"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

κι ένα δωράκι για τον "παραδελφό" μου που αγαπά "τον ¨Αθωνα,όπως τον πρωτογνωρίσαμε"...


σκητη Κολιτσούς,ο παπα Διονυσης ο Ρουμάνος,στον Αθωνα από τα 20 του...

αναπαύθηκε τελευταία...ένας από τους λίγους.....σαν να μετράμε αντίστροφα πια...

ο τυφλος ε;
τον εχεις γνωρισει Misha;

stratos έγραψε:ο τυφλος ε;
τον εχεις γνωρισει Misha;

φίλε μου "Στράτο",ο Θεός να έχει καλά τον παπα Σ......,που με πήρε ένα πρωί και μέσα απο μια εκπληκτική διαδρομή πήγαμε στην Κολιτσού ,όπου βρήκαμε τον γλυκύτατο παπα Διονύση και την συνοδεία του γονυκλινείς(!!!) να προσεύχονται στην Παναγία μας με δάκρυα(!!!).

τότε δεν είχε χάσει τελείως την όραση του.....

σαν τον Παπαδιαμάντη ...κοιμάται; προσεύχεται; ποιος ξέρει;;;

μπορεί και τα δύο...


"εγώ καθεύδω και η καρδία μου αγρυπνεί"

...τι ζαλάδα εκείνες οι άπειρες Παρθένες. Εκείνα τα ζευγάρια των ματιών. Εκείνα τ' άπειρα ζευγάρια των ματιών, πλάι-πλάι, στη σκοτιδιασμένη από αιώνες συλλογή των, αραδιαστά στην κόγχη του ιερού του πολυσέβαστου Κουτλουμουσιού. Τι Παναγίες είναι οι αμέτρητες, όλες τους νάναι μια και μαζί αμέτρητες, με τις πορφύρες, με τις ταπείνωσες, με τα πρόσωπα της αγαθωσύνης. Μάτια που αντιφεγγίσαν τους αγγελικούς αχτινοβολισμούς, μάτια του Μεγαλύνει η ψυχή μου. Η Λιτανεία τών Ματιών της Παναγίας σε αριθμό ως τον αριθμό των άστρων του στερεώματος ή της θαλάσσιας αμμουδιάς, Ό,τι δεν εδυνήθη η τέχνη, είτε η πίστη των ζωγραφιστών στις δέησές τους ν' αποδώσει σε ένταση, το αποδίδει ο άμετρος αριθμός τόσωνε, τόσωνε Παναγιών, όλων ομού, να χάνεται ο νους στο θείον. Ν' αναμετράει τις βουλές του Κυρίου και τους δαιδάλους των κριμάτων του Θεού. Ίσταμαι στην κόγχη του Ιερού εις εκείνο το πάνσεπτο κοινόβιο, που ακούω κάθε μεσάνυχτα κάτου απ' τα παραθύρια μου να σημαίνει το καμπανέλι του όλο ταπεινότητες τον Όρθρο, πρι κοιμηθώ εγώ καν, και βλέπω και ονειρεύομαι τα Μάτια από τις τόσες Παναγίες! Έχτοτε σαν λιβάνισμα, απ' αυτό του Αγίου Όρους, με το ροδέλαιο που το φχιάνουν μια βδομάδα πολύπειρου δουλευτάδες και το τήκουν και το μαλάζουν και το περιποιούνται, μαζί με το καμπανέλι του Μεσονυχτικού, ανεβαίνουν στα σκοτάδια μέσα απ' τους ανέμους, τις ομίχλες, τους ισκιερώτατους νυχτερινούς αετούς -τώρα φυσάει ένας λυσσώδης, μανιασμένος γραίγος- ανεβαίνουν, ανεβαίνουν, διάμεσα από λεύκες, από κυπαρίσσια, σωροί, τσουβάλια, τα αιθέρια εκείνα, τα σκοτεινά, τα βελούδινα Μάτια, και τήκομαι στην προσευχή, και στην ερωτική τη δέηση...

o απέριττος τάφος του μακαριστού οσιου Γεροντος παπα Εφραιμ στα ερημικά Κατουνάκια....εκει που έλαμψε πολλές φορές το Ακτιστο Φως της Τρισηλίου Θεότητος

γύρω απο τον επισκοπο Ναυπάκτου π.Ιερόθεο Βλάχο,είναι τα καλογέρια του παπα Εφραιμ και πατέρες των Δανιηλαίων...

κλείνει εδώ το μικρό οδοιπορικό μας στο Αθωνα,βρίσκοντας τις ψυχές μας γονυκλινείς στο σκηνωμα του "αετού της ερήμου" και θλιμμένες ,νοιωθοντας το τεραστιο κενό που άφησε......

(Η έκπληξη που σας υποσχέθηκα είναι ότι τα κείμενα του Βασίλη Λιογκαρη,δημοσιευθηκαν στην εφημερίδα "Ριζοσπάστης",από όπου και τα δανείσθηκα!!!)

A M H N

Misha
ΘΕΡΜΕΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΣΤΟΝ ΑΘΩΝΑ. ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΓΙΑ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ.ΜΕ ΕΚΑΝΕΣ ΝΑ ΞΑΝΑΠΕΡΑΣΩ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΦΟΡΑ ΟΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ ΤΟΠΟΥΣ ΤΟΥ ΑΘΩΝΑ. ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.

Φίλε Μίσα, το οδοιπορικό αυτό ήταν ένα ονειρεμένο ταξίδι, που ως γυναίκα δεν θα το κάνω ποτέ πράξη αλλά η ψυχή μου ταξίδεψε μέχρι εκεί, περπάτησε τα δρομάκια του, άκουσε τις καμπάνες του, τις ψαλμωδίες του, δέχτηκε τα κεράσματα, προσευχήθηκε.... χόρτασε ομορφιά!!!!!!!

Ευχαριστώ!!!

Νάσαι πάντα καλά