"Αγιον Ορος" Χριστιανικό Ορθόδοξο Φόρουμ

ΤΟ ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΘ΄

Στιχ. 27-30. Αι αμοιβαί εις όσους αφήκαν τα πάντα δια τον Χριστόν.

27 Τότε ἀποκριθεὶς ὁ Πέτρος εἶπεν αὐτῷ· ἰδοὺ ἡμεῖς ἀφήκαμεν πάντα καὶ ἠκολουθήσαμέν σοι· τί ἄρα ἔσται ἡμῖν;
28 ὁ δὲ ᾿Ιησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ὑμεῖς οἱ ἀκολουθήσαντές μοι, ἐν τῇ παλιγγενεσίᾳ, ὅταν καθίσῃ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπὶ θρόνου δόξης αὐτοῦ, καθίσεσθε καὶ ὑμεῖς ἐπὶ δώδεκα θρόνους κρίνοντες τὰς δώδεκα φυλὰς τοῦ ᾿Ισραήλ.
29 καὶ πᾶς ὃς ἀφῆκεν οἰκίας ἢ ἀδελφοὺς ἢ ἀδελφὰς ἢ πατέρα ἢ μητέρα ἢ γυναῖκα ἢ τέκνα ἢ ἀγροὺς ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός μου, ἑκατονταπλασίονα λήψεται καὶ ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσει.
30 Πολλοὶ δὲ ἔσονται πρῶτοι ἔσχατοι καὶ ἔσχατοι πρῶτοι.

Μετάφραση




27 Τότε απεκρίθη ο Πέτρος και του είπεν∙ Ιδού, ημείς αφήκαμεν όλα και σε ηκολουθήσαμεν. Τι άραγε θα δοθή εις ημάς ως αμοιβή;

28 Ο δε Ιησούς τους είπεν∙ Αληθώς σας λέγω, ότι σεις που με ηκολουθήσατε ,όταν θα ξαναγεννηθή ο κόσμος και θα έχη συντελεσθή η εκ νεκρών ανάστασις ,οπότε θα καθήση ο υιός του ανθρώπου εις θρόνον λαμπρόν ,αντάξιον της δόξης του, θα καθήσετε και σεις εις δώδεκα θρόνους δικάζοντες τας δώδεκα φυλάς του Ισραήλ.

29 Και καθένας που αφήκε σπίτια ή αδελφούς ή αδελφάς ή πατέρα ή μητέρα ή γυναίκα ή παιδιά ή χωράφια δια να μείνη ενωμένος και να μη χωρισθή από εμέ, θα λάβη πολλαπλά εις την παρούσαν ζωήν, θα κληρονομήση δε και την αιώνιον ζωήν.

30 Πολλοί δε, που είναι εις τον κόσμον αυτόν πρώτοι, θα είναι εις τον κόσμον τον μέλλοντα τελευταίοι, και πολλοί τελευταίοι θα είναι εκεί πρώτοι.


Η ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ
ΜΕΤΑ ΣΥΝΤΟΜΟΥ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ
ΥΠΟ + ΠΑΝ. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ
Έκδοσις πεντηκοστή
ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΩΝ «Ο ΣΩΤΗΡ»
ΑΘΗΝΑΙ 2005

ΤΟ ΚΑΤΑ ΜΑΤθΑΙΟΝ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Κ΄

Στιχ.1-16. Η παραβολή των εργατών του αμπελώνος.



Ομοία γάρ ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν ἀνθρώπῳ οἰκοδεσπότῃ, ὅστις ἐξῆλθεν ἅμα πρωΐ μισθώσασθαι ἐργάτας εἰς τὸν ἀμπελῶνα αὐτοῦ.
2 καὶ συμφωνήσας μετὰ τῶν ἐργατῶν ἐκ δηναρίου τὴν ἡμέραν ἀπέστειλεν αὐτοὺς εἰς τὸν ἀμπελῶνα αὐτοῦ.
3 καὶ ἐξελθὼν περὶ τρίτην ὥραν εἶδεν ἄλλους ἑστῶτας ἐν τῇ ἀγορᾷ ἀργούς,
4 καὶ ἐκείνοις εἶπεν· ὑπάγετε καὶ ὑμεῖς εἰς τὸν ἀμπελῶνα, καὶ ὃ ἐὰν ᾖ δίκαιον δώσω ὑμῖν. οἱ δὲ ἀπῆλθον.
5 πάλιν ἐξελθὼν περὶ ἕκτην καὶ ἐνάτην ὥραν ἐποίησεν ὡσαύτως.
6 περὶ δὲ τὴν ἑνδεκάτην ὥραν ἐξελθὼν εὗρεν ἄλλους ἑστῶτας ἀργούς, καὶ λέγει αὐτοῖς· τί ὧδε ἑστήκατε ὅλην τὴν ἡμέραν ἀργοί;
7 λέγουσιν αὐτῷ· ὅτι οὐδεὶς ἡμᾶς ἐμισθώσατο. λέγει αὐτοῖς· ὑπάγετε καὶ ὑμεῖς εἰς τὸν ἀμπελῶνα, καὶ ὃ ἐὰν ᾖ δίκαιον λήψεσθε.
8 ὀψίας δὲ γενομένης λέγει ὁ κύριος τοῦ ἀμπελῶνος τῷ ἐπιτρόπῳ αὐτοῦ· κάλεσον τοὺς ἐργάτας καὶ ἀπόδος αὐτοῖς τὸν μισθόν, ἀρξάμενος ἀπὸ τῶν ἐσχάτων ἕως τῶν πρώτων.
9 καὶ ἐλθόντες οἱ περὶ τὴν ἑνδεκάτην ὥραν ἔλαβον ἀνὰ δηνάριον.
10 ἐλθόντες δὲ οἱ πρῶτοι ἐνόμισαν ὅτι πλείονα λήψονται, καὶ ἔλαβον καὶ αὐτοὶ ἀνὰ δηνάριον.
11 λαβόντες δὲ ἐγόγγυζον κατὰ τοῦ οἰκοδεσπότου
12 λέγοντες ὅτι οὗτοι οἱ ἔσχατοι μίαν ὥραν ἐποίησαν, καὶ ἴσους ἡμῖν αὐτοὺς ἐποίησας τοῖς βαστάσασι τὸ βάρος τῆς ἡμέρας καὶ τὸν καύσωνα.
13 ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν ἑνὶ αὐτῶν· ἑταῖρε, οὐκ ἀδικῶ σε· οὐχὶ δηναρίου συνεφώνησάς μοι;
14 ἆρον τὸ σὸν καὶ ὕπαγε· θέλω δὲ τούτῳ τῷ ἐσχάτῳ δοῦναι ὡς καὶ σοί·
15 ἢ οὐκ ἔξεστί μοι ποιῆσαι ὃ θέλω ἐν τοῖς ἐμοῖς, εἰ ὁ ὀφθαλμός σου πονηρός ἐστιν ὅτι ἐγὼ ἀγαθός εἰμι;
16 Οὕτως ἔσονται οἱ ἔσχατοι πρῶτοι καὶ οἱ πρῶτοι ἔσχατοι· πολλοὶ γάρ εἰσι κλητοί, ὀλίγοι δὲ ἐκλεκτοί.

Μετάφραση



Θα γίνουν δε πολλοί έσχατοι πρώτοι, διότι αι αμοιβαί που θα δοθούν εις την βασιλείαν των ουρανών, και ο τρόπος με τον οποίον θα δοθούν, ομοιάζουν προς τας πληρωμάς , που έκαμεν άνθρωπος οικοκύρης, ο οποίος εβγήκε γρήγορα το πρωί δια να μισθώση εργάτας δια το αμπέλι του .

2 Και αφού εσυμφώνησε με τους εργάτας από ένα δηνάριον ως ημερομίσθιον , τους έστειλεν εις το αμπέλι του.

3 Και όταν εβγήκεν εις την αγοράν κατά τας εννέα το πρωί, είδεν άλλους εργάτας να στέκωνται εκεί χωρίς εργασίαν.

4 και είπεν εις εκείνους ∙ Πηγαίνετε και σεις εις το αμπέλι μου, και ό,τι είναι δίκαιον, θα σας δώσω. Και εκείνοι επήγαν.

5 Πάλιν δε εβγήκε κατά τας δώδεκα και κατά τας τρεις το απόγευμα και έκαμε το ίδιο.

6 Όταν δε εβγήκε κατά τας πέντε το απόγευμα ,εύρεν άλλους, που εστέκοντο χωρίς εργασίαν και τους λέγει∙ Διατί στέκεσθε εδώ όλην την ημέραν χωρίς εργασίαν;

7 Λέγουν εις αυτόν∙ Μένομεν άνεργοι ,διότι κανείς δεν μας εμίσθωσε. Λέγει εις αυτούς∙ Πηγαίνετε και σεις εις το αμπέλι μου και ό,τι είναι δίκαιον δια τον κόπον σας, θα το λάβετε.

8 Όταν δε εβράδυασε, λέγει ο ιδιοκτήτης του αμπελιού εις τον επιστάτην του ∙ Κάλεσε τους εργάτας και δος τους το ωρισμένον ημερομίσθιον ,αρχίζων από τους τελευταίους και προχωρών έως τους πρώτους.

9 Και αφού ήλθαν εκείνοι, που έπιασαν δουλειά κατά τις πέντε το απόγευμα ,επήραν ο καθένας τους από ένα δηνάριον.

10 Όταν δε ήλθαν οι πρώτοι, που έπιασαν δουλειά πολύ πρωί ενόμισαν, ότι θα πάρουν περισσότερα. Και επήραν και αυτοί από ένα δηνάριον.

11 Αλλ’ όταν το επήραν, παρεπονούντο και εμουρμούριζαν κατά του νοικοκύρη.

12 και έλεγαν , ότι αυτοί οι πιο τελευταίοι μίαν ώραν εργάσθησαν εις το αμπέλι και τους έκαμες ίσους με ημάς, που εβαστάσαμεν τον βαρύν κόπον της ημέρας και όλην την ζέστην.

13 Αυτός δε απεκρίθη και είπεν εις ένα από αυτούς∙ Σύντροφε, δεν σε αδικώ. Δεν συνεφώνησες μαζί μου ένα δηνάριον;

14 Πάρε το ιδικόν σου και πήγαινε. Θέλω δε εγώ εις αυτόν τον (πιο) τελευταίον να δώσω όσον και εις σε.

15 Ή δεν έχω δικαίωμα να κάμω εκείνο που θέλω εις αυτά, που είναι ιδικά μου; Ή το μάτι σου είναι κακό και ζηλεύει , επειδή εγώ είμαι καλός και αγαθός ,και γίνεται αφορμή η ιδική μου καλωσύνη να δείξης συ τον φθόνον σου;

16 Έτσι θα γίνουν πρώτοι αυτοί, που εκλήθησαν τελευταίοι και αργότερα από τους άλλους, αλλ’ έδειξαν μεγάλον ζήλον εις το έργον του Κυρίου. Και αυτοί που εκλήθησαν ενωρίτερον και πρώτοι από τους άλλους, αλλ’ εχαλαρώθησαν και ημέλησαν ,θα γίνουν τελευταίοι . Διότι πολλοί είναι προσκαλασμένοι από τον Χριστόν, ολίγοι όμως είναι εκλεκτοί, δεν εξαρτάται δε η αμοιβή ,που δίδει ο Κύριος ,από τον περισσότερον χρόνον, που θα εργασθή ο καθένας μας, αλλ’ από την μεγαλυτέραν προθυμίαν που θα δείξη, πάντοτε δε η αμοιβή αυτή θα μας δοθή κατά το έλεος και την φιλανθρωπίαν του Κυρίου.



Η ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ
ΜΕΤΑ ΣΥΝΤΟΜΟΥ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ
ΥΠΟ + ΠΑΝ. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ
Έκδοσις πεντηκοστή
ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΩΝ «Ο ΣΩΤΗΡ»
ΑΘΗΝΑΙ 2005

ΤΟ ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Κ΄

Στιχ. 17-28. Οι δύο αδελφοί ζητούν πρωτοκαθεδρίας.


17 Καὶ ἀναβαίνων ὁ ᾿Ιησοῦς εἰς ῾Ιεροσόλυμα παρέλαβε τοὺς δώδεκα μαθητὰς κατ᾿ ἰδίαν ἐν τῇ ὁδῷ καὶ εἶπεν αὐτοῖς.
18 ἰδοὺ ἀναβαίνομεν εἰς ῾Ιεροσόλυμα, καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδοθήσεται τοῖς ἀρχιερεῦσι καὶ γραμματεῦσι καὶ κατακρινοῦσιν αὐτὸν θανάτῳ,
19 καὶ παραδώσουσιν αὐτὸν τοῖς ἔθνεσιν εἰς τὸ ἐμπαῖξαι καὶ μαστιγῶσαι καὶ σταυρῶσαι, καὶ τῇ τρίτη ἡμέρᾳ ἀναστήσεται.
20 Τότε προσῆλθεν αὐτῷ ἡ μήτηρ τῶν υἱῶν Ζεβεδαίου μετὰ τῶν υἱῶν αὐτῆς προσκυνοῦσα καὶ αἰτοῦσά τι παρ᾿ αὐτοῦ.
21 ὁ δὲ εἶπεν αὐτῇ· τί θέλεις; λέγει αὐτῷ· εἰπὲ ἵνα καθίσωσιν οὗτοι οἱ δύο υἱοί μου εἷς ἐκ δεξιῶν σου καὶ εἷς ἐξ εὐωνύμων σου ἐν τῇ βασιλείᾳ σου.
22 ἀποκριθεὶς δὲ ὁ ᾿Ιησοῦς εἶπεν· οὐκ οἴδατε τί αἰτεῖσθε. δύνασθε πιεῖν τὸ ποτήριον ὃ ἐγὼ μέλλω πίνειν, ἢ τὸ βάπτισμα ὃ ἐγὼ βαπτίζομαι βαπτισθῆναι; λέγουσιν αὐτῷ· δυνάμεθα.
23 καὶ λέγει αὐτοῖς· τὸ μὲν ποτήριόν μου πίεσθε, καὶ τὸ βάπτισμα ὃ ἐγὼ βαπτίζομαι βαπτισθήσεσθε· τὸ δὲ καθίσαι ἐκ δεξιῶν μου καὶ ἐξ εὐωνύμων μου οὐκ ἔστιν ἐμὸν δοῦναι, ἀλλ᾿ οἷς ἡτοίμασται ὑπὸ τοῦ πατρός μου.
24 καὶ ἀκούσαντες οἱ δέκα ἠγανάκτησαν περὶ τῶν δύο ἀδελφῶν.
25 ῾Ο δὲ ᾿Ιησοῦς προσκαλεσάμενος αὐτοὺς εἶπεν· οἴδατε ὅτι οἱ ἄρχοντες τῶν ἐθνῶν κατακυριεύουσιν αὐτῶν καὶ οἱ μεγάλοι κατεξουσιάζουσιν αὐτῶν.
26 οὐχ οὕτως ἔσται ἐν ὑμῖν, ἀλλ᾿ ὃς ἐὰν θέλῃ ἐν ὑμῖν μέγας γενέσθαι, ἔσται ὑμῶν διάκονος,
27 καὶ ὃς ἐὰν θέλῃ ἐν ὑμῖν εἶναι πρῶτος, ἔσται ὑμῶν δοῦλος·
28 ὥσπερ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἦλθε διακονηθῆναι, ἀλλὰ διακονῆσαι καὶ δοῦναι τὴν ψυχὴν αὐτοῦ λύτρον ἀντὶ πολλῶν.

Μετάφραση


17 και όταν ανέβαινεν ο Ιησούς εις τα Ιεροσόλυμα, επήρε μαζί του ιδιαιτέρως τους δώδεκα μαθητάς εις τον δρόμον και τους είπεν∙

18 Ιδού αναβαίνομεν εις τα Ιεροσόλυμα και ο υιός του ανθρώπου θα παραδοθή εις τους αρχιερείς και εις τους γραμματείς και θα τον καταδικάσουν εις θάνατον,

19 και θα τον παραδώσουν εις τους εθνικούς στρατιώτας της Ρώμης, δια να τον περιπαίξουν και να τον μαστιγώσουν και να τον σταυρώσουν, και έπειτα κατά την τρίτην από του θανάτου του ημέραν θα αναστηθή.

20 Τότε τον επλησίασεν η μητέρα των υιών Ζεβεδαίου με τα παιδιά της, η οποία τον επροσκύνησε και έδειξεν ,ότι εσκόπευε να του ζητήση κάτι.

12 Αυτός δε της είπε∙ Τι θέλεις; Λέγει εις αυτόν∙ Δώσε διαταγήν, όταν θα αναλάβης την βασιλείαν σου, να καθήσουν τα δύο αυτά παιδιά μου το ένα εις τα δεξιά σου και το άλλο εις τα αριστερά σου.

22 Αλλ’ ο Ιησούς απεκρίθη και είπε∙ Δεν ξεύρετε, τι ζητάτε . Μπορείτε να πίετε το ποτήριον του θανάτου, που πρόκειται εγώ μετ’ ολίγον να πίω, ή να βαπτισθήτε το βάπτισμα του μαρτυρίου, που μετ’ ολίγον θα υποστώ; Λέγουν εις αυτόν∙ Δυνάμεθα.

23 Και λέγει εις αυτούς ο Ιησούς∙ Το μεν ποτήριον ,που θα πίω εγώ, θα το πίετε και σεις, και το βάπτισμα ,που πρόκειται μετ’ ολίγον μέσα στη θάλασσαν των παθημάτων μου να βαπτισθώ, θα το βαπτισθήτε. Διότι και σεις θα υποστήτε διωγμούς και μαρτύριον δια το ευαγγέλιον. Το να καθήσετε όμως εις τα δεξιά μου και εις τα αριστερά μου, δεν είναι ιδικόν μου δικαίωμα να το δώσω εις όποιον μου το ζητήση, αλλά θα δοθή τούτο εις εκείνους δια τους οποίους έχει ετοιμασθή από τον δικαιοκρίτην Πατέρα μου ,που θα δώση τας αμοιβάς και τας διακρίσεις εις τον καθένα σύμφωνα με τα έργα του και την αρετήν του.

24 Και όταν ήκουσαν αυτά οι δέκα, ηγανάκτησαν δια την συμπεριφοράν αυτήν των δύο αδελφών, οι οποίοι εζήτουν να τους παραγκωνίσουν και να τιμηθούν περισσότερον από αυτούς.

25 Ο δε Ιησούς, αφού τους προσεκάλεσε να πλησιάσουν ,είπε∙ Γνωρίζετε ότι οι άρχοντες, που ηγεμονεύουν εις τα έθνη, συμπεριφέρονται προς τους λαούς των ως κύριοί των, σαν να τους ορίζουν και σαν να είναι οι λαοί κτήματά τους ∙και εκείνοι που έχουν μεγάλο αξίωμα, όπως είναι οι ανθύπατοι, τους μεταχειρίζονται με μεγάλην εξουσίαν, σαν να είναι δούλοι τους.

26 Μεταξύ σας όμως δεν πρέπει να γίνεται έτσι. Αλλ’ οποιοσδήποτε θέλει να γίνη μέγας μεταξύ σας, ας είναι υπηρέτης σας και ας σπουδάζη να γίνεται ευεργετικός και εξυπηρετικός εις τους άλλους.

27 Και οποιοσδήποτε θέλει να είναι πρώτος μεταξύ σας, οφείλει να ασκή με πάσαν ταπεινοφροσύνην την αγάπην και να γίνη δούλος όλων σας.

28 Να γίνη δε διάκονος και δούλος, καθώς και ο υιός του ανθρώπου δεν ήλθε δια να υπηρετηθή ,αλλά δια να υπηρετήση και δώση την ζωήν του λύτρον δια να εξαγορασθούν και ελευθερωθούν από την αμαρτίαν και τον θάνατον πολλοί.


Η ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ
ΜΕΤΑ ΣΥΝΤΟΜΟΥ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ
ΥΠΟ + ΠΑΝ. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ
Έκδοσις πεντηκοστή
ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΩΝ «Ο ΣΩΤΗΡ»
ΑΘΗΝΑΙ 2005

ΤΟ ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Κ΄

Στιχ. 29-34. Η θεραπεία δύο τυφλών.


29 Καὶ ἐκπορευομένων αὐτῶν ἀπὸ ῾Ιεριχὼ ἠκολούθησεν αὐτῷ ὄχλος πολύς.
30 Καὶ ἰδοὺ δύο τυφλοὶ καθήμενοι παρὰ τὴν ὁδόν, ἀκούσαντες ὅτι ᾿Ιησοῦς παράγει, ἔκραξαν λέγοντες· ἐλέησον ἡμᾶς, Κύριε, υἱὸς Δαυῒδ.
31 ὁ δὲ ὄχλος ἐπετίμησεν αὐτοῖς ἵνα σιωπήσωσιν· οἱ δὲ μεῖζον ἔκραζον λέγοντες· ἐλέησον ἡμᾶς, Κύριε, υἱὸς Δαυῒδ.
32 καὶ στὰς ὁ ᾿Ιησοῦς ἐφώνησεν αὐτοὺς καὶ εἶπε· τί θέλετε ποιήσω ὑμῖν;
33 λέγουσιν αὐτῷ· Κύριε, ἵνα ἀνοιχθῶσιν ἡμῶν οἱ ὀφθαλμοί.
34 σπλαγχνισθεὶς δὲ ὁ ᾿Ιησοῦς ἥψατο τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν, καὶ εὐθέως ἀνέβλεψαν αὐτῶν οἱ ὀφθαλμοί, καὶ ἠκολούθησαν αὐτῷ.



Μετάφραση


29 Και ενώ αυτοί έβγαιναν από την Ιεριχώ, τον ηκολούθησεν πλήθος λαού πολύ.

30 Και ιδού δύο τυφλοί, που εκάθηντο πλησίον του δρόμου, όταν ήκουσαν ,ότι ο Ιησούς περνά, εφώναξαν και είπαν∙ Ελέησέ μας , Κύριε, ένδοξε απόγονε του Δαβίδ, που δια σε ελάλησαν οι προφήται.

31 Το πλήθος δε του λαού ,δια να μη ενοχληθή με τας φωνάς των ο Ιησούς, τους επέπληξε δια να σιωπήσουν. Αυτοί όμως πιο πολύ εφώναζαν και έλεγαν∙ Ελέησέ μας , Κύριε, απόγονε του Δαβίδ.

32 Και αφού εστάθη ο Ιησούς ,τους εκάλεσε και τους είπε∙ Τι θέλετε να σας κάμω;

33 Λέγουν εις αυτόν∙ Κύριε, θέλομεν να ανοιχθούν τα μάτια μας.

34 Ο δε Ιησούς τους εσπλαχνίσθη και τους ήγγισε τα μάτια και αμέσως τα μάτια των απέκτησαν και πάλιν το φως των, και από ευγνωμοσύνην τον ηκολούθησαν και οι δύο.


Η ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ
ΜΕΤΑ ΣΥΝΤΟΜΟΥ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ
ΥΠΟ + ΠΑΝ. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ
Έκδοσις πεντηκοστή
ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΩΝ «Ο ΣΩΤΗΡ»
ΑΘΗΝΑΙ 2005

ΤΟ ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΑ΄

Στιχ. 1-17. Η θριαμβευτική είσοδος του Κυρίου εις Ιεροσόλυμα.


Και ὅτε ἤγγισαν εἰς ῾Ιεροσόλυμα καὶ ἦλθον εἰς Βηθσφαγῆ πρὸς τὸ ὄρος τῶν ἐλαιῶν, τότε ὁ ᾿Ιησοῦς ἀπέστειλε δύο μαθητὰς
2 λέγων αὐτοῖς· πορεύθητε εἰς τὴν κώμην τὴν ἀπέναντι ὑμῶν, καὶ εὐθέως εὑρήσετε ὄνον δεδεμένην καὶ πῶλον μετ᾿ αὐτῆς· λύσαντες ἀγάγετέ μοι.
3 καὶ ἐάν τις ὑμῖν εἴπῃ τι, ἐρεῖτε ὅτι ὁ Κύριος αὐτῶν χρείαν ἔχει· εὐθέως δὲ ἀποστέλλει αὐτούς.
4 τοῦτο δὲ ὅλον γέγονεν ἵνα πληρωθῇ τὸ ρηθὲν διὰ τοῦ προφήτου λέγοντος·
5 εἴπατε τῇ θυγατρὶ Σιών, ἰδοὺ ὁ βασιλεύς σου ἔρχεταί σοι πραῢς καὶ ἐπιβεβηκὼς ἐπὶ ὄνον καὶ πῶλον υἱὸν ὑποζυγίου.
6 πορευθέντες δὲ οἱ μαθηταὶ καὶ ποιήσαντες καθὼς προσέταξεν αὐτοῖς ὁ ᾿Ιησοῦς,
7 ἤγαγον τὴν ὄνον καὶ τὸν πῶλον, καὶ ἐπέθηκαν ἐπάνω αὐτῶν τὰ ἱμάτια αὐτῶν, καὶ ἐπεκάθισεν ἐπάνω αὐτῶν.
8 ὁ δὲ πλεῖστος ὄχλος ἔστρωσαν ἑαυτῶν τὰ ἱμάτια ἐν τῇ ὁδῷ, ἄλλοι δὲ ἔκοπτον κλάδους ἀπὸ τῶν δένδρων καὶ ἐστρώννυον ἐν τῇ ὁδῷ.
9 οἱ δὲ ὄχλοι οἱ προάγοντες καὶ οἱ ἀκολουθοῦντες ἔκραζον λέγοντες· ὡσαννὰ τῷ υἱῷ Δαυῒδ· εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου· ὡσαννὰ ἐν τοῖς ὑψίστοις.
10 καὶ εἰσελθόντος αὐτοῦ εἰς ῾Ιεροσόλυμα ἐσείσθη πᾶσα ἡ πόλις λέγουσα· τίς ἐστιν οὗτος;
11 οἱ δὲ ὄχλοι ἔλεγον· οὗτός ἔστιν ᾿Ιησοῦς ὁ προφήτης ὁ ἀπὸ Ναζαρὲτ τῆς Γαλιλαίας.
12 Καὶ εἰσῆλθεν ὁ ᾿Ιησοῦς εἰς τὸ ἱερὸν τοῦ Θεοῦ, καὶ ἐξέβαλε πάντας τοὺς πωλοῦντας καὶ ἀγοράζοντας ἐν τῷ ἱερῷ, καὶ τὰς τραπέζας τῶν κολλυβιστῶν κατέστρεψε καὶ τὰς καθέδρας τῶν πωλούντων τὰς περιστεράς,
13 καὶ λέγει αὐτοῖς· γέγραπται, ὁ οἶκός μου οἶκος προσευχῆς κληθήσεται· ὑμεῖς δὲ αὐτὸν ἐποιήσατε σπήλαιον λῃστῶν.
14 Καὶ προσῆλθον αὐτῷ χωλοὶ καὶ τυφλοὶ ἐν τῷ ἱερῷ καὶ ἐθεράπευσεν αὐτούς.
15 ἰδόντες δὲ οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ γραμματεῖς τὰ θαυμάσια ἃ ἐποίησε καὶ τοὺς παῖδας κράζοντας ἐν τῷ ἱερῷ καὶ λέγοντας, ὡσαννὰ τῷ υἱῷ Δαυῒδ, ἠγανάκτησαν
16 καὶ εἶπον αὐτῷ· ἀκούεις τί οὗτοι λέγουσιν; ὁ δὲ ᾿Ιησοῦς λέγει αὐτοῖς· ναί· οὐδέποτε ἀνέγνωτε ὅτι ἐκ στόματος νηπίων καὶ θηλαζόντων κατηρτίσω αἶνον;
17 καὶ καταλιπὼν αὐτοὺς ἐξῆλθεν ἔξω τῆς πόλεως εἰς Βηθανίαν καὶ ηὐλίσθη ἐκεῖ.


Μετάφραση


Και όταν επλησίασαν εις τα Ιεροσόλυμα και ήλθαν εις την Βηθσφαγή, πλησίον του όρους των ελαιών, τότε ο Ιησούς απέστειλε δύο μαθητάς

2 και τους είπε∙ Πηγαίνετε εις το χωριό, που βλέπετε απέναντί σας και αμέσως θα εύρητε μίαν όνον δεμένην και ένα πουλάρι μαζί της. Αφού την λύσετε, φέρτε μου και τα δύο εδώ.

3 Και εάν σας είπη κανείς τίποτε, θα είπητε, ότι ο Κύριος τα χρειάζεται∙ αμέσως δε θα σας τα επιστρέψη και θα σας τα αποστείλη.

4 Αυτό δε έγινε δια να πραγματοποιηθή εκείνο, που ελέχθη δια μέσου του προφήτου , ο οποίος είπε∙

5 Είπατε εις την θυγατέρα Σιών, δηλαδή εις την Ιερουσαλήμ∙ Ιδού ο βασιλεύς σου, ο Μεσσίας , έρχεται εις σε πράος και καθισμένος επάνω εις όνον και εις πουλάρι γέννημα ζώου, που εμβήκεν εις ζυγόν.

6 Αφού δε επήγαν οι μαθηταί και έκαμαν όπως τους διέταξεν ο Ιησούς,

7 έφεραν την όνον και το πουλάρι και επειδή δεν ήξευραν εις ποίον από τα δύο θα καθίση ο διδάσκαλος, έβαλαν τα εξωτερικά τους φορέματα επάνω εις αυτά και ο Ιησούς εκάθησεν επάνω εις τα φορέματα, που είχαν τεθή εις το πουλάρι.

8 Και το περισσότερον πλήθος του λαού έστρωσαν εις τον δρόμον, από τον οποίον διέβαινεν ο Χριστός, τα εξωτερικά τους ρούχα δια να περάση επ’ αυτών, άλλοι δε έκοπταν κλάδους από τα δένδρα και τους έστρωναν εις τον δρόμον.

9 Τα δε πλήθη του λαού, όσα επροπορεύοντο και όσα ακολουθούσαν , με δυνατές φωνές έλεγον∙ Δόξα εις τον απόγονον του Δαβίδ, που έως τώρα τον επεριμέναμεν. Δοξασμένος να είναι αυτός ,που έρχεται σταλμένος από τον Κύριον. Δόξα σοι ας κράζουν και οι εν τοις υψίστοις του ουρανού άγγελοι.

10 Και όταν αυτός εμβήκεν εις τα Ιεροσόλυμα , συνεκινήθησαν και εσηκώθησαν επί ποδός όλοι οι κάτοικοι της πόλεως λέγοντες∙ Ποίος είναι αυτός;

11 Τα δε πλήθη του λαού έλεγον∙ Αυτός είναι ο Ιησούς ο προφήτης, που κατάγεται από την Ναζαρέτ της Γαλιλαίας.

12 Και εμβήκεν ο Ιησούς εις τον ιερόν ναόν, τον αφιερωμένον εις τον Θεόν, και έβγαλε έξω όλους εκείνους που επώλουν και ηγόραζον εις το ιερόν προαύλιον των εθνών, και τας τραπέζας των αργυραμοιβών αναποδογύρισε, καθώς και τα καθίσματα ,όπου εκάθηντο αυτοί που επώλουν τας περιστεράς.

13 Και λέγει εις αυτούς∙ Είναι γραμμένον εις τον Ησαϊαν∙ Ο οίκος μου θα ονομασθή οίκος προσευχής . Σεις δε τον εκάματε σπήλαιον, που συχνάζουν λησταί, αφού με τας αισχροκερδείας σας κατακλέπτετε και ληστεύετε τους προσκυνητάς.

14 Και τον επλησίασαν κουτσοί και τυφλοί εις το ιερόν και τους εθεράπευσεν.

16 Όταν δε είδαν οι αρχιερείς και οι γραμματείς τα θαυμάσια έργα, που έκαμεν ο Ιησούς ,και τα παιδιά, που εφώναζαν μέσα εις το ιερόν και έλεγαν∙ Δόξα εις τον απόγονον του Δαβίδ, ηγανάκτησαν

16 και είπαν εις αυτόν∙ Ακούεις, τι λέγουν αυτοί; Ο δε Ιησούς λέγει εις αυτούς∙ Ναι. Δεν ανεγνώσατε ποτέ ,ότι από το στόμα νηπίων και μικρών παιδιών ,που θηλάζουν ακόμη, έφτιασες, ω Θεέ ,τέλειον ύμνον; Διατί λοιπόν αγανακτείτε, σαν να ανέχωμαι κάτι, που δεν το επροφήτευσε το Πνεύμα του Θεού;

17 Και αφού τους αφήκεν, εβγήκεν έξω από την πόλιν εις την Βηθανίαν και επέρασε την νύκτα του εκεί.


Η ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ
ΜΕΤΑ ΣΥΝΤΟΜΟΥ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ
ΥΠΟ + ΠΑΝ. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ
Έκδοσις πεντηκοστή
ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΩΝ «Ο ΣΩΤΗΡ»
ΑΘΗΝΑΙ 2005

ΤΟ ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ζ΄

Στιχ: 11-17. ῾Η ἀνάστασις τοῦ υἱοῦ τῆς χήρας εν Ναῒν.

11 Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἑξῆς ἐπορεύετο εἰς πόλιν καλουμένην Ναΐν· καὶ συνεπορεύοντο αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἱκανοὶ καὶ ὄχλος πολύς. 12 ὡς δὲ ἤγγισε τῇ πύλῃ τῆς πόλεως, καὶ ἰδοὺ ἐξεκομίζετο τεθνηκὼς υἱὸς μονογενὴς τῇ μητρὶ αὐτοῦ, καὶ αὕτη ἦν χήρα, καὶ ὄχλος τῆς πόλεως ἱκανὸς ἦν σὺν αὐτῇ. 13 καὶ ἰδὼν αὐτὴν ὁ Κύριος ἐσπλαγχνίσθη ἐπ᾿ αὐτῇ καὶ εἶπεν αὐτῇ· μὴ κλαῖε· 14 καὶ προσελθὼν ἥψατο τῆς σοροῦ, οἱ δὲ βαστάζοντες ἔστησαν, καὶ εἶπε· νεανίσκε, σοὶ λέγω, ἐγέρθητι. 15 καὶ ἀνεκάθισεν ὁ νεκρὸς καὶ ἤρξατο λαλεῖν, καὶ ἔδωκεν αὐτὸν τῇ μητρὶ αὐτοῦ. 16 ἔλαβε δὲ φόβος πάντας καὶ ἐδόξαζον τὸν Θεόν, λέγοντες ὅτι προφήτης μέγας ἐγήγερται ἐν ἡμῖν, καὶ ὅτι ἐπεσκέψατο ὁ Θεὸς τὸν λαὸν αὐτοῦ. 17 καὶ ἐξῆλθεν ὁ λόγος οὗτος ἐν ὅλῃ τῇ ᾿Ιουδαίᾳ περὶ αὐτοῦ καὶ ἐν πάσῃ τῇ περιχώρῳ.

Μετάφραση

11 Και εις τον κατόπιν χρόνον συνέβη να πηγαίνη ο Ιησούς εις κάποιαν πόλιν , που ελέγετο Ναϊν. Και επήγαιναν μαζί του οι μαθηταί του , οι οποίοι ήσαν αρκετοί, και πλήθος λαού πολύ.

12 Μόλις δε επλησίασεν εις την πύλιν της πόλεως, και ιδού έβγαζαν έξω ένα πεθαμένον, που ήτο μονάκριβος υιός εις την μητέρα του, και αυτή ήτο χήρα μη έχουσα κανένα άλλον προστάτην. Και λαός πολύς από την πόλιν ήτο μαζί με αυτήν παρακολουθών την κηδείαν .

13 Και όταν την είδεν ο Ιησούς , την ελυπήθη, και βέβαιος περί του ότι μετ’ ολίγον ο υιός της θα ανεσταίνετο, της είπε∙ Μην κλαις.

14 Και αφού επλησίασεν , ήγγισε το φέρετρον. Εκείνοι δε που το εβάσταζαν, εστάθησαν. Και είπεν ο Ιησούς∙ Νεανίσκε, εις σε ομιλώ∙ σήκω.

15 Και ο νεκρός ανεσηκώθη και εκάθησε ζωντανός επί του φερέτρου και ήρχισε να ομιλή. Και ο Ιησούς τότε τον έδωκεν εις την μητέρα του.

16 Εκυρίευσε δε φόβος όλους, διότι ησθάνοντο την παρουσίαν θείας δυνάμεως εν μέσω της αμαρτωλότητος και αναξιότητος αυτών. Και εδόξαζαν τον Θεόν και έλεγαν, ότι προφήτης μεγάλος ανεφάνη μεταξύ μας και ότι ο Θεός επεσκέφθη τον λαόν του δια να προστατεύση αυτόν.

17 Και διεδόθη η φήμη της αναστάσεως αυτής του υιού της χήρας εις όλην την Ιουδαίαν περί του Ιησού και εις όλας τας γειτονικάς χώρας, που ήσαν τριγύρω από την Ιουδαίαν.


Η ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ
ΜΕΤΑ ΣΥΝΤΟΜΟΥ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ
ΥΠΟ + ΠΑΝ. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ
Έκδοσις πεντηκοστή
ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΩΝ «Ο ΣΩΤΗΡ»
ΑΘΗΝΑΙ 2005

Από το καλοκαίρι κυκλοφορεί η ερμηνεία του Τρεμπέλα στη Καινή Διαθήκη και σε Δημοτική. Μήπως αφού κάνεις τον κόπο και τα γράφεις να το ξαναδείς το θέμα;

Ευχαριστώ πολύ τον φίλο ktistos για την ενημέρωση!!!

Συνεχίζουμε λοιπόν στην Δημοτική.

ΤΟ ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ
Κεφ. κα΄
Στιχ. 18-22. Η συκιά που ξεράθηκε.


18 Πρωΐας δὲ ἐπανάγων εἰς τὴν πόλιν ἐπείνασε·

19 καὶ ἰδὼν συκῆν μίαν ἐπὶ τῆς ὁδοῦ ἦλθεν ἐπ᾿ αὐτήν, καὶ οὐδὲν εὗρεν ἐν αὐτῇ εἰ μὴ φύλλα μόνον, καὶ λέγει αὐτῇ· μηκέτι ἐκ σοῦ καρπὸς γένηται εἰς τὸν αἰῶνα. καὶ ἐξηράνθη παραχρῆμα ἡ συκῆ.

20 καὶ ἰδόντες οἱ μαθηταὶ ἐθαύμασαν λέγοντες· πῶς παραχρῆμα ἐξηράνθη ἡ συκῆ;

21 ἀποκριθεὶς δὲ ὁ ᾿Ιησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐὰν ἔχητε πίστιν καὶ μὴ διακριθῆτε, οὐ μόνον τὸ τῆς συκῆς ποιήσετε, ἀλλὰ κἂν τῷ ὄρει τούτῳ εἴπητε, ἄρθητι καὶ βλήθητι εἰς τὴν θάλασσαν, γενήσεται·

22καὶ πάντα ὅσα ἐὰν αἰτήσητε ἐν τῇ προσευχῇ πιστεύοντες, λήψεσθε.



Απόδοση στη δημοτική:


18 Κι όταν το πρωί επέστρεψε στην πόλη, πείνασε.

19 Και μόλις είδε κάποια συκιά στο δρόμο, ήλθε κοντά της, αλλά δεν βρήκε τίποτε επάνω της παρά μόνο φύλλα, ακριβώς όπως και η συναγωγή των Ιουδαίων τότε είχε να επιδείξει μόνο φύλλα και εξωτερικούς τύπους, όχι όμως και καρπούς αρετής. Και για να δώσει μάθημα για το ποια θα είναι η κατάληξη κάθε ανθρώπου άκαρπου σαν τη συκιά, λέει σ’ αυτήν: Να μην ξαναβγάλεις ποτέ πια καρπό. Κι αμέσως ξεράθηκε η συκιά.

20 Κι όταν το είδαν αυτό οι μαθητές , θαύμασαν και είπαν: Πώς αμέσως, την ίδια στιγμή ξεράθηκε η συκιά;

21 Τότε ο Ιησούς τους αποκρίθηκε: Αληθινά σας διαβεβαιώνω, εάν έχετε πίστη στη δύναμη του Θεού και δεν αμφιβάλλετε ότι θα λάβετε και σεις θαυματουργική δύναμη, όχι μόνο το θαύμα της συκιάς θα κάνετε, αλλά ακόμη κι αν στο βουνό αυτό πείτε «σήκω και πέσε στη θάλασσα», θα γίνει.

22 Κι όλα όσα ζητήσετε στην προσευχή σας με πίστη στη δύναμη του Θεού, θα τα λάβετε.

Από «Η ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ ΜΕ ΣΥΝΤΟΜΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ»
+ ΠΑΝ. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ
ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΩΝ «Ο ΣΩΤΗΡ»
ΑΘΗΝΑΙ 2011

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ
Κεφ. κα΄
Στιχ:23-27. Αποστομωτικές απαντήσεις προς τους Φαρισαίους

23 Καὶ ἐλθόντι αὐτῷ εἰς τὸ ἱερὸν προσῆλθον αὐτῷ διδάσκοντι οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ πρεσβύτεροι τοῦ λαοῦ λέγοντες· ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιεῖς, καὶ τίς σοι ἔδωκε τὴν ἐξουσίαν ταύτην;

24 ἀποκριθεὶς δὲ ὁ ᾿Ιησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· ἐρωτήσω ὑμᾶς κἀγὼ λόγον ἕνα, ὃν ἐὰν εἴπητέ μοι, κἀγὼ ὑμῖν ἐρῶ ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιῶ.

25 τὸ βάπτισμα ᾿Ιωάννου πόθεν ἦν, ἐξ οὐρανοῦ ἢ ἐξ ἀνθρώπων; οἱ δὲ διελογίζοντο παρ᾿ ἑαυτοῖς λέγοντες· ἐὰν εἴπωμεν, ἐξ οὐρανοῦ, ἐρεῖ ἡμῖν, διατί οὖν οὐκ ἐπιστεύσατε αὐτῷ·

26 ἐὰν δὲ εἴπωμεν, ἐξ ἀνθρώπων, φοβούμεθα τὸν ὄχλον, πάντες γὰρ ἔχουσι τὸν ᾿Ιωάννην ὡς προφήτην.

27 καὶ ἀποκριθέντες τῷ ᾿Ιησοῦ εἶπον· οὐκ οἴδαμεν. ἔφη αὐτοῖς καὶ αὐτός· οὐδὲ ἐγὼ λέγω ὑμῖν ἐν ποίᾳ ἐξουσίᾳ ταῦτα ποιῶ.

Απόδοση στην δημοτική

23 Κι όταν ο Ιησούς ήλθε στο ναό , την ώρα που δίδασκε, τον πλησίασαν οι αρχιερείς και οι πρεσβύτεροι του λαού και του είπαν: Με ποιά εξουσία τα κάνεις αυτά; Και ποιός σου έδωσε το δικαίωμα να διώχνεις από το ναό τους ανθρώπους και να διδάσκεις μέσα στο ιερό αυτό τόπο;

24 Τότε τους αποκρίθηκε ο Ιησούς: Θα σας ρωτήσω κι εγώ ένα λόγο, στον οποίο εάν μου απαντήσετε, θα σας πω κι εγώ με ποιά εξουσία κάνω αυτά που έκανα.

25 Το βάπτισμα του Ιωάννου, ο οποίος μαρτύρησε για μένα και υπήρξε πρόδρομός μου, από πού προερχόταν; Από τον Θεό ή από επινόηση κι εντολή ανθρώπων; Αυτοί λοιπόν συλλογίζονταν μέσα τους κι έλεγαν: Αν πούμε ότι ήταν από τον Θεό, θα μας πει: γιατί λοιπόν δεν πιστέψατε σ’ αυτόν;

26 Αν όμως πούμε ότι προερχόταν από εντολή ανθρώπων, φοβούμαστε μήπως μας κακοποιήσει ο λαός. Διότι όλοι τιμούν τον Ιωάννη ως προφήτη.

27 Και αυτοί που ισχυρίζονταν ότι ήταν οι αναγνωρισμένοι διδάσκαλοι του Ισραήλ του αποκρίθηκαν: Δεν ξέρουμε. Τότε τους είπε κι αυτός: Αφού ξεφεύγετε και δεν είστε ειλικρινείς, ούτε εγώ σας λέω με ποιο δικαίωμα τα κάνω αυτά.

Από «Η ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ ΜΕ ΣΥΝΤΟΜΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ»
+ ΠΑΝ. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ
ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΩΝ «Ο ΣΩΤΗΡ»
ΑΘΗΝΑΙ 2011

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ
Κεφ. κα΄
Στιχ:28-32. Η παραβολή για τους δύο γιούς.


28 Τί δὲ ὑμῖν δοκεῖ; ἄνθρωπός τις εἶχε τέκνα δύο, καὶ προσελθὼν τῷ πρώτῳ εἶπε· τέκνον, ὕπαγε σήμερον ἐργάζου ἐν τῷ ἀμπελῶνί μου.

29 ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν· οὐ θέλω· ὕστερον δὲ μεταμεληθεὶς ἀπῆλθε.

30 καὶ προσελθὼν τῷ δευτέρῳ εἶπεν ὡσαύτως. ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν· ἐγώ, κύριε· καὶ οὐκ ἀπῆλθε.

31 τίς ἐκ τῶν δύο ἐποίησε τὸ θέλημα τοῦ πατρός; λέγουσιν αὐτῷ· ὁ πρῶτος. λέγει αὐτοῖς ὁ ᾿Ιησοῦς· ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι οἱ τελῶναι καὶ αἱ πόρναι προάγουσιν ὑμᾶς εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ.

32 ἦλθε γὰρ πρὸς ὑμᾶς ᾿Ιωάννης ἐν ὁδῷ δικαιοσύνης, καὶ οὐκ ἐπιστεύσατε αὐτῷ· οἱ δὲ τελῶναι καὶ αἱ πόρναι ἐπίστευσαν αὐτῷ· ὑμεῖς δὲ ἰδόντες οὐ μετεμελήθητε ὕστερον τοῦ πιστεῦσαι αὐτῷ.

Απόδοση στην δημοτική

28 Πώς σας φαίνεται αυτό που θα σας πω; Κάποιος άνθρωπος είχε δύο γιούς. Κι αφού πλησίασε τον πρώτο του είπε: Παιδί μου, πήγαινε σήμερα και δούλεψε στο αμπέλι μου.

29 Εκείνος του αποκρίθηκε: Δεν θέλω να πάω. Ύστερα όμως μετάνιωσε και πήγε.

30 Πλησίασε τότε και τον δεύτερο γιο και του είπε τα ίδια. Κι αυτός του αποκρίθηκε: Μάλιστα, κύριε, πηγαίνω. Και δεν πήγε.

31 Ποιός από τους δύο έκανε το θέλημα του πατέρα του; Του λένε: O πρώτος. Τότε τους λέει ο Ιησούς : Αληθινά σας λέω ότι οι τελώνες και οι πόρνες, οι οποίες στην αρχή έδειξαν απείθεια στο νόμο του Θεού, πηγαίνουν πριν από σας τους Φαρισαίους και γραμματείς στη βασιλεία του Θεού. Διότι εσείς με λόγια μόνο δείξατε υπακοή στο Θεό, στην πραγματικότητα όμως υπήρξατε απειθείς και άπιστοι.

32 Διότι ήλθε σε σας ο Ιωάννης κηρύττοντας την οδό της αρετής, τον ενάρετο τρόπο ζωής και συμπεριφοράς, κι όμως δεν πιστέψατε σ’ αυτόν. Οι τελώνες όμως και οι πόρνες πίστεψαν σ’ αυτόν. Κι εσείς, ενώ τους είδατε να πιστεύουν, ούτε καν ύστερα μεταμεληθήκατε, ώστε να πιστέψετε σ’ αυτόν.

Από «Η ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ ΜΕ ΣΥΝΤΟΜΗ ΕΡΜΗΝΕΙΑ»
+ ΠΑΝ. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ
ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΩΝ «Ο ΣΩΤΗΡ»
ΑΘΗΝΑΙ 2011