melos έγραψε:Αδέλφια...
Τις συμβουλές σας
Σήμερα βίωσα μια μέρα έντασης που οφείλετα;ι κυρίως στον δικό μου σκοτασμένο νου και στην εμπαθή καρδία μου.
Δεν θα επεκταθώ πολύ στο συμβάν, θα το αναφέρω χωρίς να φωτογραφίζω. Για μερικούς, πιό ώριμους στη ζωή, ίσως να μη φανεί τραγικό.
Σπουδάζω σε κάποιο τριτοβάθμιο ίδρυμα. εκεί είναι μια συμφοιτήτρια μου με την οποία, πρέπει να το ομολογήσω, έχω ένα μικρό "κόλλημα".
Με την συγκεκριμένη κοπέλα δεν ξέρω, φταίει αυτή, φταίω εγώ (εγώ φταίω ο τρισάθλιος)αλλά δεν έχω καταφέρει να επικοινωνήσω στον βαθμό που θέλω. παρερμηνίες και παρεξηγήσεις, φόβος, ανάμεσά μας.
Ο Θεός να με συγχωρέσει, θέλω να αναφέρω (αυτοδικαίωση...) ότι η συγκεκριμένη κοπέλα δεν είναι και τόσο συμπαθής σε αρκετά παιδιά στη σχολή (στις κοπέλες κυρίως, διότι οι άντρες επικεντρώνονται σε στοιχεία εκτός χαρακτήρα). Προέρχεται από οικογένεια με κοινωνική επιφάνεια, είναι ανασφαλής και έχει μια παρορμητικότητα και ένα τουπέ. Για κοσμικά κυρίως κριτηρια δεν είναι συμπαθής... δεν με ενδιαφέρουν τέτοια πράγματα στους ανθρώπους κοιτάζω στο περιεχόμενο. όχι σε αυτό που φαίνεται κάποιος υπό ορισμένες συνθήκες αλλά στο εσωτερικό του... (αν είναι Ορθόδοξο αυτό)
στη στγκεκριμένη κοπέλα, διέκρινα ότι έχει αρκετά καλά στοιχεία και επιδίωξα την παρέα της. Μου αρέσουν κιόλας τα (χαρακτηριολογικά) δύσκολα στους ανθρώπους
Τέλος πάντων υπήρξε μια ρομαντική στιγμή, μετά τα πράγματα πάγωσαν, ήταν οι συγκυρίες, δεν ένιωσα ποτέ κοντα σε αυτό το πρόσωπο.
Αποτέλεσμα, από δική μου εμπάθεια, κατέληξα (από τυχαία αιτία) να έχω το κινητό της τηλέφωνο.
έμαθε οτι έχω το τηλέφωνό της δεν της άρεσε η ιδέα. μετά ήταν αδιάφορη στο αν το έχω ή όχι.
Πέρασε αρκετός καιρός. Το κόλλημα μου παρέμενε... (χωρίς να σημαίνει ότι δεν γνώριζα άλλες κοπέλες όλο αυτό το διάστημα)
Προσπάθησα να το ξεπεράσω ώς εμπαθή κατάσταση μέσα από την Ορθόδοξη πορεία μου. Να την δω σαν αδελφή μου. Εδώ είναι το μπέρδεμα....
Μετά από πολύ καιρό της έστειλα μήνυμα. Δεν περίμενε ότι έχω το τηλ ακόμη. Μπορεί και να τρόμαξε. Το μηνυμά μου ήταν κοσμιο πάντως και συγκεκριμένο για μια υπόθεση της σχολής.
Την πέτυχα σήμερα στη σχολή. Με έκανε θέμα. Φώναζε:
-Με ποιο δικαίωμα έχω το τηλέφωνό της
-Αν ήταν με κάποιον και το μήνυμα μου γινόταν αφορμή να χωρίσει..
-Οτι δεν είναι φίλη μου και να μη τη θεωρώ φίλη μου
-Δεν κάνει παρέα με όλους
Να μη τη θεωρώ φίλη μου κτλ.
Το αστείο είναι οτι προηγουμένως μίλαγα με μια καθηγήτρια μου για θεολογικά θέματα (για τον νου, την εμπαθή καρδιά κτλ)
Τώρα:
Είναι αμαρτία να έχω το τηλέφωνο μιας κοπέλας που δεν θέλει να το έχω;
Είναι αμαρτία να την βλέπω σαν φίλη μου; Τι να την βλέπω, σαν εχθρό μου;
Είναι αμαρτία να προσεύχομαι για εκείνη όταν δεν θέλει να έχω καμία σχέση μαζί της;
Είναι αμαρτία να την εντάσσω στο σύστημα αξιών μου και να την θεωρώ σαν ένα μέλος από το σωμα Του Χριστόυ από τη στιγμή που δεν θέλει να έχει καμία σχέση μαζί μου;
Είναι αμαρτία να την θεωρώ συνδούλο μου στον αγώνα της σωτηρίας από τη στιγμή που δεν θέλει να έχει καμία σχέση μου;
Ο Χριστιανός έχει "προσωπικές στιγμές";
Ο Ορθόδοξος δεν είναι ο άνθρωπος που είναι καθαρός και τα κάνει όλα στο Φως;
Αν διαταράξω μια αμαρτωλή σχέση με μήνυμα μου (προγαμιαία και σαρκική - κοσμική) είναι αμαρτία; Η κοπέλα αν έχει σχέση, αμαρτωλή σχέση έχει. Αν την ενοχλώ τι, την ενοχλώ στην αμαρτία;
Αυτά..
Ευχαριστώ όποιον μπει στον κόπο να μου απαντήσει. Ταράχθηκα σήμερα... όλα πνευματικοί νόμοι είναι. βοηθήστε με να βρω το πνευματικό μήνυμα πίσω από αυτά που έγραψα...
Άν λάβη υπ' όψιν του κανείς τι πνευματική ακαθαρσία έχει μέσα του, δεν θα καθήση τόσο σχολαστικά να βγάλη και τον παραμικρό λεκέ....
