Ο μακαριστός γέρων Εφραίμ Κατουνακιώτης

[smarios]

Ο ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΣ ΓΕΡΩΝ ΕΦΡΑΙΜ ΚΑΤΟΥΝΑΚΙΩΤΗΣ

Ό βίος του φανέρωνε το απλανή ορθόδοξο εκκλησιαστικό φρόνημα



Ό παπα- Εφραιμ Κατουνακιώτης γεννήθηκε το 1912 στο Αμπελοχώρι Θηβών. Ό πατέρας του ονομάζονταν Ιωάννης Παπανικήτας και ή μητέρα του Βικτορία. Ό Γέροντας είχε σαν κοσμικός το όνομα Ευάγγελος. Τελείωσε το Γυμνάσιο αλλά ή Χάρις του Θεού έκλεινε στον Ευάγγελο τις κοσμικές θύρες της αποκατάστασης. Στην Θήβα, όπου είχε μετακομίσει ή οικογένεια του, ό Ευάγγελος γνώρισε τους γεροντάδες του τον 'Εφραίμ και τον Νικηφόρο.

Ή ζωή του Ευάγγελου ήταν καλογερική. Αγωνίζονταν πνευματικά με την ευχή του Ιησού, τις μετάνοιες, την νηστεία και κυρίως με την υπακοή. Ή μητέρα του αξιώθηκε να λάβει πληροφορία από τον Όσιο Εφραίμ τον Σύρο ότι το θέλημα του υιού της να γίνει μοναχός ήταν και θέλημα Θεού και πώς ό Ευάγγελος θα τιμήσει την μοναχική ζωή.

Την 14η Σεπτεμβρίου 1933 ό Ευάγγελος άφησε τον κόσμο ήλθε στην έρημο του Αγίου Όρους στα Κατουνάκια, στο ησυχαστήριο του Όσιου Εφραίμ του Σύρου και έβαλε μετάνοια στην συνοδεία των Γεροντάδων Εφραίμ και Νικηφόρου. Μετά την δοκιμασία του έκάρη μικρόσχημος μοναχός με το όνομα Λογγίνος. Το 1935 έγινε μεγαλόσχημος μοναχός από τον Γέροντα του Νικηφόρο και έλαβε το όνομα Εφραιμ. Τον επόμενο χρόνο χειροτονήθηκε Ιερέας.

Ό παπα-Εφραίμ αξιώθηκε και γνώρισε τον πρύτανη της ησυχαστικής ζωής τον διορατικό, προορατικό και άγιο Γέροντα Ιωσήφ τον Ησυχαστή (1898 -1959) και συνδέθηκε πνευματικά μαζί του με την ευλογία του Γέροντα του Νικηφόρου. Ό Γέροντας Ιωσήφ με την σειρά του είχε διδαχθεί την απλανή πνευματική ζωή από τους περίφημους ησυχαστές μοναχό Καλλίνικο και Ιερομόναχο Δανιήλ. Επομένως ό παπα-Εφραίμ μας διδάσκει την επίμονη αναζήτηση για την πνευματική ζωή και την ανεύρεση απλανούς πνευματικού οδηγού, πού θα είναι «Εκδόσεις ακριβής της ορθοδόξου πίστεως». Ό απλανής πνευματικός βλέπει τις δαιμονικές πλάτες και με τα κατάλληλα πνευματικά φάρμακα οδηγεί τα πνευματικά παιδιά του στον Παράδεισο.

Με αφορμή την υπακοή του παπα-Εφραιμ στον άγιο γέροντα Ιωσήφ τον Ησυχαστή θέτουμε τον προβληματισμό μήπως όσοι σήμερα κληρικοί και λαϊκοί αγωνίζονται για τον δήθεν εκσυγχρονισμό της Εκκλησίας, για την «λειτουργική αναγέννηση», για τον οικουμενισμό, για τον συνδυασμό εξομολογήσεως και ψυχιατρικής η όσοι κάνουν ταξίδια αναψυχής και ανταλλάσσουν φιλοφρονήσεις με ανθρώπους του Πάπα στο Βατικανό δείχνουν ότι δεν βρήκαν ή δεν θέλησαν να αναζητήσουν πνευματικούς Πατέρες με τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος και επομένως δεν βιώνουν την υπακοή όπως την διδάσκουν οι Άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας.
Μήπως «θεολογούν» με βάση τον εγωισμό τους και δεν γνωρίζουν την κοπή του θελήματος, πού κάνει τους υποτακτικούς δοχεία του Αγίου Πνεύματος; Μήπως αναζήτησαν πνευματικό, για να τους αναβιβάσει σε κοσμικά ή εκκλησιαστικά αξιώματα και όχι, για να τους οδηγήσει στον Παράδεισο;

Ό μακαριστός παπα-Εφραίμ διαχώρισε την γνήσια υπακοή από την αρρωστημένη όταν συμβούλευσε κοινοβιάτη μοναχό να κάνει υπακοή στον Γέροντα του όχι σαν ζώο αλλά από αγάπη και ζήλο Θεού.

Ό άγιος Γέροντας Ιωσήφ ό Ησυχαστής έδωσε ένα πρόγραμμα ησυχαστικής ζωής στον παπα-Εφραίμ, για να καλλιεργεί την ευχή «Κύριε Ιησού Χριστέ, υιέ του Θεού, ελέησαν με», να έχει φυλακή των αισθήσεων και τον οδήγησε στην κάθαρση της καρδίας καί τον θείο φωτισμό.
Άραγε οι σύγχρονοι εισηγητές του εκσυγχρονισμού στην Εκκλησία ή του οικουμενισμού καλλιέργησαν την ευχή σε τέτοιο σημείο καί άραγε ομολόγησαν ότι είπε ό παπα-Εφραίμ στον Γέροντα Ιωσήφ πως εξαιτίας της υπακοής και της ευχής έτρεχαν ποτάμι τα δάκρυα του και πώς καίγονταν ή καρδιά του για τον Χριστό; Άραγε στα οίκουμενιστικά συνέδρια τηρείται φυλακή των αισθήσεων, όταν υπάρχουν χορευτικά θεάματα;

Ό παπα-Εφραίμ με την ευλογία του Γέροντος Ιωσήφ εντρύφησε στην «Φιλοκαλία των Ιερών Νηπτικών» και ελάμβανε τις συμβουλές των Νηπτικών Πατέρων για τον αγώνα του. Δεν διάβαζε ούτε βιβλία ψυχιατρικής, ούτε «κουλτουριάρικα» αναγνώσματα δια πνευματικές επιδείξεις στα σαλόνια, ούτε είχε τον φόβο μήπως τον αποκαλέσουν οι κοσμικοί κύκλοι «φονταμενταλιστή».
Άλλωστε και ό μακαριστός γέροντας Παΐσιος ό Αγιορείτης θεωρούσε τα βιβλία αυτά ανούσια, πού στερούν τον πολύτιμο χρόνο μας και πολλά από αυτά όταν του δωρίθηκαν τον ζέσταναν στο τζάκι τις κρύες νύχτες του χειμώνα.

Το 1973 έκοιμήθη ό Ιερομόναχος Νικηφόρος ό Γέροντας του παπα-Εφραίμ. Ό Γέροντας μετά το 1980 είχε συγκροτήσει συνοδεία και τήρησε την εντολή του Γέροντος Ιωσήφ να αποκτήσει συνοδεία μετά τον θάνατο του παπα-Νικηφόρου. Επομένως ό παπα-Εφραίμ πρώτα έφθασε στην κάθαρση και κατόπιν έγινε ό ίδιος Γέροντας. 'Η πράξη αυτή ας γίνει οδηγός σε επίδοξους αυτοανακηρυχθέντες πνευματικούς «Γεροντάδες», πού δεν γνωρίζει ή αριστερά τι ποιεί ή δεξιά.
Ό παπα-Εφραίμ πολέμησε τον μεγάλο εχθρό της πνευματικής ζωής την κενοδοξία. Οι θυσίες του γίνονταν για τον Χριστό καί όχι για προσδοκώμενο έπαινο από τους ανθρώπους.

Κάποτε ένας νέος ζήτησε από καλογέρι του παπα-Εφραίμ μία είκονίτσα από το κελί του Γέροντα. Ό μοναχός πήρε ευλογία από τον παπα-Εφραίμ να την δώσει και μόλις ο νέος άρχισε να σκέφτεται πονηρά και με τον λογισμό, πώς θα κάνει επίδειξη στην πόλη του με την είκονίτσα, πού θα του έδινε ό παπα-Εφραίμ, ό μακαριστός άγιος γέροντας πήρε πληροφορία από τον Θεό και έδωσε εντολή να μη δοθεί το εικονάκι Άραγε πολεμούν οι εκσυγχρονιστές της εκκλησιαστικής ζωής ή οι οικουμενιστές το πάθος της κενοδοξίας; Μήπως φιλοδοξούν με τον εκσυγχρονισμό ή τον οικουμενισμό να αφήσουν «εποχή» και όνομα εκκλησιαστικού «αναμορφωτή»;

Ή θ. Λειτουργία για τον παπα-Εφραίμ ήταν συγκλονιστικό και βιωματικό γεγονός. Είχε εκμυστιρευθεί σε Ιερομόναχο πνευματικό φίλο του ότι από την πρώτη θεία Λειτουργία πού τέλεσε, έβλεπε αισθητά την Χάρη του Θεού να μεταβάλλει τα. θεία δώρα. Μάλιστα, μετά τον καθαγιασμό των τιμίων δώρων, έβλεπε τον ίδιο τον Χριστό μέσα στο δισκάριο και ήταν αδύνατον να. συγκρατήσει τα δάκρυα του, όταν έφθανε στο τεμαχισμό του Σώματος του Χριστού. Έβρεχε με τα δάκρυα του το αντιμήνσιο κατά την θεία Λειτουργία και έβλεπε δεξιά και αριστερά τους αγγέλους να συλλειτουργούν.

Όμως ό παπα-Εφραίμ δεν αναφέρθηκε ποτέ σε «λειτουργική αναγέννηση» και μάλιστα ζητούσε σε κοινοβιάτες, πού βρίσκονταν στα εξωτερικά διακονήματα να μη παραλείπουν το ψαλτήρι.
Μήπως, όσοι θέλουν την «λειτουργική αναγέννηση» θα ήταν καλό να φθάσουν στα πνευματικά μέτρα του παπα-Εφραίμ και αφού γίνουν θεοφόροι, να δοκιμάσουν να προτείνουν τις λύσεις τους;

Ό παπα- Εφραίμ ήταν κοσμημένος με το διορατικό χάρισμα και έβλεπε την πνευματική κατάσταση κάθε κληρικού ή μοναχού και έδιδε τα κατάλληλα πνευματικά φάρμακα για την πρόοδο στην πνευματική ζωή.

Ή Χάρις του Θεού είχε κοσμήσει τον παπα- Εφραίμ και με το προορατικό χάρισμα, γι 'αυτό και έβλεπε καταστάσεις πού έρχονταν (όπως ό σεισμός του 1977 στην Θεσσαλονίκη), αλλά και πολλές φορές είχε προσφωνήσει λαϊκούς ακόμα και μικρά παιδιά με τα ονόματα πού έλαβαν μετά από χρόνια στην μοναχική τους κούρα. Μάλιστα, κάποιος φοιτητής έστειλε μία περιληπτική και χωρίς λεπτομέρειες επιστολή στον μακαριστό Γέροντα και έλαβε απάντηση από τον παπα-Εφραίμ, πού του περιέγραφε με λεπτομέρειες την πνευματική του κατάσταση ακόμα και κατασταθείς στον χώρο πού διέμενε ό φοιτητής χωρίς αυτός να τίς έχει προαναφέρει.

Κάποτε άγνωστοι μεταξύ τους κληρικοί συναντήθηκαν στον δρόμο για τα Κατουνάκια και όταν έφτασαν στον παπα-Εφραίμ, ό μακαριστός άγιος Γέροντας άρχισε να επιπλήττει έναν από τους κληρικούς, πώς δεν είναι παπάς αλλά μασόνος, πού έβαλε ράσο, για να κατασκοπεύει το Αγιον Όρος. Ό μασόνος παραδέχτηκε την ραδιουργία του.

Άραγε, μπορούν σήμερα οι εκσυγχρονιστές του εκκλησιαστικού βίου μας οίκουμενιστές ως ό παπα-Εφραίμ ό Κατουνακιώτης να προειδούν την χαρά, πού θα έχουν οι μασόνοι και οι άνθρωποι της «Νέας Εποχής» κάθε φορά πού θα αλλοιώνεται το ορθόδοξο φρόνημα είτε στα πλαίσια του οικουμενισμού, είτε στους ψευδοδιαλόγους με τους Παπικούς και τις ψευδοενώσεις με τους μονοφυσίτες είτε στην αλλοίωση της θείας Λειτουργίας στα πλαίσια της «λειτουργικής αναγέννησης»;


Ό παπα-Εφραίμ έζησε εμπειρίες, πού μόνο οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί μπορούν να ζήσουν, μακριά από παπικές ή προτεσταντικές πλάνες.

Κάποτε ένας ηγούμενος, δύο θεολόγοι και ένας φοιτητής ζήτησαν από τον παπα-Εφραίμ να τους εξηγήσει την ευωδιά των αγίων λειψάνων. Ό Γέροντας έσκυψε το κεφάλι του στο μέρος της καρδιάς και προσεύχονταν. Ό τόπος γέμισε ευωδιά και ό παπα-Εφραίμ τους είπε πώς επειδή δεν μπορούσε ό ίδιος να το εξηγήσει παρακάλεσε τον Θεό να απαντήσει στους συνομιλητές.

Μπορούν άραγε όσοι πηγαίνουν σε διάλογους με τον Πάπα ή σε συνέδρια οίκουμενιστικά να μιλήσουν με το πρακτικό παράδειγμα της αγιότητας και όχι με ορθολογιστικά επιχειρήματα;

Ό παπα-Εφραίμ αισθάνονταν τις αμαρτίες σαν δυσοσμία. Κάποιος επίσκοπος μέσω τρίτου ρώτησε τον μακαριστό άγιο Γέροντα για τον οικουμενισμό. Ό Γέροντας έκανε προσευχή, για να τον πληροφορήσει ό Θεός και τότε ξεχύθηκε μία δυσωδία με γεύση ξινή, αλμυρή και πικρή, πού τον γέμισε με αποτροπιασμό.

Άραγε, μπορούν να αναρωτηθούν όσοι λαμβάνουν μέρος σε οίκουμενιστικά συνέδρια τι θα ένοιωθε αν ήταν παρών ό μακαριστός Γέροντας;

Ή παρακαταθήκη του μακαριστού παπα-Εφραίμ για την ενότητα των Ορθοδόξων ήταν σαφής «Το σχίσμα εύκολα γίνεται, ή ένωση είναι δύσκολος».

Άραγε, πόσο απήχηση έχουν σήμερα τα λόγια ενός θεοφόρου σύγχρονου Πατρός;

Ό παπα-Εφραίμ αναδείχθηκες με την Χάρη του Θεού και πρακτικός οδηγός στην ποιμαντική του γάμου και της οικογενείας, γιατί βοήθησε πολλούς νέους να καταλήξουν στον γάμο χωρίς να τους πιέσει γι' αυτό αλλά και οι επιστολές του, πού σώζονται, αποτελούν πνευματική παρακαταθήκη και «σχολή γονέων» χωρίς ψυχολογικές και φιλοσοφικές θεωρίες για τις αγωνιζόμενες πνευματικά οικογένειες.

Το 1996 ό παπα-Εφραίμ έπαθε εγκεφαλικό επεισόδιο και έπεσε σε ακινησία. Δεν γόγγυσε καθόλου αλλά δοξολογούσε τον Θεό. Μας αφήνει το άγιο παράδειγμα του για την αντιμετώπιση των ασθενειών.

Στις 14/27 Φεβρουαρίου 1998 ό παπα- Εφραίμ Κατουνακιώτης ό θρύλος του 'Αγίου Όρους παρέδωσε την αγιασμένη ψυχή του στα χέρια του Δημιουργού του, πού υπηρέτησε από την νεότητα του.

Λέγουν πώς κάποτε ρωτήσανε έναν υπερήλικα, πού ζούσε τον 19ο αιώνα, να πει το συγκλονιστικότερο γεγονός στην ζωή του. Ό υπερήλικας απάντησε ότι όταν ήταν μικρός είδε και άκουσε τον Άγιο Κοσμά τον Αιτωλό.

Και ή δική μας γενιά αξιώθηκε να γνωρίσει τα εύοσμα άνθη του Αθωνικού Μοναχισμού, τον Γέροντα Παίσιο και τον παπα-Εφραίμ τον Κατουνακιώτη, πού μας καλούν να ακολουθήσουμε την ζωή τους.

Ε.Κ Πηγές:
1. «Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης», Έκδοση Ιερού Ησυχαστηρίου Όσιου Εφραίμ, Κατουνάκια 'Αγίου Όρους.
2. ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΙΩΣΗΦ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΝΟΥ «Ό Χαρισματούχος Υποτακτικός Γέροντας Εφραίμ ο Κατουνακιώτης», Έκδοση Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου Άγιου Όρους.
3. Περιοδικό «Όσιος Γρηγόριος» Τεΰχος 25, "Εκδοση Ιεράς Μονής Όσιου Γρηγορίου Αγίου Όρους.
ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ ΜΑΡΤΙΟΣ 2005

[Misha]

Ας εχουμε την αγια ευχη του...


Θυμαμαι με πολλη συγκινηση το κελλακι του στα ευλογημενα Κατουνακια...


Ενας ενας οι μεγαλοι πατερες μας εφυγαν αφηνοντας μας ορφανους....

[orer]

ΝΑΙ ΤΟΝ ΓΝΩΡΙΣΑ.

ΣΗΜΕΡΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΟ ΚΕΛΛΙ ΣΤΑ ΚΑΝΤΟΥΝΑΚΙΑ ΠΟΥ ΖΟΥΝ ΟΙ ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΟΙ ΤΟΥ
ΠΑΤΗΡ-ΙΩΣΗΦ(ΓΕΡΟΝΤΑΣ) , ΠΑΠΑ-ΕΦΡΑΙΜ Ο ΝΕΟΣ(ΣΥΧΡΟΝΟΣ ΑΣΚΗΤΗΣ) , ΠΑΤΗΡ-ΠΡΟΚΟΠΙΟΣ(ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΟΣ), ΚΑΙ ΠΑΤΗΡ-ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗ ΜΕΓΙΣΤΗ ΛΑΥΡΑ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ.

ΕΧΕΙ ΗΔΗ ΓΙΝΕΙ ΕΚΤΑΦΗ ΤΩΝ "ΤΙΜΙΩΝ" ΛΕΙΨΑΝΩΝ ΤΟΥ ΚΑΙ ΣΥΝΗΣΤΩ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΒΡΕΘΟΥΝ ΣΤΟ ΟΡΟΣ ΝΑ ΠΑΝΕ ΝΑ ΤΑ ΑΣΠΑΣΤΟΥΝ ΣΤΟ ΚΕΛΛΑΚΙ ΤΟΥ , ΘΑ ΠΑΡΟΥΝ ΜΕΓΑΛΗ ΕΥΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΧΑΡΑ.

ΑΚΟΜΑ ΣΥΝΗΣΤΩ ΝΑ ΑΓΟΡΑΣΕΤΑΙ ΘΥΜΙΑΜΑ ΧΕΙΡΟΠΟΙΗΤΟ ΑΠΟ ΤΟ ΚΕΛΛΙ ΤΟΥ-ΤΟ ΦΤΙΑΧΝΟΥΝ ΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ-
ΚΟΜΠΟΣΧΟΙΝΙΑ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ
ΕΝΑ ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΟ ΦΩΤΙΣΤΙΚΟ ΔΩΜΑΤΙΟΥ ΣΕ ΣΧΗΜΑ ΣΤΑΥΡΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΝΥΧΤΑ(ΤΙΜΑΤΑΙ 6000ΔΡΧ)

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

[Iosif]

Εάν είστε καλά παιδιά, και εάν το θέλετε, θα σας διηγηθώ ( αργότερα ) ένα ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΘΑΥΜΑ που έκανε ( όταν ζούσε ) ο Χαρισματούχος Ιερομόναχος Εφραίμ.
Το θαύμα διηγήθηκε σε εμένα προσωπικά, ο ίδιος ο άνθρωπος στον οποίον συνέβηκε.
Φυσικά ο Γέροντας είχε κάνει και πάρα πολλά άλλα θαύματα.

[DOMINIQUE]

Είμαστε όλοι καλά παιδιά και θέλουμε να μας διηγηθείς το θαύμα για να γίνουμε ακόμη καλύτερα

[Iosif]

Προς δόξαν τού Θεού, μεταφέρω το θαύμα που έκανε ζωντανός ο Χαρισματούχος Αγιορείτης Ιερομόναχος Εφραίμ ο Κατουνακιώτης.
Και αυτό το θαύμα, όπως και αμέτρητα άλλα θαύματα, δείχνουν καθαρά ότι μέσα στην Ορθόδοξη Χριστιανική Εκκλησία, υπάρχει η ΠΛΗΡΗΣ Χάρις ( Δωρεά ) τού Θεού.

Ένας ενήλικας Ιταλός Ρωμαιοκαθολικός, γνώρισε την Ορθόδοξη Εκκλησία μέσα στην Ιταλία. Για μερικά συνεχόμενα χρόνια, ο Ιταλός αυτός έδειξε έντονο ενδιαφέρον, για να πληροφορηθεί πολλές λεπτομέρειες σχετικά με την πίστη και την ζωή τής Ορθοδόξου Εκκλησίας.
Όταν πλέον ο Ιταλός είχε πεισθεί, ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία έχει την ΚΑΘΑΡΟΤΑΤΗ ΑΛΗΘΕΙΑ και την ΠΛΗΡΟΤΗΤΑ τής Χάριτος τού Θεού, τότε ο άνθρωπος αυτός ζήτησε μόνος του και επίμονα να γίνει Ορθόδοξος Χριστιανός.
Σύμφωνα με το σαφές και επίμονο θέλημα τού ανθρώπου αυτού, ακολουθήθηκε όλη η κανονική προβλεπόμενη Ορθόδοξη διαδικασία, και ο Ιταλός έγινε πλήρως Ορθόδοξος Χριστιανός.
Όταν πλέον ο άνθρωπος ήταν Ορθόδοξος απλός ( λαϊκός ) πιστός, επιθύμησε να πάει για προσκύνημα στο Άγιο Όρος. Συνεννοήθηκε με ένα άλλο Έλληνα Ορθόδοξο πιστό, και πήγαν και οι δύο στο Άγιο Όρος.
Πεζοπορώντας και οι δύο μέσα στο Άγιο Όρος, βρέθηκαν προς τα μέρη τών Κατουνακίων. Εκεί κουράσθηκαν, και εκάθησαν κάπου έξω, για να ξεκουραστούν.
Ξαφνικά βλέπουν να πλησιάζει προς το μέρος τους, με έντονα ζωντανό περπάτημα, κάποιος Μοναχός, τον οποίον έβλεπαν για ΠΡΩΤΗ φορά. Φυσικά και αυτός ο Μοναχός, τούς έβλεπε για ΠΡΩΤΗ φορά.
Ο Μοναχός στάθηκε απέναντι από τον Ιταλό ( που ήταν ΑΠΛΟΣ ΛΑΪΚΟΣ ), και ΕΒΑΛΕ ΜΕΤΑΝΟΙΑ ( ο Μοναχός ) ΜΟΝΟ στον Ιταλό.
Μετά ο Μοναχός είπε : «Δεν έβαλα μετάνοια σε λαϊκό. Έβαλα μετάνοια ΣΕ ΙΕΡΕΑ».
Λίγα χρόνια μετά, ο Ιταλός εκείνος έγινε Ορθόδοξος Ιερέας, και σήμερα διακονεί σαν Ιερέας την Ορθοδοξία στην Ιταλία.
Ο Αγιορείτης εκείνος Μοναχός, που έδειξε το ξεκάθαρο προορατικό Χάρισμα τού Θεού, ήταν ο Ιερομόναχος Γέροντας Εφραίμ ο Κατουνακιώτης.
Αυτό το θαυμαστό γεγονός, μού το διηγήθηκε συγκινημένος ο ίδιος ο Ιταλός Ορθόδοξος Ιερέας.

[Misha]

την ευχη του να εχουμε φιλε Ιωσηφ!!!!

ευχαριστουμε για την καταθεση της εμπειρίας....

μερικα πραγματα απο τους γερονταδες αυτους δεν λεγονται με λογια...

τα μάτια του γέροντα ήταν αετίσια....εβλεπαν τοσο καθαρά...

μακαρι να αξιωθουμε να τον ξαναδουμε εκει ψηλά...έστω κι απο μακριά...

[Iosif]

Συμπληρώνω κάτι που είπε ο Χαρισματούχος Γέροντας Εφραίμ, σε ένα Αγιορείτικο Μοναστήρι, στο οποίο τότε παρευρισκόμουν και εγώ.
Τα επόμενα λόγια, τα άκουσα με τα αυτιά μου, από τον ίδιο τον Χαρισματούχο Γέροντα.

Είπε ο Γέροντας ( τα σχόλια στις παρενθέσεις, είναι δικά μου ) :
Όταν ήμουν νέος Μοναχός, μία μέρα ΕΠΙΣΚΕΦΤΗΚΑ την ΚΟΛΑΣΗ. Από όσα ( εννοείται, άσχημα ) είδα μέσα στην κόλαση, αποφάσισα μετά ΝΑ ΑΛΛΑΞΩ ζωή ( εννοείται, και να γίνω προσεκτικότερος ).

Ο Γέροντας, δεν είπε καθόλου άλλες λεπτομέρειες, σχετικά με αυτό το συγκλονιστικό γεγονός.

[Misha]

Συμπληρώνω κάτι που είπε ο Χαρισματούχος Γέροντας Εφραίμ, σε ένα Αγιορείτικο Μοναστήρι, στο οποίο τότε παρευρισκόμουν και εγώ.

Είπε ο Γέροντας ( τα σχόλια στις παρενθέσεις, είναι δικά μου ) :
Όταν ήμουν νέος Μοναχός, μία μέρα ΕΠΙΣΚΕΦΤΗΚΑ την ΚΟΛΑΣΗ. Από όσα ( εννοείται, άσχημα ) είδα μέσα στην κόλαση, αποφάσισα μετά ΝΑ ΑΛΛΑΞΩ ζωή ( εννοείται, και να γίνω προσεκτικότερος ).

Ο Γέροντας, δεν είπε καθόλου άλλες λεπτομέρειες, σχετικά με αυτό το συγκλονιστικό γεγονός.

τον γνώρισες τον Γέροντα,φίλε Ιωσήφ;;;

Δόξα τω Θεώ!!!!!!

είχε σε πολύ μεγάλο βαθμό το χαρισμα των δακρύων...περισσότερο από καθε άλλον σύγχρονο...σε αυτό το χαροποιον πένθος έμοιαζε πολυ με το αγιο Συμεων τον Νέο Θεολογο

έλεγε πως με το που ξεκινουσε η λειτουργία:"Ευλογημένη η Βασιλεία..." έτρεχαν ποτάμι τα δάκρυα....

και πάντα έκλαιγε στη λειτουργία...

είχε το χάρισμα να κλαιει επί ωρες ,συνεχως και σε καθημερινη βάση
για τον εαυτό του και για όλο τον κόσμο...

"ταις των δακρύων του ροαις της ερήμου το άγονον εγεώργησε και τοις εκ βάθους στεναγμοίς εις εκατον τους πονους εκαρποφόρησεν και γέγονε φωστήρ τη οικουμένη λάμπων τοις θαύμασιν...."


μ έπιασε μια νοσταλγία τώρα που μου τον θύμισες...

[Iosif]

Είπε επίσης ο Χαρισματούχος Γέροντας :
Ο ΕΓΩΙΣΜΟΣ των ανθρώπων είναι ΨΗΛΟΣ ΣΑΝ ΤΟ ΒΟΥΝΟ ΑΘΩΣ.