΑΠΟ ΜΙΑ ΑΠΟΨΗ ΥΠΑΡΧΕΙ ΗΔΗ Η ΣΠΙΘΑ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΜΕΣΑ ΤΟΥΣ, ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΙΠΟΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΟ ΝΑ ΥΠΟΔΑΥΛΙΖΟΥΜΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΠΙΘΑ ΚΑΙ ΝΑ ΤΗ ΚΑΝΟΥΜΕ ΦΛΟΓΑ. ΟΤΑΝ ΜΙΛΑΜΕ ΣΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ, ΑΠΕΥΘΥΝΟΜΑΣΤΕ ΣΤΗΝ ΚΡΥΜΜΕΝΗ, ΑΝΕΚΦΡΑΣΤΗ ΠΙΣΤΗ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΗΔΗ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥΣ. ΕΤΣΙ, ΟΣΟ ΤΟΥΣ ΜΙΛΩ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΩΝΤΑΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΓΛΩΣΣΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΑΚΡΑΔΑΝΤΑ ΟΤΙ, ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ, Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΘΑ ΤΟΥΣ ΜΙΛΗΣΕΙ ΕΣΩΤΕΡΙΚΑ>>.
ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΄΄ΔΩΡΑ ΤΗΣ ΕΡΗΜΟΥ΄΄ ΤΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΜΑΡΚΙΔΗ
Re: Μια απορία...(τι θα γινόταν αν γεννιόμουν αλλού;)
Δημοσιεύτηκε: Τετ Σεπ 09, 2009 11:14 am
από lovethink
Ποιός ξέρει σε πόσα φόρουμ του εξωτερικού θα υπάρχει η ίδια ερώτηση από άλλους ;
Re: Μια απορία...(τι θα γινόταν αν γεννιόμουν αλλού;)
Δημοσιεύτηκε: Τετ Σεπ 09, 2009 2:11 pm
από aposal
Νομίζω πως ο Νίκος (filotas) έθεσε το θέμα στη σωστή του βάση : Κανείς δεν είναι σίγουρα σωσμένος επειδή ζει σε Ορθόδοξη χώρα (και είναι Ορθόδοξος), αλλά ούτε και καταδικασμένος επειδή κατηχήθηκε ως Μουσουλμάνος, ή ετερόδοξος γενικά. Απλά οι απαιτήσεις του Κυρίου μας από αυτόν που γνωρίζει είναι πολύ περισσότερες, σε σχέση με εκείνον που δεν του δόθηκε η ευκαιρία να γνωρίσει. Και είναι σίγουρο ότι ο τελευταίος θα κριθεί κατά συνείδηση.
Έχω την άποψη πάντως, πως ο Δημιουργός, αν δει καθαρή καρδιά και καλή διάθεση από κάποιο πλάσμα Του, θα το βοηθήσει να γνωρίσει τον Ίδιο και, με κάποιο τρόπο, θα του δώσει την ευκαιρία να βαπτιστεί ορθόδοξο.
Re: Μια απορία...(τι θα γινόταν αν γεννιόμουν αλλού;)
Δημοσιεύτηκε: Τετ Σεπ 09, 2009 8:10 pm
από lovethink
Οι πατέρες της Εκκλησίας έχουν πει
"Οι άνθρωποι θα λάμπουν κατά το μέτρο της αρετής τους. Γι’ αυτό και ο Κύριος είπε ότι «εν τη οικία του Πατρός Μου, μοναί πολλαί εισίν». ο Παράδεισος θα έχει ορισμένες διαβαθμίσεις. Σε άλλη κατάσταση θα βρίσκονται οι Άγιοι ,σε άλλη κατάσταση θα βρίσκεται κάποιος άλλος χριστιανός. Όμως, όλοι όσοι θα βρίσκονται στον Παράδεισο, θα αισθάνονται πλήρη ευτυχία. Και μάλιστα οι Πατέρες χρησιμοποιούν μία ωραία εικόνα, για να μας προσδιορίσουν ότι όλοι θα αισθανόνται ικανοποιημένοι. Ο κάθε άνθρωπος θα κρατάει στα χέρια του ένα δοχείο. Άλλου το δοχείο θα είναι πιο μεγάλο, άλλου μικρότερο. Όμως, όλων τα δοχεία θα είναι γεμάτα έως το χείλος επάνω.
Μετά την ανάσταση θα ακολουθήσει η γενική κρίση. Η καθολική κρίση που Θα εμφανισθούμε με τα αναστημένα σώματα και τις ψυχές μας ενωμένες, όπως και τώρα, ενώπιον του αδέκαστου βήματος του Θεού".
Ο Θεός να μας βοηθήσει όλους και να μας φωτίζει όλους σε όλο το κόσμο και από το πιο απόμακρο χωριό μέχρι την μεγαλύτερη πόλη