"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

Αρα λοιπόν έχουμε ένα πρώτο κοινό παρονομαστή ότι υπάρχουν δυο ειδών ζήλειας η καλή και η κακή - οπότε γεννιόμαστε με αυτά τα στοιχεία μέσα μας;
Και το πιο υπερισχύει καλλιεργείται με τη πάροδο του χρόνου - και με το τι ζωή κάνουμε; ποιες είναι οι αξίες στη ζωή μας;


Τώρα , ξέρεις ένα λαικό άσμα που λέει , άβυσσος η ψυχή της γυναίκας; κάπως έτσι δε τα πάω και καλά με τα λαικά.............
τέτοιες είμαστε χαχαχαχαχα

Δεν απαντάμε όμως στην ερώτηση - τελικά είναι λογικό να αισθανόμαστε ζήλεια;

το ξαναλέω δύσκολη άσκηση έβαλες μεσημεριάτικα...........................

Πως μπορουμε να την αποκαλεσουμε Νικο μου ομως? Θαυμασμο!!! εγω ας πουμε το λεω ζηλευω και θα ηθελα να μοιασω κι εγω και τα παιδια μου στην οικογενεια του πνευματικου μου.
Μπορω??? χλωμο το βλεπω....βλεπω καθε Κυριακη τα παιδια 6 ο αριθμος απο το πιο μικρο μεχρι το πιο μεγαλο και καθονται Παναγιες στην εκκλησια μεχρι να τελειωσει και απο τις 8 το πρωι παρακαλω!!!

Κι εγω τους κραταω με νυχια και με δοντια να καθησουν μιαμιση ωρα κι ας τα εχω απο μικρα στην εκκλησια...βλεπεις τα προσωπα αυτων των ανθρωπων και λαμπουν...και λες αυτοι δεν εχουν προβληματα?με τοσα παιδια?πως τα αντιμετωπιζουν?

Αυτο τι ειναι δε θεωρειται ζηλεια αλλα καλη? οχι με πονηρο σκοπο..

Είναι σαν να λέμε καλή μαγεία!

Ηθελα να προσθεσω ακομα οτι οσον αφορα την ζηλεια αναμεσα σε φιλους/ες....εκει παμε αλλου,εκει πιστευω οτι κατανταει αρρωστεια.Δεν εχω αισθανθει και το λεω με το χερι στη καρδια κακια για καποιον η για καποια ακομα κι αν μ εχουν πειραξει η εχω εισπραξει τη ζηλεια τους,...πως μπορουν και μπαινουν στη διαδικασια αυτου του παθους? να ζηλεψω δηλαδη την αλλη γιατι? γιατι ειναι πιο ομορφη απο μενα? κι εγω μια χαρα στεκω Δοξα το Θεο,Τον ευχαριστω μερα νυχτα που μεχει με υγεια πανω απ ολα να μπορω να μεγαλωσω τα παιδια μου.Τι να την κανεις την ομορφια αν δεν εισαι υγιεις ?
Να τη ζηλεψω γιατι εχει μεγαλο σπιτι? να ζηλεψω γιατι εχει πολυ ομορφη οικογενεια και να προσπαθησω να της την χαλασω? να ζηλεψω αν εχουν λεφτα? αυτα τα ερωτηματα με πνιγουν....και απορω με καποιους ανθρωπους που καταστρεφουν οικογενειες με το φθονο τους.

Τόσα πολλά τα ερωτήματα σε ποιο να απαντήσεις από όλλα; δεν είναι μόνο τις Ελπίδας οι ερωτήσεις αλλά και των ημών.

Η ζήλεια έχει την φωλιά της από τους πρώτους 4 ανθρώπους επί της γης. Ο Κάϊν σκότωσε τον Άβελ από ζήλεια Τον καιρό του Χριστού έχουμε τις πρωτοκαθεδρίες, που τις βλέπω κι εδω μέσα και γελώ γιατί πριν λίγο ο ίδιος άνθρωπος μίλησε για τα ταπεινωση.

Η ζήλεια μέσα στα ζευγάρια είναι το καυτό θέμα το σημερινό. Περισσότερο οι άντρες ζηλεύουν ιδίως όταν η γυναίκα τους είναι όμορφη και σε κάθε κίνηση της βλέπει μπροστά του την απάτη ¨Οταν ένας από τους δύο είναι πιο δημοφιλής πάντα ο άλλος βλέπει φαντάσματα

Φτάνουμε και στις άκριες μέχρι φόνο όταν η ζήλεια έχει γίνει αρρώστια τελικά η ζήλεια δεν φέρνει καλά αποτελέσματα. Άν στην δουλειά σου κάποιος κάνει ποιο όμορφα την δουλειά του και θέλεις να του μοιάσεις τότε είναι αυτό που λέμε πάρε σαν παράδειγμα το καλό.
Μένω με αυτά και συνεχίστε εσείς.

Το ίδιο θα έπρεπε να αναρωτηθούμε όχι μόνο για την ζήλεια αλλά και για τα υπόλοιπα πάθη. Οσο λογικό είναι να υπάρχει στον κόσμο η πλεονεξία, η φιλαργυρία, η κενοδοξία και η φιλαυτία άλλο τόσο λογικό είναι να υπάρχει και η ζήλεια. Και αν δεν υπύρχαν αυτά, φυσικά δεν θα χρεαζόταν να κατέβη ο Χριστός τη γη και να πάθει όλα αυτά που έπαθε. Κάποιος είπε ότι θεωρούμε τον/την σύντροφο μας κτήμα μας. Οταν λοιπόν ο σύντροφος μας είναι στεναχωρημένος ή έχει κάποιο πρόβλημα, τότε γιατί δεν του λέμε "α, αφού δεν είσαι κτήμα μου, εγώ τι δουλειά έχω με την στεναχώρια και το πρόβλημα σου"?

aposal έγραψε:Είναι λογικό να υπάρχει εγωισμός;

Ίσως είναι η πληρέστερη απάντηση!
Διότι ΚΑΙ η ζήλεια ξεκινάει από τον εγωισμό!

Δύσκολο θέμα.
Ελαττώματα πάντα υπάρχουν.
καλό είναι να μπορούμε να τα μετατρέψουμε σε αρετές.
π.χ. τον εγωϊσμό να τον κάνουμε αξιοπρέπεια
την ζήλια να την κάνουμε θαυμασμό ή άμμιλα κ.ο.κ.
Το να ζηλεύουμε ας πούμε κάποιον χωρίς να τον φθονούμε αλλά απεναντίας να τον θαυμάζουμε
π.χ. για τις γνώσεις του ή τη συμπεριφορά του ή την καλή του πίστη, αυτό όχι μόνο δεν είναι κακό, αλλά και ωφέλιμο για εμάς, για να γίνουμε κι εμείς καλύτεροι.

Τώρα στο θέμα των ζευγαριών...
Πολλές φορές χρησιμοποιούμε τη φράση οι δικοί μας άνθρωποι, ο δικός μου άνθρωπος, ή ακόμα ο άνθρωπός μου.
Αυτό δεν υποδηλώνει απαραίτητα κτητικότητα, ούτε ότι ο άλλος είναι κτήμα μας.
Υποδηλώνει δέσιμο.
Με ανθρώπους που ανοίγουμε την καρδιά μας και που ζούμε μαζί, είναι εύλογο να τους θεωρούμε δικούς μας.
Κατά συνέπεια, όταν βλέπουμε ότι χάνουμε την αμέριστη προσοχή τους και να την κερδίζει άλλος,
επόμενο είναι να ενοχλούμαστε.
Και αυτή η ενόχληση βγαίνει προς τα έξω σαν ζήλια.
Και μιλώ για ζήλια μέσα σε κάποια πλαίσια πάντα και όχι παθολογικές καταστάσεις που καταντάνε να αρρωσταίνουν την ψυχή.

Αναμεσα σε μια φιλια ειναι δικαιολογημενη η ζηλεια ομως? αυτο δε μπορεσα να το καταλαβω ποτε....ενταξει πες αναμεσα στα ζευγαρια ειναι διαφορετικο στη φιλια ομως? βλεπεις φιλιες χρονων και μετατρεπονται ξαφνικα σε εχθρα απο ασημαντες καταστασεις

Το ίδιο ισχύει και για τη φιλία κατά τη γνώμη μου.
Γιατί και ο φίλος μου/φίλη μου είναι δικός μου άνθρωπος,
στον οποίο έχω ανοίξει την καρδιά μου κι εκείνος το ίδιο
και ζούμε παραπλεύρως επίσης καταστάσεις και γεγονότα μαζί.