"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΕ΄

Στιχ. 1-20. Διδασκαλία περί της καθαράς καρδίας.

Τότε προσέρχονται τῷ ᾿Ιησοῦ οἱ ἀπὸ ῾Ιεροσολύμων γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι λέγοντες·

2 διατί οἱ μαθηταί σου παραβαίνουσι τὴν παράδοσιν τῶν πρεσβυτέρων; οὐ γὰρ νίπτονται τὰς χεῖρας αὐτῶν ὅταν ἄρτον ἐσθίωσιν.

3 ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς· διατί καὶ ὑμεῖς παραβαίνετε τὴν ἐντολὴν τοῦ Θεοῦ διὰ τὴν παράδοσιν ὑμῶν;

4 ὁ γὰρ Θεὸς ἐνετείλατο λέγων· τίμα τὸν πατέρα καὶ τὴν μητέρα· καὶ ὁ κακολογῶν πατέρα ἢ μητέρα θανάτῳ τελευτάτω.

5 ὑμεῖς δὲ λέγετε· ὃς ἂν εἴπῃ τῷ πατρὶ ἢ τῇ μητρί, δῶρον ὃ ἐὰν ἐξ ἐμοῦ ὠφεληθῇς, καὶ οὐ μὴ τιμήσῃ τὸν πατέρα αὐτοῦ ἢ τὴν μητέρα αὐτοῦ·

6 καὶ ἠκυρώσατε τὴν ἐντολὴν τοῦ Θεοῦ διὰ τὴν παράδοσιν ὑμῶν.

7 ὑποκριταί! καλῶς προεφήτευσε περὶ ὑμῶν ῾Ησαΐας λέγων·

8 ἐγγίζει μοι ὁ λαὸς οὗτος τῷ στόματι αὐτῶν καὶ τοῖς χείλεσί με τιμᾷ, ἡ δὲ καρδία αὐτῶν πόρρω ἀπέχει ἀπ᾿ ἐμοῦ·

9 μάτην δὲ σέβονταί με, διδάσκοντες διδασκαλίας ἐντάλματα ἀνθρώπων.

10 Καὶ προσκαλεσάμενος τὸν ὄχλον εἶπεν αὐτοῖς· ἀκούετε καὶ συνίετε·

11 οὐ τὸ εἰσερχόμενον εἰς τὸ στόμα κοινοῖ τὸν ἄνθρωπον, ἀλλὰ τὸ ἐκπορευόμενον ἐκ τοῦ στόματος τοῦτο κοινοῖ τὸν ἄνθρωπον.

12 τότε προσελθόντες οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ εἶπον αὐτῷ· οἶδας ὅτι οἱ Φαρισαῖοι ἐσκανδαλίσθησαν ἀκούσαντες τὸν λόγον;

13 ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπε· πᾶσα φυτεία ἣν οὐκ ἐφύτευσεν ὁ πατήρ μου ὁ οὐράνιος ἐκριζωθήσεται.

14 ἄφετε αὐτούς· ὁδηγοί εἰσι τυφλοὶ τυφλῶν· τυφλὸς δὲ τυφλὸν ἐὰν ὁδηγῇ, ἀμφότεροι εἰς βόθυνον πεσοῦνται.

15 ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Πέτρος εἶπεν αὐτῷ· φράσον ἡμῖν τὴν παραβολὴν ταύτην.

16 ὁ δὲ ᾿Ιησοῦς εἶπεν· ἀκμὴν καὶ ὑμεῖς ἀσύνετοί ἐστε;

17 οὔπω νοεῖτε ὅτι πᾶν τὸ εἰσπορευόμενον εἰς τὸ στόμα εἰς τὴν κοιλίαν χωρεῖ καὶ εἰς ἀφεδρῶνα ἐκβάλλεται;

18 τὰ δὲ ἐκπορευόμενα ἐκ τοῦ στόματος ἐκ τῆς καρδίας ἐξέρχεται, κἀκεῖνα κοινοῖ τὸν ἄνθρωπον.

19 ἐκ γὰρ τῆς καρδίας ἐξέρχονται διαλογισμοὶ πονηροί, φόνοι, μοιχεῖαι, πορνεῖαι, κλοπαί, ψευδομαρτυρίαι, βασφημίαι.

20 ταῦτά ἐστι τὰ κοινοῦντα τὸν ἄνθρωπον· τὸ δὲ ἀνίπτοις χερσὶ φαγεῖν οὐ κοινοῖ τὸν ἄνθρωπον.

Μετάφραση

Τότε έρχονται προς τον Ιησούν γραμματείς και Φαρισαίοι από εκείνους, που έμεναν εις τα Ιεροσόλυμα και είπαν.

2 Διατί οι μαθηταί σου παραβαίνουν την παράδοσιν των παλαιοτέρων μας διδασκάλων; Παραβαίνουν δε πράγματι την παράδοσιν, διότι δεν νίπτουν τα χέρια τους, όταν τρώγουν άρτον.

3 Ο δε Κύριος απεκρίθη και τους είπε. Διατί και σεις παραβαίνετε την εντολήν του Θεού δια να συμμορφωθήτε προς την παράδοσίν σας;

4 Ο Θεός δηλαδή ώρισεν εντολήν και είπε ∙ Τίμα τον πατέρα και την μητέρα ∙ και εκείνος που βλασφημεί και υβρίζει τον πατέρα του ή την μητέρα του, πρέπει να θανατώνεται.

5 Σεις όμως λέγετε∙ Οποιοσδήποτε υιός είπη εις τον πατέρα ή την μητέρα ,που ζητούν κάτι ως βοήθειαν από το παιδί τους ∙ ας είναι αφιέρωμα εις τον Θεόν εκείνο ,που θέλεις να λάβης ως βοήθειαν και ενίσχυσιν από εμέ∙ αυτός ο υιός απαλλάσσεται του καθήκοντος να βοηθήση τον πατέρα του ή την μητέρα του και δεν υποχρεούται να δώση εις αυτούς εκείνο, που αυτοί του ζητούν. Και ως συνέπεια της παραδόσεώς σας αυτής επακολουθεί, ότι αυτός ο υιός δεν θα τιμήση τον πατέρα του ή την μητέρα του.

6 Και ακυρώσατε την εντολήν του Θεού ένεκα της παραδόσεώς σας.

7 Υποκριταί, που κατορθώσατε να παρουσιάζεσθε τηρηταί του νόμου, ενώ πράγματι τον παραβαίνετε∙ καλά επροφήτευσε δια σας ο Ησαΐας όταν έλεγεν∙
8 Ο λαός αυτός με πλησιάζει με το στόμα του και με τιμά με τα χείλη του μόνον∙ η καρδία τους όμως απέχει μακράν από εμέ.

9 Ματαίως δε και ψεύτικα με λατρεύουν, επειδή διδάσκουν διδασκαλίας, που είναι παραγγέλματα και εντολαί ανθρώπων και όχι ιδικαί μου.
10 Και αφού προσεκάλεσε τα πλήθη του λαού τους είπεν∙ Ακούσατε αυτό, που θα είπω, και προσέξατε να το καταλάβετε.
11 Δεν κάνει βέβηλον και θρησκευτικώς ακάθαρτον τον άνθρωπον εκείνο που εισάγεται με την τροφήν εις το στόμα, αλλ’ εκείνο που βγαίνει από το στόμα, οι πονηροί δηλαδή και εφάμαρτοι λόγοι, αυτό καθιστά τον άνθρωπον ακάθαρτον.

12 Τότε ήλθαν προς αυτόν οι μαθηταί του και του είπον∙ Γνωρίζεις, ότι οι Φαρισαίοι, όταν ήκουσαν τον λόγον , που είπες δια τας τροφάς, εσκανδαλίσθησαν και ηγανάκτησαν;

13 Ο δε Κύριος απεκρίθη και τους είπε∙ Κάθε φυτειά ,που δεν την εφύτευσεν ο Πατήρ μου ο ουράνιος, θα ξερριζωθή από το χωράφι του Θεού. Κάθε άνθρωπος δηλαδή, που λόγω της αναξιότητός του δεν τον προώρισεν ο Πατήρ μου δια την βασιλείαν του, θα αποβληθή και θα ξερριζωθή από αυτήν.

14 Αφήσατέ τους ∙ είναι οδηγοί τυφλοί που οδηγούν τυφλούς ∙ εάν δε ένας τυφλός οδηγή άλλον τυφλόν, θα πέσουν και οι δύο εις βαθύν λάκκκον.

15 Απεκρίθη δε ο Πέτρος και του είπε∙ Δος μας να καταλάβωμεν τον ασαφή αυτόν λόγον ,που είναι σαν αίνιγμα.

16 Ο δε Ιησούς είπεν∙ Ακόμη και τώρα, ύστερα από τόσας διδασκαλίας ,που σας έκαμα, είσθε και σεις ανίκανοι να εννοήσετε την αλήθειαν , που είπα;
17 Ακόμη δεν καταλαβαίνετε, ότι εκείνο που εισάγεται εις το στόμα με τας τροφάς προχωρεί προς την κοιλίαν και αποβάλλεται εις τον κοπρώνα;

18 Εκείνα όμως που βγαίνουν από το στόμα, εξέρχονται από την καρδίαν και εκείνα μολύνουν τον άνθρωπον.

19 Διότι από την καρδίαν βγαίνουν σκέψεις πονηραί, φόνοι, μοιχείαι, πορνείαι, κλοπαί, ψευδομαρτυρίαι, βλασφημίαι. Όλαι αυταί αι παραβάσεις εις την καρδίαν κατ’ αρχάς φυτρώνουν ως λογισμοί και επιθυμίαι και αποφάσεις και απ’ εκεί πηγάζουν.

20 Αυτά είναι εκείνα που μολύνουν τον καθ’ αυτό και κυρίως άνθρωπον, την ψυχήν δηλαδή. Το να φάγη δε κανείς με άνιπτα χέρια, δεν μολύνει τον άνθρωπον. Ενδέχεται μεν να μολύνη τον σωματικόν οργανισμόν του ανθρώπου, η ψυχή όμως παραμένει αμόλυντος και καθαρά.

Η ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ
ΜΕΤΑ ΣΥΝΤΟΜΟΥ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ
ΥΠΟ + ΠΑΝ. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ
Έκδοσις πεντηκοστή
ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΩΝ «Ο ΣΩΤΗΡ»
ΑΘΗΝΑΙ 2005

ΤΟ ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΕ΄
Στιχ.21-28. Θεραπεία της θυγατρός της Χαναναίας.

21 Καὶ ἐξελθὼν ἐκεῖθεν ὁ ᾿Ιησοῦς ἀνεχώρησεν εἰς τὰ μέρη Τύρου καὶ Σιδῶνος.
22 καὶ ἰδοὺ γυνὴ Χαναναία ἀπὸ τῶν ὁρίων ἐκείνων ἐξελθοῦσα ἐκραύγαζεν αὐτῷ λέγουσα· ἐλέησόν με, Κύριε, υἱὲ Δαυῒδ· ἡ θυγάτηρ μου κακῶς δαιμονίζεται.
23 ὁ δὲ οὐκ ἀπεκρίθη αὐτῇ λόγον. καὶ προσελθόντες οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἠρώτων αὐτὸν λέγοντες· ἀπόλυσον αὐτήν, ὅτι κράζει ὄπισθεν ἡμῶν.
24 ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν· οὐκ ἀπεστάλην εἰ μὴ εἰς τὰ πρόβατα τὰ ἀπολωλότα οἴκου ᾿Ισραήλ.
25 ἡ δὲ ἐλθοῦσα προσεκύνησεν αὐτῷ λέγουσα· Κύριε, βοήθει μοι.
26 ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν· οὐκ ἔστι καλὸν λαβεῖν τὸν ἄρτον τῶν τέκνων καὶ βαλεῖν τοῖς κυναρίοις.
27 ἡ δὲ εἶπε· ναί, Κύριε· καὶ γὰρ τὰ κυνάρια ἐσθίει ἀπὸ τῶν ψυχίων τῶν πιπτόντων ἀπὸ τῆς τραπέζης τῶν κυρίων αὐτῶν.
28 τότε ἀποκριθεὶς ὁ ᾿Ιησοῦς εἶπεν αὐτῇ· ὦ γύναι, μεγάλη σου ἡ πίστις! γενηθήτω σοι ὡς θέλεις. καὶ ἰάθη ἡ θυγάτηρ αὐτῆς ἀπὸ τῆς ὥρας ἐκείνης.

Μετάφραση

21 Και αφού εβγήκεν από το μέρος εκείνο ο Ιησούς, ανεχώρησε προς τα μέρη Τύρου και Σιδώνος.

22 Και ιδού μια γυναίκα Χαναναία, που εβγήκεν από τα σύνορα εκείνα, εφώναξε δυνατά προς αυτόν και είπεν∙ Ελέησόν με , Κύριε, ένδοξε απόγονε του Δαυίδ. Η θυγατέρα μου κατέχεται από δαιμόνιον και υποφέρει φρικτά.

23 Αυτός όμως δεν απεκρίθη εις αυτήν ούτε λέξιν. Και αφού επλησίασαν οι μαθηταί του, τον παρεκάλουν λέγοντες∙ Κάμε της αυτό που ζητεί δια να φύγη, διότι φωνάζει δυνατά από πίσω μας και από τας φωνάς της θα μαζευθή λαός πολύς.

24 Αυτός όμως απεκρίθη και είπε∙ Δεν απεστάλην από τον Πατέρα μου παρά δια τα χαμένα πρόβατα του Ισραηλιτικού γένους.

25 Αλλ’ αυτή ,αφού ήλθεν πλησίον ,έπεσε με ευλάβειαν εις τους πόδας του Κυρίου και έλεγε∙ Κύριε, βοήθα με εις την δυστυχίαν μου!
26 Αυτός όμως απεκρίθη και είπε∙ Δεν είναι σωστό να πάρη κανείς το ψωμί των παιδιών και να το ρίψη στα σκυλάκια.

27 Αυτή δε είπε∙ Ναι, Κύριε∙ δέχομαι ότι είμαι σκυλάκι. Διότι και τα σπιτίσια σκυλάκια τρώγουν από τα ψίχουλα ,που πίπτουν από το τραπέζι των κυρίων των.

28 Τότε απεκρίθη ο Ιησούς και της είπεν∙ Ω γυναίκα, η πίστις σου είναι μεγάλη. Ας γίνη εις σε όπως θέλεις. Και πράγματι από την ώραν ακριβώς εκείνην ιατρεύθη η θυγατέρα της.

Η ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ
ΜΕΤΑ ΣΥΝΤΟΜΟΥ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ
ΥΠΟ + ΠΑΝ. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ
Έκδοσις πεντηκοστή
ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΩΝ «Ο ΣΩΤΗΡ»
ΑΘΗΝΑΙ 2005

ΤΟ ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΖ΄
Στιχ. 1-13. Η Μεταμόρφωσις του Σωτήρος.

ΚΑΙ μεθ᾿ ἡμέρας ἓξ παραλαμβάνει ὁ ᾿Ιησοῦς τὸν Πέτρον καὶ ᾿Ιάκωβον καὶ ᾿Ιωάννην τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ καὶ ἀναφέρει αὐτοὺς εἰς ὄρος ὑψηλὸν κατ᾿ ἰδίαν·
2 καὶ μετεμορφώθη ἔμπροσθεν αὐτῶν, καὶ ἔλαμψε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ὡς ὁ ἥλιος, τὰ δὲ ἱμάτια αὐτοῦ ἐγένετο λευκὰ ὡς τὸ φῶς.
3 καὶ ἰδοὺ ὤφθησαν αὐτοῖς Μωσῆς καὶ ᾿Ηλίας μετ᾿ αὐτοῦ συλλαλοῦντες.
4 ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Πέτρος εἶπε τῷ ᾿Ιησοῦ· Κύριε, καλόν ἐστιν ἡμᾶς ὧδε εἶναι· εἰ θέλεις, ποιήσωμεν ὧδε τρεῖς σκηνάς, σοὶ μίαν καὶ Μωσεῖ μίαν καὶ μίαν ᾿Ηλίᾳ.
5 ἔτι αὐτοῦ λαλοῦντος ἰδοὺ νεφέλη φωτεινὴ ἐπεσκίασεν αὐτούς, καὶ ἰδοὺ φωνὴ ἐκ τῆς νεφέλης λέγουσα· οὗτός ἐστιν ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός, ἐν ᾧ εὐδόκησα· αὐτοῦ ἀκούετε·
6 καὶ ἀκούσαντες οἱ μαθηταὶ ἔπεσον ἐπὶ πρόσωπον αὐτῶν καὶ ἐφοβήθησαν σφόδρα.
7 καὶ προσελθὼν ὁ ᾿Ιησοῦς ἥψατο αὐτῶν καὶ εἶπεν· ἐγέρθητε καὶ μὴ φοβεῖσθε.
8 ἐπάραντες δὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῶν οὐδένα εἶδον εἰ μὴ τὸν ᾿Ιησοῦν μόνον.
9 καὶ καταβαινόντων αὐτῶν ἀπὸ τοῦ ὄρους ἐνετείλατο αὐτοῖς ὁ ᾿Ιησοῦς λέγων· μηδενὶ εἴπητε τὸ ὅραμα ἕως οὗ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐκ νεκρῶν ἀναστῇ.
10 Καὶ ἐπηρώτησαν αὐτὸν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ λέγοντες· τί οὖν οἱ γραμματεῖς λέγουσιν ὅτι ᾿Ηλίαν δεῖ ἐλθεῖν πρῶτον;
11 ὁ δὲ ᾿Ιησοῦς ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς· ᾿Ηλίας μὲν ἔρχεται πρῶτον καὶ ἀποκαταστήσει πάντα·
12 λέγω δὲ ὑμῖν ὅτι ᾿Ηλίας ἤδη ἦλθε, καὶ οὐκ ἐπέγνωσαν αὐτόν, ἀλλ᾿ ἐποίησαν ἐν αὐτῷ ὅσα ἠθέλησαν· οὕτω καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου μέλλει πάσχειν ὑπ᾿ αὐτῶν.
13 τότε συνῆκαν οἱ μαθηταὶ ὅτι περὶ ᾿Ιωάννου τοῦ βαπτιστοῦ εἶπεν αὐτοῖς.

Μετάφραση

Και ύστερα από εξ ημέρας παρέλαβε μαζί του ο Ιησούς τον Πέτρον και τον Ιάκωβον και τον Ιωάννην τον αδελφόν του και τους ανέβασεν εις όρος υψηλόν ιδιαιτέρως αυτούς μόνους∙

2 και μετεμορφώθη εμπρός εις αυτούς∙ και έγινε λαμπρόν το πρόσωπόν του σαν τον ήλιον , τα δε ενδύματά του έγιναν λευκά σαν το φως.

3 Και ιδού ενεφανίσθησαν και έγιναν ορατοί εις αυτούς ο Μωυσής και ο Ηλίας, οι οποίοι συνωμίλουν μαζί του.

4 Αποκριθείς δε ο Πέτρος είπεν εις τον Ιησούν∙ Κύριε, καλόν είναι να μένωμεν εδώ. Εάν θέλης , ας κάμωμεν εδώ τρεις σκηνάς ∙ μίαν δια σε και δια τον Μωυσήν μίαν και μίαν δια τον Ηλίαν.

5 Ενώ δε αυτός ωμίλει ακόμη, ιδού νεφέλη γεμάτη φως εσκέπασεν αυτούς, και έξαφνα ηκούσθη φωνή από την νεφέλην , που έλεγεν∙ Αυτός είναι ο υιός μου, που εξαιρετικά τον αγαπώ και εις τον οποίον ευηρεστήθην. Να υπακούετε εις αυτόν.

6 Και όταν ήκουσαν την φωνήν αυτήν οι μαθηταί, έπεσαν με το πρόσωπον εις το χώμα και εφοβήθησαν πάρα πολύ.

7 Και αφού τους επλησίασεν ο Ιησούς , τους ήγγισε και είπε∙ Σηκωθήτε και μη φοβείσθε.

8 Όταν δε εσήκωσαν τα μάτια τους, δεν είδαν κανένα παρά τον Ιησούν μόνον.

9 Και όταν κατέβαιναν από το όρος, τους παρήγγειλεν ο Ιησούς και τους είπε∙ Να μην είπητε εις κανένα αυτό που είδατε, έως ότου ο υιός του ανθρώπου αναστηθή εκ νεκρών, οπότε δεν θα υπάρχη κίνδυνος ακαίρων ενθουσιασμών του πλήθους, αλλά και περισσότερον κατανοητόν και πιστευτόν το γεγονός αυτό θα καταστή.

10 Και ηρώτησαν αυτόν οι μαθηταί του λέγοντες∙ Όταν ο Ηλίας ήλθε και σε εχαιρέτησεν εις το όρος, έφυγε πάλιν. Διατί λοιπόν οι γραμματείς λέγουν ,ότι προ της ελεύσεως του Μεσσίου πρέπει να έλθη πρώτον ο Ηλίας;

11 Ο δε Ιησούς απεκρίθη και είπεν εις αυτούς∙ο Ηλίας μεν, καθώς επροφήτευσεν ο Μαλαχίας, έρχεται πρώτον και θα αποκαταστήση όλας τας σχέσεις των ανθρώπων, ώστε και μεταξύ των και μετά του Θεού να ειρηνεύσουν και να συνδεθούν περισσότερον ούτοι.

12 Εγώ όμως σας λέγω, ότι τώρα πλέον ο Ηλίας ήλθε. Ήλθε δηλαδή ο κατά πάντα όμοιος προς τον Ηλίαν Ιωάννης. Αυτός ήτο ο πρόδρομός μου και αυτοί δεν τον ανεγνώρισαν, αλλά του έκαμαν όσα με τας διεστραμμένας θελήσεις των ηθέλησαν . Έτσι και ο υιός του ανθρώπου μέλλει να πάθη από αυτούς.

13 Τότε εκατάλαβαν οι μαθηταί, ότι δια τον Ιωάννην τον βαπτιστήν είπεν εις αυτούς.


Η ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ
ΜΕΤΑ ΣΥΝΤΟΜΟΥ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ
ΥΠΟ + ΠΑΝ. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ
Έκδοσις πεντηκοστή
ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΩΝ «Ο ΣΩΤΗΡ»
ΑΘΗΝΑΙ 2005

Στιχ. 14-21. Θεραπεία του σεληνιαζομένου νέου.

14 Καὶ ἐλθόντων αὐτῶν πρὸς τὸν ὄχλον προσῆλθεν αὐτῷ ἄνθρωπος γονυπετῶν αὐτὸν καὶ λέγων·
15 Κύριε, ἐλέησόν μου τὸν υἱόν, ὅτι σεληνιάζεται καὶ κακῶς πάσχει· πολλάκις γὰρ πίπτει εἰς τὸ πῦρ καὶ πολλάκις εἰς τὸ ὕδωρ.
16 καὶ προσήνεγκα αὐτὸν τοῖς μαθηταῖς σου, καὶ οὐκ ἠδυνήθησαν αὐτὸν θεραπεῦσαι.
17 ἀποκριθεὶς δὲ ὁ ᾿Ιησοῦς εἶπεν· ὦ γενεὰ ἄπιστος καὶ διεστραμμένη! ἕως πότε ἔσομαι μεθ᾿ ὑμῶν; ἕως πότε ἀνέξομαι ὑμῶν; φέρετέ μοι αὐτὸν ὧδε.
18 καὶ ἐπετίμησεν αὐτῷ ὁ ᾿Ιησοῦς, καὶ ἐξῆλθεν ἀπ᾿ αὐτοῦ τὸ δαιμόνιον καὶ ἐθεραπεύθη ὁ παῖς ἀπὸ τῆς ὥρας ἐκείνης.
19 Τότε προσελθόντες οἱ μαθηταὶ τῷ ᾿Ιησοῦ κατ᾿ ἰδίαν εἶπον· διατί ἡμεῖς οὐκ ἠδυνήθημεν ἐκβαλεῖν αὐτό;
20 ὁ δὲ ᾿Ιησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· διὰ τὴν ἀπιστίαν ὑμῶν. ἀμὴν γὰρ λέγω ὑμῖν, ἐὰν ἔχητε πίστιν ὡς κόκκον σινάπεως, ἐρεῖτε τῷ ὄρει τούτῳ, μετάβηθι ἐντεῦθεν ἐκεῖ, καὶ μεταβήσεται, καὶ οὐδὲν ἀδυνατήσει ὑμῖν.
21 τοῦτο δὲ τὸ γένος οὐκ ἐκπορεύεται εἰ μὴ ἐν προσευχῇ καὶ νηστείᾳ.

Μετάφραση


14 Και όταν ήλθαν εις το πλήθος του λαού, τον επλησίασε κάποιος άνθρωπος, που εγονάτισεν εμπρός του, και έλεγε∙

15 Κύριε, δείξε έλεος και ευσπλαχνίαν εις το παιδί μου, διότι σεληνιάζεται και υποφέρει άσχημα, αλλά και κινδυνεύει τον έσχατον κίνδυνον∙ διότι πολλές φορές και εις την φωτιά πίπτει και πολλές φορές εις το νερό και κινδυνεύει έτσι να καή ή να πνιγή.

16 Και τον έφερα εις τους μαθητάς σου και δεν ημπόρεσαν να τον θεραπεύσουν.

17 Απεκρίθη δε ο Ιησούς και είπεν∙ Ω γενεά, που τόσα θαύματα είδες και είσαι ακόμη άπιστος, και από την κακίαν σου είσαι διεστραμμένη, έως πότε θα είμαι μαζί σας; Έως πότε θα σας ανέχωμαι; Φέρτε τον μου εδώ.

18 Και επέπληξεν αυτόν ο Ιησούς και εβγήκεν απ’ αυτόν το δαιμόνιον και εθεραπεύθη το παιδίον από την ώραν εκείνην.

19 Τότε αφού οι μαθηταί επλησίασαν ιδιαιτέρως τον Ιησούν, είπον∙ Διατί δεν ημπορέσαμεν να βγάλωμεν το δαιμόνιον αυτό;

20 Ο δε Κύριος τους είπε∙ Επειδή σας λείπει η πίστις. Διότι αληθώς σας λέγω, εάν έχετε πίστιν θερμήν και σφοδράν σαν τον μκρόν σπόρον του σιναπιού, θα είπητε εις το βουνόν αυτό πήγαινε απ’ εδώ εκεί, και θα μετακινηθή. Και τίποτε δεν θα είναι αδύνατον εις σας.

21 Αυτό το είδος των δαιμονίων δεν βγαίνει από τον άνθρωπον, που έχει καταληφθή από αυτό, παρά με προσευχήν συνοδευομένην και με νηστείαν, ώστε η προσευχή να γίνεται με διάνοιαν, όσον το δυνατόν ελαφροτέραν και περισσότερον προσηλωμένην εις τον Θεόν.

Η ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ
ΜΕΤΑ ΣΥΝΤΟΜΟΥ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ
ΥΠΟ + ΠΑΝ. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ
Έκδοσις πεντηκοστή
ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΩΝ «Ο ΣΩΤΗΡ»
ΑΘΗΝΑΙ 2005

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΖ΄

Στιχ. 22-27. Η δια του θαύματος πληρωμή του φόρου.

22 ᾿Αναστρεφομένων δὲ αὐτῶν εἰς τὴν Γαλιλαίαν εἶπεν αὐτοῖς ὁ ᾿Ιησοῦς· μέλλει ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδίδοσθαι εἰς χεῖρας ἀνθρώπων
23 καὶ ἀποκτενοῦσιν αὐτόν, καὶ τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἐγερθήσεται. καὶ ἐλυπήθησαν σφόδρα.
24 ᾿Ελθόντων δὲ αὐτῶν εἰς Καπερναοὺμ προσῆλθον οἱ τὰ δίδραχμα λαμβάνοντες τῷ Πέτρῳ καὶ εἶπον· ὁ διδάσκαλος ὑμῶν οὐ τελεῖ τὰ δίδραχμα;
25 λέγει, ναί. καὶ ὅτε εἰσῆλθεν εἰς τὴν οἰκίαν, προέφθασεν αὐτὸν ὁ ᾿Ιησοῦς λέγων· τί σοι δοκεῖ, Σίμων; οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς ἀπὸ τίνων λαμβάνουσι τέλη ἢ κῆνσον; ἀπὸ τῶν υἱῶν αὐτῶν ἢ ἀπὸ τῶν ἀλλοτρίων;
26 λέγει αὐτῷ ὁ Πέτρος· ἀπὸ τῶν ἀλλοτρίων. ἔφη αὐτῷ ὁ ᾿Ιησοῦς· ἄραγε ἐλεύθεροί εἰσιν οἱ υἱοί.
27 ἵνα δὲ μὴ σκανδαλίσωμεν αὐτούς, πορευθεὶς εἰς τὴν θάλασσαν βάλε ἄγκιστρον καὶ τὸν ἀναβάντα πρῶτον ἰχθὺν ἆρον, καὶ ἀνοίξας τὸ στόμα αὐτοῦ εὑρήσεις στατῆρα· ἐκεῖνον λαβὼν δὸς αὐτοῖς ἀντὶ ἐμοῦ καὶ σοῦ.

Μετάφραση
22 Και ενώ εγύριζαν αυτοί εις την Γαλιλαίαν, τους είπεν ο Ιησούς∙ Μέλλει ο υιός του ανθρώπου να παραδοθή εντός ολίγου εις χείρας ανθρώπων

23 και θα τον θανατώσουν , και την τρίτην ημέραν από του θανάτου του θα αναστηθή. και ελυπήθησαν οι μαθηταί υπερβολικά.

24 Όταν δε ήλθαν εις Καπερναούμ ,επήγαν εις τον Πέτρον εκείνοι, που εισέπρατταν τον φόρον των διδράχμων, τον οποίον εξ ευλαβείας προσέφεραν υπέρ του ναού οι Ιουδαίοι, και είπαν∙ Ο διδάσκαλός σας δεν πληρώνει τα δίδραχμα;

25 Λέγει ο Πέτρος∙ Ναι, θα τα πληρώση. Και όταν εμβήκεν εις το σπίτι, τον επρόλαβεν ο Ιησούς και είπε∙ Τι σου φαίνεται , Σίμων; Οι βασιλείς της γης από ποίους παίρνουν φόρους ή κεφαλιάτικο; Από τα παιδιά τους ή από τους ξένους, που δεν είναι μέλη του βασιλικού των οίκου;

26 Λέγει εις αυτόν ο Πέτρος∙ Από τους ξένους. Είπεν εις αυτόν ο Ιησούς∙ Λοιπόν οι υιοί του βασιλέως είναι ελεύθεροι από κάθε φορολογίαν. Ούτε εγώ λοιπόν, που είμαι γνήσιος υιός του Θεού, ούτε σεις που υπηρετείτε εμέ είμεθα υποχρεωμένοι να πληρώνωμεν φόρον δια τον οίκον του Πατρός μας.

27 Δια να μην τους σκανδαλίσωμεν όμως και παρεξηγούντες το παράδειγμά μας παρακινηθούν από αυτό να περιφρονούν τον ναόν, πήγαινε εις την θάλασσαν και ρίψε αγκίστρι. Και το πρώτο ψάρι, που θα ανεβάσης, πάρε το, και αφού ανοίξης το στόμα του θα εύρης αργυερούν τετράδραχμον. Λάβε εκείνο και δώσε το είς αυτούς δι΄εμέ και δια σε.

Η ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ
ΜΕΤΑ ΣΥΝΤΟΜΟΥ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ
ΥΠΟ + ΠΑΝ. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ
Έκδοσις πεντηκοστή
ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΩΝ «Ο ΣΩΤΗΡ»
ΑΘΗΝΑΙ 2005

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΗ΄

Στιχ.1-17.Συνδιαλέξεις και λόγοι του Κυρίου εν Καπερναούμ.

ΕΝ ἐκείνῃ τῇ ὥρᾳ προσῆλθον οἱ μαθηταὶ τῷ ᾿Ιησοῦ λέγοντες· τίς ἄρα μείζων ἐστὶν ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν;
2 καὶ προσκαλεσάμενος ὁ ᾿Ιησοῦς παιδίον ἔστησεν αὐτὸ ἐν μέσῳ αὐτῶν καὶ εἶπεν·
3 ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐὰν μὴ στραφῆτε καὶ γένησθε ὡς τὰ παιδία, οὐ μὴ εἰσέλθητε εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν.
4 ὅστις οὖν ταπεινώσει ἑαυτὸν ὡς τὸ παιδίον τοῦτο, οὗτός ἐστιν ὁ μείζων ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν.
5 καὶ ὃς ἐὰν δέξηται παιδίον τοιοῦτον ἓν ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου, ἐμὲ δέχεται·
6 ῝Ος δ᾿ ἂν σκανδαλίσῃ ἕνα τῶν μικρῶν τούτων τῶν πιστευόντων εἰς ἐμέ, συμφέρει αὐτῷ ἵνα κρεμασθῇ μύλος ὀνικὸς εἰς τὸν τράχηλον αὐτοῦ καὶ καταποντισθῇ ἐν τῷ πελάγει τῆς θαλάσσης.
7 Οὐαὶ τῷ κόσμῳ ἀπὸ τῶν σκανδάλων· ἀνάγκη γάρ ἐστιν ἐλθεῖν τὰ σκάνδαλα· πλὴν οὐαὶ τῷ ἀνθρώπῳ ἐκείνῳ δι᾿ οὗ τὸ σκάνδαλον ἔρχεται.
8 εἰ δὲ ἡ χείρ σου ἢ ὁ πούς σου σκανδαλίζει σε, ἔκκοψον αὐτὰ καὶ βάλε ἀπὸ σοῦ· καλόν σοί ἐστιν εἰσελθεῖν εἰς τὴν ζωὴν χωλὸν ἢ κυλλόν, ἢ δύο χεῖρας ἢ δύο πόδας ἔχοντα βληθῆναι εἰς τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον.
9 καὶ εἰ ὁ ὀφθαλμός σου σκανδαλίζει σε, ἔξελε αὐτὸν καὶ βάλε ἀπὸ σοῦ· καλόν σοί ἐστι μονόφθαλμον εἰς τὴν ζωὴν εἰσελθεῖν, ἢ δύο ὀφθαλμοὺς ἔχοντα βληθῆναι εἰς τὴν γέενναν τοῦ πυρός.
10 ῾Ορᾶτε μὴ καταφρονήσητε ἑνὸς τῶν μικρῶν τούτων· λέγω γὰρ ὑμῖν ὅτι οἱ ἄγγελοι αὐτῶν ἐν οὐρανοῖς διὰ παντὸς βλέπουσι τὸ πρόσωπον τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς.
11 ἦλθε γὰρ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου σῶσαι τὸ ἀπολωλός.
12 Τί ὑμῖν δοκεῖ; ἐὰν γένηταί τινι ἀνθρώπῳ ἑκατὸν πρόβατα καὶ πλανηθῇ ἓν ἐξ αὐτῶν, οὐχὶ ἀφεὶς τὰ ἐνενήκοντα ἐννέα ἐπὶ τὰ ὄρη, πορευθεὶς ζητεῖ τὸ πλανώμενον;
13 καὶ ἐὰν γένηται εὑρεῖν αὐτό, ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι χαίρει ἐπ᾿ αὐτῷ μᾶλλον ἢ ἐπὶ τοῖς ἐνενήκοντα ἐννέα τοῖς μὴ πεπλανημένοις.
14 οὕτως οὐκ ἔστι θέλημα ἔμπροσθεν τοῦ πατρὸς ὑμῶν τοῦ ἐν οὐρανοῖς ἵνα ἀπόληται εἷς τῶν μικρῶν τούτων.
15 ᾿Εὰν δὲ ἁμαρτήσῃ εἰς σὲ ὁ ἀδελφός σου, ὕπαγε καὶ ἔλεγξον αὐτὸν μεταξὺ σοῦ καὶ αὐτοῦ μόνου· ἐάν σου ἀκούσῃ, ἐκέρδησας τὸν ἀδελφόν σου·
16 ἐὰν δὲ μὴ ἀκούσῃ, παράλαβε μετὰ σοῦ ἔτι ἕνα ἢ δύο, ἵνα ἐπὶ στόματος δύο μαρτύρων ἢ τριῶν σταθῇ πᾶν ρῆμα.
17 ἐὰν δὲ παρακούσῃ αὐτῶν, εἰπὲ τῇ ἐκκλησίᾳ· ἐὰν δὲ καὶ τῆς ἐκκλησίας παρακούσῃ, ἔστω σοι ὥσπερ ὁ ἐθνικὸς καὶ ὁ τελώνης


Μετάφραση



Κατ΄ εκείνην την ώραν, κατά την οποίαν ο Ιησούς επέδειξε την προτίμησιν αυτήν εις τον Πέτρον, τον επλησίασαν οι μαθηταί και είπαν∙ Ποίος λοιπόν είναι μεγαλύτερος και περισσότερον διακεκριμένος από τους άλλους εις την βασιλείαν των ουρανών;

2 Και αφού επροσκάλεσεν ο Ιησούς ένα παιδί, το έστησεν εις το μέσον αυτών, και είπεν∙

3 Εν πάση αληθεία σας βεβαιώ ότι , εάν δεν αλλάξετε φρόνημα και δεν γίνετε ταπεινοί και αφελείς και απονήρευτοι σαν τα παιδιά, δεν θα εισέλθετε εις την βασιλείαν των ουρανών.

4 Όποιος λοιπόν ταπεινώση τον εαυτόν του σαν το παιδάκι αυτό, αυτός είναι ο μεγαλύτερος εις την βασιλείαν των ουρανών.

5 Πρέπει δε να εγκολπωθήτε το παιδικόν και ταπεινόν αυτό φρόνημα τόσον πολύ, ώστε να τιμάτε και εκείνους ,οι οποίοι το έχουν. Να ξεύρετε δε ότι εκείνος, που θα υποδεχθή δι’ εμέ και προς τιμήν μου ένα τέτοιον άνθρωπον, ο οποίος εταπεινώθη σαν το μικρό παιδί, αυτός είναι σαν να υποδέχεται και τιμά εμέ τον ίδιον.

6 Εκείνος όμως, που θα παρασύρη εις την αμαρτίαν ένα από τους ταπεινούς αυτούς και απλούς, που πιστεύουν εις εμέ, συμφέρει εις αυτόν να κρεμασθή γύρω από τον λαιμόν του μυλόπετρα από εκείνες , που στρέφει ο όνος , και να βουλιάξη εις την ανοικτήν και βαθειάν θάλασσαν.

7 Αλλοίμονον εις τον κόσμον από τα σκάνδαλα και τους πειρασμούς, που οδηγούν εις την αμαρτίαν. Διότι, όπως έχει τώρα η κατάστασις του κόσμου του διεφθαρμένου ,κατ’ ανάγκην θα έλθουν οι πειρασμοί. Αλλ’ όμως αλλοίμονον εις τον άνθρωπον εκείνον, που γίνεται αιτία να έλθη ο πειρασμός.

8 Εάν δε το χέρι σου ή το πόδι σου ,δηλαδή πρόσωπον ή πράγμα πολύ στενά συνδεδεμένον μαζί σου και πολύ χρήσιμον εις σε, σου γίνεται αφορμή να αμαρτάνης, κόψε το και ρίψε το μακρυά από σε. Καλύτερον είναι εις σε να έμβης εις την αιωνίαν ζωήν κουλλός ή κουτσός, παρά να ριφθής εις το αιώνιον πυρ με δύο χέρια ή δύο πόδια. Είναι δηλαδή προτιμότερον να υποστής την βαρυτέραν θυσίαν εις τον κόσμον αυτόν και να χωρισθής από πράγματα ή πρόσωπα ,που σου είναι χρήσιμα σαν το χέρι σου ή το πόδι σου, παρά η προσκόλλησίς σου εις αυτά να σε ρίψη εις την κόλασιν.

9 Και εάν το μάτι σου γίνεται αφορμή αμαρτίας εις σε, βγάλε το και ρίψε το μακρυά από σε. Είναι καλύτερον δια σε να έμβης εις την αιωνίαν ζωήν μονόφθαλμος, παρά με δύο μάτια να ριφθής εις την γέενναν του πυρός. Είναι καλύτερον να χωρισθής από πράγματα ή πρόσωπα, που σου είναι χρήσιμα και πολύτιμα σαν το μάτι σου, παρά μαζί με αυτά να ριφθής εις την κόλασιν.

10 Προσέχετε να μη καταφρονήσετε ούτε ένα από τους μικρούς αυτούς ∙διότι σας λέγω, ότι οι φύλακές των άγγελοι είναι από εκείνους ,που έχουν πολλήν παρρησίαν ενώπιον του Θεού. Διότι είναι από εκείνους, που εις τον ουρανόν αποτελούν το άμεσον περιβάλλον και βλέπουν το πρόσωπο του Πατρός μου, που είναι εις τους ουρανούς.

11 Αλλά και αυτός ο Θεός ενδιεφέρθη αμέσως δια τους μικρούς αυτούς. Διότι ο υιός του ανθρώπου εστάλη από τον Θεόν και ήλθεν εις τον κόσμον δια να τους σώση, μαζί δε με αυτούς να σώση και ολόκληρον το ανθρώπινον γένος, που ένεκα της αμαρτίας ήτο χαμένον δια τον Θεόν.

12 Και δι’ όλους μεν φροντίζει ο Θεός, ιδιαιτέρως όμως προνοεί δι’ αυτούς, οι οποίοι έγιναν μικροί σαν τα παιδιά. Φροντίζει δε καθώς και ο ποιμήν δια τα πρόβατά του. Ποίαν ιδέαν έχετε σεις; Εάν ένας άνθρωπος συμβή να έχη εκατόν πρόβατα και χαθή εν από αυτά, δεν θα αφήση τα ενενήκοντα εννέα επάνω εις τα βουνά και δεν θα τρέξη να αναζητήση το χαμένον πρόβατον;

13 Και εάν συμβή να το εύρη, σας διαβεβαιώ, ότι χαίρει δι’ αυτό περισσότερον παρά δια τα ενενήκοντα εννέα , που δεν έχουν χαθή.

14 Έτσι δεν είναι θέλημα του πατρός σας, που είναι εις τους ουρανούς, να χαθή ένας από τους μικρούς αυτούς. Εάν λοιπόν ο Θεός δεν θέλη να χαθή κανείς από τους μικρούς ,τουναντίον δε χαίρη, όταν ούτος ανευρεθή και σωθή, δεν έχετε χρέος και σεις να μη καταφρονήτε ούτε ένα από τους μικρούς τούτους;

15 Από το ενδιαφέρον δε τούτο του Θεού δια κάθε χαμένο πρόβατόν του, διδαχθήτε και σεις, πώς πρέπει να φέρεσθε εις κάθε παραπλανηθέντα αδελφόν σας. Εάν δηλαδή σου πταίση εις κάτι ο αδελφός σου, πήγαινε και υπόδειξέ του το πταίσιμόν του αυτό, ιδιαιτέρως μεταξύ σου και αυτού, χωρίς να είναι παρών κανένας άλλος. Εάν σε ακούση και αναγνωρίση το σφάλμα του, εκέρδησες τον αδελφόν σου.

16 Εάν όμως δεν ακούση, πάρε μαζί σου ακόμη ένα ή δύο , δια να βεβαιωθή με τους λόγους του στόματος δύο ή τριών μαρτύρων πάσα εξεταζομένη και κρινομένη υπόθεσις.

17 Εάν δε παρακούση και εις αυτούς, ειπέ το αδίκημά του εις την Εκκλησίαν. Εάν δε και εις την Εκκλησίαν παρακούση, μη τον θεωρής πλέον ως αληθές μέλος της χριστιανικής κοινωνίας, αλλ’ έχε τον καθώς τον ειδωλολάτρην και τον τελώνην.

Η ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ
ΜΕΤΑ ΣΥΝΤΟΜΟΥ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ
ΥΠΟ + ΠΑΝ. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ
Έκδοσις πεντηκοστή
ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΩΝ «Ο ΣΩΤΗΡ»
ΑΘΗΝΑΙ 2005

ΤΟ ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΗ΄

Στιχ.18-35. Η εξουσία της αφέσεως εις τους Αποστόλους.

Η παραβολή των μυρίων ταλάντων.


18 ᾿Αμὴν λέγω ὑμῖν, ὅσα ἐὰν δήσητε ἐπὶ τῆς γῆς, ἔσται δεδεμένα ἐν τῷ οὐρανῷ, καὶ ὅσα ἐὰν λύσητε ἐπὶ τῆς γῆς, ἔσται λελυμένα ἐν τῷ οὐρανῷ.
19 Πάλιν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ἐὰν δύο ὑμῶν συμφωνήσωσιν ἐπὶ τῆς γῆς περὶ παντὸς πράγματος οὗ ἐὰν αἰτήσωνται, γενήσεται αὐτοῖς παρὰ τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς.
20 οὗ γάρ εἰσι δύο ἢ τρεῖς συνηγμένοι εἰς τὸ ἐμὸν ὄνομα, ἐκεῖ εἰμι ἐν μέσῳ αὐτῶν.
21 Τότε προσελθὼν αὐτῷ ὁ Πέτρος εἶπε· Κύριε, ποσάκις ἁμαρτήσει εἰς ἐμὲ ὁ ἀδελφός μου καὶ ἀφήσω αὐτῷ; ἕως ἑπτάκις;
22 λέγει αὐτῷ ὁ ᾿Ιησοῦς· οὐ λέγω σοι ἕως ἑπτάκις, ἀλλ᾿ ἕως ἑβδομηκοντάκις ἑπτά.
23 Διὰ τοῦτο ὡμοιώθη ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν ἀνθρώπῳ βασιλεῖ, ὃς ἠθέλησε συνᾶραι λόγον μετὰ τῶν δούλων αὐτοῦ.
24 ἀρξαμένου δὲ αὐτοῦ συναίρειν προσηνέχθη αὐτῷ εἷς ὀφειλέτης μυρίων ταλάντων.
25 μὴ ἔχοντος δὲ αὐτοῦ ἀποδοῦναι ἐκέλευσεν αὐτὸν ὁ κύριος αὐτοῦ πραθῆναι καὶ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ τὰ τέκνα καὶ πάντα ὅσα εἶχε, καὶ ἀποδοθῆναι.
26 πεσὼν οὖν ὁ δοῦλος προσεκύνει αὐτῷ λέγων· κύριε, μακροθύμησον ἐπ᾿ ἐμοὶ καὶ πάντα σοι ἀποδώσω.
27 σπλαγχνισθεὶς δὲ ὁ κύριος τοῦ δούλου ἐκείνου ἀπέλυσεν αὐτὸν καὶ τὸ δάνειον ἀφῆκεν αὐτῷ.
28 ἐξελθὼν δὲ ὁ δοῦλος ἐκεῖνος εὗρεν ἕνα τῶν συνδούλων αὐτοῦ, ὃς ὤφειλεν αὐτῷ ἑκατὸν δηνάρια, καὶ κρατήσας αὐτὸν ἔπνιγε λέγων· ἀπόδος μοι εἴ τι ὀφείλεις.
29 πεσὼν οὖν ὁ σύνδουλος αὐτοῦ εἰς τοὺς πόδας αὐτοῦ παρεκάλει αὐτὸν λέγων· μακροθύμησον ἐπ᾿ ἐμοὶ καὶ ἀποδώσω σοι.
30 ὁ δὲ οὐκ ἤθελεν, ἀλλὰ ἀπελθὼν ἔβαλεν αὐτὸν εἰς φυλακὴν ἕως οὗ ἀποδῷ τὸ ὀφειλόμενον.
31 ἰδόντες δὲ οἱ σύνδουλοι αὐτοῦ τὰ γενόμενα ἐλυπήθησαν σφόδρα, καὶ ἐλθόντες διεσάφησαν τῷ κυρίῳ ἑαυτῶν πάντα τὰ γενόμενα.
32 τότε προσκαλεσάμενος αὐτὸν ὁ κύριος αὐτοῦ λέγει αὐτῷ· δοῦλε πονηρέ, πᾶσαν τὴν ὀφειλὴν ἐκείνην ἀφῆκά σοι, ἐπεὶ παρεκάλεσάς με.
33 οὐκ ἔδει καὶ σὲ ἐλεῆσαι τὸν σύνδουλόν σου, ὡς καὶ ἐγώ σε ἠλέησα;
34 καὶ ὀργισθεὶς ὁ κύριος αὐτοῦ παρέδωκεν αὐτὸν τοῖς βασανισταῖς ἕως οὗ ἀποδῷ πᾶν τὸ ὀφειλόμενον αὐτῷ.
35 Οὕτω καὶ ὁ πατήρ μου ὁ ἐπουράνιος ποιήσει ὑμῖν, ἐὰν μὴ ἀφῆτε ἕκαστος τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ ἀπὸ τῶν καρδιῶν ὑμῶν τὰ παραπτώματα αὐτῶν.

Μετάφραση



18 Αληθώς σας λέγω, όσα αμαρτήματα δέσετε και κηρύξετε ασυγχώρητα επί της γης, θα είναι δεμένα και ασυγχώρητα εις τον ουρανόν από εμέ και τον Πατέρα μου∙ και όσα λύσετε και συγχωρήσετε επί της γης, θα είναι λυμένα και συγχωρημένα εις τον ουρανόν από εμέ και τον Πατέρα μου.

19 Πάλιν εν πάση αληθεία σας βεβαιώ, ότι εάν δύο από σας συμφωνήσουν επί της γης δια κάθε πράγμα ,που θα ζητήσουν εις την προσευχήν τους, θα γίνη τούτο εις αυτούς από τον Πατέρα μου, που είναι εις τους ουρανούς.

20 Διότι, όπου είναι δύο ή τρεις συνηγμένοι δι’ εμέ και δια σκοπούς συμφώνους προς το θέλημά μου , εκεί είμαι και εγώ μεταξύ τους δια να εισακούω, εμπνέω, οδηγώ και φυλάττω αυτούς.

21 Τότε ο Πέτρος τον επλησίασε και είπε∙ Κύριε, πόσες φορές θα μου πταίση ο αδελφός μου και θα τον συγχωρήσω; Είναι αρκετόν έως επτά φορές;

22 Λέγει εις αυτόν ο Ιησούς∙ Δεν σου λέγω έως επτά φορές, αλλ’ ως εβδομήντα φορές το επτά, δηλαδή αναρίθμητες φορές.

23 Διότι δε εις την βασιλείαν των ουρανών το καθήκον του να συγχωρώμεν τους πταίστας είναι απεριόριστον, δι’ αυτό ωμοίασεν η βασιλεία των ουρανών προς επίγειον βασιλέα, που ηθέλησε να λογαριασθή με τους δούλους και αυλικούς του, εις τους οποίους είχεν αναθέσει την διαχείρισιν των φόρων και εισπράξεών του.

24 Επειδή δε αυτός άρχισε να λογαριάζεται, του έφερεν ένα χρεώστην που όφειλε δέκα χιλιάδες τάλαντα, δηλαδή περίπου εξήκοντα εκατομύρια χρυσάς δραχμάς.

25 Όταν δε αυτός άρχισε να λογαριάζεται ,του έφεραν ένα χρεώστην ,που ώφειλε δέκα χιλιάδες τάλαντα ,δηλαδή περίπου εξήκοντα εκατομμύρια χρυσάς δραχμάς.


26 Έπεσε λοιπόν καταγής ο δούλος και τον επροσκύνει λέγων∙ Κύριε, κάμε υπομονήν δι’ εμέ ,και όλα όσα σου χρωστώ, θα σου τα πληρώσω.

27 Ελυπήθη δε και ησθάνθη συμπάθειαν ο κύριος του δούλου εκείνου και τον αφήκεν ελεύθερον ,του εχάρισε δε και το δάνειον.

28 Όταν όμως εβγήκεν έξω ο δούλος εκείνος , ήυρεν ένα από τους συνδούλους του, που τους εχρεώστει εκατόν δηνάρια, δηλαδή περίπου ενενήντα χρυσάς δραχμάς. Και αφού τον εσταμάτησε, τον εστενοχώρει σκληρά λέγων∙ Εξόφλησέ μου ό,τι μου χρεωστείς.


29 Έπεσε λοιπόν εις τα πόδια του ο σύνδουλός του και τον παρεκάλει λέγων∙ Περίμενέ με και δείξε υπομονήν μαζί μου και θα σε πληρώσω.

30 Αυτός όμως δεν ήθελεν , αλλ’ επήγεν εις το δικαστήριον και τον έρριψεν εις την φυλακήν ,έως ότου πληρώση ό,τι του εχρωστούσεν.

31 Όταν δε είδαν οι άλλοι σύνδουλοί του αυτά που έγιναν , ελυπήθησαν πολύ και αφού ήλθαν διηγήθησαν εις τον κύριόν τους όλα όσα συνέβησαν.

32 Τότε τον προσεκάλεσεν ο κύριός του και είπε προς αυτόν∙ Δούλε πονηρέ, όλον το χρέος εκείνο, το τόσον μεγάλο, σου το εχάρισα, επειδή με παρεκάλεσες.

33 Δεν έπρεπε και συ να λυπηθής και να κάμης έλεος εις τον σύνδουλόν σου ,όπως και εγώ, που δεν είμαι σύνδουλός σου αλλά κύριός σου, σε ελυπήθηκα και έδειξα έλεος εις σε;

34 Και εθύμωσεν ο κύριός του και το παρέδωκεν εις αυτούς ,που βασανίζουν τους φυλακισμένους, δια να τον τιμωρούν, μέχρις ότου εξοφλήση παν ό,τι εχρεωστούσεν.

35 Έτσι και ο επουράνιος πατήρ μου, προς τον οποίον λόγω των αναριθμήτων σας αμαρτιών είσθε χρεώσται αναριθμήτου χρέους ,θα κάμη εις σας, εάν δεν συγχωρήσετε καθένας σας τον αδελφόν του όχι με το στόμα σας μόνον, αλλ’ από την καρδιά σας.

ΤΟ ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΘ΄

Στιχ. 1-12 . Το διαζύγιον.


ΚΑΙ ἐγένετο ὅτε ἐτέλεσεν ὁ ᾿Ιησοῦς τοὺς λόγους τούτους μετῆρεν ἀπὸ τῆς Γαλιλαίας καὶ ἦλθεν εἰς τὰ ὅρια τῆς ᾿Ιουδαίας πέραν τοῦ ᾿Ιορδάνου.
2 καὶ ἠκολούθησαν αὐτῷ ὄχλοι πολλοί, καὶ ἐθεράπευσεν αὐτοὺς ἐκεῖ.
3 Καὶ προσῆλθον αὐτῷ οἱ Φαρισαῖοι πειράζοντες αὐτὸν καὶ λέγοντες αὐτῷ· εἰ ἔξεστιν ἀνθρώπῳ ἀπολῦσαι τὴν γυναῖκα αὐτοῦ κατὰ πᾶσαν αἰτίαν;
4 ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς· οὐκ ἀνέγνωτε ὅτι ὁ ποιήσας ἀπ᾿ ἀρχῆς ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτοὺς καὶ εἶπεν,
5 ἕνεκεν τούτου καταλείψει ἄνθρωπος τὸν πατέρα αὐτοῦ καὶ τὴν μητέρα καὶ κολληθήσεται τῇ γυναικὶ αὐτοῦ, καὶ ἔσονται οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν;
6 ὥστε οὐκέτι εἰσὶ δύο, ἀλλὰ σὰρξ μία. ὃ οὖν ὁ Θεὸς συνέζευξεν, ἄνθρωπος μὴ χωριζέτω.
7 λέγουσιν αὐτῷ· τί οὖν Μωσῆς ἐνετείλατο δοῦναι βιβλίον ἀποστασίου καὶ ἀπολῦσαι αὐτήν;
8 λέγει αὐτοῖς· ὅτι Μωσῆς πρὸς τὴν σκληροκαρδίαν ὑμῶν ἐπέτρεψεν ὑμῖν ἀπολῦσαι τὰς γυναῖκας ὑμῶν· ἀπ᾿ ἀρχῆς δὲ οὐ γέγονεν οὕτω.
9 λέγω δὲ ὑμῖν ὅτι ὃς ἂν ἀπολύσῃ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ μὴ ἐπὶ πορνείᾳ καὶ γαμήσῃ ἄλλην, μοιχᾶται· καὶ ὁ ἀπολελυμένην γαμήσας μοιχᾶται.
10 λέγουσιν αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ· εἰ οὕτως ἐστὶν ἡ αἰτία τοῦ ἀνθρώπου μετὰ τῆς γυναικός, οὐ συμφέρει γαμῆσαι.
11 ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς· οὐ πάντες χωροῦσι τὸν λόγον τοῦτον, ἀλλ᾿ οἷς δέδοται·
12 εἰσὶ γὰρ εὐνοῦχοι οἵτινες ἐκ κοιλίας μητρὸς ἐγεννήθησαν οὕτω. καὶ εἰσὶν εὐνοῦχοι οἵτινες εὐνουχίσθησαν ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων, καὶ εἰσὶν εὐνοῦχοι οἵτινες εὐνούχισαν ἑαυτοὺς διὰ τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν. ὁ δυνάμενος χωρεῖν χωρείτω.


Μετάφραση



Και συνέβη, όταν ετελείωσεν ο Ιησούς τους λόγους αυτούς, ανεχώρησεν από την Γαλιλαίαν και ήλθεν εις τα σύνορα της Ιουδαίας πέραν από τον Ιορδάνην.

2 Και τον ηκολούθησαν πλήθη λαού πολλά και εθεράπευσεν αυτούς εκεί.

3 Και τον επλησίασαν οι Φαρισαίοι και με τον δόλιον σκοπόν να εύρουν αφορμήν δια να τον κατηγορήσουν ,εζήτησαν την γνώμην του λέγοντες εις αυτόν∙ Άραγε επιτρέπεται εις τον άνθρωπον να χωρίση την γυναίκα του δια κάθε αφορμήν και αιτίαν;

4 Ο δε Ιησούς απεκρίθη και τους είπε∙ Δεν ανεγνώσατε εις το βιβλίον της Γενέσεως ότι ο Θεός ,που εδημιούργησε τα πάντα , έκαμεν εξ αρχής το πρώτον ανδρόγυνον από ένα άνδρα και από μίαν γυναίκα; Εάν ο Δημιουργός ενομοθέτει τότε και το διαζύγιον ,δεν θα εδημιούργει μίαν μόνον αλλά περισσοτέρας γυναίκας δια τον ένα άνδρα.
5 Και είπε τότε ο Αδάμ εμπνεόμενος από τον Θεόν∙ Διότι μία γυνή επλάσθη από την πλευράν εμού του ενός, δι’ αυτό θα εγκαταλείψη άνθρωπος τον πατέρα του και την μητέρα του και θα προσκολληθή εις την γυναίκα του και θα γίνουν οι δύο μία σαρξ, έν σώμα.

6 Ώστε σύμφωνα με τους λόγους αυτούς, όσοι έρχονται εις γάμον δεν είναι πλέον δύο, όπως ήσαν προτήτερα, αλλ’ είναι ένα σώμα. Εκείνο λοιπόν, που ο θεός ήνωσεν εις εν σώμα, ο άνθρωπος ας μη το χωρίζη.

7 Λέγουσιν εις αυτόν∙ Διατί λοιπόν ο Μωυσής παρήγγειλε δια το διαζύγιον , ότι πρέπει να δώση ο άνδρας έγγραφον διαζύγιον εις την γυναίκα του και τότε να την χωρίση;

8 Λέγει εις αυτούς∙ Ο Μωϋσής απέβλεπεν εις την σκληρότητα των καρδιών σας και σας επέτρεψε να χωρίσετε τας γυναίκας σας προλαμβάνων χειρότερα κακά. Διότι μερικοί από σας και φόνο ακόμη ήτο δυνατόν να κάμουν, δια να απαλλαγούν από την ανεπιθύμητον γυναίκα των. Από την αρχήν της δημιουργίας όμως δεν έχει γίνει έτσι.

9 Σας λέγω δε, ότι όποιος τυχόν χωρίση την γυναίκα του δια πάσαν άλλην αιτίαν, και όχι λόγω πορνείας, και λάβη εις γάμον άλλην, διαπράττει μοιχείαν, ήτοι αμαρτάνει κατά του θεσμού του γάμου και προδίδει την συζυγικήν πίστιν. Και εκείνος, που θα λάβη εις γάμον χωρισμένην, διαπράττει μοιχείαν, διότι συνδέεται με γυναίκα, που ανήκει εις άλλον.

10 Λέγουσιν εις αυτόν οι μαθηταί του∙ Εάν ο λόγος του διαζυγίου του ανδρός μετά της γυναικός έχη ούτω, και μίαν μόνον είναι η αιτία, δια την οποίαν επιτρέπεται το διαζύγιον, τότε δεν συμφέρει να έρχεται κανείς εις γάμον.

11 Ο δε Κύριος είπεν εις αυτούς∙ Δεν χωρεί εις το μυαλό και εις την καρδιά όλων ο λόγος αυτός της αγαμίας, αλλ’ εκείνοι μόνο τον νοιώθουν και τον εγκολπώνονται, εις τους οποίους έχει δοθή από τον Θεόν ως χάρισμα να μείνουν άγαμοι.

12 Λέγω δε, ότι μόνον εκείνοι εγκολπώνονται τον λόγον αυτόν εις όσους εδόθη ως χάρισμα, διότι υπάρχουν ευνούχοι, που από την κοιλίαν της μητέρας των εγεννήθηκαν έτσι∙ και συνεπώς είναι φύσει ανίκανοι να έλθουν εις γάμον∙ και υπάρχουν ευνούχοι, που ευνουχίσθησαν από τους ανθρώπους∙ και έγιναν από τους ανθρώπους ανίκανοι δια γάμον∙ και είναι άλλοι ευνούχοι, που δια του σωφρονισμένου λογισμού επεβλήθησαν εις τον εαυτόν τους και ευνούχισαν τον εαυτόν τους δι’ αυτοπροαιρέτου αποχής από τον γάμον και αυστηράς εγκρατείας. Αυτοί παραμένον άγαμοι και παρθένοι δια να εργασθούν χωρίς κανένα περισπασμόν δια την βασιλείαν των ουρανών και δια να την κερδήσουν ευκολώτερον. Όποιος μπορεί να νοιώση και να βάλη εις εφαρμογήν τον λόγον αυτόν, ας τον νοιώση και ας τον εφαρμόση.

Η ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ
ΜΕΤΑ ΣΥΝΤΟΜΟΥ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ
ΥΠΟ + ΠΑΝ. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ
Έκδοσις πεντηκοστή
ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΩΝ «Ο ΣΩΤΗΡ»
ΑΘΗΝΑΙ 2005

ΤΟ ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΘ΄

Στιχ. 13-15. Ο Ιησούς ευλογεί τα παιδιά.

13 Τότε προσηνέχθη αὐτῷ παιδία, ἵνα ἐπιθῇ αὐτοῖς τὰς χεῖρας καὶ προσεύξηται· οἱ δὲ μαθηταὶ ἐπετίμησαν αὐτοῖς.
14 ὁ δὲ ᾿Ιησοῦς εἶπεν· ἄφετε τὰ παιδία καὶ μὴ κωλύετε αὐτὰ ἐλθεῖν πρός με· τῶν γὰρ τοιούτων ἐστὶν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν.
15 καὶ ἐπιθεὶς τὰς χεῖρας αὐτοῖς ἐπορεύθη ἐκεῖθεν.


Μετάφραση


13 Τότε του έφεραν μικρά παιδιά, δια να βάλη επάνω τους τας χείρας του και να προσευχηθή υπέρ αυτών. Οι μαθηταί όμως τους επέπληξαν.

14 Ο δε Ιησούς είπεν∙ Αφήσατε τα παιδιά και μη τα εμποδίζετε να έλθουν προς εμέ∙ διότι δι’ αυτούς, που θα γίνουν σαν αυτά, είναι η βασιλεία των ουρανών.

15 Και αφού έβαλε τας χείρας του επάνω τους προς ευλογίαν, έφυγεν απ’ εκεί.

Η ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ
ΜΕΤΑ ΣΥΝΤΟΜΟΥ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ
ΥΠΟ + ΠΑΝ. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ
Έκδοσις πεντηκοστή
ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΩΝ «Ο ΣΩΤΗΡ»
ΑΘΗΝΑΙ 2005

ΤΟ ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΘ΄

Στιχ. 16-26. Ο πλούσιος νέος.


16 Καὶ ἰδοὺ εἷς προσελθὼν εἶπεν αὐτῷ· διδάσκαλε ἀγαθέ, τί ἀγαθὸν ποιήσω ἵνα ἔχω ζωὴν αἰώνιον;
17 ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ· τί με λέγεις ἀγαθόν; οὐδεὶς ἀγαθὸς εἰ μὴ εἷς ὁ Θεός. εἰ δὲ θέλεις εἰσελθεῖν εἰς τὴν ζωήν, τήρησον τὰς ἐντολάς.
18 λέγει αὐτῷ· ποίας; ὁ δὲ ᾿Ιησοῦς εἶπε· τὸ οὐ φονεύσεις, οὐ μοιχεύσεις, οὐ κλέψεις, οὐ ψευδομαρτυρήσεις,
19 τίμα τὸν πατέρα καὶ τὴν μητέρα, καὶ ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν. 20 λέγει αὐτῷ ὁ νεανίσκος· πάντα ταῦτα ἐφυλαξάμην ἐκ νεότητός μου· τί ἔτι ὑστερῶ;
21 ἔφη αὐτῷ ὁ ῾Ιησοῦς· εἰ θέλεις τέλειος εἶναι, ὕπαγε πώλησόν σου τὰ ὑπάρχοντα καὶ δὸς πτωχοῖς, καὶ ἕξεις θησαυρὸν ἐν οὐρανῷ, καὶ δεῦρο ἀκολούθει μοι.
22 ἀκούσας δὲ ὁ νεανίσκος τὸν λόγον ἀπῆλθε λυπούμενος· ἦν γὰρ ἔχων κτήματα πολλά.
23 ῾Ο δὲ ᾿Ιησοῦς εἶπε τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ· ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι δυσκόλως πλούσιος εἰσελεύσεται εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν.
24 πάλιν δὲ λέγω ὑμῖν, εὐκοπώτερόν ἐστι κάμηλον διὰ τρυπήματος ραφίδος διελθεῖν ἢ πλούσιον εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ εἰσελθεῖν.
25 ἀκούσαντες δὲ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἐξεπλήσσοντο σφόδρα λέγοντες· τίς ἄρα δύναται σωθῆναι;
26 ἐμβλέψας δὲ ὁ ᾿Ιησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· παρὰ ἀνθρώποις τοῦτο ἀδύνατόν ἐστι, παρὰ δὲ Θεῷ πάντα δυνατά ἐστι.


Μετάφραση


16 Και ιδού ένας τον επλησίασε και του είπε∙ Διδάσκαλε αγαθέ, τι αγαθόν και τι καλόν να κάμω δια να έχω ζωήν αιώνιον;

17 Ο δε Κύριος του είπε∙ Αφού απευθύνεσαι προς εμέ ως εις άνθρωπον απλούν, διατί με λέγεις αγαθόν; Κανείς δεν είναι από τον εαυτόν του και πραγματικά αγαθός παρά μόνον ένας, ο Θεός. Εάν όμως θέλης να έμβης εις την αιώνιον και μακαρίαν ζωήν, φύλαξε καθ’ όλον τον βίον σου τας εντολάς.

18 Λέγει εις αυτόν∙ Ποίας εντολάς; Ο δε Ιησούς είπε∙ το να μη φονεύσης, να μη μοιχεύσης, να μη κλέψης, να μη ψευδομαρτυρήσης.

19 τίμα τον πατέρα και την μητέρα σου και να αγαπήσης τον πλησίον σου σαν τον εαυτόν σου.

20 Λέγει εις αυτόν ο νέος, ο οποίος δεν είχε διδαχθή ποία είναι και πώς εφαρμόζεται η προς τον πλησίον αγάπη∙ Όλα αυτά τα εφύλαξα από τότε, που ήμουν νέος. Τί μου λείπει ακόμη;

21 Είπεν εις αυτόν ο Ιησούς∙ Εάν θέλης να είσαι τέλειος , πήγαινε, πώλησε τα υπάρχοντά σου και μοίρασέ τα εις τους πτωχούς και θα έχης θησαυρόν εις τους ουρανούς. Και έλα να με ακολουθήσης.

22 Όταν όμως ο νέος ήκουσε τον λόγον αυτόν , έφυγε λυπημένος ,διότι είχε πολλά κτήματα και η καρδία του ήτο κολλημένη εις αυτά.

23 Και ο Ιησούς τότε είπεν εις τους μαθητάς του∙ Αληθώς σας λέγω ,ότι δύσκολα άνθρωπος πλούσιος θα έμβη εις την βασιλείαν των ουρανών .

24 Πάλι δε σας λέγω, ευκολώτερον είναι να περάση μία γκαμήλα από την τρύπα, που ανοίγει η βελόνα, παρά ο πλούσιος να έμβη εις την βασιλείαν του Θεού.

25 Αλλ’ όταν ήκουσαν τούτο οι μαθηταί του, τους κατέλαβε πολύ μεγάλη έκπληξις και είπαν∙ Ποίος τάχα ημπορεί να σωθή;

26 Αφού δε ο Ιησούς τους εκύτταξεν εκφραστικά, τους είπε: Εις τους ανθρώπους αυτό είναι αδύνατον, εις τον Θεόν όμως όλα είναι δυνατά. Δύναται λοιπόν ο Θεός δια της χάριτός του να λύση κάθε καλοπροαιρέτου πλουσίου τους δεσμούς της καρδίας του προς το χρήμα και να καταστήση αυτόν άξιον της σωτηρίας.


Η ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ
ΜΕΤΑ ΣΥΝΤΟΜΟΥ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ
ΥΠΟ + ΠΑΝ. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ
Έκδοσις πεντηκοστή
ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΩΝ «Ο ΣΩΤΗΡ»
ΑΘΗΝΑΙ 2005