Συνομιλία με τον π. Παΐσιο

[agiooros]

(Η κατωτέρω συνομιλία του π. Παϊσίου με έναν ευλαβή νέο, πού είχε πλανηθεί από τίς κακοδοξίες προτεσταντικής αιρέσεως, δημοσιεύτηκε στήν ετησία έκδοση «Ο Οσιος Γρηγόριος» της Ιερας Κοινοβιακής Μονής Οσίου Γρηγορίου Αγίου Ορους του έτους 1995.
Ο μακαριστός γέροντας μέ τίς φαινομενικά απλοϊκές απαντήσεις του στίς υπαρξιακές ανησυχίες ενός νέου, έσωσε κι αυτή την ψυχή από την απώλεια καί τον επανέφερε στην αγκαλιά της Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Ο καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Οσίου Γρηγορίου, Αρχιμανδρίτης π. Γεώργιος μας έδωσε την ευλογία του γιά την αναδημοσίευση του κειμένου της συνομιλίας αυτής).

Κάποια στιγμή λοιπόν αποφάσισα νά πάω στην Ορθόδοξη Εκκλησία. Εξομολογήθηκα καί άρχισα νά μεταλαβαίνω τακτικά. Είχα όμως πολλά καί σοβαρά ερωτηματικά καί δέν εύρισκα απάντηση. Επεδίωξα καί είχα συναντήσεις μέ Θεολόγους κληρικούς, καί πάλι όμως χωρίς αποτέλεσμα.

Η σοβαρή ασθένεια θέλει μεγάλο Νοσοκομείο.
«Κώστα, όσο κι άν προσπαθήσω δέν πρόκειται νά πεισθείς μέ τίποτα. Θέλεις νά καταλάβεις τά μυστήρια του Θεού μέ τη δική σου λογική. Αυτό δέν είναι ορθόδοξο. Ενα πράγμα μόνο σέ σώζει: Νά έρθεις νά πάμε στο Αγιο Ορος. Ερχεσαι;» Ηταν η γνωμάτευση του Αρχιμανδρίτη στον οποίο μέ οδήγησε ο Θεός, πιστεύω. Αφού συμφώνησα, μου έδωσε πληροφορίες γιά ένα μεγάλο χειρούργο (δικός μου ο χαρακτηρισμός) που είναι εκεί, καί πήγαμε. Το όνομά του είναι π. Παϊσιος. Κάποιος άλλος ευλογημένος γέροντας από τον Πύργο έμαθα αργότερα ότι είπε γιά μένα: «αν τον δεχτεί ο π. Παϊσιος έχει καλώς, άν όχι, θά χαθεί από την υπερηφάνειά του». Εχει ακόμα δίκιο... Ευτυχώς που ο Χριστός έχυσε το δικό Του αίμα γιά τίς δικές μας αμαρτίες. Δόξα στο άγιο όνομά Του.

Θά προσπαθήσω νά μεταφέρω όσο πιστά γίνεται την κουβέντα μέ τον π. Παϊσιο.

Ερώτηση: Η Αγία Γραφή διδάσκει ότι μόνο ο Ιησούς Χριστός σώzει. Στην Ορθόδοξη Εκκλησία παρακαλούμε καί την Παναγία νά μας σώσει. Είναι σωστό;

Απάντηση: Ο Ιησούς είναι ο μοναδικός Σωτήρας. Αυτός πρόσφερε τον εαυτό Του γιά μας. Ακου τώρα. Αν ήσουν κάποιος μεγάλος μέ εξουσία καί πήγαινες σέ μιά πόλη μέ τη μάνα σου, όλοι που θά σέ περίμεναν εκεί θά χαιρέταγαν καί σένα καί την μάνα σου. Θά έλεγαν καί τά καλύτερα λόγια για αυτήν, κι ας μή γνώριζαν τίποτα γιά την ίδια. Εσύ που θά τα άκουγες, θά χαιρόσουν, θά καμάρωνες γιά την μάνα σου. Ετσι κι ο Χριστός χαίρεται καί καμαρώνει γιά την μάνα Του, όταν μας ακούει νά λέμε καλά λόγια για αυτήν. Κοίτα. Αν μιά φτωχιά πήγαινε στη μάνα σου καί την παρακαλούσε νά σου ζητήσει νά την διορίσεις σέ μιά θέση κι εσύ έκαμνες τη χάρη της μάνας σου, τότε εκείνη η φτωχειά θά έλεγε ότι η μάνα σου την έσωσε, αν καί εσύ την διόρισες. Ε, έτσι κι εμείς λέμε η Παναγία νά μας σώσει. Καί ο γιός Της που έχει την εξουσία, αλλά είναι ταπεινός, χαίρεται νά μας ακούει νά λέμε καλά λόγια γιά τη μάνα Του.

Ερώτηση: Ο Κύριος δίδαξε νά προσευχόμαστε στο Θεό-Πατέρα. Η Ορθόδοξη Εκκλησία προσεύχεται στη Θεοτόκο καί τούς Αγίους που ήταν άνθρωποι. Είναι σωστό;

Απάντηση: Ακου. Ολες οί προσευχές πάνε στο Θεό. Εμείς προσευχόμαστε στην Παναγία καί τούς Αγίους, δηλαδή τούς παρακαλούμε νά προσευχηθούν καί αυτοί στον Κύριο γιά μας καί η προσευχή τους έχει μεγάλη δύναμη.

- Ναί, αλλά... (τον διέκοψα) η Παναγία καί οί Αγιοι ήταν άνθρωποι καί πέθαναν. Δέν μας ακούνε, ούτε είναι πανταχού παρόντες. Μήπως o Θεός θυμώνει νά προσευχόμαστε σε αυτούς;Εδώ είναι μεγάλη η υποχρέωσή μου νά τονίσω μέ κάθε έμφαση αυτό που μου συνέβη. Τη στιγμή που έλεγα τη λέξη «αλλά», ένιωσα νά μέ καρφώνει κάτω στη γη ένα δόρυ καί χωρίς νά πονάω δέν μποροϋσα νά κάνω «κίχ», ενώ κάτι άνοιξε μέσα μου καί «ρούφηξα» όσα ο αγιος γέροντας μου έλεγε.

- Παιδί μου, συνέχισε, γιά το Θεό κανένας δέν πεθαίνει. Οταν κάποιος πεθάνει, πέθανε γιά μας που μείναμε ακόμα στη γη. Δέν πεθαίνει γιά το Θεό. Κι αν αυτός έχει παρρησία κοντά Του, μαθαίνει από το Χριστό οτι τον παρακαλούμε νά προσευχηθεί γιά μας καί προσεύχεται, ενώ o Χριστός ακούει καί χαίρεται. Η προσευχή του δικαίου έχει μεγάλη δύναμη.

Ερώτηση: Ο Κύριος λέει: «Εγώ είμαι Κύριος ο Θεός σου. Μή κάνεις είδωλο, ούτε κανενός ομοίωμα. Μή προσκυνήσεις αυτά. Μήτε νά τά λατρεύσεις, διότι εγώ Κύριος ο Θεός σου είμαι Θεός ζηλότυπος». Η Ορθόδοξη Εκκλησία προσκυνάει τίς εικόνες. Είναι σωστό;

Απάντηση: Ακου. Η μάνα που έχει το παιδί της στον πόλεμο, φοβάται για αυτό νύχτα-μέρα. Εχει πολλή αγωνία. Ξαφνικά παίρνει ένα γράμμα από το παιδί της μέ μιά φωτογραφία του μέσα. Οταν τη βλέπει τί κάνει; Την πιάνει στά χέρια της καί τη φιλεί, τη βάzει στον κόρφο της να αγγίξει την καρδιά της. Ε, τί νομίζεις; Αυτή η μάνα μέ τέτοιο φλογερό πόθο που έχει γιά το παιδί της πιστεύει οτι φιλεί τη φωτογραφία; Το ίδιο το παιδί της πιστεύει ότι φιλεί. Το ίδιο πιστεύει καί όποιος έχει φλογερό πόθο γιά την Παναγία καί τον άγιο πού προσκυνάει. Δέν προσκυνάμε τίς εικόνες γιατί είναι οί εικόνες, αλλά γιά τούς αγίους. Καί αυτούς όχι γιατί είναι τά προσωπα που είναι, αλλά γιατί αγωνίστηκαν γιά το Χριστό. Ο Θεός είναι ζηλότυπος, είναι αλήθεια. Οχι όμως γιά τούς δικούς Του, αλλά γιά τον διάβολο. Ο πατέρας δέ ζηλεύει τά δικά του παιδιά. Μην ανησυχείς, ο Κύριος χαίρεται όταν σέ βλέπει νά σέβεσαι καί να αγαπάς τη Μάνα Του καί τούς Αγίους.

Ερώτηση: Οί Προτεστάντες..., οί Ευαγγελικοί..., οί Πεντηκοστιανοί...

Απάντηση: Ο Λούθηρος είχε παράπονα από τον Πάπα καί δικαιολογημένα. Αν ήταν ειλικρινής, τότε γιατί δέν πήγε στην Ορθόδοξη Εκκλησία από την οποία δέν είχε κανένα παράπονο, αλλά έφτιαξε άλλη «έκκλησία» δική του; Αφησέ τους αυτούς. Μην ξαναπάς εκεί. Νά πηγαίνεις στην Εκκλησία, νά εξομολογηθείς εσύ καί η γυναίκα σου στον ίδιο πνευματικό καί όλα θά πάνε καλά.

Ερώτηση: Πάτερ Παϊσιε, δέν ξέρω νά προσεύχομαι. Πώς πρέπει νά προσεύχομαι;

Απάντηση: Νά αισθάνεσαι ότι είσαι μικρό παιδί καί ο Θεός Πατέρας σου. Αρχισε τότε νά του γυρεύεις. Αν του γυρέψεις καί τίποτα χαζά πράγματα, μή στενοχωρηθείς, δέ θυμώνει. Αυτός κοιτάει την καρδιά σου καί θά σου δώσει ό,τι είναι το καλύτερο γιά σένα. Είναι όπως ένα παιδί πού ζητάει από τον πατέρα του νά του αγοράσει μηχανάκι, γιατί πιστεύει οτι μεγάλωσε, καί o πατέρας επειδή φοβάται μήπως πάθει το παιδί του κανένα κακό, μπορεί νά αργήσει, αλλά στο τέλος του αγοράζει αυτοκίνητο.

Ερώτηση: Οταν προσευχόμαστε είναι καλό νά περιμένουμε στην προσευχή μέχρι νά αισθανθούμε χαρά; Το κάνω πολλές φορές καί μου συμβαίνει.

Απάντηση: Οχι. Τότε θά είναι σάν το παιδί που ζητάει κάτι απο τον πατέρα του, όχι γιά νά του το αγοράσει, αλλά γιά νά το χαϊδέψει μόνο.

Ευχαριστώ καί δοξάζω το Θεό πού μέ αξίωσε νά γνωρίσω έναν άγιο άνθρωπο όσο είναι ζωντανός στη γη, νά τον συμβουλεύομαι καί νά προσεύχεται γιά μένα καί την οικογένειά μου.

Αλήθεια πόσο θαυμάσιος είναι ο Θεός. Πόσο πανάγαθος καί πολυεύσπλαχνος! Δόξα στο άγιο όνομά Του. Ετσι έγινα - όχι έγινα, με έκανε ο Κύριος Ορθόδοξο Χριστιανό, χωρίς βέβαια νά ξεχνώ καί κάτι ακόμα που μου είπε o π. Παϊσιος, ότι δηλαδή δίνουμε εξετάσεις κάθε στιγμή...

[eis_anazitisin]

einai apisteyto,to poso ekpliktikes,aples k apo aytes pou se afinoun me to stoma anoixto,einai oi apantiseis tou geronta!!!krima pou de tha boreso na to gnoriso!pros to paron toul!!as einai kala ekei pou einai!!!

[NIKOSZ]

Μηνυμα Γ Παισιου

Πρώτα πιστεύουμε στον Θεό καί υστέρα αγαπάμε τόν Θεό και την εικόνα του, τόν άνθρωπο. Ή πίστη αυξάνει μέ την προσευχή. "Πρόσθες ήμΐν πίστιν"».
«Όπως εχω καταλάβει, όλο τό κακό προέρχεται από την απιστία. Όταν ό άνθρωπος δέν πιστεύη στον Θεό, θέλει νά γλεντήση την ζωή του. Γι' αυτό καί επιδίδεται σέ κάθε εϊδους αμαρτία».

«Ό άνθρωπος πρέπει νά συλλαβή τό βαθύτερο νόημα της ζωής, ότι αυτή ή ζωή είναι νά ετοιμαστούμε γιά τήν άλλη. Άπό κει καί πέρα, όπως ένας πού ταξιδεύει νά πάη κάπου χρειάζεται έναν οδηγό, έτσι καί γιά τό ουράνιο ταξίδι, πρέπει νά βρή έναν οδηγό (Πνευματικό). Μετά, νά τόν βάλη σέ ένα πρόγραμμα, λίγη μελέτη, λίγη προσευχή, νά άποφεύγη τίς αφορμές της αμαρτίας, καί τό κοσμικό φρόνημα πού είναι τό χειρότερο άπ' όλα. Όποτε έτσι ή καρδιά του θά είναι στον Χριστό».

«Πρέπει νά αγωνιστούμε μέ φιλότιμο νά σωθοϋμε, γιά νά μη λυπήσουμε τόν Χριστό. Θά μας πεί ό Χριστός: "Παιδί μου εγώ έκανα τόσα γιά νά σέ σώσω. "Εχυσα τό αίμα μου καί ύπέμεινα τόσα πάθη, εσύ τί έκανες γιά νά σωθής;"»
«Ό κάθε άνθρωπος πρέπει νά βρή καί νά άγιάση τήν κλίση του. Ό προκομμένος άνθρωπος, όπου και νά βρεθή, είτε στον γάμο, εϊτε στον μοναχισμό, θά εΐναι επιτυχημένος».

«Νά προτιμούμε τίς θλίψεις καί νά τίς δεχώμαστε καλύτερα από τίς χαρές. Τό πικρό φάρμακο πολλές φορές εΐναι καλύτερο από τό γλυκό, διότι θεραπεύει. Ή πραγματική χαρά γεννιέται από τόν πόνο».
«Εκείνο πού εμποδίζει τόν άνθρωπο στην προκοπή του στά πνευματικά είναι ότι δέν δουλεύει τό μυαλό του σέ ο,τι τόν ωφελεί πνευματικά αλλά σέ αλλά πράγματα».

«Πρέπει νά μπή μέσα μας ό πόνος γιά τήν σύγχρονη κατάσταση γιά νά μπορέσουμε νά κάνουμε καρδιακή προσευχή».
«Σήμερα ήρθε ή εποχή νά διαχωρισθοΰν τά πρόβατα από τά ερίφια, οι πιστοί από τους απίστους. Αργότερα θά 'ρθεΐ καιρός πού θά δώσουμε εξετάσεις, θά υποστούμε καί διωγμούς γιά τήν πίστη μας, και τότε θά φανεί τό μπακίρι από τό χρυσό».

«Όταν κάποιος στενοχωρήται γιατί υποφέρει γιά τους άλλους, πονά τους άλλους, κάνει τά δικά τους προβλήματα δικά του, τότε αυτός έχει μισθό μάρτυρος. Οί άνθρωποι πού θυσιάζουν τά πάντα πόσο χαριτωμένοι είναι! Οϋτε προβλήματα έχουν καί λάμπει τό πρόσωπο τους γιατί έχουν τήν θεϊκή χαρά συνέχεια».

«"Ολη ή βάση της πνευματικής ζωής είναι νά σκέφτεται τόν άλλον καί τόν εαυτό του νά τόν βάζη τελευταίο, νά μην τόν υπολογίζη. Όταν έρθουμε στην θέση τοϋ άλλου και τόν καταλάβουμε, τότε συγγενεύουμε μέ τόν Χριστό».

«Ή χάρις τοΰ Θεοϋ είναι ακριβό πράγμα. Γιά νάρθη νά κατοίκηση μέσα στον άνθρωπο, πρέπει νά βρή τόν άνθρωπο νά σύμφωνη κατά Πνεύμα μέ τόν Θεό καί ό άνθρωπος νά εξασκήση (εξαντλήση) όλο τό ανθρώπινο. Ένώ εμεϊς θέλομε νά έλθη ή θεία χάρις γιά νά μας άπαλλάξη από τίς αδυναμίες, χωρίς αγώνα. Γιά νά κατοίκηση στον άνθρωπο τό "Αγιο Πνεϋμα χρειάζεται πολύ αυταπάρνηση, πολύ φιλότιμο, ταπείνωση, αρχοντιά, θυσία. Ή πνευματική ζωή δεν είναι απόλαυση. Ό Χριστός έχει τοποθετήσει την μπρίζα, αλλά τά δικά μας καλώδια εΐναι σκουριασμένα καί δέν δέχονται την θεία χάρι. Νά ξεσκουριάσουμε τά καλώδια, ν' αγωνιστούμε νά γνωρίσουμε τόν εαυτό μας, νά κόψουμε τά πάθη μας, νά αποκτήσουμε τίς αρετές καί έτσι θά μας επισκεφθή ή χάρις τοΰ Θεοϋ». Αυτώ ή δόξα καί τό κράτος εις τους αιώνας. Αμήν.

[MHTSAKOS]

Είχε πάει κάποτε ένας και ρώτησε το Πάτερ Παΐσιο για τα UFO και τους εξωγήινους.
Ξέρει κανείς την ακρiβή απάντηση, γιατί την ξάχνω;
Ότι άλλο είπε σχετικά με UFO θα το ήθελα και αυτό.
Και απο άλλους Άγιους αν ξέρεται;

[MHTSAKOS]

Λοιπόν η ιστορία είναι κάπως έτσι:

- Γέροντα για τα ΑΤΙΑ και τους εξωγήινους τι γίνεται;
- Άκου να δείς, ο διάβολος παρουσιάζεται πότε στον ένα σαν νύχη, πότε στον άλλον σαν κάτι άλλο.
- Ζωή σε άλλον πλανήτη δεν υπάρχει.

(Τεχνοείδωλα δηλαδή)
Όποιος έχει ακριβώς τα λόγια, παρακαλώ να τα βάλει.

[Iosif]

Πολλοί, παλαιότεροι και νεώτεροι Άγιοι τού Αγίου Όρους, ( και όχι μόνο ο Γέροντας Παΐσιος ), ΔΕΝ δεχόντουσαν ότι υπάρχουν εξωγήινοι.

[MHTSAKOS]

To ξέρω αυτό, αλλά ήμουν και εγώ ενα πρόβατο πριν ακούσω αυτά τα πράγματα.
Το κείμενο το θέλω γιατί βλέπω τον πατέρα μου να διαβάζει τέτοια βιβλία και στεναχωριέμαι.
Τον Πάτερ Παΐσιο τον πιστεύει όμως σαν χριστιανός, αλλά δεν ξέρει και ψάχνεται.
Έχω συλλέξει κάποια κείμενα απο τους λόγους του και αυτό θέλω να το βάλω πρώτο, αλλά δεν έχω τα λόγια ακριβώς και δεν θέλω να βάλω δικά μου.
Η μη ύπαρξη εξωγήινων μπορεί να την καταλάβει κανείς και απο την ύπαρξη της Παναγίας.
Γιατί οι εξελιγμένοι εξωγήινοι δεν έχουν Αγίους (Παναγία) ανώτερους απο όλους τους Αγγέλους του κόσμου.

[mouzoura]

Ο μακαριστός γέροντα ανέφερε σε κάποιον προσκηνυτή:«Σήμερα ήρθε ή εποχή νά διαχωρισθοΰν τά πρόβατα από τά ερίφια, οι πιστοί από τους απίστους. Αργότερα θά 'ρθεΐ καιρός πού θά δώσουμε εξετάσεις, θά υποστούμε καί διωγμούς γιά τήν πίστη μας, και τότε θά φανεί τό μπακίρι από τό χρυσό».
Και σε άλλο βιβλίο διάβασα ότι σε ερώτηση ενος νέου αν θα δει σε αυτή τη ζωή τα παραπάνω, ο γέροντας απάντησε θετικά.
Γνωρίζει κανείς παρόμοιες ή άλλες προφητείες του γέροντα;

Ακόμα είπε: «Νά προτιμούμε τίς θλίψεις καί νά τίς δεχώμαστε καλύτερα από τίς χαρές. Τό πικρό φάρμακο πολλές φορές εΐναι καλύτερο από τό γλυκό, διότι θεραπεύει. Ή πραγματική χαρά γεννιέται από τόν πόνο».
Πώς μπορεί ο άνθρωπος να αντέξει τον πόνο και την ασθένεια και μάλιστα με χαρά; Και που οφείλεται ο πόνος και η ασθένει: είναι δοκιμασία, τιμωρία, δώρο, τί;

[Misha]

Mε τον οσιο γεροντα Παίσιο είχα τη μεγαλη ευλογία να συναντηθω και να μιλήσω πολλές φορές.

Αυτο που ηθελα να μοιραστώ σημερα ,αρχή της Μελοβδομάδας,μαζί σας είναι η μοναδική αίσθηση ασφάλειας που ένοιωθες δίπλα του.

Μας μαζευε όπως η κλωσσα τα κλωσσόπουλα της γύρω του.

Εκείνες τις ωρες δεν υπήρχαν φόβοι ,ανασφάλειες,κόμπλεξ,ανησυχίες...

Υπήρχε μόνο η βεβαιότητα της αγάπης του καλού Θεού που ακτινοβολούσε μέσα από τον παππούλη μας.μεταβάλλοντας το παρόν σε άκτιστη αιωνιότητα.


"Ο Θεός των Πατέρων ημων ,Παισίου,Πορφυρίου,Ιακωβου,Επιφανίου μη αποστησης το έλεος σου αφ ημών αλλά ταις αυτών ικεσίαις εν ειρηνη κυβερνησον την ζωήν ημών.Αμήν"

[Iosif]

Ο μακαριστός γέροντα ανέφερε σε κάποιον προσκηνυτή:«Σήμερα ήρθε ή εποχή νά διαχωρισθοΰν τά πρόβατα από τά ερίφια, οι πιστοί από τους απίστους. Αργότερα θά 'ρθεΐ καιρός πού θά δώσουμε εξετάσεις, θά υποστούμε καί διωγμούς γιά τήν πίστη μας, και τότε θά φανεί τό μπακίρι από τό χρυσό».

Και ο Άγιος Ηγούμενος και ασκητής Σίμωνας Αρβανίτης, κεκοιμημένος τώρα, είχε πει παρόμοια λόγια. Αυτά αναφέρονται σε μία απομαγνητοφωνημένη ομιλία τού Χαρισματούχου Γέροντα Σίμωνα, που υπάρχει στον τρίτο τόμο που έχει γραφεί για την ζωή του.

Είπε επίσης ο Χαρισματούχος Αρχιμανδρίτης Σίμωνας, ότι μετά από αυτά, ο Θεός θα δοξάσει πολύ την Ελλάδα σε όλη την γή. Αυτό θα γίνει, διότι εκείνη την εποχή, η Ελλάδα θα γίνει παγκοσμίως πνευματικός φωτοβόλος φάρος.
Είπε επίσης ο Χαρισματούχος αυτός Γέροντας, ότι η Ελλάδα τότε δεν θα γίνει αυτοκρατορία, με την κοσμική και υλική έννοια που το σκέπτονται πολλοί, αλλά θα δοξαστεί πολύ παγκοσμίως, για πνευματικούς λόγους.
Φυσικά, τότε η χώρα μας θα αποκατασταθεί και στα δίκαια της.