Ionas έγραψε:Διάβασα στο παρόν θέμα όλες τις απαντήσεις και δεν άντεξα: Θέλω να μου αναφέρουν οι φίλοι που υποστηρίζουν ότι "αν ο πνευματικός μας οδηγήσει να αμαρτήσουμε, παίρνει πάνω του την αμαρτία μας". Που το βασίζουν σε ποιο Γραφικό χωρίο ή Πατερικό κείμενο???
Αν ήταν έτσι όλοι οι αιρετικοί που ακολούθησαν πολλές φορές σποδαίους Ιεράρχες, όπως το Νεστόριο πατριάρχη κωνσταντινούπολης, Ονώριο πάπα Ρώμης κλπ.κλπ. δεν θα είχαν καμία ευθύνη για την αίρεση που ακολούθησαν αφού οι πνευματικοί τους τους οδήγησαν...
Αντίθετα υπάρχουν άπειρες αναφορές στις Γραφές ότι καθένας δίνει λόγο για τα έργα του.
...
Ειδες πουθενα στην ολη συζητηση να μιλησεις κανεις για θεματα αιρεσεως, στα οποια οντως, καμμια Οικονομια δεν χωρα, Ionas;
Γιατι αλλοιωνεις και διαστρεφεις εντελως, το περιεχομενο και το νοημα της συζητησεως; Εχει πει σε κανεναν απο εδω μεσα ο Πνευματικος του, να ενταχθει σε καμμια αιρεση, και δεν το ξερουμε;
Ας μενουμε συγκεντρωμενοι οταν αναπτυσεται ενα θεμα, και δη ιδιαιτερα σοβαρο, και ας μην πεταμε το νοημα απο το θεμα στο αλλο.
Και μια ερωτηση, για ολους εδω.
Τον φημισμενο Γεροντα Ιωσηφ τον Ησυχαστη και σπηλαιωτη τον εχετε ακουστα; Προκειται για εναν απο τους σημαντικοτερους γνωστους ασκητες στον Αθωνα τα τελευταια 100 και πλεον χρονια, με παγκοσμια και πανορθοδοξη αναγνωριση, με πληθος πνευματικα τεκνα τα οποια πλεον ειναι και αυτα με την σειρα τους φημισμενοι πνευματικοι.
Λοιπον ενα απο τα πνευματικα του τεκνα ο Εφραιμ πρωην Φιλοθεϊτης, και νυν Γεροντας πολλων Μοναστηριων στην Αμερικη και στον Καναδα, γραφει στο προσφατο βιβλιο του σχετικα με τον γεροντα του:
Ελεγε ο Γεροντας Ιωσηφ, οτι η υπακοη ειναι το Α και το Ω, στην πνευματικη ζωη και ασκηση. Και το στραβο του Γεροντος, εαν υπακουει ο υποτακτικος με Πιστη, ο Θεος, ισιο θα το κανει..
Λοιπον, οταν λεει αυτο ενας ασκητης τετοιου ιλλιγιωδους αναστηματος, που ειχε την μια θεοπτια, πισω απο την αλλη, και ηταν εμπλεος Χαριτος, και τον πηρε η Παναγια κατ'επιθυμιαν του, την ημερα της κοιμησεως της, 15 Αυγουστου, ε τοτε τι να πουμε εμεις, τα μυρμηγκια της πνευματικης ζωης.
Επισης Ionas, εχεις απολυτο λαθος, υπαρχουν απειρα πατερικα κειμενα, που τονιζουν την αξια της υπακοης, και μεσα στην Αγια Γραφη ο Ιδιος ο Κυριος, λεει οτι οταν δεχεστε και ακουτε αυτον που ερχεται απο Εμενα, ειναι σαν να δεχεστε και να ακουτε Εμενα τον Ιδιο.
Λοιπον τι λεμε στα πνευματικα, λαϊκα και καλογερικα; Ειδες τον Γεροντα σου; Eιδες τον Θεο σου. Aνεπαυσες τον Γεροντα σου, ανεπαυσες τον Θεο σου.
Και αλλιως. Εαν δεν δυνασαι να κανεις υπακοη στον Γεροντα που τον βλεπεις, πως θα κανεις υπακοη στον Κυριο που δεν τον βλεπεις;
Tωρα εαν εμεις, εχουμε εγωϊσμο, θελημα, ιδεα για τον εαυτο μας, αυταρκεια, και ΔΕΝ ειμαστε σε θεση να κανουμε υπακοη, τοτε δεν φταει το ψυχοσωτηριο "συστημα" ασκησεως Πνευματικου - Τεκνου, Γεροντος - Υποτακτικου, που εχει δοκιμαστει επι 1700 χρονια και πλεον, αλλα μαλλον το κεφαλακι μας και η σκληρη καρδια μας.
Ας ειμαστε ειλικρινεις με τον εαυτο μας, και ας μην προσπαθουμε να υποβιβασουμε στα μετρα μας, την αγια και θεοσδοτη υπακοη, που εχει γεμισει το συναξαρι με Αγιους και Οσιους ασκητες.
Ο ανθρωπος υπακοη θα κανει ετσι κι αλλιως στην ζωη του. Η αυτη θα ειναι στον Θεο, η στον διαβολο, αφου και εαν κανουμε υπακοη στο θελημα μας και μονο, παλι του διαβολου ειναι το δικαιωμα.
Λοιπον τι θελουμε; Να μας ταπεινωσει ο Θεος δια του Γεροντος μας, η ο διαβολος δια της επιθυμιας μας, μιας και απευθειας δεν εχει πια εξουσια;
