"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Βρηκα κατι για τον μακαριστο γεροντα και το παραθετω:


ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΕΦΡΑΙΜ Ο ΚΑΤΟΥΝΑΚΙΩΤΗΣ

ΚΟΡΥΦΑΙΑ ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΑΘΩΝΙΚΟΥ ΜΟΝΑΧΙΣΜΟΥ


Τέλη του μηνός Φεβρουαρίου 1998 έπεσεν η υψίκορμος κέδρος της Ερήμου των Κατουνακίων: Ο σύγχρονος ησυχαστής του Άθω. Η ενσάρκωση του Ορθοδόξου, Αγιορειτικού Ησυχασμού. Η ενσάρκωσις της αποταγής και της ξενιτείας, της αδιακρίτου υπακοής και της αδειαλείπτου προσευχής.

Ο αείμνηστος γέρων υπήρξε ο «παθών και μαθών» τα θεία. Υπήρξε μέγας δια την εποχήν μας διδάσκαλος και απλανής οδηγός. Ήτο ο ποιήσας και διδάξας τον Ησυχασμόν, την ξενιτείαν, την υπακοήν, την προσευχήν.
Κατήγετο από το Αμπελοχώρι των Θηβών αλλά ουδέποτε – καθόσον ενθυμούμαι- επισκέφθηκε τους συγγενείς του μετά την μοναχικήν του κουράν. Αληθινής ξενιτείας μαθητής.
Υπετάγη εις τον γέροντα Ιωσήφ τον Σπηλαιώτην από τον οποίον εδιδάχθη τα μυστήρια και τα νοεράς αναβάσεις της εσωτερικής εργασίας και νοεράς προσευχής, εις τον γέροντα της Καλύβης και εις τον κατά σάρκα μοναχόν γενόμενο πατέρα του, τον οποίον υπηρέτησεν υιοπρεπώς. Σκληρά αλλά ολοπρόθυμος υπακοή εις σκληρούς και αυστηρούς γεροντάδες.
Δι αυτήν την υπακοήν είχε ειδικότητα ο παπα-Εφραίμ να ομιλεί, να διδάσκει και να συμβουλεύει. Υπήρξε η υπακοή το ηγαπημένον θέμα του. Καθημερινώς σχεδόν, εις όλους και διʼ όλα είχε την αναφοράν, είχε το μάθημά του: Υπακοή. Και με εκείνον τον εκφραστικώτατον τόνον της στεντορείας φωνής, με εκείνην την πειθώ και πείραν της παλιάς, βιβλικής μορφής, παρέπεμπε και επανήρχετο πλειστάκις, πάντοτε με νέον κύμα δροσερού, ασκητικού ύφους, εις το πεφιλημένον θέμα, εις το γλυκύτατον μάθημα, εις την μοναδικήν υπόθεσιν: την Υπακοήν. Την προϋπόθεσιν της αγίας ταπεινώσεως και της ελεύσεως της Χάριτος του Αγίου Πνεύματος, πάσης καρποφορίας αίτιον, της καθαράς προσευχής την αφορμήν. «Έχεις υπακοήν; Έχεις προσευχήν. Δεν έχεις υπακοήν; Δεν έχεις προσευχήν» έλεγεν αποφθεγματικώς, χωρίς ο λόγος του να επιδέχεται αντίρρησιν. Και δικαίως επέμενεν ο παπα-Εφραίμ. Διότι «υπακοή – κατά τον άγιον Ιωάννην τον Σιναϊτην – σημαίνει να αποθέσωμε την ιδικήν μας διάκρισιν εις την πλουσίαν διάκρισιν του Γέροντος».
Το μονοπάτι προς την ασκητικήν Καλύβην του αειμνήστου και οσίου πατρός Εφραίμ του Κατουνακιώτου εγνώρισε αμετρήτους ψυχάς – λαϊκούς, μοναχούς, ιερείς και επισκόπους – επισκέπτας και επαίτας της πνευματικής ελεημοσύνης. Ήρχοντο ασθενείς. Επέστρεφον θεραπευμένοι. Ήρχοντο βαρυφορτωμένοι. Επέστρεφον ανάλαφροι. Ήρχοντο αδύνατοι. Επέστρεφον δυνατοί.
Ενθυμούμαι τον αείμνηστον Γέροντα πριν ακόμη σχηματισθή η καλή και εκλεκτή του συνοδεία. Όταν ήτο μόνος. Όταν έκανε «το εργόχειρον» των σφραγίδων εις το ταπεινόν του καλύβι. Με ένα ζωστικόν χιλιομπαλωμένον. Με την θεωρίαν και την πρακτικήν αρετήν, καθώς ακριβώς αναπτύσσει ταύτα ο άγιος Ισαάκ ο Σύρος εις τα ησυχαστικά και ασκητικά του…
Ας έχωμε την ευχήν σου, άγιε Γέροντα. Και είθε τον ησυχαστικόν «υπογραμμόν» σου να ακολουθήσει και η αντάξια συνοδεία σου. Αμήν.

ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ
ΙΩΑΝΝΙΚΙΟΣ ΚΟΤΣΩΝΗΣ

ευχαριστω για την καταθεση εμπειριας!!!

ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΕΦΡΑΙΜ ΤΟΥ ΚΑΤΟΥΝΑΚΙΩΤΗ

«Το Πνεύμα το άγιο δεν οράται, αλλά η χάρις του οράται».
***
«Τι εστί γέροντας (δηλ. πνευματικός) μόνο ο διάβολος το ξέρει. Διότι η δύναμίς του καταργείται. Βάζεις μια μετάνοια και πας παντού. Εξομολογείσαι ένα λογισμό και καθαρίζει η ψυχή».
***
«Ο Θεός όλα τα ανέχεται, αλλά τη μαγεία… μακρυά».
***
«Από την υπακοή γεννάται η προσευχή και από την προσευχή η Θεολογία».
***
Επειδή συχνά οι επισκέπτες ρωτούσαν για την οικογένεια και τη σύζυγό τους, τους παρέπεμπε σε πνευματικούς, εγγάμους ή αγάμους, έχοντες πείρα. Χαριτολογούσε λέγοντας: «Βρε παιδί μου, ο ένας η γυναίκα μου, ο άλλος η γυναίκα μου, γυναικολόγο με κάνανε!!».
***
«Εάν ο άνθρωπος συνηθίσει να λέει κάθε μέρα, έστω από λίγο, όσο μπορεί, αλλά κάθε μέρα την ευχή, η καρδιά του σιγά-σιγά γλυκαίνεται και περιμένει πότε θα έρθει εκείνη η ώρα. Και όταν γλυκαθεί η καρδιά, από μόνος του κανείς ζητάει περισσότερο».
***
«Η αμαρτία έχει αποφορά», μια φορά κάθησε δίπλα σε βουδιστή: «Πω! βρώμα που αισθάνθηκα» έλεγε κάνοντας τον χειρότερο μορφασμό.
***
«Αν φοβάσαι, έχεις θέλημα μέσα σου. Έχεις θέλημα».
***
Η υπακοή φέρει τον άνθρωπο όχι μόνο σε απάθεια σώματος, αλλά και πνευματική».
***
«Αν ζητάτε ένα πράγμα από τον Γέροντα, προδιαθέσατε τον λογισμό σας. εάν μεν σας ακούσει, “να ʽναι ευλογημένο”, εάν δεν σας ακούσει, πάλι “να ʽναι ευλογημένο”. Mην προδιαθέτετε τον λογισμό σας ότι θα σας ακούσει ο Γέροντας και αν κατόπιν δεν σας ακούσει, και θα σκουντουφλιάσετε».
***
«Έκανες υπακοή, θα πας στον παράδεισο, δεν έκανες υπακοή, δεν πάει να κάνεις νοερά προσευχή, δεν πάει να μεταλαμβάνεις… προορίζεσαι για την κόλαση».
***
«Γιʼ αυτό λέω ότι, όπου κι αν ευρεθεί ο άνθρωπος, να μην απελπίζεται. Να μην τα χάνει, να μην τα σαστίζει. Για τον άλφα ή βήτα λόγο, ο Θεός γνωρίζει, σε δοκιμάζει. Σε δοκιμάζει: Μπορείς να κρατήσεις αυτήν τη θλίψη; Μπορώ. Θα σου δώσει χάρισμα. Δεν μπορείς; Κι αυτό που σου δωσα, θα το αφαιρέσω. Εγώ δεν θέλω δειλούς ανθρώπους. Δειλός άνθρωπος δεν αξίζει τίποτες. Ενώ ο τολμηρός πάντα βγαίνει νικητής».
***
«Θα κάνεις υπομονή στα δικά σου πάθη, θα κάνεις και στα δικά μου. Έτσι θα γίνεις άγιος».
***
«Το κομποσχοινάκι είναι θαυματουργό!».
***
«Και στην κόλαση να πάω δεν φοβάμαι, αρκεί την ευχή να λέω».
***
-Παιδί μου, είπε ο Γέροντας σε κάποιον, πες την ευχή.
-Μα λέω και δεν καταλαμβάνω τίποτες.
-Δεν καταλαμβάνεις εσύ, αλλά ο διάβολος καταλαμβάνει και φεύγει.
***
«Ο Θεός μας δοκιμάζει καμιά φορά να μας ξυπνήσει, να πούμε. Σου στέλνει έναν πειρασμό ο Θεός, ο Θεός θέλει να σε ξυπνήσει, μην κοιμάσαι. μην κοιμάσαι, λέγε την ευχούλα».
***
«Η νοερά προσευχή ολίγον κατʼ ολίγον φέρνει τον άνθρωπο εις την πρώτην χάρη του βαπτίσματος».
***
«Δεν σε κατηγορώ ότι έκανες αμαρτίες πολλές και σοβαρές, όχι, άνθρωπος είσαι. Σε κατηγορώ, γιατί δεν εξομολογείσαι. Αυτό σε κατηγορώ. Έπεσες; Στον πνευματικό. Έπεσες; Στον πνευματικό, όλα στον πνευματικό. Και η οσία Μαρία, πρώτα εξομολογήθηκε».
***
«Η θεία χάρις μία είναι, αλλά κατά το μέτρον του καθενός εμφανίζεται, εργάζεται, οράται, ναι, οράται! Αχ, και πόσον σκιρτάει μέσα σου όταν βλέπεις αυτή την θεία χάρη! “Εγώ είπα, θεοί εστέ και υιοί Υψίστου πάντες” (Ψαλμ. 81,6).
***
«Όταν έρθει η χάρις ξεχνάς και τις θλίψεις και τα βάσανα, χαλάλι να γίνουν όλα. Όταν έρθει η λύπη, ξεχνάς τη χάρη και λες, αμάν, ο Θεός μʼ εγκατέλειψε, ούτε να προσευχηθώ τίποτε, πάει, ο Θεός μʼ εγκατέλειψε, τρόπον τινά, μʼ έχει για την κόλαση. Όταν γυρίσεις απʼ την άλλη πλευρά, ξεχνάς τα πρώτα. γυρίζεις στα πρώτα, ξεχνάς τα δεύτερα. Έτσι είναι. Ε, αυτό, γυμνάζεται ο άνθρωπος στην ταπείνωση. “Ουχί εγώ, αλλά η χάρις η συν εμοί”, όπως έλεγε και ο Απόστολος (Αʼ Κορ. 15,10). Γυμνάζεται ο άνθρωπος στην ταπείνωση».
***
«Η χάρις διατηρείται με την ταπείνωση και την ευχαριστία εις τον Θεό».
***
«Εάν θελήσεις να δημοσιεύσεις λάθη άλλων ανθρώπων, τότε πως θα διαβάσουμε το “άφες αυτοίς”;».
***
«Αφού λες ότι αγαπάς τον Θεόν, περίμενε το δείγμα της αγάπης Του, δηλαδή τον Σταυρόν Του. Αυτό θα σου δώσει σε αυτήν την ζωήν, αυτό το δώρο, το οποίον είναι η αγάπη Του. Από εκεί καταλαμβάνεις ότι ο Θεός σε αγαπάει. από τας θλίψεις που σου δίδει».
***
«Εν ημέρα Κρίσεως ό,τι έχει ο καθένας, δηλαδή ό,τι υπέφερε σε αυτήν την ζωήν διά τον Χριστόν, αυτό και θα δείξει».
***
«Μη νομίζεις ότι μάρτυρες είναι εκείνοι μόνον που τους έκοψαν το κεφάλι μία φορά, επειδή δεν αρνήθηκαν τον Χριστόν. Είναι και άλλοι, που δεν αρνούνται την αρετήν, την υπομονήν.
Οι πρώτοι μάρτυρες μίαν φοράν εμαρτύρησαν, ενώ οι δεύτεροι κάθε λίγο μαρτυρούν».
***

«Ο κάθε άνθρωπος, είτε άγιος είναι ή αμαρτωλός, κατά το μέτρον του αισθάνεται την χάριν. Η Θεία Γραφή είναι ωκεανός, και όταν κανείς την διαβάζει κατά το μέτρον του την αισθάνεται».
***
«Όταν ένας άνθρωπος είναι καθαρός, τα μάγια δεν πιάνουν: Και καθαρός εννοώ όταν λειτουργείται, όταν εξομολογείται, όταν μεταλαμβάνει συχνά».
***
«Όταν ακούεις πόνον, προσεύχου γιʼ αυτόν που πονάει: Όχι ο Θεός να τον απαλλάξει από τον πόνον, αλλά υπομονήν να του δώσει. Γιατί μέσα στον πόνον βρίσκεται ο Θεός».
***
Ευχές του Γέροντα σε μελλονύμφους, πνευματικά του παιδιά:
Μαζί θα προσευχόσαστε.
Μαζί θα νηστεύετε
Μαζί θα κοινωνάτε
Μαζύ παντού, εν παντί και πάντοτε.
Τα πάντα γνωστά να είναι μεταξύ σας. Όχι κρυφά, αλλά φανερά έως ελάχιστον.
Ο εις να σέβεται και να τιμά τους γονείς του άλλου ως τους ιδίους γονείς του.
***
Μα πότε θα έλθει η ευλογημένη εκείνη ημέρα; Η μεγάλη και επιφανής, που όλοι μαζί, Άγγελοι και άνθρωποι, θα ενωθούν εις δοξολογίαν Θεού;
Μέσα στο αιώνιον και γλυκύτατον και ανεκδιήγητον φως;
Μέσα στην αιώνιον χαρά;
Ω! Τι αιώνιος χαρά περιμένει τους Χριστιανούς!
Ω! Έρωτας του γλυκυτάτου και ωραιοτάτου Ιησού!
Ω! Βασιλική ερωτική μέθη!
Ω! Αθάνατος ψυχή!
Τι έχεις να κληρονομήσεις! Τιέχεις να απολαύσεις!
Τι σου έχει ετοιμάσει ο γλυκύτατος Νυμφίος σου Ιησούς!
Ένα θα γίνεις με Αυτόν
«και ο αγιάζων και οι αγιαζόμενοι εξ ενός πάντες (Εβρ. 2,11).



Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης, Εκδόσεις Ι. Ησυχαστηρίου «Άγιος Εφραίμ» Κατουνάκια Αγίου Όρους.

Δεν είχα την τύχη να τον γνωρίσω αλλά η φωτογραφία της μορφής του όταν την είδα, ήταν σαν να με κοιτούσε ...η συνείδησή μου και μου έλεγε αυστηρά μα και με αγάπη "τι κάνεις;"
Επρόκειτο για βιβλική μορφή, αν μη τι άλλο!
Νομίζω πως είχε την πιο επιβλητική μορφή απ' όλους τους σύγχρονες Άγιους Γέροντες.
(Ας ανεβάσει κάποιος μια φωτογραφία του αν θέλει και μπορεί).
Την ευχή του να έχουμε.

Η δε φωνή του (το site http://www.pigizois.gr έχει κάποιες ομιλίες του!!) και η γλώσσα που χρησιμοποιεί είναι σα να προέρχονται από την Παλαιά Διαθήκη...

8O

o γερο Ιωβ ειναι ο Πατερας του

Ηλία εκτός τον Εφραίμ και τον Γέρο Αρσένιο τον Σπηλαιώτη ξέρεις ποιοι είναι οι άλλοι και αν υπάρχει κάποιος από αυτούς εν ζωή;

filtor έγραψε:Ηλία εκτός τον Εφραίμ και τον Γέρο Αρσένιο τον Σπηλαιώτη ξέρεις ποιοι είναι οι άλλοι και αν υπάρχει κάποιος από αυτούς εν ζωή;

απο καποια συνοδεια λες;

Γενικώς τα ...έκανα σαλάτα!