"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Ετσι είναι Αγγελική.
Νερόβραστοι είμαστε.
Από απλά υλικά είναι το εν λόγω "φαγητό". Ελάχιστα και βασικά. Πίστη, αγάπη, αδελφικότητα.
Ούτε "έλαιον ούτε "καρυκεύματα", ούτε "σάλτσες".
Αλλά όμως δεν είμαστε "ανάλατοι". Υπάρχει μπόλικο άλας συζητήσεων και προβληματισμών!
Εξάλλου το αλάτι είναι νηστίσιμο!

Καλημέρα σας! Κοιτάξετε, κάποιοι χαρακτηρισμοί βγαίνουν πολύ εύκολα και αβασάνιστα και μάλιστα σε θέματα που έχουμε άγνοια αλλά και μηδαμηνό ενδιαφέρον. Αυτό της ήρθε να πει της κοπέλας, αυτό είπε. Να ξέρετε οτι αυτή η κοπέλα αν της συμβεί κάτι δύκολο είναι βέβαιο πως θα ψάξει να βρει την πλησιέστερη εκκλησία για να μπει να ανάψει ένα κεράκι να προσευχηθεί με όλη της την καρδιά και μάλιστα αν έχει και καλή πρόθεση, θα ακούσει τον Θεό που την καλεί και να είστε σίγουροι πως όλα αυτά που λέμε θα τα σκεφτεί μόνη της. Υπήρξε πιο φανατικός διώκτης του χριστιανισμού απο τον απόστολο Παύλο? Είδατε τι έγινε όμως. Και σκεφθείτε επίσης ότι όχι μόνο η κοπέλα αυτή αλλά χιλιάδες άνθρωποι αντιμετοπίζουν με ένα είδος απαξίωσης θα λέγαμε κάθε τι χριστιανικό και εκκλησιαστικό. Γι' αυτό ας προσευχόμαστε και ας θλιβόμαστε για αυτά τα περιστατικά να βοηθάει ο Θεός αλλά και εμείς να γνωρίζουν όσοι περισσότεροι γίνεται τον θησαυρό αυτόν της πίστης μας.

Πάντως μόνο νερόβραστοι δεν είμαστε, έτσι Διονύση;

Αντίθετα νομίζω ότι βράζει το αίμα μας λίγο παραπάνω απ' όσο θά 'πρεπε .

Όποιος θέλει να γνωρίσει από κοντά τα νερόβραστα μέλη του φόρουμ και να σχηματίσει ιδίαν άποψιν, μπορεί να το κάνει στις 27 Φεβρουαρίου. Θα υπάρχει κάθε καρυδιά καρύδι:
1. Από ανυποχώρητους φανατικούς (τύπου Μουτζαχεντίν) σαν τον Διονύση, μέχρι πνευματώδεις, εύθυμους, κοινωνικούς και ευχάριστους σαν ...
2. Από ανθρώπους που ζουν και συμπεριφέρονται σαν Αγιορείτες μοναχοί, μέχρι μέλη του συνδέσμου της ασπρόμαυρης Gate4 (+ γνώστες πολεμικών τεχνών).
3. Από ανθρώπους που περιφρόνησαν το εκπαιδευτικό σύτημα της Ελλάδος και το παράτησαν στο Γυμνάσιο, μέχρι Μηχανικoύς με μεταπτυχιακά στο M.I.T.

Η Ορθοδοξία, μας αγκαλιάζει όλους!
Τι πιο όμορφο;

Απο διαιτολογκή άποψης ίσα ίσα τα νερόβραστα δεν παχαίνουν, άρα τα κορίτσια μας είναι κορμιά πατριώτισσα πες της

Πατριώτισα; Από πού είσαι πατριώτη;

aposal έγραψε:Πατριώτισα; Από πού είσαι πατριώτη;

Ωπ! Απόστολε μη το παρεξηγείς, στην irida πήγαινε

Ειχατε δεν ειχατε, παλι στην υπερηφανεια πεσατε ολοι, αμαρτωλοι, και πορευομενοι εις σκοτος απωλειας ψηλαφητον και δυσωδες..



Ετοιμο το πουλμαν, για κατω, περιμενει.. ο πρασινος ειναι ο Αποστολος.. οδηγος, γαρ!

andreastsa έγραψε:

aposal έγραψε:Πατριώτισα; Από πού είσαι πατριώτη;

Ωπ! Απόστολε μη το παρεξηγείς, στην irida πήγαινε

Δεν το παρεξήγησα Ανδρέα! Απλά ρώτησα από πού είσαι!

Θα συμφωνήσω κι εγώ με τη φίλη σου και τους «προλαλήσαντες» πως πράγματι είμαστε εντελώς νερόβραστοι και σαν φόρουμ και σαν άνθρωποι, γιατί για τα πάθη μας (είναι κοινά για όλους μας να της πεις) νιώθουμε συστολή και όσο μπορούμε τα πολεμάμε και κουβεντούλα μαζί τους δεν πιάνουμε...........

Κοιτάμε ψηλά και ας μην μας αξίζει. Προσδοκούμε ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΝΕΚΡΩΝ ΚΑΙ ΖΩΗΝ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ ΑΙΩΝΟΣ, γιατί αυτήν εδώ εκτός ότι την έχουμε κάνει μαντάρα και δεν την «πολυπαλεύουμε» σε καθημερινή βάση, είναι και το εισιτήριο μας για την ΑΙΩΝΙΑ και ΑΤΕΛΕΥΤΗΤΗ ζωή μας.

Να της πεις επίσης πως ο δικός μας ενθουσιασμός είναι ασύγκριτα μεγαλύτερος από τον δικό της γιατί δεν διαρκεί στιγμιαία (όσο η παραμονή σε ένα φόρουμ και σε μία επικοινωνία της στιγμής) αλλά συνεχώς, γιατί είναι η ίδια η ζωή μας.
Μία χαρά και ένας ενθουσιασμός για την αιώνια κατάστασή μας, μία διαρκής προσδοκία και ένας χαρούμενος ανήφορος για την συνάντησή μας με τον ουράνιο πατέρα μας και μία διαρκής πνευματική επικοινωνία και ευφορία με τους αγαπημένους μας συμπαραστάτες Αγίους και αδελφούς μας.

Θέμα χρόνου είναι να αισθανθεί και η φίλη σου τον ίδιο ενθουσιασμό και την ίδια χαρά, που όμοια της δεν θα έχει ξανα αισθανθεί.
Και εάν ακόμα κάποιοι αδελφοί μας (σαν τη δική σου φίλη και σαν την δική μου) δεν έχουν ακόμα νιώσει την ίδια προσδοκία και χαρά......
............τότε υπεύθυνοι μοναδικοί είμαστε όλοι εμείς που την έχουμε νιώσει και δεν την έχουμε μεταδόσει.
Ας είναι λοιπόν οι προσευχές μας όλες, για την δική μας αναξιότητα, για την δική μας ανεπάρκεια και την δική μας ελλειματική πίστη.