Evi_J έγραψε:Σου γράφω και δεύτερο ποστ, γιατί δυστυχώς δεν είδα ότι μπέρδεψες το quote, έτσι είδα μόνο την τελευταία σου παράγραφο και απάντησα με βάση μόνο αυτή. Σόρρυ.
Μπορει να εχεις δικιο απλως ξερω οτι εγω δεν επηρεαζομουν γιατι ειχα γερες βασεις και νομιζω οτι τα παιδια που εχουν γερες βασεις κατευθειαν θεωρουν ανοησιες τις αντιΧριστες ιδεες και τις απορριπτουν ακομα και αν τις διαβαζουν μεχρι την ηλικια βεβαια της αμφισβητησης οπου πια ομως δεν ασχολουνται με παραμυθια.
Να λοιπόν η αλλαγή. Οι ορθόδοξη ζωή, με βάση την ορθόδοξη οικογένεια που θεμελιώνει τις σωστές βάσεις. Έχεις δίκιο. Αλλά δυστυχώς δεν έχουν όλα τα παιδιά ορθόδοξη παιδεία. Εγώ π.χ σε αυτό το συγκεκριμένο θέμα δεν είχα ούτε στο ελάχιστο τέτοια παιδεία. Σου μιλάω για παιδιά που είναι -που ήταν για να ακριβολογώ- ούτε τίγκα στο ανατολίτικο όπως σήμερα, αλλά ούτε και σχετικά με ορθοδοξία, γιατί τέτοιο παιδί ήμουνα. Ήταν δηλαδή μια μέση κατάσταση, είμασταν στο φλου. Ήταν πολύ λογικό λοιπόν από την στιγμή που άρχισε να γέρνει η ζυγαριά λόγο της ατελείωτης πληροφορίας (για τα δικά μου μάτια που ένα περιοδικό έμοιαζε με εγκυκλοπαίδεια... σαν πληροφορίες ήταν ελάχιστες βέβαια συγκριτικά με σήμερα) να επέλθει και ένας επιρρεασμός. Και εγώ έπεσα με τα μούτρα. Περιοδικά και τηλεόραση (που τα θεωρούσα το ίδιο πράγμα) ήταν οι θεοί μου για τουλάχιστον 20 χρόνια.
οκ, σου δινω δικιο εδω εγω μιλουσα για παιδια με βασεις. αν δεν υπαρχουν βεβαιως και υπαρχει μεγαλος κινδυνος και ειναι και πολυ εξοργιστικο να αγρευει καποιος ψυχες παιδιων. καταλαβαινω γιατι εισαι τσαντισμενη μαζι τους το εχω παθει κι εγω σε αλλο τομεα.
κι εγω με την προσωπικη μου εμπειρια μιλω κοιτα να δεις!! ομως εγω μιλω για κομικ τυπου χιουη λιουη και ντιουη, τα παραμυθια του αντερσεν, το μικρο Σεριφη, το λοχαγο Μαρκ, τετοια... δεν επηρεαστηκα ουτε απο τον Ινδιανο που επικαλουνταν το Μανιτου ουτε απο την περιεργη οικογενεια χωρις γονεις των χιουι λιουι ντιουι ουτε απο τιποτε αλλο.
Εκτός από τα παραμύθια του Άντερσεν τα οποία τα έβρισκα υπερβολικό horror θέμα για τα γούστα μου, όλα τα υπόλοιπα που αναφέρεις τα βιάβαζα και εγώ. Και επειδή πάντα λαχταρούσα το παρελθόν αντί για το μέλλον, αναπτυσσόταν μέσα μου η ιδέα της επιστήμης (φυσική, αστρονομία) δηλαδή επιστήμες που τείνουν να έχουν δυνατότητες κατασκευής μηχανής του χρόνου ώστε να γυρίσω πίσω. Πίσω στον χρόνο για να ζήσω εκεί στον κόσμο που αγαπούσα και θαύμαζα. Φαντάσου δηλαδή για τι επιρρεασμό μιλάμε!! Τα περιοδικά μου άλλαξαν την ζωή κυριολεκτικά. Χωρίς αυτά δεν θα είχα ασχοληθεί με την επιστήμη και τα γράμματα.
αρα σε βοηθησαν να βρεις καποιο κλιση σου αν καταλαβα σωστα;
για τετοιες ιστοριες μιλω οχι για βελζεβουλ, μολωχ κτλ
Έχοντας λατρεία μόνο για τα ελληνικά πράγματα, διάβαζα μόνο "ελληνικά" περιοδικά. Με το "ελληνικά" εννοώ ότι ήταν γραμμένα στην ελληνική γλώσσα (γιατί τότε δεν ήξερα ότι γινόντουσαν μεταφράσεις... νόμιζα ότι όλοι οι παιδικοί μου ήρωες ήταν έλληνες άρα καταλαβαίνεις ότι έπεσα από τα σύννεφα όταν έμαθα την αλήθεια!!!).Έτσι δεν πήγε το μυαλό μου ότι ήταν ξένες λέξεις, από άλλη γλώσσα. Την λέξη "Βελζεβούλ" δεν την ήξερα, δεν την είχα ξανακούσει, έτσι υπέθεσα ότι ήταν μια λέξη από τις χιλιάδες λέξεις της ελληνικής γλώσσας που απλά δεν ήξερα. Όσο για το "Μολώχ", νόμιζα ότι ήταν ορθογραφικό πρόβλημα και ότι εννοούσαν το φυτό "μολώχα",

ένα φυτό δηλαδή που το είχαμε σε αφθονία στον κήπο μας.

Γι' αυτό κοίταζα κάθε φορά το "συννεφάκι" με τα λόγια, να δω πόσο μεγάλο είναι να δω αν χωράει το τελευταίο "α" της μολώχας (

) και ποτέ μου δεν μπόρεσα να καταλάβω γιατι στο καλό αφού πολλές φορές χώραγε αυτοί δεν το έβαζαν!
Αυτό το γεγονός αν και κωμικό, δεν μπορεί να μην επιφέρει στην επιφάνεια και την αλήθεια της άγνοιας μου. Και πιστεύω ότι όλοι έχουν μια τέτοια άγνοια σήμερα. Αφού να σκεφτείς ότι διαβάζουν manga τα πιτσιρίκια (ιαπωνικά περιοδικά) χωρίς να μπορούν να ξεχωρίσουν τις διαφορές. (Τα manga είναι περισσότερο για επιστημονικά μυαλά, παρά για τα παιδιά)
θυμαμαι ομως μια φορα που ειχε πεσει στα χερια μου ενα κομικ για τον αρθουρο και εδειχνε μαγειες και παγανισμους και βλακειες μου χτυπησε καμπανακι, οχι απλως οτι λεει αηδιες αλλα και οτι αυτος που τα γραφει γιατι τα γραφει και δεν ξερει οτι τον διαβαζουν παιδια; φαντασου και ημουν παιδι.
Εγώ δεν ήθελα να διαβάσω για ξένους όπως τον Αρθούρο. Μόνο τα ελληνικά αγαπούσα. Και ήξερα ότι ήταν ξένος γιατί έτυχε να ακούσω την αγγλική προφορά του ονόματος του (Arthur) ΠΡΩΤΑ. Καθαρή σύμπτωση δηλαδή.
εγω παλι διαβαζα τα παντα! ως και τα σαμπουαν. με το να παιρνω και να διαβαζω οτιδηποτε επεφτε στα χερια μου στο τελος διαβασα και πορνο χωρις να το καταλαβω. αλλα οι γονεις μου ηταν πολυ περηφανοι που διαβαζα ασταματητα τα παντα και δε μπηκαν ποτε σε διαδικασια να δουν τι διαβαζω.
οι αγαπημενοι μου συγγραφεις ειναι αθεοι ομως αυτο δε με επηρεαζει απλως με λυπει για αυτους.
προφανως και οι δυο στηριζουμε τη γνωμη μας στη προσωπικη μας εμπειρια. θα ηταν ενδιαφερουσα μια ερευνα που να εδειχνε ποσο επηρεαστηκαν τα παιδια στη μετεπειτα ζωη τους απο τα κομικ και τα παραμυθια που διαβαζαν στο δημοτικο! γιατι εμεις οι δυο στατιστικα ειμαστε αδιαφορες.
Εκπληκτική ιδέα. Να το κάνουμε. Έχω περιέργεια να δω τι σκέφτονται οι άνθρωποι της παθ εποχής (προ ανατολικών θρησκειών εποχής

). Όμως θα είναι λίγο άδικο γιατί όταν ήταν αυτοί παιδιά (aposal, filotas κ.τ.λ μιας και οι περισσότεροι είναι κάπως μεγαλύτερης ηλικίας) δεν υπήρχαν τόσα περιοδικά και επιρροές. Όμως η ιδέα μου αρέσει...
