Mια υπενθύμιση σε οσους εργάζονται σκληρά

[Dimitris39]

Ένας πατέρας γύρισε σπίτι από την εργασία του αργά, κουρασμένος και εκνευρισμένος,
και βρήκε τον πεντάχρονο γιο του να τον περιμένει στην πόρτα.

-Μπαμπά, μπορώ να σου κάνω μια ερώτηση ; ρωτά το παιδί.
-Ναι βεβαίως, τι συμβαίνει ;
-Μπαμπά, πόσα λεφτά κερδίζεις σε μια ώρα ;
-Αυτό δεν είναι δική σου δουλειά. Γιατί ρωτάς ένα τέτοιο πράγμα ; Απαντά ο άντρας θυμωμένα.
-Να, θέλω μόνο να ξέρω. Παρακαλώ, πες μου, πόσα κερδίζεις σε μια ώρα ;
-Αν πρέπει να ξέρεις, κερδίζω 50 ευρώ σε μια ώρα.
-Ω!! απάντησε το μικρό αγόρι με το κεφάλι του κάτω. Μπαμπά, μπορείς, σε παρακαλώ, να μου δανείσεις 25 ευρώ ;

Ο πατέρας αγρίεψε.

-Αν ο μόνος λόγος που με ρώτησες είναι για να δανειστείς κάποια χρήματα, για να αγοράσεις ένα ανόητο παιχνίδι ή κάποιες άλλες αηδίες,
τότε πήγαινε κατευθείαν στο δωμάτιο σου και πέσε να κοιμηθείς. Σκέψου γιατί είσαι τόσο εγωιστής.
Δεν εργάζομαι σκληρά κάθε μέρα για τέτοιες παιδαριώδεις επιπολαιότητες.

Το μικρό αγόρι πήγε ήσυχα στο δωμάτιο του και έκλεισε την πόρτα.

Ο άντρας κάθισε και άρχισε να θυμώνει ακόμη περισσότερο για την ερώτηση του μικρού αγοριού.
Πως τόλμησε να κάνει τέτοιες ερωτήσεις, μόνο για να πάρει κάποια χρήματα ;

Μετά από περίπου μια ώρα ο άντρας ηρέμησε και άρχισε να σκέπτεται:

-Ίσως υπάρχει κάτι που έπρεπε να πραγματικά να αγοράσει με αυτά το 25 ευρώ.. Και πραγματικά δεν ζητούσε χρήματα πολύ συχνά.

Ο άντρας πήγε στην πόρτα του δωματίου του μικρού αγοριού και την άνοιξε.

-Κοιμάσαι γιε μου ; ρώτησε.
-Όχι, μπαμπά είμαι ξύπνιος, απάντησε το αγόρι.
-Σκέφτηκα ότι ίσως ήμουν πάρα πολύ σκληρός μαζί σου πιο πριν, είπε ο άντρας.
Ήταν μια δύσκολη μέρα και έβγαλα τον εκνευρισμό μου πάνω σου. Να πάρε τα 25 ευρώ που μου ζήτησες.

Το αγόρι ανακάθισε αμέσως στο κρεβάτι του χαμογελώντας.

-Ω! ευχαριστώ, μπαμπά, φώναξε. Κατόπιν, έψαξε κάτω από το μαξιλάρι του, έβγαλε μερικά τσαλακωμένα χαρτονομίσματα.

Ο άντρας είδε ότι το αγόρι ήδη είχε χρήματα κι άρχισε πάλι να νευριάζει. Το μικρό αγόρι μέτρησε αργά τα χρήματα του, και έπειτα κοίταξε τον πατερά του.

-Γιατί θέλεις περισσότερα χρήματα αφού ήδη έχεις μερικά ; Του λέει θυμωμένα ο πατέρας του.
-Επειδή δεν είχα αρκετά αλλά τώρα έχω, απάντησε το αγόρι.
Μπαμπά έχω 50 ευρώ τώρα. Μπορώ να αγοράσω τώρα μια ώρα από τον χρόνο σου ;
Σε παρακαλώ, έλα νωρίς στο σπίτι αύριο. ΘΕΛΩ ΝΑ ΓΕΥΜΑΤΙΣΩ ΜΑΖΙ ΣΟΥ.
Ο πατέρας συντρίφθηκε. Αγκάλιασε το μικρό γιο του και του ζήτησε να τον συγχωρήσει.

[grigoria-ka]

ειναι σαν να σε "χτυπα γροθια στο σομαχη"η σκεψη ενος αθωου παιδιου που του λειπει ο γονιος του.
θελω να σας πω κ γω κατι σχετικο με αυτο:ηταν ενα μικρο παιδι κ ηθελε να κανει ενα δωρω στον πατερα του.οταν γυρισε ο πατερας απο τη δουλεια το παιδι του εδωσε ενα κουτι,με χαρα ο πατερας το ανοιγει κ εκπληκτος δε βλεπει τιποτα μεσα,αρχισε να φωναζει στο παιδι του οτι τον κοροιδευει κ πεταξε το αδειο κουτι κατω.τοτε ο μικρος λεει"μεσα εχει πολλα φιλια κ αγαπη για σενα δεν ειναι αδειο"στεναχωρεθηκε ο μικρος,εσκυψε το προσωπο του κ εφυγε.ο πατερας μολις το ακουσε "παγωσε"δεν ηξερε τι να κανει
πηγε στο παιδι του,του ζητησε συγνωμη κ απο τοτε οταν ηταν κουρασμενος κ στεναχωριμενος ανοιγε το κουτι που ηταν γεματο αγαπη κ φιλια κ επερνε δυναμη απο αυτα.τελεικα ηταν το καλυτερο δωρω που πηρε ποτε

[aposal]

Το μόνιμο λάθος μας είναι ότι δίνουμε προτεραιότητα στην εργασία μας (στην καριέρα μας), ή στην προσωπική μας ευχαρίστηση, εις βάρος της ανατροφής των παιδιών μας.
Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα! Και η κατάσταση επιδεινώνεται ακόμη περισσότερο επειδή οι περισσότερες μητέρες εργάζονται. Τα κατάφεραν έτσι αυτοί που αποφασίζουν τις τύχες του πλανήτη, ώστε να μας υποχρεώσουν να απουσιάζουμε από την οικογενειακη εστία.
Κι εμείς την πατήσαμε την πεπονόφλουδα!

[evita_gr]

[aposal]

Δεν το έγραψα για να κατηγορήσω όσους και όσες εργάζονται σκληρά. Εγώ είμαι πολύ αμαρτωλός για να κατακρίνω όσους τρέχουν να εξασφαλίσουν τον άρτον.
Αλλά θα πρέπει να ΜΗΝ το κάνουμε εις βάρος της επικοινωνίας και της σωστής ανατροφής γενικότερα των παιδιών μας. Ξέρω είναι πάρα πολύ δύσκολο και μιλάω και εκ του ασφαλούς. Αλλά νομιζω πως αν ήταν να θυσιάσουμε κάτι, ο Θεός θα ήταν περισσότερο ευχαριστημένος αν θυσιάζαμε λίγο απο το χρόνο μας (και από τον χρόνο εργασίας μας, αν έχουμε τη δυνατότητα), προκειμένου να μεγαλώσουμε τα παιδιά μας Χριστιανικά.

[evita_gr]

Την κατηγορια δεν τη έλαβα απο σένα Αποστολε...Μονη μου κατηγορω τον εαυτό μου...πολλες φορες....οχι παντα...προσπαθω.Νομίζω...Ειναι ενα λαθος που συχνα επαναλαμβανουμε,μας παρασέρνει η καθημερινότητα...Δυστυχως!

[panagiotisspy]

Οπως λέει και ο Σαββόπουλος "πως να κρυφτείς απ' τα παιδιά - έτσι κι αλλιώς τα ξέρουν όλα".
Με είχε ρωτήσει κάποτε ο γιος μου, όταν ήταν πολύ μικρός, επειδή δεν είχα καθόλου ευχέρεια χρόνου εκείνη την περίοδο, αν μπορώ να λείψω μία μέρα απ' τη δουλειά μου και του είχα απαντήσει ότι μπορώ, φτάνει να υπάρχει κάποιος σοβαρός λόγος. Μου είπε τότε ότι δεν του αρέσουν οι σοβαροί λόγοι, επειδή δεν του αρέσουν και οι σοβαροί άνθρωποι. (Με την έννοια της αυστηρότητας και της κατήφειας). Και επομένως καλύτερα να μη λείψω απ' τη δουλειά (μου είπε). Δεν πειράζει που δεν έχω χρόνο (μου είπε).
Θα έπρεπε όμως να έχω χρόνο. Θα έπρεπε να τον βρω. Γιατί (όπως συνεχίζει ο Νιόνιος, στο ίδιο τραγούδι), "ο χρόνος ο αληθινός, ειναι ο γιός μας ο μεγάλος κι ο μικρός".

[aposal]

Το πρόβλημα είναι πως αν δεν διαθέσουμε χρόνο στα παιδιά για να επικοινωνήσουμε μαζί τους και να τα μορφώσουμε κιόλας, θα (παρα)μορφωθούν από άλλους! Και όταν το καταλάβουμε θα είναι μάλλον αργά.

[grigoria-ka]

βαζουμε σαν πρωτο κ βασηκο μας μελημα τη δουλεια ,φυσηκα κ θα δουλεψουμε αλλα τα παιδια ,μας εχουν αναγκη .εχουν αναγκη να παιξουμε μαζι τους αν ειναι μικρα,κ τα μεγαλα θελουν τη στηριξη μας.περναν τα χρονια "μεγαλωνουν "κ ξαφνηκα ανακαληπτουμε οτι μεγαλωσαν,κ τι εχουμε καταφερει???πρεπει να ερθουμε πιο κοντα στα παιδια μας οσο μπορουμε ,τουλαχιστον να το προσπαθησουμε,μας θελουν διπλα τους

[vasilisalt]

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΜΟΡΦΕΣ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΕΙΣ. ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΟ ΤΟ ΠΟΣΟ ΕΥΚΟΛΑ ΡΙΧΝΟΥΜΕ ΤΙΣ ΕΥΘΥΝΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΣ ΣΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ, ΣΤΟ ΄΄ΣΥΣΤΗΜΑ΄΄. ΠΑΛΙΟΤΕΡΑ ΑΣΧΟΛΙΟΜΟΥΝ ΜΕ ΤΙΣ ΑΚΑΔΗΜΙΕΣ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ. ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΕΚΑΤΟ ΠΑΙΔΑΚΙΑ, ΜΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΟΜΟΡΦΗ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΗΣ ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ. ΟΤΑΝ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΠΑΙΞΟΥΜΕ ΕΚΤΟΣ ΕΔΡΑΣ, ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΣΑΝ 4 ΑΝΤΕ 5 ΓΟΝΕΙΣ. ΣΕ ΜΙΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΓΟΝΕΩΝ ΤΟΥΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΑ ΠΩΣ ΠΡΟΣΠΑΘΩ Ο ΟΔΗΓΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΥΛΜΑΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΨΥΧΟΠΑΘΗΣ ΚΑΙ ΠΑΙΔΕΡΑΣΤΗΣ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΡΘΟΥΝ ΚΟΝΤΑ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΤΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΨΟΥΝ!!! ΚΑΙ ΠΙΟ ΦΡΕΣΚΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ. ΠΕΡΣΙ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΑΝ ΝΑ ΣΥΜΜΕΤΕΧΩ ΣΤΟ ΣΥΛΛΟΓΟ ΓΟΝΕΩΝ ΚΑΙ ΚΗΔΕΜΟΝΩΝ. ΤΟΥΣ ΑΠΑΝΤΗΣΑ ΠΩΣ ΕΧΩ ΒΑΡΕΘΕΙ ΤΟΥΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥΣ ΄΄ΣΦΡΑΓΙΔΕΣ΄΄. ΑΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΗΘΕΛΑΝ ΤΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΜΟΥ ΕΒΑΛΑ ΕΝΑΝ ΑΠΛΟ ΟΡΟ. 200 ΠΑΙΔΙΑ ΕΧΕΙ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΑΡΑ 200 ΓΟΝΕΙΣ ΠΕΡΙΠΟΥ. 200 Χ 50 ΕΥΡΩ ΑΝΑ ΑΤΟΜΟ = 10000 €. ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΟΣΟ ΣΕ 10 ΧΡΟΝΙΑ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΠΡΟΤΥΠΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΜΟΥ. ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΑ ΤΑ 50 ΕΥΡΩ ΤΟ ΧΡΟΝΟ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΕΣ ΝΟΥΜΕΡΟ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΕΡΓΟ ΓΟΝΕΑ. ΕΝΝΟΕΙΤΕ ΠΩΣ ΛΥΣΣΑΞΑΝ ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ. ΄΄ΝΑ ΤΑ ΒΑΛΕΙ Ο ΔΗΜΟΣ΄΄. ΄΄ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΤΟΥ ΝΟΜΑΡΧΗ΄΄. ΄΄ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΦΟΡΟΥΣ;΄΄. ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΑΝΑΦΕΡΩ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΑΙΔΑΚΙ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΖΑΚΧΑΡΟ ΚΑΙ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΕΝΕΣΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΙ ΕΓΙΝΕ. ΔΑΣΚΑΛΟΙ ΚΑΙ ΓΟΝΕΙΣ (ΕΥΤΥΧΩΣ ΛΙΓΟΙ) ΕΨΑΧΝΑΝ ΝΑ ΒΡΟΥΝ ΤΙΣ ΕΥΘΥΝΕΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΦΥΓΕΙ ΤΟ ΄΄ΒΑΡΟΣ΄΄ ΑΠΟ ΠΑΝΩ ΜΑΣ. ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΟ ΧΡΟΝΟ ΠΟΥ ΔΙΝΟΥΜΕ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ: ΑΣΚΗΣΗ ΚΥΡΙΟΙ, ΑΣΚΗΣΗ... ΚΑΙ ΜΕΝΑ Ο ΥΠΕΡΟΧΟΣ ΚΑΤΑ ΤΑ ΑΛΛΑ ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΟΥ ΔΕΝ ΜΕ ΕΠΑΙΞΕ ΠΟΤΕ. ΄΄ΔΕΝ ΤΟ ΕΙΧΑ΄΄ ΛΟΙΠΟΝ. ΜΕ ΑΣΚΗΣΗ ΠΟΥ ΕΚΑΝΑ ΚΑΙ ΣΥΧΕΧΙΖΩ ΝΑ ΚΑΝΩ ΕΜΑΘΑ ΝΑ ΠΑΙΖΩ, ΝΑ ΜΙΛΑΩ, ΝΑ ΣΥΜΜΕΤΕΧΩ. ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΕΣ ΕΙΧΑ ΧΙΛΙΕΣ. ΛΟΓΩ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΟΣ, ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ ΧΡΟΝΟΣ ΜΗΔΕΝ. ΜΕ ΑΣΚΗΣΗ ΟΜΩΣ ΝΟΜΙΖΩ ΠΩΣ ΧΡΟΝΟ ΜΕ ΤΟ ΧΡΟΝΟ ΓΙΝΟΜΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΥΡΙΟΤΕΡΟ ΠΙΟ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ (ΕΓΩ ΠΡΩΤΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ). ΑΣ ΜΟΥ ΣΥΓΧΩΡΕΣΟΥΝ ΤΑ ΑΔΕΡΦΙΑ ΤΟΥ ΦΟΡΟΥΜ ΤΟΝ ΣΥΝΕΧΗ ΑΥΤΟΔΙΚΑΙΩΤΙΣΜΟ ΜΟΥ. ΠΙΣΤΕΥΩ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΤΑΙ ΠΩΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΩ ΤΗΝ (ΣΤΗΝ ΟΥΣΙΑ) ΑΝΩΝΥΜΙΑ ΜΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΡΑΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΠΕΝΤΕ ΚΑΛΑ ΜΥΝΗΜΑΤΑ Σ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΓΡΑΦΟΥΜΕ. ΕΝΝΟΕΙΤΕ ΠΩΣ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΙΣΩΣ ΕΙΜΑΙ Ο ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΣ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΣΑΣ.