"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Eνταξει Σπυρο συγνωμη για το λαθος , ωραια που τα λες και γω γελαω απλα δεν ξερω πως να βαλω τα εικονιδια

Συγνωμη, Σπυρο ευχαριστω για τη διευκρινηση

Δεν υπάρχει λόγος να ζητάς συγνώμη. Για τα εικονίδια (emoticons, [sic]) πρέπει να υπάρχουν δεξιά στην οθόνη σου όταν συντάσεις το κείμενό σου οπότε και τα επιλέγεις με το ποντίκι σου. Διαφορετικά μη σε μέλει... "αρκούδια" είναι χωρίς ουσία.

Ευχές,

Σπύρος.

Καπου το εχω ξαναδει αυτο το θεμα εδω αν δεν κανω λαθος εχω ποσταρει κιολα.

Φυσικα ο Θεος προογνωριζει την πορεια του καθενος και "Τὸ μὲν ἀκατέργαστόν μου ἔγνωσαν οἱ ὀφθαλμοί σου·ἐπὶ τὸ βιβλίον δέ σου,καὶ τὰ μήπω πεπραγμένα,γεγραμμένα σοι τυγχάνει" ("ακομα και αυτα που δεν εχω κανει ειναι γραμμενα" απο την Θ.Μεταληψη) βλεπουμε λοιπον στο βιβλιο του Θεου ειναι γραμμενα ολα απο..τωρα!!
Σαν μια χοντρικη εξηγηση θα πω εδω οτι ο Θεος προγνωριζει αλλα δεν προοριζει, ο ανθρωπος αυτοπροοριζεται, ετσι ο Θεος γνωριζει την πραξη επειδη προκειτε να την κανει ο ανθρωπος.
Ειναι πχ σαν να βλεπουμε ενα αποφασισμενο νεο ο οποιος δουλευει να πετυχει σε κατι και να λεμε αυτος "θα προοδευσει" φυσικα κανεις δεν θα διανοηθει καν να πει "προοδευσε επειδη εγω το ειπα" προοδευσε γιατι εκανε τις ενεργειες μονος του.
Οσο αφορα την ελιτ του Χριστιανισμου (που εχω γραψει εγω εδω) για την οποια λες, η αληθεια ειναι οτι μπορει καποιος να το πει αυτο βλεποντας ορισμενους αγιους, γεροντες, γεγονοτα κλπ.
Ειναι πραγματικα ετσι ομως? Προσωπικα δεν εχω σιγουρη απαντηση, καμια φορα μου φαινετε και εμενα ετσι, ο Αποστολος Παυλος λεει οτι ο Θεος τον ξεχωρισε απο την κοιλια της μανα του, τον ξεχωρισε γιατι ειδε την καλη "παστα" του ή τον ξεχωρισε "αλλιως"?
Ας δουμε ομως τι λεει η Γραφη σε αυτο το θεμα,
ὃς πάντας ἀνθρώπους θέλει σωθῆναι καὶ εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν ΑΤιμ.β.4
αλλά μακροθυμεί εις ημάς, μη βουλόμενος τινάς απολέσαι, αλλά πάντας εις μετάνοιαν χωρήσαι Πέτρου Β΄ 3,9
καὶ εἶπεν αὐτοῖς· πορευθέντες εἰς τὸν κόσμον ἅπαντα κηρύξατε τὸ εὐαγγέλιον πάσῃ τῇ κτίσει Μαρκ 16.15
και αλλα προβατα εχω (εχω λεει οχι "θα εχω") α ουκ εστιν εκ της αυλης ταυτης κακεινα με δει αγαγειν και της φωνης μου ακουσουσιν και γενησεται μια ποιμνη εις ποιμην Ιωαν 10,16
και φυσικα την παραβολη του απολωλοτος προβατου στην οποια φαινεται καθαρα οτι ο Χριστος νοιαζεται ποιο πολυ για την..."πλεμπα" αφου παρατησε τα 99 ασπρα για το 1 μαυρο προβατο :D .
Αντε τωρα ομως θεολογησε εσυ αμα βλεπεις διαφορα... γιαυτο και εγω καμια φορα σκεφτομαι ΡΕ ΛΕΣ???

Teri έγραψε:

ψυχουλα έγραψε: ας υποθεσουμε οτι για μια μερα εχεις το χαρισμα να γνωριζεις ολα οσα θα κανει μεσα στη μερα ενας φιλος σου. ας πουμε λοιπον οτι γνωριζεις ηδη πριν γινει οτι ο φιλος σου θα κλεψει χρηματα. επειδη το γνωριζεις σημαινει οτι ο φιλος σου δεν ευθυνεται για την πραξη και οτι εσυ τον κατευθυνες; οχι, η επιλογη ηταν δική του εσυ απλως ηξερες οτι θα την κανει.

Πολύ όμορφο παράδειγμα, καθημερινό κι ανθρώπινο!

Με έχει απασχολήσει ιδιαίτερα το ερώτημα αυτό στο παρελθόν αλλά και αυτή την εποχή και από ότι έχω διαβάσει έχει απασχολήσει και την εκκλήσια σε δύση και ανατολή ιδιαίτερα, πρόκειται για ζήτημα κατ΄εξοχήν δογματικής φύσεως μάλλον και έχουν διαφωνήσει πολλοί σπουδαίοι θεολόγοι γι΄αυτό.
Πιστέυω πως η παντοδυναμία του Θεού και η ελευθερία του ανθρώπου ισχύουν ταυτόχρονα αλλιώς είμαστε εκτός Θεού! και το καθένα μόνο του δεν ισχύει γιατί το ένα αναιρεί το αλλό...και με τον ορθολογισμό δεν εξηγείται συμφωνώ με τον Σπύρο, αν το καλοσκεφτούμε δεν είμαστε ακριβώς ¨ελεύθεροι¨ με την έννοια ότι επιλέγουμε ελέυθερα το καλό ή το κακό γιατί αυτό προυποθέτει γνώση του Θεού και δεν πιστεύω πως κανένας αμαρτωλός επιλέγει το κακό γνωρίζοντας τον Θεό, οπότε μάλλον σκλαβωμένοι στην αγάπη του Θεού είμαστε και είναι σοβαρό ίσως και τραγικό να το δεχτούμε... γιατί μόνο κοντά στον Θεό υπάρχουμε είμαστε πρόσωπα ενώ μακρυά του μπορεί να περνάμε καλά... υποκειμενικό το μέτρο σύγκρισης αλλά δεν υπάρχουμε... -βέβαια πιστεύεται ότι γνωρίζουμε και ότι η γνώση προηγείται της αγάπης ενώ άλλοι το αντίθετο...- μάλλον ο αμαρτωλός βρίσκεται στο σκοτάδι και όχι στο φως τον εξουσιάζουν δυνάμεις που δεν ελέγχει και θα παραμείνει στην αμαρτία? γιατί κάποιοι θα σωθούν και άλλοι όχι? ΓΙΑΤΙ ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ ΣΕ ΑΥΤΉ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΟΤΑΝ ΣΩΖΟΜΑΣΤΕ ΠΩΣ ΒΓΑΙΝΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΛΑΝΗ? Ο ΘΕΟΣ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ Ή ΕΜΕΙΣ? - ΜΕΓΑ ΜΥΣΤΗΡΙΟ! -Ο Θεός το γνωρίζει αυτό γι αυτό και συγχωρεί και περιμένει τον αμαρτωλό...απλά εμείς βιαζόμαστε τον Θεό δεν τον απασχολεί το να μας καταδικάσει, διαφωνώ λίγο με όσους τονίζουν την πλευρά του Θεού ως δικαιοκρίτη και παντοδύναμου και ταυτόχρονα προτρέπουν σε σωτηρία εδώ και τώρα... με τις δικές μας δυνάμεις φορτώνοντας με άρρωστες ενοχές όσους τους ακούν ή άλλοι που τονίζουν την επιείκεια περισσότερο στο πρόσωπο του Θεού...και όλα αυτά εξυπηρετούν πολλές φορές την αδυναμία μας και όχι την πίστη. Υπάρχει η πλευρά που λέει ο Θεός παντοδύναμος οπότε και να αμαρτήσω λιγάκι... δεν πειράζει αλλά και είμαι ελεύθερος να κάνω το καλό οπότε αν δεν το κάνω είμαι ένοχος... και όταν αισθάνομαι τις δυνάμεις μου να με εγκαταλείπουν και τον Θεό να σιωπά? Θεοεγκατάλειψη...
Υπάρχουν δύο δρόμοι του πρέπει και του σφυξίματος το λέει ο π. Πορφύριος και το φιλότιμο ότι θέλω να είμαι κοντά στον Θεό μου αρέσει βρε αδελφέ αυτή η ζωή άρα το ερώτημα είναι πως θα μπορέσουμε να ισσοροπήσουμε αυτά τα δύο και όχι αν θα καταδικαστούμε ή θα σωθούμε με ψυχρό υπολογισμό Συγνώμη γι ατο πυκνό των νοημάτων αλλά βρίσκομαι στην δουλειά...υπάρχει ένα πολύ ωραίο άρθρο του π. Νικ Λουδοβίκου "Το πρόβλημα του κακού στη θεολογία και στην σύγχρονη γεννετική-από τον Αυγουστίνο στην σύγχρονη γεννετική" βρίσκεται στο www. misha.pblogs.gr, θα ήθελα την αποψή σας σε ότι γράφω
Ευχαριστώ

Η Θεία Πρόνοια όχι μόνο δεν καταργεί αλλά "κεντρίζει" την βούληση του ανθρώπου, αυτό που οι άγιοι πατέρες ονομάζουν αυτεξούσιο. Συνεχώς κατεργάζεται τη σωτηρία του ανθρώπου. Με χίλιους δυο τρόπους ο Θεός καθημερινά μας λέει "εδώ είμαι, άλλαξε, συνετήσου, δες γύρω σου, άνοιξε μου την καρδιά σου, αφέσου επάνω μου" με μοναδικό σκοπό να βάλει τον άνθρωπο να συνειδητοποιήσει την ύπαρξή του και να στρέψει μόνος του το αυτεξούσιό του προς Αυτόν. Άλλωστε αυτό σημαίνει πρόνοια και ποιος άλλος θα ήταν ο λόγος ύπαρξής της?
Διαφωνώ λίγο με τον όρο ελεύθερη βούληση, γιατί ελευθερία σημαίνει ότι αποδεσμεύεσαι από κάτι που σε κρατά σκλαβωμένο. Καλύτερα νομίζω είναι να λέμε η ανθρώπινη θέληση ή βούληση με την προαίρεση του ανθρώπου. Μόνος του δηλαδή ο άνθρωπος να αποφασίσει, οικειοθελώς. Η Θεία Πρόνοια όμως συνηγορεί σ' αυτό.

petrosathonas έγραψε:Διαφωνώ λίγο με τον όρο ελεύθερη βούληση, γιατί ελευθερία σημαίνει ότι αποδεσμεύεσαι από κάτι που σε κρατά σκλαβωμένο. Καλύτερα νομίζω είναι να λέμε η ανθρώπινη θέληση ή βούληση με την προαίρεση του ανθρώπου. Μόνος του δηλαδή ο άνθρωπος να αποφασίσει, οικειοθελώς. Η Θεία Πρόνοια όμως συνηγορεί σ' αυτό.

Η όντως ελευθερία είναι η ελευθερία από τον καταναγκασμό της πτωτικής μας κατάστασης. Ωστόσο η θεοείδιά μας προυποθέτει την ελευθερία προς όλες τις κατευθύνσεις, ακόμα και την κατάργηση του 'καθ΄ ομοίωση' και της ελευθερίας. Ο όρος "ελευθερία" είναι ουσιαστικός και καθόλα εύστοχος, πιστεύω. Η ανθρώπινη προαίρεση είναι κατά συνέπεια ελεύθερη.

Ευχές,

Σπύρος.

H ελευθερια ειναι ποιο σημαντικη απο τη βουληση .Ο ΙΔΙΟΣ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ μας διδαξε την ελευθερια .Πολλοι σημερα σημερα σκεφτονται για τους συνανρθωπους τους οτι τους αξιζει η στερηση ελευθεριας επιδη οι σκεψεις τους και οι ενεργειες τους δεν συμπιπτουν με τις δικες τους .Πρεπει ν αδειασει ο ανθρωπος απο τα προπατορικα ΑΜΑΡΤΗΜΑΤΑ [ μισος, εγωισμο, παθη] να ζει σν να μη ζει .τοτε ειναι πραγματικα ελευθερος τοτε μπορει να διαλεξει αν οιδιος θελει το θεο να ενεργησει.

Τι κάνει το μωράκι σας;