Αγιος Γεωργιος
Δημοσιεύτηκε: Παρ Οκτ 02, 2009 4:01 pm
Αγιε μου Γιωργη αφεντη μου,αφεντη καβαλαρη αρματωμενος με σπαθι κ με χρυσο κονταρι.Αγιος εισαι στη θορια,Αγιος στη θεοτη.παρακαλω βοηθαμε Αγιε στρατιωτη απο το αγριο θεριο κ δρακοντα μεγαλο που του πηγενουν ανθρωπο καθε πρωι κ αλλο.αν δεν του πανε ανθρωπο καθε πρωι στην ωρα,σταλια νερο δεν αφηνε να πιουν μεσα στη χωρα,κ ριχνανε τα"τυχερα "τινος θελει να πεσει.τα τυχερα επεσανε εις την βασιλοπουλα οπου την ειχε η μανα της μονη,μονακριβουλα.ο βασιλιας σαν τ ακουσε πολυ του βαροφανει,το βιος μου ολο παρτετο κ το παιδι μου αφηστε.κοσμος σηκωθηκε ορθος στο βασιλια πηγενει,για δως μας το παιδακι σου,για δως μας το παιδι σου,για περνουμε κ σενα.για παρτετο στολιστετο με πολυτιμα πετραδια,κ με χρυσα κ μ αργυρα κι ολο μαργαριταρια.για παρτετο στολιστετο κ καντε το νυφη κ δωστε το στο δρακοντα να το γλυκο μασισει,εις το χειλος του πηγαδιου ριχνουν την αλυσιδα κ πιασανε κ δεσανε την αμυρη κορουλα.ο Αι Γιωργης τ ακουσε το ατι του ποτιζει κ εις το χειλος του πηγαδιου πηγενει κ η κορη τον εκοιταζε με βουρκομενο βλεμμα,η κορη τον εξιγησε με παγωμενο αιμα.φευγα φευγα αφεντη μου να μη σε φαι κ σενα αυτο το αγριο θεριο που θα με φαι κ μενα.ασε με κορη ασε με λιγο υπνο να παρω εγω σκοτωνω το θεριο κ απο δω σε σωζω.τα οροι ολα τρεμουνε κ τα βουνα σαλευουν κ η κορη τα ματακια της ως σαν τη βρυση τρεχουν.ξυπνα ξυπνα αφεντη μου κ το νερο αφριζει κ ο δρακοντας τα δοντια του για μενα ακονιζει.ο Αι Γιωργης ξυπνησε σαν παραλογισμενος κ το κονταρι αρπαξε σαν να ταν μαθημενος,μια κονταρια το εδωσε το βρηκε μες το στομα κ παρευθεις το ξαπλωσε κατω στης γης το χωμα,πηγενε κορη σπιτι σου,πηγενε στους γονεις σου κ πες τους ποιος σε εσωσε σημερα τη ζωη σου.ο βασιλιας σαν τ ακουσε ολο χαρες γεματος για πες μου νεοδοξαστε πιο ειναι το ονομα σου?για να σε κανω χαρισμα να ναι της αρεσκια σου.Γιωργο με λενε απο την καπαδοκια κ αν θελεις να κανεις χαρισμα κανε μια εκλησια κ βαλε κ ζωγραφισε Χριστο κ Παναγια κ στη δεξια του τη μερια βαλεμε καβαλαρη αρματωμενο με σπαθι κ με χρυσο κονταρι.
